Adhyaya 12

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीये उपोद्धातपादे श्राद्धकल्पे समिद्वर्णन नामैकादशो ऽध्यायः // ११// सूत उवाच देवाश्चपितरश्चैव अन्योन्यं नियताः स्मृताः / आथर्वणस्त्वेष विधिरित्युवाच बृहस्पतिः

ဤသို့ သီရိ ဘြဟ္မာဏ္ဍ မဟာပုရာဏ၌၊ ဝါယုက ပြောကြားသော အလယ်ပိုင်း တတိယ အုပေါဒ္ဓာတပာဒရှိ ရှရဒ္ဓကల్పတွင် ‘သမိဒ္ဝဏ္ဏန’ ဟူသော တစ်ဆယ့်တစ်မြောက် အခန်း ဖြစ်၏။ စူတက ဆိုသည်—ဒေဝတို့နှင့် ပိတೃတို့သည် အပြန်အလှန် သတ်မှတ်ထားကြောင်း စ್ಮృతိများက ဆိုသည်; ဘృဟစ್ಪတိက «ဤသည် အာထರ್ವဏ နည်းလမ်း» ဟု မိန့်ကြား하였다။

Verse 2

पूजयेत पितॄन्पूर्वं देवांश्च तदनन्तरम् / देवा अपि पितॄन्पूर्वमर्च्चयन्ति हि यत्नतः

ပထမဦးစွာ ပိတೃတို့ကို ပူဇော်ပြီး ထို့နောက် ဒေဝတို့ကို ပူဇော်ရမည်။ ဒေဝတို့တောင်လည်း ကြိုးစား၍ ပထမ ပိတೃတို့ကိုပင် အရ္ဓနာပြုကြသည်။

Verse 3

दक्षस्य दुहिता नाम्ना विश्वा नामेति विश्रुता / विश्वाख्यास्तु सुतास्तस्यां धर्मतो जज्ञिरे दश

ဒက္ရှ၏ သမီးသည် “ဝိශ්ဝာ” ဟု အမည်ကြီးခဲ့သည်။ ထိုမိန်းမထံမှ ဓမ္မ၏အားဖြင့် “ဝိශ්ဝာ” ဟု ခေါ်သော သမီးဆယ်ပါး မွေးဖွားလာ하였다။

Verse 4

प्रख्याता स्त्रिषु लोकेषु सर्वलोकनमस्कृताः / समस्तास्ते महात्मानश्चेरुरुग्रं महत्तपः

သူတို့သည် သုံးလောကတွင် နာမည်ကြီး၍ လောကအားလုံးက ဦးညွှတ်ကန်တော့ကြသည်။ မဟာအတ္မာတို့အားလုံးသည် ပြင်းထန်၍ မဟာတပသကို ကျင့်သုံး하였다။

Verse 5

हिमवच्छिखरे रम्ये देवर्षिगणसेविते / शुद्धेन मन्सा प्रीता ऊचुस्तान्पितरस्तदा

ဟိမဝတ်တောင်၏ လှပသော ထိပ်တန်း၌၊ ဒေဝရ္ဓိများ၏ အဖွဲ့က ဝတ်ပြုဆောင်ရွက်နေရာတွင်၊ စိတ်သန့်ရှင်း၍ ဝမ်းမြောက်သော ပိတೃတို့က ထိုအခါ သူတို့အား ပြောကြား하였다။

Verse 6

वरं वृणीध्वं प्रीताः स्म कं कामं कखामहे / एवमुक्ते तु पितृभिस्तदा त्रैलोक्यभावनः

ပိတೃတို့က “ကျွန်ုပ်တို့ ဝမ်းမြောက်ပြီ၊ ဆုတောင်းကို ရွေးပါ—မည်သည့် ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးရမည်နည်း” ဟု ဆိုကြသည်။ ထိုသို့ဆိုသော် သုံးလောကကို ပံ့ပိုးသူက (ပြန်လည်ဖြေကြား하였다)။

Verse 7

ब्रह्मोवाच महातेजास्तपसा तैस्तु तोषितः / प्रीतो ऽस्मि तपसानेन कं कामं करवाणि वः

ဗြဟ္မာက “သင်တို့၏ တပသကြောင့် ငါ မဟာတേജရှိသူသည် ကျေနပ်တော်မူ၏။ ဤတပသဖြင့် ငါ ဝမ်းမြောက်၏—သင်တို့အတွက် မည်သည့် ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးရမည်နည်း” ဟု မိန့်တော်မူ하였다။

Verse 8

एवमुक्तास्तदा विश्वे ब्रह्मणा विश्वकर्मणा / ऊचुस्ते सहिताः सर्वे ब्रह्माणां लोकभावनम्

ထိုအခါ ဗိශ්ဝကර්မာဖြစ်သော ဘြဟ္မာက ထိုသို့ မိန့်ကြားသဖြင့်၊ ဗိශ්ဝေဒေဝတို့အားလုံး စုပေါင်း၍ လောကကိုပျိုးထောင်သော ဘြဟ္မာအား လျှောက်တင်ကြ၏။

Verse 9

श्राद्धे ऽस्माकं भवेदंशो ह्येष नः काङ्क्षितो वरः / प्रत्युवाच ततो ब्रह्मा तान्वै त्रिदशपूजितः

သူတို့က “ရှရဒ္ဓပူဇာတွင် ကျွန်ုပ်တို့၏ အစိတ်အပိုင်းလည်း ရှိစေပါ; ဤသည်ပင် ကျွန်ုပ်တို့လိုလားသော ဝရဖြစ်သည်” ဟု လျှောက်ကြ၏။ ထို့နောက် တိရဒသတို့က ပူဇော်သော ဘြဟ္မာက ပြန်လည်မိန့်ကြား၏။

Verse 10

भविष्यत्येवमेवं तु काङ्क्षितो वो वरस्तु यः / पितृभिश्च तथेत्युक्तमेवमेतन्न संशयः

ဘြဟ္မာက “သင်တို့လိုလားသော ဝရသည် ဤသို့ပင် အမှန်တကယ် ဖြစ်လိမ့်မည်” ဟု မိန့်၏။ ပိတೃတို့လည်း “တഥာစ্তু” ဟု ဆိုကြသဖြင့်၊ သံသယမရှိ။

Verse 11

सहस्माभिस्तु भोक्तव्यं यत्किं चिद्दृश्यते त्विह / अस्माकं कल्पिते श्राद्धे युष्मानप्राशनं हि वै

ဤနေရာတွင် မြင်ရသမျှကို ကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူပင် စားသုံးခံစားရမည်။ ကျွန်ုပ်တို့က စီမံထားသော ရှရဒ္ဓတွင် သင်တို့၏ အန္နပရာရှန (အစာလက်ခံခြင်း) သေချာပေါက် ရှိလိမ့်မည်။

Verse 13

भविष्यति मनुष्येषु सत्यमे तद्ब्रुवामहे / माल्यैर्गन्धैस्तथान्नेन युष्मानग्रे ऽर्च्चयिष्यति /१ १२।१२// अग्रे दत्त्वा तु युष्माकमस्माकं दास्यते ततः / विसर्जनमथास्माकं पूर्वं पश्चात्तु दैवतम्

လူသားတို့အကြား၌ ဤသို့ပင် ဖြစ်လိမ့်မည်—ကျွန်ုပ်တို့သည် အမှန်ကို ဆို၏။ သူတို့သည် ပန်းမော်လီ၊ အနံ့သာနှင့် အစာဖြင့် အရင်ဆုံး သင်တို့ကို ပူဇော်မည်။ သင်တို့ကို အရင်ပေးပြီးမှ ကျွန်ုပ်တို့ကို ပေးမည်။ ထို့နောက် ကျွန်ုပ်တို့ကို အရင်လွှတ်ပြီး နောက်မှ ဒေဝတাদেরကို လွှတ်မည်။

Verse 14

रक्षणं चैव श्राद्धस्य आतिथ्यस्य विधिद्वयम् / भूतानां देवतानां च पितॄणां चैव कर्मणि

ရှရဒ္ဓပူဇာကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်းနှင့် ဧည့်သည်ဧည့်ခံခြင်း၏ နည်းလမ်းနှစ်ရပ်သည် ဘူတ၊ ဒေဝတာနှင့် ပိတೃတို့၏ ကမ္မတွင် သတ်မှတ်ထားသည်။

Verse 15

एवं कृते सम्यगेतत्सर्वमेव भविष्यति / एवं दत्त्वा वरं तेषां ब्रह्मा पितृगणैः सह

ဤသို့ မှန်ကန်စွာ ပြုလုပ်လျှင် အရာအားလုံး မလွဲမသွေ ဖြစ်လာမည်; ထို့နောက် သူတို့အား အရှင်ဘြဟ္မာက ကောင်းချီးပေး၍ ပိတೃအဖွဲ့နှင့်အတူ တည်ရှိတော်မူ၏။

Verse 16

क्षमानुग्रहकृद्देवः संचकार यथोदितम् / वेदे पञ्च महायज्ञा नराणां समुदाहृताः

ခွင့်လွှတ်ကရုဏာပေးသော ဒေဝသည် ပြောထားသကဲ့သို့ ဆောင်ရွက်하였다; ဝေဒတွင် လူသားတို့အတွက် မဟာယဇ్ఞ ငါးပါးကို ဖော်ပြထားသည်။

Verse 17

एतान्पञ्च महायज्ञान्निर्वपेत्सततं नरः / यत्र स्थास्यन्ति दातारस्तत्स्थानं वै निबोधत

လူသည် ဤမဟာယဇ్ఞ ငါးပါးကို အမြဲတမ်း ဆောင်ရွက်သင့်သည်; အလှူရှင်တို့ တည်နေမည့် နေရာကို သေချာ သိမှတ်ကြလော့။

Verse 18

निर्भयं विरजस्कं च निःशोकं निर्व्यथक्लमम् / ब्राह्मं स्थानमवाप्नोति सर्वलोकपुरस्कृतम्

သူသည် ကြောက်ရွံ့မှုမရှိ၊ ရဇသ်မလင်ကင်း၊ ဝမ်းနည်းမှုကင်း၊ နာကျင်ပင်ပန်းမှုကင်းသော ဘြဟ္မအဆင့်ကို ရောက်ရှိပြီး၊ လောကအားလုံးက ချီးမြှောက်သည့် အနေအထားဖြစ်သည်။

Verse 19

शूद्रेणापि च कर्त्तव्याः पञ्चैते मन्त्रवर्जिताः / अतो ऽन्यथा तु यो भुङ्क्ते स ऋणं नित्यमश्नुते

ရှုဒ္ဒရပင် မန္တရမပါဘဲ မဟာယဇ္ဍ်ငါးပါးကို ပြုလုပ်သင့်သည်။ ထို့နှင့်မတူဘဲ စားသောက်ခံစားသူသည် အမြဲတမ်း ऋण (အကြွေးကမ္မ) ကို ခံစားရသည်။

Verse 20

ऋणं भुङ्क्ते स पापात्मा यः पचेदात्मकारणात् / तस्मान्निर्वर्तयेत्पञ्च महायज्ञान्सदा बुधः

ကိုယ့်အတွက်ပဲ ချက်ပြုတ်သူသည် ပ罪ရှိသူဖြစ်၍ ऋण (အကြွေးကမ္မ) ကို ခံစားရသည်။ ထို့ကြောင့် ပညာရှိသည် မဟာယဇ္ဍ်ငါးပါးကို အမြဲတမ်း ဆောင်ရွက်သင့်သည်။

Verse 21

उदक्पूर्वे बलिं कुर्यादुदकान्ते तथैव च / बलिं सुविहितं कुर्या दुच्चैरुच्चतरं क्षिपेत्

ရေ၏အစတွင် ဘလီကို ပူဇော်ရမည်၊ ရေ၏အဆုံးတွင်လည်း ထိုနည်းတူပူဇော်ရမည်။ ဘလီကို စနစ်တကျ စီစဉ်ပြီး မြင့်ရာမှ ပိုမြင့်ရာသို့ အပ်နှံရမည်။

Verse 22

परशृङ्गं गवां मूत्रं बलिं सूत्रं समुत्क्षिपेत् / तन्निवेद्यो भवेत्पिण्डः पितॄणां यस्तु जीवति

အခြားချိုဦးတည်ရာ၊ ဂိုမူတရအနီးတွင် ဘလီနှင့် စူတရ (ကြိုး/သင်္ကေတ) ကို အပေါ်သို့ မြှောက်၍ ပူဇော်ရမည်။ ထိုသို့ဖြင့် အသက်ရှင်သူသည် ပိတೃတို့အတွက် နိဝေဒ္ယ ပိဏ္ဍ ဖြစ်လာသည်။

Verse 23

इष्टेनान्नेन भक्ष्यैश्च भोजयेच्च यथाविधि / निवेद्यं केचिदिच्छन्ति जीवन्त्यपि हि यत्नतः

နှစ်သက်သော ထမင်းနှင့် အစားအစာများဖြင့် ပုံမှန်ပူဇော်နည်းအတိုင်း ကျွေးမွေးရမည်။ အချို့က နိဝေဒ္ယ (ပူဇော်အပ်သောအရာ) ကို လိုလားကြပြီး ကြိုးစား၍ အသက်ရှင်နေကြသည်။

Verse 24

देवदेवा महात्मानो ह्येते पितर इत्युत / इच्छन्ति केचिदाचार्यः पश्चात्पिण्डनिवेदनम्

ဤမဟာတ္မာ ပိတၱရတို့သည် ဒေဝတို့၏ ဒေဝဟုလည်း ခေါ်ကြသည်။ အချို့သော အာစာရျများက ပိဏ္ဍပူဇာကို နောက်မှ ဆက်ကပ်လိုကြသည်။

Verse 25

पूजनं चैव विप्रणां पूर्वमेवेह नित्यशः / तद्धिधर्मार्थकुशलो नेत्युवाच बृहस्मतिः

ဤနေရာတွင် နေ့စဉ် အရင်ဆုံး ဝိပရ (ဗြာဟ္မဏ) များကို ပူဇော်ရမည်။ ဓမ္မနှင့် အာရ္ထ၌ ကျွမ်းကျင်သော ဗြဟ္စပတိက “မဟုတ်” ဟု ဆို하였다။

Verse 26

पूर्वं निवेदयेत्पिण्डान्पश्चाद्विप्रांश्च भोजयेत् / योगात्मानो महात्मानः पितरो योग संभवाः

အရင်ဆုံး ပိဏ္ဍကို ဆက်ကပ်ပြီး နောက်မှ ဝိပရများကို ထမင်းကျွေးရမည်။ ပိတၱရတို့သည် ယောဂအာတ္မာ၊ မဟာတ္မာ၊ ယောဂမှ ဖြစ်ပေါ်သူများဖြစ်သည်။

Verse 27

सोममाप्याययन्त्येते पितरो योगसंस्थिताः / तस्माद्दद्याच्छुचिः पिण्डान्योगेभ्यस्तत्परायणः

ယောဂ၌ တည်မြဲသော ပိတၱရတို့သည် ဆိုမကို ပိုမိုပြည့်ဝစေသည်။ ထို့ကြောင့် သန့်ရှင်းစွာနေ၍ ယောဂ၌ အာရုံတည်ကာ ပိဏ္ဍကို ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 28

पितॄणां हि भवेदेतत्साक्षादिव हुतं हविः / ब्रह्मणानां सहस्रस्य योगस्थं ग्रासयेद्यदि

ပိတၱရတို့အတွက် ဤအရာသည် တိုက်ရိုက် ဟိုးမ၌ ဆက်ကပ်သော ဟဝိစ်ကဲ့သို့ ဖြစ်သည်—ယောဂ၌ တည်မြဲသော ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးကို ဗြာဟ္မဏတစ်ထောင်နှင့် တူသည့် အစာတစ်ဝက်တစ်ဝက် ကျွေးနိုင်လျှင်။

Verse 29

यजमानं च भोक्तॄंश् च नौरिवाम्भसि तारयेत् / असतां प्रग्रहो यत्र सतां चैव विमानता

ယဇမာနနှင့် စားသောက်သူတို့ကို ရေထဲ၌ လှေကဲ့သို့ ကူးမြောက်စေသင့်သည်။ မကောင်းသူကို မျက်နှာသာပေး၍ ကောင်းသူကို အထင်သေးရာနေရာ၌။

Verse 30

दण्डो दैवकृतस्तत्र सद्यः पतति दारुणः / इत्वा मम सधर्माणं बालिशं यस्तु भोजयेत्

အဲဒီနေရာမှာ နတ်ဘုရားက ချမှတ်သော ကြမ်းတမ်းသည့် ဒဏ်ခတ်မှုသည် ချက်ချင်းကျရောက်သည်။ ငါနှင့်တူသော ဓမ္မရှိသည့် ရိုးသားသူကို လှည့်ဖြား၍ စားစေသူ။

Verse 31

आदिकर्म समुत्सृज्य दाता तत्र विनश्यति / पिण्डमग्नौ सदा दद्यद्भोगार्थी प्रथमं नरः

အစဉ်အလာ အစကရမကို စွန့်လွှတ်လျှင် အလှူရှင်သည် ထိုနေရာ၌ ပျက်စီးသည်။ အာနন্দဘောဂကို လိုလားသူသည် အရင်ဆုံး မီးသန့်ထဲသို့ ပိဏ္ဍကို အမြဲပူဇော်ရမည်။

Verse 32

दद्यात्प्रजार्थी यत्नेन मध्यमं मन्त्रपूर्वकम् / उत्तमां कान्तिमन्विच्छन्गोषु नित्यं प्रयच्छति

သားသမီးကို လိုလားသူသည် ကြိုးစား၍ မန္တရနှင့်အတူ အလယ်အလတ်အလှူကို ပေးရမည်။ အမြင့်မြတ်သော တောက်ပမှုကို လိုလားသူသည် နွားများအား နေ့စဉ် လှူဒါန်းရမည်။

Verse 33

प्रज्ञां चैव यशः कीर्त्तिमप्सु वै संप्रयच्छति / प्रार्थयन्दीर्घामायुश्च वायसेभ्यः प्रयच्छति

ပညာ၊ ဂုဏ်သတင်းနှင့် ကီရ్తိအတွက် ရေထဲသို့ အလှူကို အပ်နှံရမည်။ အသက်ရှည်စေလို၍ ဆုတောင်းကာ ကာကာများကို အလှူပေးရမည်။

Verse 34

सोकुमार्यमथान्विच्छन्कुक्कुटेभ्यः प्रयच्छति / एवमेतत्समुद्दिष्टं पिण्डनिर्वपणे फलम्

နူးညံ့သိမ်မွေ့မှု (saukumārya) ကိုလိုလားသူသည် ကြက်များအား ပူဇော်ပေးရမည်။ ဤသို့ပင် ပိဏ္ဍ-နိရ္ဝပဏ (piṇḍa-nirvapaṇa) ၏ အကျိုးကို သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်။

Verse 35

आकाशे गमयेद्वापि अप्सु वा दक्षिणामुखः / पितॄणां स्थानमाकाशं दक्षिणा चैव दिग्भेवेत्

တောင်ဘက်ကို မျက်နှာမူ၍ ပိဏ္ဍကို ကောင်းကင်သို့ ပို့နိုင်သကဲ့သို့ ရေထဲသို့လည်း အပ်နှံနိုင်သည်။ ပိတೃတို့၏ နေရာသည် ကောင်းကင်이며 တောင်ဘက်သည် သူတို့၏ ဦးတည်ရာဖြစ်သည်။

Verse 36

एके विप्राः पुनः प्राहुः पिण्डोद्धरणमग्रतः / अनुज्ञातस्तु तैर्विप्रैः कामसुद्ध्रियतामित्

ဗိပၸရအချို့က ထပ်မံဆိုသည်—အရင်ဆုံး ပိဏ္ဍ-ဥဒ္ဓရဏ (ရှေ့ပိုင်းကို ယူမြှောက်ခြင်း) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထိုဗိပၸရတို့၏ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့် ဤနည်းကို စိတ်ကြိုက် လိုက်နာနိုင်သည်။

Verse 37

पुष्पाणां च फलानां च भक्ष्याणामन्नतस्तथा / अग्रमुद्धृत्य सर्वेषां जुहुयाद्धव्यवाहने

ပန်း၊ သစ်သီး၊ စားဖွယ်နှင့် ထမင်းအစာတို့အားလုံး၏ ရှေ့ပိုင်းကို ယူ၍ ဟဗျဝါဟန မီးထဲသို့ အာဟုတိအဖြစ် ပူဇော်ရမည်။

Verse 38

भङ्यमन्नं तथा पेयं मूलानि च फलानि च / हुत्वाग्नौ च ततः पिण्डान्निर्वपेद्दक्षिणा मुखः

ကင်/ကြိတ်ထားသော အစာ၊ သောက်စရာ၊ အမြစ်အုပ်များနှင့် သစ်သီးများကို မီးထဲသို့ ဟုတဝါ ပူဇော်ပြီးနောက်၊ တောင်ဘက်ကို မျက်နှာမူ၍ ပိဏ္ဍများကို နိရ္ဝပဏ ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 39

वैवस्वताय सोमाय हुत्वा पिण्डान्निवेद्य च / उदकान्नयनं कृत्वा पश्चाद्विप्रांश्च भोजयेत्

ဝိုင်ဝස්ဝတ (ယမ) နှင့် ဆိုမ အတွက် ဟောမပြု၍ ပိဏ္ဍကို နိဝေဒနာတင်ပြီး၊ ရေဖြင့် တർပဏ ပြုကာ နောက်မှ ဗြာဟ္မဏများကို အစာကျွေးရမည်။

Verse 40

अनुपूर्वं ततो विप्रान्भक्ष्यैरन्नैश्च शक्तितः / स्निग्धैरुष्णैः सुगन्धैश्च तर्पयेत्तान्रसैरपि

ထို့နောက် အစဉ်လိုက် ဗြာဟ္မဏများကို မိမိစွမ်းအားအတိုင်း အစာမုန့်နှင့် ထမင်းအဟာရ၊ ဆီနွယ်၍ ပူပူနံ့သာသောဟင်းလျာများနှင့် အရသာရည်များဖြင့်လည်း တင်းတိမ်စေ။

Verse 41

एकाग्रः पर्युपासीनः प्रयतः प्राञ्जलिः स्थितः / तत्परः श्रद्दधानश्च कामानाप्नोति मानवः

စိတ်တစ်ချက်တည်းထား၍ အနီးတွင် ထိုင်စောင့်ကာ သန့်ရှင်းစည်းကမ်းရှိ၍ လက်အုပ်ချီရပ်နေပြီး ထိုကိစ္စ၌ တက်ကြွ၍ ယုံကြည်သဒ္ဓါရှိသော လူသည် လိုရာဆန္ဒကို ရရှိသည်။

Verse 42

अक्षुद्रत्वं कृतज्ञत्वं दाक्षिण्यं संस्कृतं वचः / तपो यज्ञांश्च दानं च प्रयच्छन्ति पितामहाः

ပိတာမဟ (ဘိုးဘွားပိတೃ) များသည် စိတ်မကျဉ်းမြောင်းမှုကင်းခြင်း၊ ကျေးဇူးသိတတ်ခြင်း၊ ကြင်နာသဘော၊ ယဉ်ကျေးသောစကား၊ တပဿ၊ ယဇ్ఞနှင့် ဒါနကို ပေးအပ်ကြသည်။

Verse 43

अतः परं विधिं सौम्यं भुक्तवत्सु द्विजातिषु / आनुपूर्व्येण विहितं तन्मे निगदतः शृणु

အို သဘောနူးညံ့သူ၊ ဒွိဇများ စားသောက်ပြီးနောက် ဆက်လက် လိုက်စဉ်အတိုင်း သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းကို ငါပြောသမျှ နားထောင်လော့။

Verse 44

प्रोक्ष्य भूमिमथोद्धृत्य पूर्वं पितृपरायणः / ततो ऽन्निविकिरं कुर्याद्विधिदृष्टेन कर्मणा

မြေကို ရေဖြန်း၍ သန့်စင်ကာ မြှောက်ပြီးနောက်၊ အရင်ဆုံး ပိတೃများကို အလေးထား၍၊ ထို့နောက် သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိအတိုင်း အစာပူဇော်ကို ဖြန့်ချရမည်။

Verse 45

स्वधा वाच्य ततो विप्रान् विधिवद्भूरितक्षिणान् / अन्नशेषमनुज्ञाप्य सत्कृत्य द्विजसत्तमान्

ထို့နောက် “စွဝဓာ” ဟု ဆိုပြီး၊ ဝိဓိအတိုင်း ဒက္ခိဏာများစွာဖြင့် ဗိပရများကို ပူဇော်ရမည်။ အစာကျန်အပေါ် ခွင့်ပြုချက်ယူကာ မြတ်သော ဒွိဇများကို ဂုဏ်ပြုရမည်။

Verse 46

प्राञ्जलिः प्रयतश्चैव अनुगम्य विसर्जयेत्

ထို့နောက် လက်အုပ်ချီ၍ စည်းကမ်းတကျနေကာ၊ လိုက်ပါပို့ဆောင်ပြီး ရိုသေစွာ ပြန်လွှတ်ရမည်။