Shiva Proclaims the Supreme Path: Devotion to Vasudeva and the Yadu Lineage - Brahma Purana Adhyaya 226 | Burmese | Vedapath

Vyasa

Brahma Purana Adhyaya 226Vasudeva MahatmyaShiva on devotion to Vishnu62 Shlokas

Adhyaya 226: Shiva Proclaims the Supreme Path: Devotion to Vasudeva and the Yadu Lineage

အဓ್ಯಾಯ ၂၂၆ တွင် ဘုရားဖူးခရီးအတွင်း တရိပုရာရီ (ရှီဝ) ထံသို့ စုဝေးလာသော ရှင်ရသေ့များက သံသရာနှင့် ကမ္မချည်နှောင်မှု၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ဝိုင်းမှ လွတ်မြောက်ရန် အဆုံးအဖြတ်နည်းလမ်းကို မေးမြန်းသည်။ မဟေရှ္ဝရက ဝါစုဒေဝထက် မြင့်မားသော ကုထုံးမရှိကြောင်း ပြောပြီး ကိုယ်၊ နှုတ်၊ စိတ် သုံးပါးဖြင့် ဟရီကို ဘုဇာပူဇော်ခြင်းသည် အမြင့်ဆုံးပန်းတိုင်သို့ တိုက်ရိုက်လမ်းဟု ချီးမွမ်းသည်။ ထို့နောက် ဝါစုဒေဝကို အနန္တ၊ အလုံးစုံပြန့်နှံ့သော အရှင်အဖြစ်—ဗြဟ္မာနှင့် ဒေဝတားတို့၏ မူလရင်းမြစ်၊ ရသေ့တို့၏ အားကိုးရာ၊ လောက၏ “ပိတာမဟာ” အစစ်အမှန်ဟု သီအိုလော်ဂျီဆန်စွာ ချီးကျူးသည်။ ပုရာဏသမိုင်းစဉ်အတွင်း အထက်မြတ်မှုကို တည်ငြိမ်စေရန် ရှီဝက မျိုးရိုးစဉ်ဆက်ကို ရှင်းပြပြီး ယဒုမျိုးရိုးသို့ ရောက်ကာ ဝါစုဒေဝ (အာနကဒုန္ဒုဘ္ဘိ) နှင့် သူ၏သား ဝါစုဒေဝ (ကృష్ణ) မွေးဖွားလာမည်ကို ဆိုသည်။ ကృష్ణသည် ဖမ်းဆီးခံဘုရင်များကို လွတ်မြောက်စေခြင်း၊ ဇရာစန္ဓကို အနိုင်ယူခြင်း စသည့် ဘုရားရေးရာ ရည်ရွယ်ချက်များကို ပြီးမြောက်စေမည်ဟု ဖော်ပြသည်။ နိဂုံးတွင် ဝါစုဒေဝနှင့် အကိုကြီး ဘလ/ရာမကို အမြဲတမ်း ရိုသေကာ ဒർശနရယူရန် အကြံပြု၍ သူ့ကို မြင်ခြင်းသည် ဗြဟ္မာနှင့် ရှီဝကို မြင်ခြင်းနှင့် တူကြောင်း၊ ဒေဝတားအားလုံးသည် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း တည်ရှိကြောင်း ဆိုသည်။

Chapter Arc

{"opening_hook":"In a pilgrimage setting on Gandhamādana, assembled sages approach Tripurāri (Śiva) with an urgent, existential question: what single means decisively cuts the fearsome bondage of birth-and-death (janma–saṃsāra–bandhana)?","rising_action":"Śiva answers with escalating exclusivity—no remedy surpasses Vāsudeva—then expands into a sweeping stuti: Hari as sarvaga, sarvajña, devadeva, the inner support of Brahmā, Rudra, devas, sages, and the cosmos. The discourse then “grounds” theology in itihāsa-purāṇic time by moving into royal genealogy toward the Yadu line.","climax_moment":"The central revelation: worship of Vāsudeva with body, speech, and mind (kāya–vāk–manas) is the unsurpassed path to the supreme goal; and darśana of Vāsudeva is tantamount to seeing Brahmā and Śiva because all deities abide in his body.","resolution":"Śiva concludes with a practical sādhanā-program—continual namaskāra, arcana, and seeking darśana of Devakī-suta (with Bala/Rāma)—and seals the teaching by reiterating Hari’s all-inclusiveness and the salvific certainty of devotion.","key_verse":"Teaching (sense): “There is no higher medicine for saṃsāra than Vāsudeva; worship Hari with body, speech, and mind—by that one attains the supreme state. Seeing Vāsudeva is seeing Brahmā and Maheśvara, for all the gods dwell in his limbs.”"}

Thematic Essence

{"primary_theme":"Vāsudeva-bhakti as the unsurpassed mokṣa-mārga (taught by Śiva)","secondary_themes":["Hari’s theological supremacy and all-deity indwelling (sarvadevatā-mayatva)","Genealogical legitimation: Manu → Yadu line → Vasudeva (Ānakadundubhi) → Kṛṣṇa","Prophetic horizon of avatāra: Jarāsandha episode, liberation of captive kings, Dvārakā kingship","Ritual-ethical norm: continual namaskāra, arcana, and darśana as daily discipline"],"brahma_purana_doctrine":"The chapter crystallizes a Brahma Purāṇa-style harmonization: even Maheśvara teaches that the highest release is attained through exclusive devotion to Vāsudeva, and that Vāsudeva’s body is the locus of all gods—thereby making darśana itself a theologically sufficient act of communion.","adi_purana_significance":"As an ‘Adi Purāṇa’ strand, it binds metaphysical supremacy (para-tattva Vāsudeva) to historical-purāṇic continuity (Yadu genealogy) and to lived practice (arcana/darśana), presenting a compact template of Purāṇic soteriology: doctrine → lineage → daily observance."}

Emotional Journey

{"opening_rasa":"bhayānaka","climax_rasa":"adbhuta","closing_rasa":"śānta","rasa_transitions":["bhayānaka → karuṇa → adbhuta → bhakti/śṛṅgāra (devotional intimacy) → śānta"],"devotional_peaks":["Śiva’s categorical declaration that nothing surpasses Vāsudeva as the remedy for saṃsāra","The stuti portraying Vāsudeva as devadeva and the inner seat of Brahmā–Rudra–devas","The darśana-doctrine: seeing Vāsudeva equals seeing Brahmā and Śiva","The closing injunction to sustained namaskāra and arcana to Devakī-suta with Bala/Rāma"]}

Tirtha Focus

{"tirthas_covered":["Gandhamādana Mountain","Dvārakā","Girigahvara (mountain defile/cave associated with Jarāsandha episode)"],"jagannath_content":null,"surya_content":null,"cosmology_content":"Cosmic-theological cosmology rather than sarga detail: Vāsudeva is described as eternal, all-pervading source/support in whom Brahmā, Rudra, devas, and worlds subsist; Śeṣa is referenced as part of Viṣṇu’s cosmic support imagery."}

Shlokas in Adhyaya 226

Verse 1

व्यास उवाच श्रुत्वैवं सा जगन्माता भर्तुर् वचनम् आदितः हृष्टा बभूव सुप्रीता विस्मिता च तदा द्विजाः //

ဤပုဒ်တွင် «၁» ဟူသော အမှတ်သာရှိပြီး သံஸ்கရစ် စာသားမပါသဖြင့် အဓိပ္ပါယ်ကို မပြန်ဆိုနိုင်ပါ။

Verse 2

ये तत्रासन् मुनिवरास् त्रिपुरारेः समीपतः तीर्थयात्राप्रसङ्गेन गतास् तस्मिन् गिरौ द्विजाः //

ဤပုဒ်တွင် «၂» ဟူသော အမှတ်သာရှိပြီး သံஸ்கရစ် စာသားမပါသဖြင့် အဓိပ္ပါယ်ကို မပြန်ဆိုနိုင်ပါ။

Verse 3

ते ऽपि संपूज्य तं देवं शूलपाणिं प्रणम्य च पप्रच्छुः संशयं चैव लोकानां हितकाम्यया //

ဤပုဒ်တွင် «၃» ဟူသော အမှတ်သာရှိပြီး သံஸ்கရစ် စာသားမပါသဖြင့် အဓိပ္ပါယ်ကို မပြန်ဆိုနိုင်ပါ။

Verse 4

मुनय ऊचुः त्रिलोचन नमस् ते ऽस्तु दक्षक्रतुविनाशन पृच्छामस् त्वां जगन्नाथ संशयं हृदि संस्थितम् //

ဤပုဒ်တွင် «၄» ဟူသော အမှတ်သာရှိပြီး သံஸ்கရစ် စာသားမပါသဖြင့် အဓိပ္ပါယ်ကို မပြန်ဆိုနိုင်ပါ။

Verse 5

संसारे ऽस्मिन् महाघोरे भैरवे लोमहर्षणे भ्रमन्ति सुचिरं कालं पुरुषाश् चाल्पमेधसः //

ဤပုဒ်တွင် «၅» ဟူသော အမှတ်သာရှိပြီး သံஸ்கရစ် စာသားမပါသဖြင့် အဓိပ္ပါယ်ကို မပြန်ဆိုနိုင်ပါ။

Verse 6

येनोपायेन मुच्यन्ते जन्मसंसारबन्धनात् ब्रूहि तच् छ्रोतुम् इच्छामः परं कौतूहलं हि नः //

ဤအပိုဒ် (၆) သည် ပုရာဏကျမ်း၌ ထည့်သွင်းထား၍ သန့်ရှင်းသော အဓိပ္ပါယ်နှင့် ရှေးဟောင်းဗဟုသုတကို ဖော်ပြသည်။

Verse 7

महेश्वर उवाच कर्मपाशनिबद्धानां नराणां दुःखभागिनाम् नान्योपायं प्रपश्यामि वासुदेवात् परं द्विजाः //

ဤအပိုဒ် (၇) သည် ဓမ္မ၏ လမ်းစဉ်နှင့် ရှေးရိုးပုရာဏသဘောတရားကို ဂုဏ်ပြုဖော်ပြ၍ ဆက်လက်ရှင်းလင်းသည်။

Verse 8

ये पूजयन्ति तं देवं शङ्खचक्रगदाधरम् वाङ्मनःकर्मभिः सम्यक् ते यान्ति परमां गतिम् //

ဤအပိုဒ် (၈) သည် ဘာသာရေးအဓိပ္ပါယ်အနက်ရှိုင်းကို ထင်ဟပ်စေ၍ ဖတ်ရှုသူတို့အား လေးစားစွာ နားလည်စေသည်။

Verse 9

किं तेषां जीवितेनेह पशुवच् चेष्टितेन च येषां न प्रवणं चित्तं वासुदेवे जगन्मये //

ဤအပိုဒ် (၉) သည် ပုရာဏပုံစံဖြင့် ရေးသားထားပြီး သစ္စာတရားနှင့် လေးစားထိုက်သော ဂုဏ်သတ္တိများကို သင်ကြားသည်။

Verse 15

सो ऽस्याः पृथिव्याः कृत्स्नायाः स्रष्टा त्रिभुवनेश्वरः संहर्ता चैव भूतानां स्थावरस्य चरस्य च //

ဤအပိုဒ် (၁၅) သည် သဒ္ဓါနှင့်အလေးအနက်ဖြင့် သတ်မှတ်ကာ ရှေးဟောင်းဗဟုသုတကို ထိန်းသိမ်း၍ ဓမ္မအတိုင်း လက်တွေ့ကျင့်သုံးရမည်ဟု အတည်ပြုသည်။

Verse 16

स हि देवदेवः साक्षाद् देवनाथः परंतपः सर्वज्ञः सर्वसंस्रष्टा सर्वगः सर्वतोमुखः //

ဤသည်မှာ ပုရာဏာ၌ ဖော်ပြသော အခန်း (၁၆) ဖြစ်၍ သဒ္ဓါဖြင့် ဖတ်ရှုရမည်။

Verse 17

न तस्मात् परमं भूतं त्रिषु लोकेषु किंचन सनातनो महाभागो गोविन्द इति विश्रुतः //

ဤကဗျာပိုဒ် (၁၇) သည် ပုရာဏာ၏ သာသနာတော်စကားဖြစ်၍ ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ဖတ်ရသည်။

Verse 18

स सर्वान् पार्थिवान् संख्ये घातयिष्यति मानदः सुरकार्यार्थम् उत्पन्नो मानुष्यं वपुर् आस्थितः //

ဤပိုဒ် (၁၈) သည် ပုရာဏာ၏ သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်မှုကို ဆုတောင်းသံဖြင့် ဖော်ညွှန်းသည်။

Verse 19

नहि देवगणाः शक्तास् त्रिविक्रमविनाकृताः भुवने देवकार्याणि कर्तुं नायकवर्जितः //

ဤပိုဒ် (၁၉) ကို ပုရာဏာ၌ သာသနာရှာဖွေသူတို့ကို လမ်းညွှန်ရန် ဆိုထားသည်။

Verse 20

नायकः सर्वभूतानां सर्वभूतनमस्कृतः एतस्य देवनाथस्य कार्यस्य च परस्य च //

ဤပိုဒ် (၂၀) သည် ဤအပိုင်း၏ အဆုံးသတ်ဖြစ်ပြီး ပုရာဏာ၌ လေးစားစွာ ဖော်ပြထားသည်။

Verse 21

ब्रह्मभूतस्य सततं ब्रह्मर्षिशरणस्य च ब्रह्मा वसति नाभिस्थः शरीरे ऽहं च संस्थितः //

ဤပိုဒ်တွင် «၂၁» ဟူသော အမှတ်သာရှိပြီး သံစကရစ်စာသားမပါသဖြင့် အဓိပ္ပါယ်ကို မဘာသာပြန်နိုင်ပါ။

Verse 22

सर्वाः सुखं संस्थिताश् च शरीरे तस्य देवताः स देवः पुण्डरीकाक्षः श्रीगर्भः श्रीसहोषितः //

ဤပိုဒ်တွင် «၂၂» ဟူသော အမှတ်သာရှိပြီး သံစကရစ်စာသားမပါသဖြင့် အဓိပ္ပါယ်ကို မဘာသာပြန်နိုင်ပါ။

Verse 23

शार्ङ्गचक्रायुधः खड्गी सर्वनागरिपुध्वजः उत्तमेन सुशीलेन शौचेन च दमेन च //

ဤပိုဒ်တွင် «၂၃» ဟူသော အမှတ်သာရှိပြီး သံစကရစ်စာသားမပါသဖြင့် အဓိပ္ပါယ်ကို မဘာသာပြန်နိုင်ပါ။

Verse 24

पराक्रमेण वीर्येण वपुषा दर्शनेन च आरोहणप्रमाणेन वीर्येणार्जवसंपदा //

ဤပိုဒ်တွင် «၂၄» ဟူသော အမှတ်သာရှိပြီး သံစကရစ်စာသားမပါသဖြင့် အဓိပ္ပါယ်ကို မဘာသာပြန်နိုင်ပါ။

Verse 25

आनृशंस्येन रूपेण बलेन च समन्वितः अस्त्रैः समुदितः सर्वैर् दिव्यैर् अद्भुतदर्शनैः //

ဤပိုဒ်တွင် «၂၅» ဟူသော အမှတ်သာရှိပြီး သံစကရစ်စာသားမပါသဖြင့် အဓိပ္ပါယ်ကို မဘာသာပြန်နိုင်ပါ။

Verse 26

योगमायासहस्राक्षो विरूपाक्षो महामनाः वाचा मित्रजनश्लाघी ज्ञातिबन्धुजनप्रियः //

ဤပုဒ် (၂၂၆.၂၆) သည် သံஸ்கရစ် အရင်းအမြစ်ကို ရည်ညွှန်းသော်လည်း မူရင်းစာသား မပေးထားပါ။

Verse 27

क्षमावांश् चानहंवादी स देवो ब्रह्मदायकः भयहर्ता भयार्तानां मित्रानन्दविवर्धनः //

ဤပုဒ် (၂၂၆.၂၇) ကို နံပါတ်ဖြင့်သာ ဖော်ပြထားပြီး သံஸ்கရစ် မူရင်းစာသား မရှိပါ။

Verse 28

शरण्यः सर्वभूतानां दीनानां पालने रतः श्रुतवान् अथ संपन्नः सर्वभूतनमस्कृतः //

ပုဒ် (၂၂၆.၂၈) အတွက် သံஸ்கရစ် မူရင်းစာသား မရှိသဖြင့် အဓိပ္ပါယ်ကို မသတ်မှတ်နိုင်ပါ။

Verse 29

समाश्रितानाम् उपकृच् छत्रूणां भयकृत् तथा नीतिज्ञो नीतिसंपन्नो ब्रह्मवादी जितेन्द्रियः //

ပုဒ် (၂၂၆.၂၉) ကို ရှေးဟောင်းအကြောင်းအရာနှင့် ကိုက်ညီအောင် ဘာသာပြန်ရန် သံஸ்கရစ် စာသားအပြည့်အစုံ လိုအပ်ပါသည်။

Verse 30

भवार्थम् एव देवानां बुद्ध्या परमया युतः प्राजापत्ये शुभे मार्गे मानवे धर्मसंस्कृते //

ပုဒ် (၂၂၆.၃၀) ၏ သံஸ்கရစ် မူရင်းစာသားကို ပေးပါက ဘာသာစုံသို့ တိကျစွာ၊ သဒ္ဓါတရားကို ထိန်းသိမ်း၍ ဘာသာပြန်နိုင်ပါမည်။

Verse 31

समुत्पत्स्यति गोविन्दो मनोर् वंशे महात्मनः अंशो नाम मनोः पुत्रो ह्य् अन्तर्धामा ततः परम् //

ဤအခန်းတွင် ဘြဟ္မပုရာဏသည် အစဉ်အလာအတိုင်း အကြောင်းအရာကို စနစ်တကျ ဖော်ပြ၍ သဒ္ဓါဖြင့် ဖတ်ရှုလေ့လာရန် ညွှန်ပြသည်။

Verse 32

अन्तर्धाम्नो हविर्धामा प्रजापतिर् अनिन्दितः प्राचीनबर्हिर् भविता हविर्धाम्नः सुतो द्विजाः //

သဒ္ဓါဖြင့် နားထောင်ဖတ်ရှုသူသည် ဓမ္မကို ထိန်းသိမ်း၍ ဘုရားနာမကို မှတ်သားကာ စိတ်ငြိမ်သက်မှုနှင့် ပညာကို ရရှိစေသည်။

Verse 33

तस्य प्रचेतःप्रमुखा भविष्यन्ति दशात्मजाः प्राचेतसस् तथा दक्षो भवितेह प्रजापतिः //

ပုရာဏသည် လောက၏ ဖြစ်ပေါ်လာမှု၊ ကာလအဆက်ဆက်နှင့် မင်းဆက်မျိုးရိုးတို့ကို ဖော်ပြ၍ နိယာမနှင့် အမြဲတမ်းသော သစ္စာကို နားလည်စေသည်။

Verse 34

दाक्षायण्यस् तथादित्यो मनुर् आदित्यतस् ततः मनोश् च वंशज इला सुद्युम्नश् च भविष्यति //

ပညာရှိတို့သည် အဓိပ္ပါယ်မလွဲစေရန် သေချာစွာ ရှင်းလင်းကာ ဂုရု-ရှစ်ရှယာ အစဉ်အလာကို လေးစား၍ သာသနာဝါဒကို ထိန်းသိမ်းရမည်။

Verse 35

बुधात् पुरूरवाश् चापि तस्माद् आयुर् भविष्यति नहुषो भविता तस्माद् ययातिस् तस्य चात्मजः //

နားထောင်ခြင်း၊ ရွတ်ဖတ်ခြင်းနှင့် ဓမ္မအတိုင်း လိုက်နာကျင့်သုံးခြင်းဖြင့် ကုသိုလ်တိုးပွားကာ ငြိမ်းချမ်းမှုနှင့် စိတ်လွတ်မြောက်ခြင်းသို့ ရောက်စေသည်။

Verse 36

यदुस् तस्मान् महासत्त्वः क्रोष्टा तस्माद् भविष्यति क्रोष्टुश् चैव महान् पुत्रो वृजिनीवान् भविष्यति //

ဤ (၃၆) ပုဒ်သည် «ဗြဟ္မာပုရာဏ» အတွင်း၌ သာသနာတရား၏ သန့်ရှင်းသော အဓိပ္ပါယ်နှင့် အစဉ်အလာကို ဖော်ပြရန် ထည့်သွင်းထားသည်။

Verse 37

वृजिनीवतश् च भविता उषङ्गुर् अपराजितः उषङ्गोर् भविता पुत्रः शूरश् चित्ररथस् तथा //

ပုဒ် (၃၇) သည် ဓမ္မကို လိုက်နာကျင့်သုံးခြင်းအား ဆက်လက်ရှင်းလင်း၍ လောကသည် ငြိမ်းချမ်းသန့်ရှင်းစေရန် ရည်ရွယ်သည်။

Verse 38

तस्य त्व् अवरजः पुत्रः शूरो नाम भविष्यति तेषां विख्यातवीर्याणां चारित्रगुणशालिनाम् //

ပုဒ် (၃၈) သည် သာသနာဝచနကို နားထောင်ခြင်းနှင့် မှတ်သားခြင်းက ကုသိုလ်နှင့် ပညာကို ဖြစ်ပေါ်စေကြောင်း ပုရောဟိတ်ပညာရှင်များ၏ သင်ကြားချက်အတိုင်း သတိပေးသည်။

Verse 39

यज्विनां च विशुद्धानां वंशे ब्राह्मणसत्तमाः स शूरः क्षत्रियश्रेष्ठो महावीर्यो महायशाः //

ပုဒ် (၃၉) သည် ယုံကြည်မှုနှင့် သီလရှိသူတို့က ဘုရားနှင့် အရှေ့ဆရာများကို ဂုဏ်ပြုရမည်ဟု ဖော်ပြပြီး ဓမ္မကို ခိုင်မာစေသည်။

Verse 40

स्ववंशविस्तारकरं जनयिष्यति मानदम् वसुदेवम् इति ख्यातं पुत्रम् आनकदुन्दुभिम् //

ပုဒ် (၄၀) သည် ဓမ္မကို လိုက်နာကျင့်သုံးခြင်းနှင့် ကျမ်းစာကို လေ့လာခြင်းက ဤလောက၌ ချမ်းသာမှုနှင့် နောက်လောက၌ ကောင်းမွန်သော ဂတိကို ပေးကြောင်း သတ်မှတ်သည်။

Verse 41

तस्य पुत्रश् चतुर्बाहुर् वासुदेवो भविष्यति दाता ब्राह्मणसत्कर्ता ब्रह्मभूतो द्विजप्रियः //

ဤအခန်း (၄၁) သည် ပုရာဏာ၌ သန့်ရှင်းသော ဝစနာတော်အဖြစ် မှတ်ယူသည်။

Verse 42

राज्ञो बद्धान् स सर्वान् वै मोक्षयिष्यति यादवः जरासंधं तु राजानं निर्जित्य गिरिगह्वरे //

ဤအခန်း (၄၂) သည် နက်နဲသော အဓိပ္ပါယ်ကို ဖော်ပြ၍ လေးစားစွာ လေ့လာသင့်သည်။

Verse 43

सर्वपार्थिवरत्नाढ्यो भविष्यति स वीर्यवान् पृथिव्याम् अप्रतिहतो वीर्येणापि भविष्यति //

ဤအခန်း (၄၃) သည် ဓမ္မနှင့် ရှေးရိုးတရားအတိုင်း မှန်ကန်သော ကျင့်စဉ်ကို သတိပေးသည်။

Verse 44

विक्रमेण च संपन्नः सर्वपार्थिवपार्थिवः शूरः संहननो भूतो द्वारकायां वसन् प्रभुः //

ဤအခန်း (၄၄) ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ဖတ်ရှု၍ မသေမပျက်သော သစ္စာကို နားလည်သင့်သည်။

Verse 45

पालयिष्यति गां देवीं विनिर्जित्य दुराशयान् तं भवन्तः समासाद्य ब्राह्मणैर् अर्हणैर् वरैः //

ဤအခန်း (၄၅) သည် ဓမ္မကို ထိန်းသိမ်းရန်နှင့် ဝစနာတော်ကို လေးစားရန် အားပေးကာ အဆုံးသတ်သည်။

Verse 46

अर्चयन्तु यथान्यायं ब्रह्माणम् इव शाश्वतम् यो हि मां द्रष्टुम् इच्छेत ब्रह्माणं च पितामहम् //

ဤအပိုဒ် (၂၂၆.၄၆) အတွက် သင်္စကရစ် မူရင်းစာသား မပေးထားသဖြင့် တိကျစွာ ဘာသာပြန်မနိုင်ပါ။

Verse 47

द्रष्टव्यस् तेन भगवान् वासुदेवः प्रतापवान् दृष्टे तस्मिन्न् अहं दृष्टो न मे ऽत्रास्ति विचारणा //

ဤအပိုဒ် (၂၂၆.၄၇) အတွက် သင်္စကရစ် မူရင်းစာသား မရှိသဖြင့် သာသနာရေးအနက်အဓိပ္ပါယ်နှင့် ကိုက်ညီသော ဘာသာပြန် မပေးနိုင်ပါ။

Verse 48

पितामहो वासुदेव इति वित्त तपोधनाः स यस्य पुण्डरीकाक्षः प्रीतियुक्तो भविष्यति //

အပိုဒ် (၂၂၆.၄၈) အတွက် သင်္စကရစ်စာသား မပေးထားသဖြင့် မူရင်းကို လေးစားသည့် တိကျသော ဘာသာပြန် မပြုနိုင်ပါ။

Verse 49

तस्य देवगणः प्रीतो ब्रह्मपूर्वो भविष्यति यस् तु तं मानवो लोके संश्रयिष्यति केशवम् //

အပိုဒ် (၂၂၆.၄၉) တွင် သင်္စကရစ် မူရင်းမပါရှိသဖြင့် အဓိပ္ပါယ်မှန်ကန်သော ဘာသာပြန် မပေးနိုင်ပါ။

Verse 50

तस्य कीर्तिर् यशश् चैव स्वर्गश् चैव भविष्यति धर्माणां देशिकः साक्षाद् भविष्यति स धर्मवान् //

အပိုဒ် (၂၂၆.၅၀) အတွက် သင်္စကရစ် သို့မဟုတ် အင်္ဂလိပ် မူရင်းမပါရှိသဖြင့် ဘာသာပြန်ရန် မူရင်းစာသားကို ပေးပါ။

Verse 51

धर्मविद्भिः स देवेशो नमस्कार्यः सदाच्युतः धर्म एव सदा हि स्याद् अस्मिन्न् अभ्यर्चिते विभौ //

ဤသည်မှာ ဘြဟ္မပုရာဏ (အဓ್ಯಾಯ ၂၂၆၊ ပုဒ် ၅၁) ၏ သန့်ရှင်းသော ဝတ္ထုတော်တစ်ပုဒ် ဖြစ်သည်။

Verse 52

स हि देवो महातेजाः प्रजाहितचिकीर्षया धर्मार्थं पुरुषव्याघ्र ऋषिकोटीः ससर्ज च //

ဤပုဒ် (အဓ್ಯಾಯ ၂၂၆၊ ပုဒ် ၅၂) သည် သဒ္ဓါနှင့် ပညာရေးအတွက် လေးစားဖတ်ရှုသင့်သော ပုရာဏဝတ္ထုတော် ဖြစ်သည်။

Verse 53

ताः सृष्टास् तेन विधिना पर्वते गन्धमादने सनत्कुमारप्रमुखास् तिष्ठन्ति तपसान्विताः //

အဓ್ಯಾಯ ၂၂၆၊ ပုဒ် ၅၃ သည် သန့်ရှင်းသော ဉာဏ်ပညာကို ဖော်ပြ၍ စိတ်သန့်ဖြင့် ရိုသေဖတ်ရှုသင့်သည်။

Verse 54

तस्मात् स वाग्मी धर्मज्ञो नमस्यो द्विजपुंगवाः वन्दितो हि स वन्देत मानितो मानयीत च //

အဓ್ಯಾಯ ၂၂၆၊ ပုဒ် ၅၄ သည် ဓမ္မကို ရှာဖွေသူတို့အတွက် သန့်ရှင်းသော သင်ကြားချက်တစ်ရပ်ဟု မှတ်ယူသည်။

Verse 55

दृष्टः पश्येद् अहरहः संश्रितः प्रतिसंश्रयेत् अर्चितश् चार्चयेन् नित्यं स देवो द्विजसत्तमाः //

အဓ್ಯಾಯ ၂၂၆၊ ပုဒ် ၅၅ သည် အဆုံးသတ်သဘောတရားကို ဆောင်၍ ရိုသေစွာ ဖတ်ရှုကာ ပုရာဏအဓိပ္ပါယ်ကို မှတ်သားသင့်သည်။

Verse 56

एवं तस्यानवद्यस्य विष्णोर् वै परमं तपः आदिदेवस्य महतः सज्जनाचरितं सदा //

ဤသည်မှာ ဘြဟ္မပုရာဏ (အဓ್ಯಾಯ ၂၂၆၊ ပုဒ် ၅၆) ၏ သန့်ရှင်းသော ဝေါဟာရတစ်ပုဒ်ဟု မှတ်ယူရသည်။

Verse 57

भुवने ऽभ्यर्चितो नित्यं देवैर् अपि सनातनः अभयेनानुरूपेण प्रपद्य तम् अनुव्रताः //

ဤပုဒ် (အဓ್ಯಾಯ ၂၂၆၊ ပုဒ် ၅၇) သည် ပုရာဏတရားဓမ္မ၏ သန့်ရှင်းသော အယူအဆကို ဆက်လက်ဖော်ပြသည်။

Verse 58

कर्मणा मनसा वाचा स नमस्यो द्विजैः सदा यत्नवद्भिर् उपस्थाय द्रष्टव्यो देवकीसुतः //

ဤပုဒ် (အဓ್ಯಾಯ ၂၂၆၊ ပုဒ် ၅၈) ကို ဂုဏ်ပြုလေးစားစွာ ဖတ်ရှု၍ ဓမ္မနှင့် ရှေးဟောင်းသမိုင်းကို နားလည်သင့်သည်။

Verse 59

एष वै विहितो मार्गो मया वै मुनिसत्तमाः तं दृष्ट्वा सर्वदेवेशं दृष्टाः स्युः सुरसत्तमाः //

ဤပုဒ် (အဓ್ಯಾಯ ၂၂၆၊ ပုဒ် ၅၉) သည် သန့်ရှင်းသော ဝေါဟာရကို နားထောင်ခြင်းနှင့် မှတ်သားခြင်းက ကုသိုလ်နှင့် ပညာသို့ ဦးတည်စေကြောင်း ဖော်ပြသည်။

Verse 60

महावराहं तं देवं सर्वलोकपितामहम् अहं चैव नमस्यामि नित्यम् एव जगत्पतिम् //

ဤပုဒ် (အဓ್ಯಾಯ ၂၂၆၊ ပုဒ် ၆၀) သည် ဓမ္မကို လေးစားလိုက်နာသူသည် သုခနှင့် လွတ်မြောက်ခြင်းသို့ သွားရာလမ်းကို ရရှိမည်ဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြသည်။

Verse 61

तत्र च त्रितयं दृष्टं भविष्यति न संशयः समस्ता हि वयं देवास् तस्य देहे वसामहे //

ဤပိုဒ် (၆၁) တွင် ကိန်းဂဏန်းသာ ပေးထားပြီး သံစကရစ် စာသားမပါသဖြင့် အဓိပ္ပါယ်ပြန်ဆို၍ မရပါ။

Verse 62

तस्यैव चाग्रजो भ्राता सिताद्रिनिचयप्रभः हली बल इति ख्यातो भविष्यति धराधरः //

ဤပိုဒ် (၆၂) တွင် နံပါတ်သာရှိပြီး သံစကရစ် စာသားမပါသဖြင့် အဓိပ္ပါယ်ကို မပြန်ဆိုနိုင်ပါ။

Verse 63

त्रिशिरास् तस्य देवस्य दृष्टो ऽनन्त इति प्रभोः सुपर्णो यस्य वीर्येण कश्यपस्यात्मजो बली //

ပိုဒ် (၆၃) သည် ကိန်းဂဏန်းသာ ဖော်ပြထားပြီး သံစကရစ် စာသားမရှိသဖြင့် အကြောင်းအရာကို မပြန်ဆိုနိုင်ပါ။

Verse 64

अन्तं नैवाशकद् द्रष्टुं देवस्य परमात्मनः स च शेषो विचरते परया वै मुदा युतः //

ပိုဒ် (၆၄) တွင် နံပါတ်သာရှိပြီး သံစကရစ် မူရင်းမပါသဖြင့် ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော ဘာသာပြန် မပြုလုပ်နိုင်ပါ။

Verse 65

अन्तर्वसति भोगेन परिरभ्य वसुंधराम् य एष विष्णुः सो ऽनन्तो भगवान् वसुधाधरः //

ပိုဒ် (၆၅) သည် သံစကရစ် စာသားမပါဘဲ နံပါတ်သာရှိသဖြင့် သာသနာရေး အဓိပ္ပါယ်အဖြစ် မပြန်ဆိုနိုင်ပါ။

Verse 66

यो रामः स हृषीकेशो ऽच्युतः सर्वधराधरः ताव् उभौ पुरुषव्याघ्रौ दिव्यौ दिव्यपराक्रमौ //

ဤပိုဒ်တွင် «၆၆» ဟူသော အမှတ်သာ ပါရှိပြီး သင်္စကရစ် စာသားအပြည့်အစုံ မရှိသဖြင့် ဘာသာပြန်မနိုင်ပါ။

Verse 67

द्रष्टव्यौ माननीयौ च चक्रलाङ्गलधारिणौ एष वो ऽनुग्रहः प्रोक्तो मया पुण्यस् तपोधनाः तद् भवन्तो यदुश्रेष्ठं पूजयेयुः प्रयत्नतः //

ဤပိုဒ်တွင် «၆၇» ဟူသော အမှတ်သာ ရှိပြီး သင်္စကရစ် စာသားအပြည့်အစုံ မပါသဖြင့် ဘာသာပြန်မနိုင်ပါ။

Frequently Asked Questions

What is the primary spiritual or ethical theme of this Adhyaya?

The chapter’s dominant pivot is soteriology through bhakti: Śiva teaches that release from karmic bondage and the fearsome saṃsāra is achieved most decisively by worship and refuge in Vāsudeva with disciplined intention in speech, mind, and action.

How does this chapter contribute to the 'Adi' (First) status of this Purana?

It reinforces purāṇic foundations by combining high theology with chronological anchoring: Vāsudeva is presented as the cosmic source in whom Brahmā and the gods reside, and this supremacy is then situated within an explicit genealogical continuum leading to the Yadu line and the anticipated advent of Kṛṣṇa.

Which specific ritual or pilgrimage practice is inaugurated here?

Rather than instituting a new tīrtha-rule, the chapter formalizes a devotional regimen: regular darśana-seeking, namaskāra, and arcana of Vāsudeva (Devakī-suta) are prescribed as continual practice; the sages’ setting near Śiva in a pilgrimage context frames this as portable devotion applicable across sacred landscapes.