Adhyaya 6

Verse 1

ऋषिरुवाच इति तासां स्वशक्तीनां सतीनामसमेत्य स: । प्रसुप्तलोकतन्त्राणां निशाम्य गतिमीश्वर: ॥ १ ॥

ရိရှီ မૈထ္ရေယ က ပြောသည်—ဘုရား၏ ကိုယ်ပိုင် သက္တိများ မပေါင်းစည်းသဖြင့် စကြဝဠာဖန်ဆင်းရေး လုပ်ငန်းစဉ်များ ရပ်တန့်ကာ လောကစနစ်သည် အိပ်ပျော်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်ကို မြင်၍ အရှင်သည် စီမံတော်မူ၏။

Verse 2

कालसंज्ञां तदा देवीं बिभ्रच्छक्तिमुरुक्रम: । त्रयोविंशतितत्त्वानां गणं युगपदाविशत् ॥ २ ॥

ထို့နောက် အာနုဘော်ကြီးသော ဥရုက్రమ ဘုရားသည် ‘ကာလ’ ဟုခေါ်သော ဒေဝီသက္တိ (ပြင်ပ မာယာ) ကိုအာရုံပြု၍ တတ္တဝါ ၂၃ မျိုး၏ အစုအဝေးထဲသို့ တပြိုင်နက် ဝင်ရောက်တော်မူ၏။

Verse 3

सोऽनुप्रविष्टो भगवांश्चेष्टारूपेण तं गणम् । भिन्नं संयोजयमास सुप्तं कर्म प्रबोधयन् ॥ ३ ॥

ထို့ကြောင့် ဘဂဝန်သည် မိမိ၏ သက္တိဖြင့် ‘ချေဋ္ဌာ’ (လှုပ်ရှားမှု) အဖြစ် တတ္တဝါများထဲသို့ ဝင်ရောက်သောအခါ ကွဲပြားနေသည့်အရာများကို ပေါင်းစည်း၍ အိပ်ပျော်နေသော ကမ္မကို နိုးထစေတော်မူ၏။

Verse 4

प्रबुद्धकर्मा दैवेन त्रयोविंशतिको गण: । प्रेरितोऽजनयत्स्वाभिर्मात्राभिरधिपूरुषम् ॥ ४ ॥

အမြင့်ဆုံးအရှင်၏ အလိုတော်ကြောင့် လှုပ်ရှားလာသော တတ္တဝါ ၂၃ မျိုးသည် မိမိတို့၏ အစိတ်အပိုင်းများဖြင့် အဓိပုရုಷ—ဘုရား၏ ဗိရာဋ် (ဗిశ్వరူပ) ကို ပေါ်ထွန်းစေ하였다။

Verse 5

परेण विशता स्वस्मिन्मात्रया विश्वसृग्गण: । चुक्षोभान्योन्यमासाद्य यस्मिन्लोकाश्चराचरा: ॥ ५ ॥

ဘုရားသည် မိမိ၏ ပူဏ္ဏအంశဖြင့် တတ္တဝါများထဲသို့ ဝင်ရောက်သော်လည်းကောင်း၊ စကြဝဠာဖန်ဆင်းရေး အစိတ်အပိုင်းများသည် အပြန်အလှန် လှုပ်ရှားကာ ပြောင်းလဲ၍ ကြီးမားသော ဗိရာဋ်ရုပ်သဏ္ဍာန် ဖြစ်လာသည်; ထိုရုပ်သဏ္ဍာန်တွင် လောကများနှင့် လှုပ်ရှားသော/မလှုပ်ရှားသော အရာအားလုံး တည်ရှိသည်။

Verse 6

हिरण्मय: स पुरुष: सहस्रपरिवत्सरान् । आण्डकोश उवासाप्सु सर्वसत्त्वोपबृंहित: ॥ ६ ॥

ဟိရဏ္မယ ဟုခေါ်သော ဗိရာဋ္ပုရုရှ မဟာရုပ်သည် ကမ္ဘာလောက၏ ရေပြင်ပေါ်၌ အဏ္ဍကိုးသ်အတွင်း တိဗ္ဗနှစ်တစ်ထောင် နေထိုင်ခဲ့ပြီး သတ္တဝါအားလုံးသည် သူနှင့်အတူ တည်ရှိနေ하였다။

Verse 7

स वै विश्वसृजां गर्भो देवकर्मात्मशक्तिमान् । विबभाजात्मनात्मानमेकधा दशधा त्रिधा ॥ ७ ॥

သူသည် ကမ္ဘာကိုဖန်ဆင်းသူတို့၏ မူလဗီဇဖြစ်၍ ဒေဝကမ္မ၏ သက္တိအားပြည့်ဝသည်။ သူသည် မိမိကို မိမိဖြင့်ပင် တစ်ခု၊ ဆယ်ခု၊ သုံးခု ဟူ၍ ခွဲထုတ်ပြသ하였다။

Verse 8

एष ह्यशेषसत्त्वानामात्मांश: परमात्मन: । आद्योऽवतारो यत्रासौ भूतग्रामो विभाव्यते ॥ ८ ॥

ဤ မဟာကမ္ဘာရုပ် (ဗိရာဋ္) သည် ပရမာတ္မာ၏ ပြည့်စုံသော အংশဖြစ်၍ ပထမအဝတားဖြစ်သည်။ အကန့်အသတ်မဲ့ သတ္တဝါတို့၏ အတ္တမန်သည် သူပင်ဖြစ်ပြီး၊ သတ္တဝါစုစည်းသော ဖန်ဆင်းမှုသည် သူ့အတွင်း၌ အခြေတည်၍ တိုးပွားသည်။

Verse 9

साध्यात्म: साधिदैवश्च साधिभूत इति त्रिधा । विराट् प्राणो दशविध एकधा हृदयेन च ॥ ९ ॥

ဗိရာဋ္ရုပ်ကို အဓျာတ္မိက၊ အဓိဒေဝိက၊ အဓိဘောတိက ဟူ၍ သုံးမျိုးအဖြစ် ဖော်ပြသည်။ ပရာဏအား ဆယ်မျိုးရှိပြီး၊ နှလုံးသည် တစ်ခုတည်း—ပရာဏ ပေါက်ဖွားရာနေရာဖြစ်သည်။

Verse 10

स्मरन् विश्वसृजामीशो विज्ञापितमधोक्षज: । विराजमतपत्स्वेन तेजसैषां विवृत्तये ॥ १० ॥

ကမ္ဘာတည်ဆောက်ရေးတာဝန်ခံ ဒေဝတော်များ၏ ပရမာတ္မာဖြစ်သော အဓోက္ષဇ ဘုရားသည် သူတို့၏ တောင်းပန်ချက်ကို သတိရ၍ စိတ်တွင် စဉ်းစားကာ၊ သူတို့နားလည်စေရန် မိမိ၏ တေဇောဖြင့် ဗိရာဋ္ရုပ်ကို ထင်ရှားစေ하였다။

Verse 11

अथ तस्याभितप्तस्य कतिधायतनानि ह । निरभिद्यन्त देवानां तानि मे गदत: श‍ृणु ॥ ११ ॥

မైతတရေယ က ပြောသည်—ယခု နားထောင်လော့။ ဗိရာတ် မဟာကမ္ဘာရုပ် ပေါ်ထွန်းပြီးနောက် အမြင့်ဆုံးဘုရားသည် ဒေဝတားအမျိုးမျိုး၏ အာဏာတည်ရာပုံစံများအဖြစ် မိမိကိုယ်ကို မည်သို့ ခွဲခြားခဲ့သည်ကို ငါ ပြောမည်။

Verse 12

तस्याग्निरास्यं निर्भिन्नं लोकपालोऽविशत्पदम् । वाचा स्वांशेन वक्तव्यं ययासौ प्रतिपद्यते ॥ १२ ॥

သူ၏ ပါးစပ်မှ အဂ္နိ (အပူ) သီးခြားထွက်ပေါ်လာပြီး၊ လောကရေးရာကို စီမံသော လောကပာလများသည် မိမိတို့၏ အနေအထားအလိုက် ထိုနေရာသို့ ဝင်ရောက်ကြသည်။ ထိုစွမ်းအား၏ အစိတ်အပိုင်းကြောင့် သတ္တဝါသည် စကားဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ဖော်ပြနိုင်သည်။

Verse 13

निर्भिन्नं तालु वरुणो लोकपालोऽविशद्धरे: । जिह्वयांशेन च रसं ययासौ प्रतिपद्यते ॥ १३ ॥

မဟာရုပ်၏ ပါးစပ်အပေါ်ခေါင် (တားလု) သီးခြားပေါ်ထွန်းလာသောအခါ ရေ၏ အုပ်ချုပ်သူ ဝရုဏ သည် ထိုနေရာသို့ ဝင်ရောက်하였다။ လျှာ၏ စွမ်းအားအစိတ်အပိုင်းကြောင့် သတ္တဝါသည် အရသာကို ခံစားနိုင်သည်။

Verse 14

निर्भिन्ने अश्विनौ नासे विष्णोराविशतां पदम् । घ्राणेनांशेन गन्धस्य प्रतिपत्तिर्यतो भवेत् ॥ १४ ॥

ဘုရား၏ နှာခေါင်းပေါက် နှစ်ဖက် သီးခြားပေါ်ထွန်းလာသောအခါ အရှွိနီ-ကုမာရ နှစ်ပါးသည် မိမိတို့၏ သင့်လျော်သော အနေအထားဖြင့် ထိုနေရာများသို့ ဝင်ရောက်ကြသည်။ အနံ့ခံစွမ်းအား၏ အစိတ်အပိုင်းကြောင့် သတ္တဝါသည် အနံ့အရသာများကို သိမြင်နိုင်သည်။

Verse 15

निर्भिन्ने अक्षिणी त्वष्टा लोकपालोऽविशद्विभो: । चक्षुषांशेन रूपाणां प्रतिपत्तिर्यतो भवेत् ॥ १५ ॥

ထို့နောက် ဘုရား၏ မဟာရုပ်၏ မျက်စိနှစ်ဖက် သီးခြားပေါ်ထွန်းလာသည်။ အလင်း၏ အုပ်ချုပ်သူ နေမင်း (တွဗ္ဋာ) သည် ထိုမျက်စိများထဲသို့ ဝင်ရောက်하였다။ မြင်နိုင်စွမ်း၏ အစိတ်အပိုင်းကြောင့် သတ္တဝါသည် ပုံသဏ္ဍာန်များကို မြင်နိုင်သည်။

Verse 16

निर्भिन्नान्यस्य चर्माणि लोकपालोऽनिलोऽविशत् । प्राणेनांशेन संस्पर्शं येनासौ प्रतिपद्यते ॥ १६ ॥

မဟာရုပ်ကာယ၏ အရေပြားသည် သီးခြားပေါ်ထွန်းလာသောအခါ လေ၏ အဓိဒေဝ အနိလသည် ထိတွေ့နိုင်စွမ်း၏ အစိတ်အပိုင်းနှင့်အတူ ဝင်ရောက်တည်နေ하였다။ ထို ပရာဏ အင်အားကြောင့် သတ္တဝါတို့သည် ထိတွေ့သိမြင်မှုကို ရရှိကြသည်။

Verse 17

कर्णावस्य विनिर्भिन्नौ धिष्ण्यं स्वं विविशुर्दिश: । श्रोत्रेणांशेन शब्दस्य सिद्धिं येन प्रपद्यते ॥ १७ ॥

မဟာကာယ၏ နားများ ပေါ်ထွန်းလာသောအခါ အရပ်ဒေဝတားတို့သည် မိမိတို့၏ အဓိဌာန်နှင့်အတူ ထိုနားများတွင် ဝင်ရောက်တည်နေ하였다။ ကြားနာမှုတတ္တဝါ၏ အစိတ်အပိုင်းကြောင့် အသံ၏ ပြည့်စုံမှု ဖြစ်ပေါ်ကာ သတ္တဝါတို့သည် အသံကို ကြားနိုင်ကြသည်။

Verse 18

त्वचमस्य विनिर्भिन्नां विविशुर्धिष्ण्यमोषधी: । अंशेन रोमभि: कण्डूं यैरसौ प्रतिपद्यते ॥ १८ ॥

အရေပြား သီးခြားပေါ်ထွန်းလာသောအခါ အိုရှဓိ (အပင်အဆေး) အဓိဒေဝတားတို့သည် မိမိတို့၏ အဓိဌာန်နှင့်အတူ ထိုနေရာသို့ ဝင်ရောက်တည်နေ하였다။ ရောမ (အမွှေး) ၏ အစိတ်အပိုင်းကြောင့် ယားယံမှုနှင့် ထိတွေ့သက်သာမှုကို သတ္တဝါတို့ ခံစားရသည်။

Verse 19

मेढ्रं तस्य विनिर्भिन्नं स्वधिष्ण्यं क उपाविशत् । रेतसांशेन येनासावानन्दं प्रतिपद्यते ॥ १९ ॥

မဟာကာယ၏ မေဓ္ရ (လိင်အင်္ဂါ) သီးခြားပေါ်ထွန်းလာသောအခါ ပရာဇာပတိ ‘က’ (ကശ്യပ) သည် မိမိ၏ အဓိဌာန်နှင့်အတူ ထိုနေရာသို့ ဝင်ရောက်တည်နေ하였다။ ရေတစ် (မျိုးစေ့) အင်အား၏ အစိတ်အပိုင်းကြောင့် သတ္တဝါတို့သည် မေထုန အာနန္ဒကို ခံစားရသည်။

Verse 20

गुदं पुंसो विनिर्भिन्नं मित्रो लोकेश आविशत् । पायुनांशेन येनासौ विसर्गं प्रतिपद्यते ॥ २० ॥

ပုရုရှ၏ ဂုဒ (အညစ်အကြေးထုတ်လမ်းကြောင်း) သီးခြားပေါ်ထွန်းလာသောအခါ လောကဓိပ မိတ္တရသည် မိမိ၏ အဓိဌာန်နှင့်အတူ ထိုနေရာသို့ ဝင်ရောက်တည်နေ하였다။ ပာယု အင်အား၏ အစိတ်အပိုင်းကြောင့် သတ္တဝါတို့သည် အညစ်အကြေးနှင့် ဆီးကို ထုတ်လွှတ်နိုင်ကြသည်။

Verse 21

हस्तावस्य विनिर्भिन्नाविन्द्र: स्वर्पतिराविशत् । वार्तयांशेन पुरुषो यया वृत्तिं प्रपद्यते ॥ २१ ॥

ထို့နောက် ဗိရာတ်-ပုရုရှ၏ လက်နှစ်ဖက်သည် သီးခြားစီ ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ ကောင်းကင်ဘုံအုပ်စိုးသူ အိန္ဒြာသည် ထိုလက်များထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ၊ သတ္တဝါသည် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအတွက် လုပ်ငန်းဆောင်တာများကို ဆောင်ရွက်နိုင်လာသည်။

Verse 22

पादावस्य विनिर्भिन्नौ लोकेशो विष्णुराविशत् । गत्या स्वांशेन पुरुषो यया प्राप्यं प्रपद्यते ॥ २२ ॥

ထို့နောက် ဗိရာတ်-ပုရုရှ၏ ခြေထောက်များသည် သီးခြားစီ ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ ‘ဗိဿ္ဏု’ ဟုခေါ်သော လောကအုပ်စိုးသည့် ဒေဝတ (အမြင့်ဆုံးဘုရားမဟုတ်) သည် လှုပ်ရှားမှု၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ်နှင့် ဝင်ရောက်ကာ၊ သတ္တဝါသည် မိမိသွားလိုရာသို့ ရောက်နိုင်လာသည်။

Verse 23

बुद्धिं चास्य विनिर्भिन्नां वागीशो धिष्ण्यमाविशत् । बोधेनांशेन बोद्धव्यम् प्रतिपत्तिर्यतो भवेत् ॥ २३ ॥

ထို့နောက် ဗိရာတ်-ပုရုရှ၏ ဉာဏ် (ဘုဒ္ဓိ) သည် သီးခြားစီ ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ ဝေဒတို့၏ အရှင်၊ ဝါဂီရှ ဘြဟ္မာသည် နားလည်သဘောပေါက်မှု၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ်နှင့် ဝင်ရောက်ကာ၊ သတ္တဝါတို့သည် သိမြင်ရမည့် အရာကို အတွေ့အကြုံဖြင့် သိရှိလာသည်။

Verse 24

हृदयं चास्य निर्भिन्नं चन्द्रमा धिष्ण्यमाविशत् । मनसांशेन येनासौ विक्रियां प्रतिपद्यते ॥ २४ ॥

ထို့နောက် ဗိရာတ်-ပုရုရှ၏ နှလုံးသားသည် သီးခြားစီ ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ လမင်းဒေဝတသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှု၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ်နှင့် ဝင်ရောက်ကာ၊ သတ္တဝါသည် စိတ်ကူးယဉ်ခြင်းနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆင်ခြင်သုံးသပ်မှုများကို ပြုလုပ်နိုင်လာသည်။

Verse 25

आत्मानं चास्य निर्भिन्नमभिमानोऽविशत्पदम् । कर्मणांशेन येनासौ कर्तव्यं प्रतिपद्यते ॥ २५ ॥

ထို့နောက် ဗိရာတ်-ပုရုရှ၏ ပစ္စည်းဆန်သော အတ္တ (အဘိမာန/အဟင်ကာရ) သည် သီးခြားစီ ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ မိစ္ဆာအတ္တကို ထိန်းချုပ်သူ ရုဒြာသည် မိမိ၏ လုပ်ဆောင်မှုအစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ်နှင့် ဝင်ရောက်ကာ၊ သတ္တဝါသည် လုပ်ဆောင်ရမည့် ရည်ရွယ်ချက်ဆိုင်ရာ ကర్మများကို ဆောင်ရွက်လာသည်။

Verse 26

सत्त्वं चास्य विनिर्भिन्नं महान्धिष्ण्यमुपाविशत् । चित्तेनांशेन येनासौ विज्ञानं प्रतिपद्यते ॥ २६ ॥

ထို့နောက် ဘုရား၏ စိတ်သိမြင်မှုသည် သီးခြားပေါ်ထွန်းလာသောအခါ မဟတ်-တတ္တဝသည် ဘုရား၏ စိတ်သိမြင်မှုအပိုင်းနှင့်အတူ ဝင်ရောက်တည်ရှိ하였다; ထိုကြောင့် ဇီဝသည် သီးသန့် ဗိဇ္ဇာဉာဏ်ကို သိမြင်နိုင်သည်။

Verse 27

शीर्ष्णोऽस्य द्यौर्धरा पद्‍भ्यां खं नाभेरुदपद्यत । गुणानां वृत्तयो येषु प्रतीयन्ते सुरादय: ॥ २७ ॥

ထို့နောက် ဗီရာတ်ရုပ်၏ ခေါင်းမှ ကောင်းကင်လောကများ ပေါ်ထွန်း၍ ခြေထောက်မှ မြေပြင်လောကများ ပေါ်ထွန်းကာ နာဘီမှ အာကာသသည် သီးခြားပေါ်ထွန်း하였다; ထိုအတွင်း ဂုဏ်သုံးပါး၏ လှုပ်ရှားမှုအလိုက် ဒေဝတားတို့နှင့် အခြားသူများလည်း ပေါ်ထွန်း하였다။

Verse 28

आत्यन्तिकेन सत्त्वेन दिवं देवा: प्रपेदिरे । धरां रज:स्वभावेन पणयो ये च ताननु ॥ २८ ॥

အလွန်ထူးကဲသော စတ္တဝဂုဏ်ဖြင့် အရည်အချင်းပြည့်ဝသော ဒေဝတားတို့သည် ကောင်းကင်လောကများတွင် တည်ရှိကြသည်; ရဇဂုဏ်သဘောကြောင့် လူသားတို့နှင့် သူတို့၏ လက်အောက်ခံများသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် နေထိုင်ကြသည်။

Verse 29

तार्तीयेन स्वभावेन भगवन्नाभिमाश्रिता: । उभयोरन्तरं व्योम ये रुद्रपार्षदां गणा: ॥ २९ ॥

ရုဒြ၏ အဖော်အပါးများဖြစ်သော ဇီဝများသည် တတိယဂုဏ်ဖြစ်သည့် တမော (မောဟ) သဘော၌ ဖွံ့ဖြိုးကြပြီး၊ ဘုရား၏ နာဘီကို အားကိုးကာ မြေပြင်လောကနှင့် ကောင်းကင်လောကကြား အာကာသတွင် တည်ရှိကြသည်။

Verse 30

मुखतोऽवर्तत ब्रह्म पुरुषस्य कुरूद्वह । यस्तून्मुखत्वाद्वर्णानां मुख्योऽभूद्ब्राह्मणो गुरु: ॥ ३० ॥

ကူရုမျိုးနွယ်၏ အထွဋ်အမြတ်တော်မူသောသူရေ၊ ဗီရာတ်ရုပ်၏ ပါးစပ်မှ ဝေဒပညာသည် ပေါ်ထွန်းလာ하였다။ ထိုဝေဒပညာသို့ မျက်နှာမူသူတို့ကို ဗြာဟ္မဏဟု ခေါ်ကြပြီး၊ သူတို့သည် လူမှုအလွှာအားလုံး၏ သဘာဝကျ ဂုရုများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 31

बाहुभ्योऽवर्तत क्षत्रं क्षत्रियस्तदनुव्रत: । यो जातस्त्रायते वर्णान् पौरुष: कण्टकक्षतात् ॥ ३१ ॥

ထို့နောက် ဗိရာဋ်ပုရုရှ၏ လက်မောင်းများမှ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရေး အင်အား ပေါ်ထွန်းလာ၍၊ ထိုသဘောတရားကို လိုက်နာသော က္ෂတ္တရိယများသည် သူခိုးနှင့် မကောင်းသူတို့၏ အနှောင့်အယှက်မှ လူမှုကို ကာကွယ်ရန် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

Verse 32

विशोऽवर्तन्त तस्योर्वोर्लोकवृत्तिकरीर्विभो: । वैश्यस्तदुद्भवो वार्तां नृणां य: समवर्तयत् ॥ ३२ ॥

လူအပေါင်းတို့၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း အခြေခံများသည် သခင်၏ ဗိရာဋ်ရုပ်၏ တင်ပါးမှ ပေါ်ထွန်းလာသည်။ ထိုမှ ဝိုင်ရှျယများ ပေါ်ပေါက်၍ စပါးနှံထုတ်လုပ်ခြင်းနှင့် ပြည်သူထံ ဖြန့်ဝေခြင်းဆိုသော ‘ဝါర్తာ’ ကိစ္စကို ဆောင်ရွက်ကြသည်။

Verse 33

पद्‍भ्यां भगवतो जज्ञे शुश्रूषा धर्मसिद्धये । तस्यां जात: पुरा शूद्रो यद्‌वृत्त्या तुष्यते हरि: ॥ ३३ ॥

ထို့နောက် ဓမ္မပြည့်စုံရေးအတွက် ဘဂဝန်၏ ခြေတော်များမှ ဝန်ဆောင်မှုစိတ်ဓာတ် ပေါ်ထွန်းလာသည်။ ထိုမှ ရှူဒြာ ပေါ်ပေါက်၍ ဝန်ဆောင်မှုဖြင့် ဟရိကို ပျော်ရွှင်စေသည်။

Verse 34

एते वर्णा: स्वधर्मेण यजन्ति स्वगुरुं हरिम् । श्रद्धयात्मविशुद्ध्यर्थं यज्जाता: सह वृत्तिभि: ॥ ३४ ॥

ဤဝဏ္ဏများအားလုံးသည် မိမိတို့၏ စွဝဓမ္မဖြင့် မိမိတို့၏ ဂုရုဖြစ်သော ဟရိကို ပူဇော်ကြသည်။ မိမိတို့၏ အလုပ်တာဝန်နှင့် နေထိုင်ပုံများနှင့်အတူ ဘဂဝန်မှပင် ပေါ်ပေါက်လာသဖြင့်၊ အတ္တသန့်စင်ရေးအတွက် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ဂုရု၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် သခင်ကို ဝတ်ပြုသင့်သည်။

Verse 35

एतत्क्षत्तर्भगवतो दैवकर्मात्मरूपिण: । क: श्रद्दध्यादुपाकर्तुं योगमायाबलोदयम् ॥ ३५ ॥

အို ဗိဒုရ (ခတ္တ) ရေ၊ ဘဂဝန်၏ အတွင်းပိုင်း အင်အားဖြစ်သော ယောဂမာယာ၏ ဘလဖြင့် ပေါ်ထွန်းလာသော ဗိရာဋ်ရုပ်၏ အလွန်လောကီကာလ၊ ကర్మနှင့် အင်အားကို မည်သူက ခန့်မှန်း သို့မဟုတ် တိုင်းတာနိုင်မည်နည်း။

Verse 36

तथापि कीर्तयाम्यङ्ग यथामति यथाश्रुतम् । कीर्तिं हरे: स्वां सत्कर्तुं गिरमन्याभिधासतीम् ॥ ३६ ॥

သို့သော်လည်း ချစ်သားရေ၊ ဆရာထံမှ ကြားသိခဲ့သမျှနှင့် ဉာဏ်ဖြင့် လက်ခံနိုင်သမျှကို သန့်ရှင်းသောစကားဖြင့် သီဟရီ၏ ဂုဏ်ကီർത്തနာအဖြစ် ငါဖော်ပြမည်; မဟုတ်လျှင် ငါ၏ ပြောဆိုနိုင်စွမ်းသည် မသန့်ရှင်းဘဲ ကျန်နေလိမ့်မည်။

Verse 37

एकान्तलाभं वचसो नु पुंसां सुश्लोकमौलेर्गुणवादमाहु: । श्रुतेश्च विद्वद्‍‌भिरुपाकृतायां कथासुधायामुपसम्प्रयोगम् ॥ ३७ ॥

လူသားတို့၏ စကား၏ အမြင့်ဆုံးအကျိုးသည် သုရှ္လိုကမော်လိ ဖြစ်သော သီဟရီ၏ ဂုဏ်တော်နှင့် လီလာတော်များကို ဆွေးနွေးကီർത്തနာခြင်းဟု ဆိုကြသည်။ ပညာရှိ ရှိများက သြတိအခြေပြု၍ စီစဉ်ထားသော ကഥာအမృతကို နီးကပ်စွာ ထိတွေ့ရုံဖြင့်ပင် နား၏ ရည်ရွယ်ချက် ပြည့်စုံသည်။

Verse 38

आत्मनोऽवसितो वत्स महिमा कविनादिना । संवत्सरसहस्रान्ते धिया योगविपक्‍कया ॥ ३८ ॥

ချစ်သားရေ၊ အာဒိကဗိ ဘြဟ္မာသည် ယောဂဖြင့် ပကွက်လာသော သမာဓိဉာဏ်ဖြင့် ကောင်းကင်နှစ်တစ်ထောင် အဆုံးတွင် သိမြင်နိုင်ခဲ့သည်မှာ—ပရမાત્મာ၏ ဂုဏ်မဟာတရားသည် အစဉ်အမြဲ မတွေးမိနိုင်သော (အချိန္တျ) ဖြစ်သည်ဟူသည့်အရာသာ ဖြစ်သည်။

Verse 39

अतो भगवतो माया मायिनामपि मोहिनी । यत्स्वयं चात्मवर्त्मात्मा न वेद किमुतापरे ॥ ३९ ॥

ထို့ကြောင့် ဘဂဝန်၏ မာယာသည် လှည့်ကွက်ကျွမ်းကျင်သူများကိုပါ မောဟစေသည်။ ကိုယ်တိုင်အပေါ်မူတည်၍ အတ္တမလမ်း၌ တည်သော သခင်တော်တိုင်တောင် မသိနိုင်သော အင်အားကို အခြားသူများက ဘယ်လို သိနိုင်မည်နည်း။

Verse 40

यतोऽप्राप्य न्यवर्तन्त वाचश्च मनसा सह । अहं चान्य इमे देवास्तस्मै भगवते नम: ॥ ४० ॥

ဘဂဝန်ကို သိမြင်ရန် စကား၊ စိတ်နှင့် အဟင်ကာရ—သက်ဆိုင်ရာ အုပ်စိုးဒေဝတများနှင့်အတူ—မအောင်မြင်ဘဲ ပြန်လှည့်လာကြသည်။ ထို့ကြောင့် ငါနှင့် ဤအခြားဒေဝတများသည် ထိုဘဂဝန်အား နမസ്കာရ ပြုကြသည်။