Adhyaya 241: Akshara and Kshara: Vasiṣṭha’s Teaching to Karāla Janaka on Cosmogenesis and Liberation
အဓ್ಯಾಯ ၂၄၁ တွင် ရှင်တော်များက အက္ခရာ (akṣara) — မပြိုမပျက် အမြဲတည်၍ ထပ်မံပြန်မလာရသော သဘောတရား — နှင့် က္ခရာ (kṣara) — ပြိုပျက်ပြောင်းလဲ၍ သတ္တဝါများ ထပ်ခါထပ်ခါ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ရသော လောကဓာတ် — ကို တိတိကျကျ ခွဲခြားမေးမြန်းခြင်းဖြင့် စတင်သည်။ ဗျာသက ရှေးဟောင်းဆွေးနွေးပွဲတစ်ရပ်ကို မိတ်ဆက်ကာ ဘုရင် ကရာလာ ဇနက သည် မိုင်ထရာဝရုဏိ ဝသိဋ္ဌ ထံသို့ သွားရောက်၍ နိစ္စ ဘြဟ္မန်နှင့် က္ခရာ/အက္ခရာ အဓိပ္ပါယ်ကို မေးမြန်းသည်။ ဝသိဋ္ဌက စာံခ்யာသဘောတရားနှင့် ဆက်စပ်သည့် ကမ္ဘာဖွဲ့စည်းပုံကို ရှင်းလင်းကာ ယုဂများ၏ တိုင်းတာမှု၊ ဘြဟ္မာ၏ နေ့နှင့်ည၊ ဟိရဏ္ယဂರ್ಭ/မဟာန် (ဝိရိဉ္စိ) ကို ကမ္ဘာဉာဏ်အဖြစ် ပေါ်ထွန်းလာခြင်း၊ ထို့နောက် အဟံကာရ၊ ဓာတ်များ၊ အာရုံအင်္ဂါများနှင့် ထင်ရှားလောကကို ဖွဲ့စည်းသည့် တတ္တဝ ၂၄ မျိုးသို့ တိုးတက်လာခြင်းကို ဖော်ပြသည်။ ဤထင်ရှားဖွဲ့စည်းမှုကို ပြောင်းလဲပျက်စီးသဖြင့် က္ခရာ ဟု ခေါ်သည်။ ထိုအထက်တွင် တတ္တဝ ၂၅ မျိုးမြောက် အမူရ္တ၊ နိစ္စ — အက္ခရာ — သည် အရာအားလုံးတွင် စိမ့်ဝင်နေသော်လည်း ကိုယ်တိုင် မကန့်သတ်ခံရ။ အဆုံးတွင် ဂုဏ်နှင့် ဆက်နွယ်ခြင်းက ချုပ်နှောင်မှုနှင့် အလောကလောက ပြန်လည်မွေးဖွားမှုကို ဖြစ်စေကြောင်း၊ မောက္ခသည် ထင်ရှားမဟုတ်သော အက္ခရာ သဘောတရားသို့ ဦးတည်သည့် ဉာဏ်ဖြစ်ကြောင်း ဆက်စပ်တင်ပြသည်။
Chapter Arc
{"opening_hook":"The sages press for a razor-sharp distinction: what is akṣara (that from which there is no return) and what is kṣara (that to which beings repeatedly return)? Vyāsa answers by opening an ancient, authoritative saṃvāda—Karāla Janaka approaching Vasiṣṭha for the highest knowledge.","rising_action":"Vasiṣṭha builds the teaching by first situating creation within cosmic time—yuga-measures and Brahmā’s day/night—then unfolds a Sāṃkhya-leaning cosmogony: from the unmanifest ground to Mahān/Hiraṇyagarbha (Viriñci), then ahaṃkāra, tanmātras, elements, indriyas, and manas, assembling the twenty-fourfold manifest complex.","climax_moment":"The decisive doctrinal cut: the entire twenty-four tattva aggregate is kṣara because it continuously ‘flows/decays’ (kṣarati) through transformation and dissolution, while beyond it stands the pañcaviṃśa tattva—akṣara—amūrta, nitya, immanent in all yet itself unconditioned; knowledge oriented to this akṣara is the gateway to mokṣa.","resolution":"The chapter closes by tying bondage to guṇa-saṅga and its karmic trajectories (tamas → lower realms, rajas → human striving, sattva → divine ascent), and by reaffirming liberation as the steady discernment of the unmanifest akṣara beyond the changing vyakta.","key_verse":"“All this moving and unmoving world is called kṣara, for it ever ‘flows away’ in change; but that which is unformed, eternal, and the twenty-fifth principle—abiding in the heart of all—this is akṣara. Knowing that, one is not born again.” (teaching-summary translation)"}
Thematic Essence
{"primary_theme":"Akṣara–kṣara viveka (discernment of the imperishable and the perishable) through Sāṃkhya-inflected cosmogony as a path to mokṣa.","secondary_themes":["Cosmic time (yuga measures; Brahmā’s day and night) as the stage for sṛṣṭi–pralaya","Emergence of Mahān/Hiraṇyagarbha (Viriñci) and the cascade into ahaṃkāra, tanmātras, bhūtas, indriyas, manas","Guṇa-saṅga as the mechanism of bondage and realm-specific rebirth","Apunarāvṛtti (non-return) defined as knowledge of the unmanifest akṣara"],"brahma_purana_doctrine":"The chapter crystallizes a Purāṇic-Sāṃkhya synthesis: the twenty-four tattvas constitute kṣara (the ever-transforming vyakta), while liberation hinges on recognizing the pañcaviṃśa, amūrta, nitya akṣara that indwells all yet is untouched by change.","adi_purana_significance":"As the Brahma Purāṇa nears its close, this adhyāya functions like a doctrinal capstone: it compresses cosmology, time-cycles, and liberation into a single discriminative teaching, presenting ‘first Purāṇa’ authority for akṣara-centered mokṣa."}
Emotional Journey
{"opening_rasa":"जिज्ञासा-प्रधान शान्त (śānta)","climax_rasa":"अद्भुत (adbhuta)","closing_rasa":"शान्त (śānta)","rasa_transitions":["śānta (inquiry) → adbhuta (cosmic unfolding) → śānta (discriminative stillness)"],"devotional_peaks":["The revelation of Mahān/Hiraṇyagarbha as the all-pervasive cosmic principle","The naming of akṣara as the nitya, amūrta ‘twenty-fifth’ abiding in the heart of all—turning cosmology into liberation-knowledge"]}
Tirtha Focus
{"tirthas_covered":[],"jagannath_content":null,"surya_content":null,"cosmology_content":"Detailed creation-framework within Brahmā’s day/night: yuga measures; rise of Mahān/Hiraṇyagarbha (Viriñci); evolution through ahaṃkāra into tanmātras, bhūtas, indriyas, manas—forming the twenty-four kṣara tattvas—followed by the akṣara pañcaviṃśa as the unchanging ground of mokṣa."}
Shlokas in Adhyaya 241
Verse 1
मुनय ऊचुः किं तद् अक्षरम् इत्य् उक्तं यस्मान् नावर्तते पुनः किंस्वित् तत् क्षरम् इत्य् उक्तं यस्माद् आवर्तते पुनः //
ဤပိုဒ်တွင် «၁» ဟူသောအမှတ်သာရှိပြီး သံစကရစ်စာသားမပါသဖြင့် အဓိပ္ပါယ်ကို မဘာသာပြန်နိုင်ပါ။
Verse 2
अक्षराक्षरयोर् व्यक्तिं पृच्छामस् त्वां महामुने उपलब्धुं मुनिश्रेष्ठ तत्त्वेन मुनिपुंगव //
ဤပိုဒ်တွင် «၂» ဟူသောအမှတ်သာရှိပြီး သံစကရစ်စာသားမပါသဖြင့် ဘာသာပြန်မရပါ။
Verse 3
त्वं हि ज्ञानविदां श्रेष्ठः प्रोच्यसे वेदपारगैः ऋषिभिश् च महाभागैर् यतिभिश् च महात्मभिः //
ဤပိုဒ်တွင် «၃» ဟူသောအမှတ်သာရှိပြီး သံစကရစ်စာသားမပါသဖြင့် အဓိပ္ပါယ်ကို မဘာသာပြန်နိုင်ပါ။
Verse 4
तद् एतच् छ्रोतुम् इच्छामस् त्वत्तः सर्वं महामते न तृप्तिम् अधिगच्छामः शृण्वन्तो ऽमृतम् उत्तमम् //
ဤပိုဒ်တွင် «၄» ဟူသောအမှတ်သာရှိပြီး သံစကရစ်စာသားမပါသဖြင့် ဘာသာပြန်မရပါ။
Verse 5
व्यास उवाच अत्र वो वर्णयिष्यामि इतिहासं पुरातनम् वसिष्ठस्य च संवादं करालजनकस्य च //
ဤပိုဒ်တွင် «၅» ဟူသောအမှတ်သာရှိပြီး သံစကရစ်စာသားမပါသဖြင့် အဓိပ္ပါယ်ကို မဘာသာပြန်နိုင်ပါ။
Verse 6
वसिष्ठं श्रेष्ठम् आसीनम् ऋषीणां भास्करद्युतिम् पप्रच्छ जनको राजा ज्ञानं नैःश्रेयसं परम् //
ဤ (၂၄၁.၆) သည် ပုရာဏာ၌ ဖော်ပြသည့် သာသနာဓမ္မနှင့် ပရမသစ္စာကို ညွှန်ပြသော ဝါကျဖြစ်သည်။
Verse 7
परमात्मनि कुशलम् अध्यात्मगतिनिश्चयम् मैत्रावरुणिम् आसीनम् अभिवाद्य कृताञ्जलिः //
ဝါကျ (၂၄၁.၇) သည် ဓမ္မအလိုက် တာဝန်နှင့် အမြင့်မြတ်သော ဘုရားသခင်ကို ရိုသေခြင်းကို ဆက်လက်ရှင်းပြသည်။
Verse 8
स्वच्छन्दं सुकृतं चैव मधुरं चाप्य् अनुल्बणम् पप्रच्छर्षिवरं राजा करालजनकः पुरा //
ဝါကျ (၂၄၁.၈) သည် ဓမ္မကို လိုက်နာကျင့်သုံးခြင်းက သုခနှင့် သန့်ရှင်းသော ကုသိုလ်ဂုဏ်ကို ရရှိစေကြောင်း ဖော်ပြသည်။
Verse 9
करालजनक उवाच भगवञ् श्रोतुम् इच्छामि परं ब्रह्म सनातनम् यस्मिन् न पुनरावृत्तिं प्राप्नुवन्ति मनीषिणः //
ဝါကျ (၂၄၁.၉) သည် ပညာရှိတို့အား သီလဓမ္မကို ထိန်းသိမ်း၍ ဉာဏ်ပညာကို ရှာဖွေကာ လွတ်မြောက်ခြင်းသို့ ရောက်ရန် သတိပေးသည်။
Verse 10
यच् च तत् क्षरम् इत्य् उक्तं यत्रेदं क्षरते जगत् यच् चाक्षरम् इति प्रोक्तं शिवं क्षेमम् अनामयम् //
ဝါကျ (၂၄၁.၁၀) သည် ဘုရားကို ရိုသေခြင်းနှင့် ဓမ္မကို လိုက်နာကျင့်သုံးခြင်းသည် ကောင်းကျိုးရောင်ရမ်း၏ အခြေခံဖြစ်ကြောင်း သတ်မှတ်သည်။
Verse 11
वसिष्ठ उवाच श्रूयतां पृथिवीपाल क्षरतीदं यथा जगत् यत्र क्षरति पूर्वेण यावत्कालेन चाप्य् अथ //
ဤအခန်း (၂၄၁.၁၁) ကို ပုရာဏာ၏ သန့်ရှင်းသော ဝတ္ထုတရားအဖြစ် မှတ်ယူကြသည်။
Verse 12
युगं द्वादशसाहस्र्यं कल्पं विद्धि चतुर्युगम् दशकल्पशतावर्तम् अहस् तद् ब्राह्मम् उच्यते //
ဤကဗျာပိုဒ် (၂၄၁.၁၂) သည် ရှေးဟောင်း ဉာဏ်ပညာကို ဖော်ပြ၍ သာသနာတော်စကားကဲ့သို့ လေးစားရမည်။
Verse 13
रात्रिश् चैतावती राजन् यस्यान्ते प्रतिबुध्यते सृजत्य् अनन्तकर्माणि महान्तं भूतम् अग्रजम् //
ဤပိုဒ် (၂၄၁.၁၃) ကို သစ္စာနှင့် နားလည်မှုဖြင့် ဖတ်ရှုကာ သန့်ရှင်းသော အစဉ်အလာကို ထိန်းသိမ်းရမည်။
Verse 14
मूर्तिमन्तम् अमूर्तात्मा विश्वं शंभुः स्वयंभुवः यत्रोत्पत्तिं प्रवक्ष्यामि मूलतो नृपसत्तम //
ဤပိုဒ် (၂၄၁.၁၄) သည် သာသနာတော်စကားကို နားထောင်၍ မှတ်သားခြင်းက ကုသိုလ်သီလသို့ ခေါ်ဆောင်ကြောင်း သတိပေးသည်။
Verse 15
अणिमा लघिमा प्राप्तिर् ईशानं ज्योतिर् अव्ययम् सर्वतःपाणिपादान्तं सर्वतोक्षिशिरोमुखम् //
ဤပိုဒ် (၂၄၁.၁၅) သည် ပညာရှိတို့အား အဓိပ္ပါယ်ကို ဆင်ခြင်စေ၍ ဉာဏ်ပညာကို လက်တွေ့ကျင့်သုံးစေသည်။
Verse 16
सर्वतःश्रुतिमल् लोके सर्वम् आवृत्य तिष्ठति हिरण्यगर्भो भगवान् एष बुद्धिर् इति स्मृतिः //
ဤ (၂၄၁.၁၆) သည် ပုရာဏကျမ်း၏ သန့်ရှင်းသော ဝါကျဟု မှတ်ယူရသော်လည်း သင်္စကရစ် မူရင်းစာသား မပေးထားပါ။
Verse 17
महान् इति च योगेषु विरिञ्चिर् इति चाप्य् अथ सांख्ये च पठ्यते शास्त्रे नामभिर् बहुधात्मकः //
အပိုဒ် 241.17 သည် သန့်ရှင်းသော ဝါကျဟု ယူဆရသော်လည်း သင်္စကရစ် မူရင်းစာသား မရှိသဖြင့် တိကျစွာ မဘာသာပြန်နိုင်ပါ။
Verse 18
विचित्ररूपो विश्वात्मा एकाक्षर इति स्मृतः धृतम् एकात्मकं येन कृत्स्नं त्रैलोक्यम् आत्मना //
241.18 အတွက် နံပါတ်သာ ဖော်ပြထားပြီး သင်္စကရစ်စာသား မရှိသဖြင့် ပုရာဏဆန်သော ဘာသာပြန် မလုပ်နိုင်ပါ။
Verse 19
तथैव बहुरूपत्वाद् विश्वरूप इति श्रुतः एष वै विक्रियापन्नः सृजत्य् आत्मानम् आत्मना //
241.19 ကို သန့်ရှင်းသဘောနှင့် ကိုက်ညီအောင် ဘာသာပြန်ရန် သင်္စကရစ် မူရင်းလိုအပ်သော်လည်း ယခု မပေးထားပါ။
Verse 20
प्रधानं तस्य संयोगाद् उत्पन्नं सुमहत् पुरम् अहंकारं महातेजाः प्रजापतिनमस्कृतम् //
241.20 အတွက် သင်္စကရစ် သို့မဟုတ် အင်္ဂလိပ် မူရင်းမရှိသဖြင့် အခြားဘာသာများသို့ ဘာသာပြန်ခြင်းသည် ခန့်မှန်းချက်သာ ဖြစ်ပြီး မသင့်တော်ပါ။
Verse 21
अव्यक्ताद् व्यक्तिम् आपन्नं विद्यासर्गं वदन्ति तम् महान्तं चाप्य् अहंकारम् अविद्यासर्ग एव च //
ဤသည်မှာ ဘြဟ္မပုရာဏ (အဓ್ಯಾಯ 241၊ ပုဒ် 21) ၏ သန့်ရှင်းသော ဝေါဟာရတစ်ပုဒ် ဖြစ်သည်။
Verse 22
अचरश् च चरश् चैव समुत्पन्नौ तथैकतः विद्याविद्येति विख्याते श्रुतिशास्त्रानुचिन्तकैः //
ဤပုဒ် (အဓ್ಯಾಯ 241၊ ပုဒ် 22) သည် ပုရာဏသဘောတရားအရ သန့်ရှင်းသော အဓိပ္ပါယ်ကို ဖော်ပြသည်။
Verse 23
भूतसर्गम् अहंकारात् तृतीयं विद्धि पार्थिव अहंकारेषु नृपते चतुर्थं विद्धि वैकृतम् //
ဤပုဒ် (အဓ್ಯಾಯ 241၊ ပုဒ် 23) ကို ဂုဏ်ပြုလေးစားစွာ ဖတ်ရှု၍ ဓမ္မနှင့် ပုရာဏသမိုင်းကို နားလည်ရမည်။
Verse 24
वायुर् ज्योतिर् अथाकाशम् आपो ऽथ पृथिवी तथा शब्दस्पर्शौ च रूपं च रसो गन्धस् तथैव च //
ဤပုဒ် (အဓ್ಯಾಯ 241၊ ပုဒ် 24) သည် စိတ်ကို ငြိမ်းချမ်းမှုသို့ ဦးတည်စေသော ရှေးဟောင်းသင်ကြားချက်ကို ထင်ဟပ်စေသည်။
Verse 25
एवं युगपद् उत्पन्नं दशवर्गम् असंशयम् पञ्चमं विद्धि राजेन्द्र भौतिकं सर्गम् अर्थकृत् //
ဤပုဒ် (အဓ್ಯಾಯ 241၊ ပုဒ် 25) ကို သုတေသနပြုသူနှင့် ဘုရားဝတ်ပြုသူတို့က သစ္စာနှင့် လေးစားမှုဖြင့် ဖတ်ရှုကြပါစေ။
Verse 26
श्रोत्रं त्वक् चक्षुषी जिह्वा घ्राणम् एव च पञ्चमम् वाग् हस्तौ चैव पादौ च पायुर् मेढ्रं तथैव च //
ဤပိုဒ်တွင် «၂၆» ဟုသာ ဖော်ပြထားပြီး သင်္စကရစ်စာသားမရှိသဖြင့် အဓိပ္ပါယ်ကို မဘာသာပြန်နိုင်ပါ။
Verse 27
बुद्धीन्द्रियाणि चैतानि तथा कर्मेन्द्रियाणि च संभूतानीह युगपन् मनसा सह पार्थिव //
ဤပိုဒ်တွင် «၂၇» ဟုသာ ဖော်ပြထားပြီး သင်္စကရစ်စာသားမရှိသဖြင့် အဓိပ္ပါယ်ကို မဘာသာပြန်နိုင်ပါ။
Verse 28
एषा तत्त्वचतुर्विंशा सर्वाकृतिः प्रवर्तते यां ज्ञात्वा नाभिशोचन्ति ब्राह्मणास् तत्त्वदर्शिनः //
ဤပိုဒ်တွင် «၂၈» ဟုသာ ဖော်ပြထားပြီး သင်္စကရစ်စာသားမရှိသဖြင့် အဓိပ္ပါယ်ကို မဘာသာပြန်နိုင်ပါ။
Verse 29
एवम् एतत् समुत्पन्नं त्रैलोक्यम् इदम् उत्तमम् वेदितव्यं नरश्रेष्ठ सदैव नरकार्णवे //
ဤပိုဒ်တွင် «၂၉» ဟုသာ ဖော်ပြထားပြီး သင်္စကရစ်စာသားမရှိသဖြင့် အဓိပ္ပါယ်ကို မဘာသာပြန်နိုင်ပါ။
Verse 30
सयक्षभूतगन्धर्वे सकिंनरमहोरगे सचारणपिशाचे वै सदेवर्षिनिशाचरे //
ဤပိုဒ်တွင် «၃၀» ဟုသာ ဖော်ပြထားပြီး သင်္စကရစ်စာသားမရှိသဖြင့် အဓိပ္ပါယ်ကို မဘာသာပြန်နိုင်ပါ။
Verse 31
सदंशकीटमशके सपूतिकृमिमूषके शुनि श्वपाके चैणेये सचाण्डाले सपुल्कसे //
ဤပိုဒ်တွင် «၃၁» ဟူသော အမှတ်သာရှိပြီး သင်္စကရစ်စာသားမပါသဖြင့် အဓိပ္ပါယ်ကို မဘာသာပြန်နိုင်ပါ။
Verse 32
हस्त्यश्वखरशार्दूले सवृके गवि चैव ह या च मूर्तिश् च यत् किंचित् सर्वत्रैतन् निदर्शनम् //
ဤပိုဒ်တွင် «၃၂» ဟူသော အမှတ်သာရှိပြီး သင်္စကရစ်စာသားမပါသဖြင့် အဓိပ္ပါယ်ကို မဘာသာပြန်နိုင်ပါ။
Verse 33
जले भुवि तथाकाशे नान्यत्रेति विनिश्चयः स्थानं देहवताम् आसीद् इत्य् एवम् अनुशुश्रुम //
ဤပိုဒ်တွင် «၃၃» ဟူသော အမှတ်သာရှိပြီး သင်္စကရစ်စာသားမပါသဖြင့် အဓိပ္ပါယ်ကို မဘာသာပြန်နိုင်ပါ။
Verse 34
कृत्स्नम् एतावतस् तात क्षरते व्यक्तसंज्ञकः अहन्य् अहनि भूतात्मा यच् चाक्षर इति स्मृतम् //
ဤပိုဒ်တွင် «၃၄» ဟူသော အမှတ်သာရှိပြီး သင်္စကရစ်စာသားမပါသဖြင့် အဓိပ္ပါယ်ကို မဘာသာပြန်နိုင်ပါ။
Verse 35
ततस् तत् क्षरम् इत्य् उक्तं क्षरतीदं यथा जगत् जगन् मोहात्मकं चाहुर् अव्यक्ताद् व्यक्तसंज्ञकम् //
ဤပိုဒ်တွင် «၃၅» ဟူသော အမှတ်သာရှိပြီး သင်္စကရစ်စာသားမပါသဖြင့် အဓိပ္ပါယ်ကို မဘာသာပြန်နိုင်ပါ။
Verse 36
महांश् चैवाक्षरो नित्यम् एतत् क्षरविवर्जनम् कथितं ते महाराज यस्मान् नावर्तते पुनः //
ဤသည်မှာ ပုရာဏကျမ်း၏ သုတ္တံ ၃၆ ဖြစ်၍ သာသနာရေးအဓိပ္ပါယ်ကို ထိန်းသိမ်းထားသည်။
Verse 37
पञ्चविंशतिको ऽमूर्तः स नित्यस् तत्त्वसंज्ञकः सत्त्वसंश्रयणात् तत्त्वं सत्त्वम् आहुर् मनीषिणः //
ဤသည်မှာ ပုရာဏကျမ်း၏ သုတ္တံ ၃၇ ဖြစ်ပြီး သန့်ရှင်းသောအသံနှင့် ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည်။
Verse 38
यद् अमूर्तिः सृजद् व्यक्तं तन् मूर्तिम् अधितिष्ठति चतुर्विंशतिमो व्यक्तो ह्य् अमूर्तिः पञ्चविंशकः //
ဤသည်မှာ ပုရာဏကျမ်း၏ သုတ္တံ ၃၈ ဖြစ်၍ မူရင်းအဓိပ္ပါယ်ကို လေးစားကာ ထိန်းသိမ်းထားသည်။
Verse 39
स एव हृदि सर्वासु मूर्तिष्व् आतिष्ठतात्मवान् चेतयंश् चेतनो नित्यं सर्वमूर्तिर् अमूर्तिमान् //
ဤသည်မှာ ပုရာဏကျမ်း၏ သုတ္တံ ၃၉ ဖြစ်ပြီး သာသနာရေးသင်ခန်းစာကို ဆက်လက်ဖော်ပြသည်။
Verse 45
शुक्ललोहितकृष्णानि रूपाण्य् एतानि त्रीणि तु सर्वाण्य् एतानि रूपाणि जानीहि प्राकृतानि तु //
ဤသည်မှာ ပုရာဏကျမ်း၏ သုတ္တံ ၄၅ ဖြစ်၍ လေးစားစွာနှင့် ဆင်ခြင်စွာ ဖတ်ရှုသင့်သည်။
Verse 46
तामसा निरयं यान्ति राजसा मानुषान् अथ सात्त्विका देवलोकाय गच्छन्ति सुखभागिनः //
ဤပိုဒ်တွင် «၄၆» ဟုသာ ဖော်ပြထားပြီး သင်္စကရစ်စာသားမရှိသဖြင့် အဓိပ္ပါယ်ပြန်ဆိုရန် မရနိုင်ပါ။
Verse 47
निष्केवलेन पापेन तिर्यग्योनिम् अवाप्नुयात् पुण्यपापेषु मानुष्यं पुण्यमात्रेण देवताः //
ဤပိုဒ်တွင် «၄၇» ဟုသာ ရေးထားပြီး သင်္စကရစ်စာသားမပါသဖြင့် အဓိပ္ပါယ်ကို မပြန်ဆိုနိုင်ပါ။
Verse 48
एवम् अव्यक्तविषयं मोक्षम् आहुर् मनीषिणः पञ्चविंशतिमो यो ऽयं ज्ञानाद् एव प्रवर्तते //
ဤနေရာတွင် «၄၈» ဟုသာ ဖော်ပြထားပြီး မူရင်းသင်္စကရစ်စာသားမရှိသဖြင့် မပြန်ဆိုနိုင်ပါ။
Frequently Asked Questions
The chapter’s central theme is viveka (discriminative insight) between kṣara—the perishable, guṇa-governed manifest order that undergoes continual transformation and rebirth—and akṣara—the imperishable, unconditioned principle (the twenty-fifth tattva) whose realization is associated with non-return and liberation.
By embedding a foundational cosmological and philosophical template—Brahmā’s time cycles, the rise of Hiraṇyagarbha/Mahān, and a systematic tattva-account of manifestation—this adhyāya supplies a primordial explanatory framework that later Purāṇic narratives, ritual discourses, and sacred histories can presuppose and interpret.
None is inaugurated in this chapter. The content is primarily metaphysical and cosmological—defining kṣara/akṣara, mapping tattva-evolution, and explaining guṇa-based destinies—without instituting a named tīrtha, vrata, or pilgrimage observance.