पैलूष उवाच ज्ञानासिना क्रोधलोभौ संसृतिं चातिदुस्तराम् छेद्मीमां केन हे तात तम् उपायं वद प्रभो //
ဤအပိုဒ် (၁၀) သည် ဘြဟ္မပုရာဏ၏ ဤအပိုင်းကို သာသနာရေးသံလွင်ဖြင့် အဆုံးသတ်ကာ နားလည်မှုအတွက် အဓိကသော့ချက်တစ်ရပ်အဖြစ် ရပ်တည်သည်။