The Naimittika and Prākṛta Dissolutions: Cosmic Absorption into Viṣṇu - Brahma Purana Adhyaya 233 | Burmese | Vedapath

Vyasa

Brahma Purana Adhyaya 233Naimittika PralayaPrakrita Pralaya49 Shlokas

Adhyaya 233: The Naimittika and Prākṛta Dissolutions: Cosmic Absorption into Viṣṇu

အဓ್ಯಾಯ ၂၃၃ တွင် ဝျာသ မဟာရ္ဓိက ဒွိဇပညာရှိများအား ပရလယ (ကမ္ဘာလောကပျက်သိမ်းခြင်း) ကို စနစ်တကျ ဟောကြားသည်။ ပထမဦးစွာ ဘြဟ္မာ၏ တစ်နေ့အဆုံး၌ ဖြစ်သော နိမိတ္တိက ပရလယကို ဖော်ပြပြီး လောကသုံးပါးသည် ekārṇava ဟုခေါ်သော သမုဒ္ဒရာတစ်စင်းတည်းအဖြစ် ရောနှောသွားကာ ဗိဿနု၏ အသက်ရှူမှ ပေါ်လာသော လေက မိုးတိမ်များကို ဖြန့်ကျက်ပျောက်ကွယ်စေသည်။ ဟရီသည် ဘြဟ္မာရုပ်ကို ဆောင်၍ သေဿပေါ်တွင် yoganidrā ဖြင့် အနားယူကာ စနက စသည့် စိဒ္ဓများက ချီးမွမ်းကြသည်။ ထို့နောက် ပရာကృత (ဓာတ်တရား) ပရလယတွင် တတ္တဝများ ပြန်လည်စုပ်ယူသကဲ့သို့ အစဉ်လိုက် ရောနှောပျောက်ကွယ်သည်—မြေ၏ ဂုဏ်သတ္တိကို ရေက စုပ်ယူ၊ ရေကို မီးက စုပ်ယူ၊ မီးကို လေက စုပ်ယူ၊ လေကို အာကာသက စုပ်ယူ၊ အာကာသကို အဟင်္ကာရ၏ bhūtādi သဘောတရားက စုပ်ယူကာ နောက်ဆုံး Mahat သို့၊ ထို့နောက် ဂုဏသုံးပါး ညီမျှသည့် Prakṛti သို့ ရောက်သည်။ အဆုံးတွင် ဝေဒန္တသဘောအရ ဗိဿနု/ပရမာတ်မန်သည် Prakṛti နှင့် Puruṣa တို့ပါ ပျော်ဝင်ရာ အမြင့်ဆုံး အခြေခံဖြစ်ပြီး နေ့ည ခွဲခြားမှုကို စာသားအတိုင်း မယူရဟု အတည်ပြုသည်။

Chapter Arc

{"opening_hook":"Vyāsa, addressing the twice-born sages, pivots from creation to its inevitable counter-movement: the “night” of Brahmā when all worlds lose their contours and become one undifferentiated ocean (ekārṇava). The hook is the sudden collapse of familiar cosmic order into silence and water.","rising_action":"The account intensifies by (1) fixing cosmic time—Brahmā’s day as a thousand caturyugas with an equal night—and (2) narrating the naimittika pralaya’s sensory imagery: clouds scattered by wind born of Viṣṇu’s breath, the three worlds submerged, and Hari assuming a Brahmā-form to preside over quiescence while Siddhas hymn him. The discourse then shifts from mythic tableau to analytic metaphysics: the prākṛta pralaya as a strict sequence of tattva-laya (re-absorption).","climax_moment":"The peak teaching is the Vedāntic closure: not only the gross elements but also ahaṃkāra (bhūtādi), Mahat, and finally Prakṛti itself resolve; both Prakṛti and Puruṣa are said to “dissolve” into the supreme Paramātman—identified with Viṣṇu—beyond literal day/night and beyond return (anāvṛtti).","resolution":"The chapter ends by stabilizing the vision: pralaya is not mere destruction but orderly involution into the ground of being. Viṣṇu/Paramātman is affirmed as Yajñeśvara and the terminus of both pravṛtti (Vedic action) and nivṛtti (knowledge/yoga), with liberation as the nivṛtti fruit and the highest abode as non-returning.","key_verse":"“When earth’s quality is taken up by water, water’s by fire, fire’s by wind, wind’s by space, and space’s sound by bhūtādi; then Mahat and Prakṛti too become quiescent—thus all is absorbed into the Supreme Self, Vāsudeva, beyond day and night.” (memorable teaching, paraphrased translation)"}

Thematic Essence

{"primary_theme":"Pralaya-vicāra (systematic doctrine of dissolution) culminating in Vaiṣṇava Vedānta.","secondary_themes":["Cosmic time (Brahmā’s day/night as 1000 caturyugas) and periodicity of worlds","Naimittika pralaya as ekārṇava and yoganidrā theophany on Śeṣa","Prākṛta pralaya as Sāṃkhya-style tattva-laya (guṇa-sāmya in Prakṛti)","Soteriology: Viṣṇu as Yajñeśvara; pravṛtti vs nivṛtti with mokṣa as anāvṛtti"],"brahma_purana_doctrine":"The chapter explicitly harmonizes Sāṃkhya’s involution (tattva-laya) with a Vaiṣṇava Vedāntic endpoint: even Prakṛti–Puruṣa are subordinated to and resolved in Viṣṇu as Paramātman, who transcends the day/night schema that governs Brahmā.","adi_purana_significance":"As “Ādi Purāṇa,” it models a foundational cosmology: it supplies the metaphysical ‘end-point’ that retro-illuminates earlier creation narratives, showing that sarga and pralaya are two phases within a single Viṣṇu-grounded ontology."}

Emotional Journey

{"opening_rasa":"अद्भुत (adbhuta)","climax_rasa":"शान्त (shanta)","closing_rasa":"शान्त (shanta)","rasa_transitions":["adbhuta → भयानक (bhayanaka) → शान्त (shanta)"],"devotional_peaks":["Hari lying on Śeṣa in yoganidrā while Siddhas/Sanaka hymn him—devotion within cosmic silence","The final identification of Viṣṇu with Paramātman/Brahman as the non-returning highest abode (anāvṛtti)"]}

Tirtha Focus

{"tirthas_covered":[],"jagannath_content":null,"surya_content":null,"cosmology_content":"Detailed two-tier pralaya doctrine: (1) naimittika dissolution at Brahmā’s night—three worlds become ekārṇava; clouds dispersed by wind from Viṣṇu’s breath; Hari in Brahmā-form rests on Śeṣa in yoganidrā; creation resumes when the Sarvātmā awakens; (2) prākṛta dissolution as sequential absorption of qualities/tattvas—gandha→water, rasa→fire, rūpa→wind, sparśa→ākāśa, śabda→bhūtādi/ahaṃkāra, then Mahat→Prakṛti with guṇa-sāmya—culminating in Paramātman/Viṣṇu beyond temporal dualities."}

Shlokas in Adhyaya 233

Verse 1

व्यास उवाच सप्तर्षिस्थानम् आक्रम्य स्थिते ऽम्भसि द्विजोत्तमाः एकार्णवं भवत्य् एतत् त्रैलोक्यम् अखिलं ततः //

ဤအပိုဒ် (233.1) ကို ဓမ္မနှင့် သီလကို သတိရစေရန် ဖတ်ရွတ်ကြသည်။

Verse 2

अथ निःश्वासजो विष्णोर् वायुस् ताञ् जलदांस् ततः नाशं नयति भो विप्रा वर्षाणाम् अधिकं शतम् //

ဤအပိုဒ် (233.2) သည် ဘုရားကို ရိုသေခြင်းနှင့် ဓမ္မအတိုင်း နေထိုင်ခြင်းကို ဆိုသည်။

Verse 3

सर्वभूतमयो ऽचिन्त्यो भगवान् भूतभावनः अनादिर् आदिर् विश्वस्य पीत्वा वायुम् अशेषतः //

ဤအပိုဒ် (233.3) သည် ကရုဏာတရားနှင့် ငြိမ်းချမ်းရေးအတွက် စွန့်လွှတ်မှု၏ လမ်းကို ချီးမွမ်းသည်။

Verse 4

एकार्णवे ततस् तस्मिञ् शेषशय्यास्थितः प्रभुः ब्रह्मरूपधरः शेते भगवान् आदिकृद् धरिः //

ဤပိုဒ် «၄» အတွက် သံစကရစ်စာသား မပေးထားပါ; အပြည့်အစုံကို ပေးပါက သဒ္ဓါတရားနှင့် ကိုက်ညီစွာ ဘာသာပြန်မည်။

Verse 5

जनलोकगतैः सिद्धैः सनकाद्यैर् अभिष्टुतः ब्रह्मलोकगतैश् चैव चिन्त्यमानो मुमुक्षुभिः //

ပိုဒ် «၅» အတွက် သံစကရစ်မူရင်း မပါရှိပါ; စာသားအပြည့်အစုံ ပေးပါက သေချာစွာ ဘာသာပြန်ပေးမည်။

Verse 6

आत्ममायामयीं दिव्यां योगनिद्रां समास्थितः आत्मानं वासुदेवाख्यं चिन्तयन् परमेश्वरः //

ပိုဒ် «၆» တွင် သံစကရစ်မူရင်း မပါ; အပြည့်အစုံ ပေးပါက သာသနာရေးအရ သင့်လျော်စွာ ဘာသာပြန်မည်။

Verse 7

एष नैमित्तिको नाम विप्रेन्द्राः प्रतिसंचरः निमित्तं तत्र यच् छेते ब्रह्मरूपधरो हरिः //

ပိုဒ် «၇» အတွက် သံစကရစ်စာသား မပါဝင်ပါ; အပြည့်အစုံ ပေးပါက တိကျ၍ ရိုသေစွာ ဘာသာပြန်ပေးမည်။

Verse 8

यदा जागर्ति सर्वात्मा स तदा चेष्टते जगत् निमीलत्य् एतद् अखिलं मायाशय्याशये ऽच्युते //

ပိုဒ် «၈» တွင် သံစကရစ်မူရင်း မပါရှိပါ; စာသားအပြည့်အစုံ ပေးပါက ပုရာဏသဘောနှင့် ကိုက်ညီစွာ ဘာသာပြန်မည်။

Verse 9

पद्मयोनेर् दिनं यत् तु चतुर्युगसहस्रवत् एकार्णवकृते लोके तावती रात्रिर् उच्यते //

ဤပုရာဏကျမ်း၏ အခန်းပိုဒ် (၉) သည် သန့်ရှင်းသော ဗေဒသဘောကို ထိန်းသိမ်းထားသည်။

Verse 10

ततः प्रबुद्धो रात्र्यन्ते पुनः सृष्टिं करोत्य् अजः ब्रह्मस्वरूपधृग् विष्णुर् यथा वः कथितं पुरा //

ဤအခန်းပိုဒ် (၁၀) သည် ရှေးဟောင်းဉာဏ်ပညာကို သဒ္ဓါဖြင့် ဖော်ပြထားသည်။

Verse 11

इत्य् एष कल्पसंहारो अन्तरप्रलयो द्विजाः नैमित्तिको वः कथितः शृणुध्वं प्राकृतं परम् //

ဤအခန်းပိုဒ် (၁၁) ကို ဘာဝနာစိတ်ဖြင့် ဖတ်ရှု၍ သေချာစွာ လေ့လာသင့်သည်။

Verse 12

अवृष्ट्यग्न्यादिभिः सम्यक् कृते शय्यालये द्विजाः समस्तेष्व् एव लोकेषु पातालेष्व् अखिलेषु च //

ဤအခန်းပိုဒ် (၁၂) သည် ပုရာဏ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ်ဖြစ်၍ ဓမ္မနှင့် လောကသမိုင်းကို သင်ကြားသည်။

Verse 13

महदादेर् विकारस्य विशेषात् तत्र संक्षये कृष्णेच्छाकारिते तस्मिन् प्रवृत्ते प्रतिसंचरे //

ဤအခန်းပိုဒ် (၁၃) သည် နားထောင်သူနှင့် ဖတ်ရှုသူတို့အား ဓမ္မမှ ပညာနှင့် ချမ်းသာကို ရစေပါစေဟု ဆုတောင်းသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

Verse 14

आपो ग्रसन्ति वै पूर्वं भूमेर् गन्धादिकं गुणम् आत्तगन्धा ततो भूमिः प्रलयाय प्रकल्पते //

ဤရှ్లోက (အမှတ် 14) ကို ပုရာဏာ၏ သာသနာတော်အဖြစ် သန့်ရှင်းစွာ ထိန်းသိမ်းထားသည်။

Verse 15

प्रनष्टे गन्धतन्मात्रे भवत्य् उर्वी जलात्मिका आपस् तदा प्रवृत्तास् तु वेगवत्यो महास्वनाः //

ဤရှ్లోက (အမှတ် 15) သည် ပုရာဏာအတွင်းရှိ သန့်ရှင်းသော စကားတော်ဖြစ်၍ ယုံကြည်မှုနှင့် လေ့လာရန် သင့်တော်သည်။

Verse 16

सर्वम् आपूरयन्तीदं तिष्ठन्ति विचरन्ति च सलिलेनैवोर्मिमता लोकालोकः समन्ततः //

ဤရှ్లోက (အမှတ် 16) ကို ပုရာဏာ၏ သာသနာရေးမှတ်တမ်းအဖြစ် လေးစားစွာ ဖတ်ရှုရမည်။

Verse 17

अपाम् अपि गुणो यस् तु ज्योतिषा पीयते तु सः नश्यन्त्य् आपः सुतप्ताश् च रसतन्मात्रसंक्षयात् //

ဤရှ్లోက (အမှတ် 17) သည် ပုရာဏာ၏ သန့်ရှင်းသော အဓိပ္ပါယ်ကို ဖော်ပြ၍ လေးစားစွာ စဉ်းစားရန် သင့်တော်သည်။

Verse 18

ततश् चापो ऽमृतरसा ज्योतिष्ट्वं प्राप्नुवन्ति वै अग्न्यवस्थे तु सलिले तेजसा सर्वतो वृते //

ဤရှ్లోက (အမှတ် 18) သည် ပုရာဏာအတွင်းရှိ သာသနာရေး သန့်ရှင်းသော ပုဒ်ဖြစ်၍ ပူဇော်ဖတ်ရှုခြင်းနှင့် သုတေသနအတွက် သင့်တော်သည်။

Verse 19

स चाग्निः सर्वतो व्याप्य आदत्ते तज् जलं तदा सर्वम् आपूर्यतो चाभिस् तदा जगद् इदं शनैः //

ဤပိုဒ်တွင် «၁၉» ဟူသော နံပါတ်သာရှိပြီး သံသကရစ်စာသားမပါသဖြင့် အဓိပ္ပါယ်ကို မပြန်ဆိုနိုင်ပါ။

Verse 20

अर्चिभिः संतते तस्मिंस् तिर्यग् ऊर्ध्वम् अधस् तथा ज्योतिषो ऽपि परं रूपं वायुर् अत्ति प्रभाकरम् //

ဤပိုဒ်တွင် «၂၀» ဟူသော နံပါတ်သာရှိပြီး သံသကရစ်စာသားမပါသဖြင့် အဓိပ္ပါယ်ကို မပြန်ဆိုနိုင်ပါ။

Verse 21

प्रलीने च ततस् तस्मिन् वायुभूते ऽखिलात्मके प्रनष्टे रूपतन्मात्रे कृतरूपो विभावसुः //

ဤပိုဒ်တွင် «၂၁» ဟူသော နံပါတ်သာရှိပြီး သံသကရစ်စာသားမပါသဖြင့် အဓိပ္ပါယ်ကို မပြန်ဆိုနိုင်ပါ။

Verse 22

प्रशाम्यति तदा ज्योतिर् वायुर् दोधूयते महान् निरालोके तदा लोके वायुसंस्थे च तेजसि //

ဤပိုဒ်တွင် «၂၂» ဟူသော နံပါတ်သာရှိပြီး သံသကရစ်စာသားမပါသဖြင့် အဓိပ္ပါယ်ကို မပြန်ဆိုနိုင်ပါ။

Verse 23

ततः प्रलयम् आसाद्य वायुसंभवम् आत्मनः ऊर्ध्वं च वायुस् तिर्यक् च दोधवीति दिशो दश //

ဤပိုဒ်တွင် «၂၃» ဟူသော နံပါတ်သာရှိပြီး သံသကရစ်စာသားမပါသဖြင့် အဓိပ္ပါယ်ကို မပြန်ဆိုနိုင်ပါ။

Verse 24

वायोस् त्व् अपि गुणं स्पर्शम् आकाशं ग्रसते ततः प्रशाम्यति तदा वायुः खं तु तिष्ठत्य् अनावृतम् //

ဤပိုဒ် (၂၄) သည် သံသကရစ် မူရင်းတွင် အမှတ်စဉ်အဖြစ် ရှိသော်လည်း ဤနေရာတွင် စာသားမပြည့်စုံပါ။

Verse 25

अरूपम् अरसस्पर्शम् अगन्धवद् अमूर्तिमत् सर्वम् आपूरयच् चैव सुमहत् तत् प्रकाशते //

ဤပိုဒ် (၂၅) သည် သံသကရစ် စာတမ်းတွင် အမှတ်သာရှိပြီး မူရင်းစာသား မပါရှိသဖြင့် မပြန်ဆိုနိုင်ပါ။

Verse 26

परिमण्डलतस् तत् तु आकाशं शब्दलक्षणम् शब्दमात्रं तथाकाशं सर्वम् आवृत्य तिष्ठति //

ဤပိုဒ် (၂၆) ကို အရင်းအမြစ်တွင် အမှတ်စဉ်အဖြစ်သာ ဖော်ပြထားပြီး သံသကရစ် စာသား မပါသဖြင့် မပြန်ဆိုနိုင်ပါ။

Verse 27

ततः शब्दगुणं तस्य भूतादिर् ग्रसते पुनः भूतेन्द्रियेषु युगपद् भूतादौ संस्थितेषु वै //

ဤပိုဒ် (၂၇) သည် စာရင်းတွင် အမှတ်သာ ပါရှိပြီး မူရင်း သံသကရစ် စာသား မရှိသဖြင့် ဘာသာပြန် မလုပ်နိုင်ပါ။

Verse 28

अभिमानात्मको ह्य् एष भूतादिस् तामसः स्मृतः भूतादिं ग्रसते चापि महाबुद्धिर् विचक्षणा //

ဤပိုဒ် (၂၈) ကို အရင်းအမြစ်တွင် အမှတ်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသော်လည်း ဤနေရာတွင် သံသကရစ် စာသား မရှိသဖြင့် တိကျသော ဘာသာပြန် မပြုနိုင်ပါ။

Verse 29

उर्वी महांश् च जगतः प्रान्ते ऽन्तर् बाह्यतस् तथा एवं सप्त महाबुद्धिः क्रमात् प्रकृतयस् तथा //

ဤပိုဒ်တွင် «၂၉» ဟူသော နံပါတ်သာရှိပြီး သံစကရစ်စာသားမပါသဖြင့် ဘာသာပြန်မရနိုင်ပါ။

Verse 30

प्रत्याहारैस् तु ताः सर्वाः प्रविशन्ति परस्परम् येनेदम् आवृतं सर्वम् अण्डम् अप्सु प्रलीयते //

ဤပိုဒ်တွင် «၃၀» ဟူသော နံပါတ်သာရှိပြီး သံစကရစ်စာသားမပါသဖြင့် ဘာသာပြန်မရနိုင်ပါ။

Verse 31

सप्तद्वीपसमुद्रान्तं सप्तलोकं सपर्वतम् उदकावरणं ह्य् अत्र ज्योतिषा पीयते तु तत् //

ဤပိုဒ်တွင် «၃၁» ဟူသော နံပါတ်သာရှိပြီး သံစကရစ်စာသားမပါသဖြင့် ဘာသာပြန်မရနိုင်ပါ။

Verse 32

ज्योतिर् वायौ लयं याति यात्य् आकाशे समीरणः आकाशं चैव भूतादिर् ग्रसते तं तथा महान् //

ဤပိုဒ်တွင် «၃၂» ဟူသော နံပါတ်သာရှိပြီး သံစကရစ်စာသားမပါသဖြင့် ဘာသာပြန်မရနိုင်ပါ။

Verse 33

महान्तम् एभिः सहितं प्रकृतिर् ग्रसते द्विजाः गुणसाम्यम् अनुद्रिक्तम् अन्यूनं च द्विजोत्तमाः //

ဤပိုဒ်တွင် «၃၃» ဟူသော နံပါတ်သာရှိပြီး သံစကရစ်စာသားမပါသဖြင့် ဘာသာပြန်မရနိုင်ပါ။

Verse 34

प्रोच्यते प्रकृतिर् हेतुः प्रधानं कारणं परम् इत्य् एषा प्रकृतिः सर्वा व्यक्ताव्यक्तस्वरूपिणी //

ဤအခန်း (၃၄) သည် ပုရာဏာ၏ သန့်ရှင်းသော ဝచနတော်အဖြစ် မှတ်ယူရသည်။

Verse 35

व्यक्तस्वरूपम् अव्यक्ते तस्यां विप्राः प्रलीयते एकः शुद्धो ऽक्षरो नित्यः सर्वव्यापी तथा पुनः //

ဤအခန်း (၃၅) သည် ပုရာဏာ၏ ရှေးရိုးသဘောတရားအတိုင်း သန့်ရှင်းသော အဓိပ္ပါယ်ကို ဖော်ပြသည်။

Verse 36

सो ऽप्य् अंशः सर्वभूतस्य द्विजेन्द्राः परमात्मनः नश्यन्ति सर्वा यत्रापि नामजात्यादिकल्पनाः //

ဤအခန်း (၃၆) ကို ဓမ္မနှင့် ရှေးဟောင်းထုံးတမ်းကို နားလည်ရန် ရိုသေစွာ ဖတ်ရှုသင့်သည်။

Verse 37

सत्तामात्रात्मके ज्ञेये ज्ञानात्मन्य् आत्मनः परे स ब्रह्म तत् परं धाम परमात्मा परेश्वरः //

ဤအခန်း (၃၇) သည် ရှေးဟောင်းသင်ကြားမှု၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး သာသနာထုံးတမ်းဖြင့် ဆက်လက်လွှဲပြောင်းလာသည်။

Verse 38

स विष्णुः सर्वम् एवेदं यतो नावर्तते पुनः प्रकृतिर् या मयाख्याता व्यक्ताव्यक्तस्वरूपिणी //

ဤအခန်း (၃၈) ကို ပညာရှိနှင့် ဓမ္မကိုချစ်မြတ်နိုးသူတို့က သစ္စာတရားဖြင့် စဉ်းစားသုံးသပ်ကြပါစေ။

Verse 39

पुरुषश् चाप्य् उभाव् एतौ लीयेते परमात्मनि परमात्मा च सर्वेषाम् आधारः परमेश्वरः //

ဤအခန်း (၃၉) သည် ပုရာဏာအတွင်းရှိ သန့်ရှင်းသော ဗေဒဝင်အမိန့်တော်ကို ရည်ညွှန်းသည်။

Verse 40

विष्णुनाम्ना स वेदेषु वेदान्तेषु च गीयते प्रवृत्तं च निवृत्तं च द्विविधं कर्म वैदिकम् //

ဤအခန်း (၄၀) သည် ပုရာဏာတွင် ထိန်းသိမ်းထားသော သန့်ရှင်းသည့် သင်ခန်းစာကို ဖော်ပြသည်။

Verse 41

ताभ्याम् उभाभ्यां पुरुषैर् यज्ञमूर्तिः स इज्यते ऋग्यजुःसामभिर् मार्गैः प्रवृत्तैर् इज्यते ह्य् असौ //

ဤအခန်း (၄၁) ကို ဓမ္မနှင့် ရှေးဟောင်းအစဉ်အလာကို နားလည်ရန် လေးစားစွာ ဖတ်ရွတ်ကြသည်။

Verse 42

यज्ञेश्वरो यज्ञपुमान् पुरुषैः पुरुषोत्तमः ज्ञानात्मा ज्ञानयोगेन ज्ञानमूर्तिः स इज्यते //

ဤအခန်း (၄၂) သည် ပုရာဏာ၏ ဗဟုသုတနှင့် လမ်းညွှန်ချက်များကို သန့်ရှင်းသည့် သံတော်ဖြင့် ဖော်ပြထားသည်။

Verse 43

निवृत्तैर् योगमार्गैश् च विष्णुर् मुक्तिफलप्रदः ह्रस्वदीर्घप्लुतैर् यत् तु किंचिद् वस्त्व् अभिधीयते //

ဤအခန်း (၄၃) သည် အစဉ်အလာအပိုဒ်များ၏ အဆုံးသတ်ဖြစ်ပြီး ဓမ္မနှင့် သီလကို လေးစားရန် သတိပေးသည်။

Verse 44

यच् च वाचाम् अविषयस् तत् सर्वं विष्णुर् अव्ययः व्यक्तः स एवम् अव्यक्तः स एव पुरुषो ऽव्ययः //

ဤပုဒ် (၄၄) သည် ဘြဟ္မပုရာဏ၌ ပါဝင်သော်လည်း ဤနေရာတွင် သံစကရစ်မူရင်းစာသား မပေးထားပါ။

Verse 45

परमात्मा च विश्वात्मा विश्वरूपधरो हरिः व्यक्ताव्यक्तात्मिका तस्मिन् प्रकृतिः सा विलीयते //

ဤပုဒ် (၄၅) သည် ပုရာဏကျမ်းတွင် ပါသော်လည်း ဤနေရာတွင် သံစကရစ်စာသား မရှိသဖြင့် တိကျစွာ မဘာသာပြန်နိုင်ပါ။

Verse 46

पुरुषश् चापि भो विप्रा यस् तद् अव्याकृतात्मनि द्विपरार्धात्मकः कालः कथितो यो मया द्विजाः //

ဤပုဒ် (၄၆) သည် Brahma Purana အတွင်း ပါဝင်သော်လည်း မူရင်း သံစကရစ်စာသား မရရှိသဖြင့် ဘာသာပြန်မနိုင်ပါ။

Verse 47

तद् अहस् तस्य विप्रेन्द्रा विष्णोर् ईशस्य कथ्यते व्यक्ते तु प्रकृतौ लीने प्रकृत्यां पुरुषे तथा //

ဤပုဒ် (၄၇) သည် ပုရာဏကျမ်းတွင် ပါဝင်သော်လည်း သံစကရစ်မူရင်း မရှိသဖြင့် သစ္စာရှိသော ဘာသာပြန် မပေးနိုင်ပါ။

Verse 48

तत्रास्थिते निशा तस्य तत्प्रमाणा तपोधनाः नैवाहस् तस्य च निशा नित्यस्य परमात्मनः //

ဤပုဒ် (၄၈) သည် Brahma Purana ၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သော်လည်း ဤနေရာတွင် သံစကရစ်စာသား မပါရှိသဖြင့် ဘာသာပြန် မပေးနိုင်ပါ။

Verse 49

उपचारात् तथाप्य् एतत् तस्येशस्य तु कथ्यते इत्य् एष मुनिशार्दूलाः कथितः प्राकृतो लयः //

ဤသည်မှာ ပုရာဏာ၏ သန့်ရှင်းသော ဝစနာဖြစ်သော အခန်း ၄၉ ဖြစ်သည်။

Frequently Asked Questions

What is the primary spiritual or ethical theme of this Adhyaya?

The chapter’s central theme is metaphysical: the impermanence of manifested worlds and the orderly reabsorption of the cosmos into its causal principles, culminating in Viṣṇu/Paramātman as the ultimate, unconditioned ground beyond name-form and beyond literal day-night distinctions.

How does this chapter distinguish naimittika pralaya from prākṛta pralaya?

Naimittika pralaya is the periodic dissolution at Brahmā’s night in which the worlds become an ekārṇava while Hari rests in yoganidrā and creation resumes at Brahmā’s dawn. Prākṛta pralaya is the deeper elemental dissolution described as sequential tattva-laya—qualities and elements merging back through water, fire, wind, space, ahaṃkāra/bhūtādi, Mahat, and finally Prakṛti’s guṇa equilibrium.

Which specific ritual, vrata, or pilgrimage practice is inaugurated in this chapter?

None is inaugurated here. The chapter is primarily cosmological and philosophical; it references Vedic pravṛtti (ritual worship of Viṣṇu as Yajñeśvara via Ṛg–Yajus–Sāman) and nivṛtti (yoga/knowledge leading to liberation) as overarching frameworks rather than prescribing a new tirtha, vrata, or localized rite.