Adhyaya 3
Uddhava Recalls Kṛṣṇa’s Mission: Earth’s Burden, Royal Dharma, and the Prelude to Dvārakā’s Withdrawal
ဗိဒုရ၏မေးခွန်းကိုဆက်လက်ဖြေကြားရာတွင် ဥဒ္ဓဝက သခင်ကృష్ణ၏ လူထုအတွက်မစ်ရှင်ကို သာသနာရေးအချိန်ဇယားအဖြစ် ချုံ့ဖော်ပြသည်။ သခင်သည် ကံဆနှင့် အဆုရများကဲ့သို့ ဖိနှိပ်သူအင်အားများကိုဖယ်ရှား၍၊ ဝေဒများကိုကျွမ်းကျင်သိမြင်ခြင်းနှင့် စန္ဒီပနီ၏သားကို ပြန်လည်အသက်သွင်းခြင်းတို့ဖြင့် အလုံးစုံသိမြင်မှုနှင့် ကရုဏာကိုပြသသည်။ ထို့နောက် ရုက္မိဏီ၊ နာဂ္နိဂျိတီနှင့် ကယ်တင်ခံရသော မင်းသမီးများကိုကာကွယ်ခြင်း၊ အိမ်ထောင်ရေးများဖြင့် ဓမ္မတရားစည်းကမ်းကိုတည်ထောင်သည်။ အိမ်ထောင်ရေးဘဝအတွင်းတောင် မိဖုရားတစ်ပါးချင်းစီကိုဂုဏ်ပြုရန် ကိုယ်ခွဲများစွာဖြင့် ပေါ်ထွန်းကာ ဘုရားသခင်၏အာဏာကိုပြသသော်လည်း အလွတ်လပ်မကပ်ငြိနေခြင်းကိုထိန်းထား၍ လောကီတာဝန်နှင့် အလွန်လွန်ကဲသောအခြေအနေတို့ ပေါင်းစည်းနိုင်ကြောင်းပြသည်။ ထို့ပြင် ကုရုက္ခေတ္တရစစ်ပွဲကို မြေကြီး၏ဘားဒဏ်လျော့ချရန် သခင်၏ရည်ရွယ်ချက်နှင့်ချိတ်ဆက်ကာ ယဒုအင်အားတောင် နောင်တွင်ဘားဒဏ်ဖြစ်လာနိုင်ကြောင်း သခင်ကစိုးရိမ်ခဲ့သည်ဟုဆိုသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဥသီ၏ကျိန်စာ၊ ပြာဘာသသို့ ဘုရားဖူးခရီးနှင့် ယဒုတို့၏ ဒါနနှင့် ရိတုအကျင့်တရားတိကျမှုတို့မှတစ်ဆင့် ဒွါရကာ၏ မြင်သာသောခေတ်အဆုံးသို့ ဦးတည်သည့် အစပြုအခြေအနေကိုတည်ဆောက်သည်။
Shlokas
Verse 1
उद्धव उवाच तत: स आगत्य पुरं स्वपित्रो- श्चिकीर्षया शं बलदेवसंयुत: । निपात्य तुङ्गाद्रिपुयूथनाथं हतं व्यकर्षद् व्यसुमोजसोर्व्याम् ॥ १ ॥
သီရိ ဥဒ္ဓဝက ပြောသည်—ထို့နောက် ဘုရားသခင် သီရိကృష్ణသည် သီရိဗလဒေဝနှင့်အတူ မထုရာမြို့သို့ သွားရောက်하였다။ မိဘတို့ကို ပျော်ရွှင်စေရန် ရန်သူတို့၏ခေါင်းဆောင် ကံဆကို ထီးနန်းမှ ဆွဲချကာ အလွန်ကြီးမားသောအားဖြင့် မြေပြင်ပေါ် ဆွဲလျား၍ သတ်တော်မူ하였다။
Verse 2
सान्दीपने: सकृत्प्रोक्तं ब्रह्माधीत्य सविस्तरम् । तस्मै प्रादाद्वरं पुत्रं मृतं पञ्चजनोदरात् ॥ २ ॥
ဘုရားသခင်သည် ဆန္ဒီပနိ မုနိထံမှ တစ်ကြိမ်သာ ကြားနာရုံဖြင့် ဝေဒများကို ခွဲခက်များসহ အပြည့်အစုံ သင်ယူတော်မူ하였다။ ဂုရုဒက္ခိဏာအဖြစ် ပဉ္စဇန၏ ဝမ်းဗိုက်မှ (ယမလောကဒေသမှ) ဂုရု၏ သေဆုံးသွားသော သားကို ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်ပေးတော်မူ하였다။
Verse 3
समाहुता भीष्मककन्यया ये श्रिय: सवर्णेन बुभूषयैषाम् । गान्धर्ववृत्त्या मिषतां स्वभागं जह्रे पदं मूर्ध्नि दधत्सुपर्ण: ॥ ३ ॥
ဘီရှ္မက၏ သမီး ရုက္မိဏီ၏ အလှနှင့် သာယာဂုဏ်ကြောင့် မင်းကြီးမင်းသားများ အများအပြား မင်္ဂလာအတွက် စုဝေးလာကြသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင် သီရိကృష్ణသည် အားလုံးမြင်နေစဉ် ဂန္ဓဗ္ဗ ရီတဖြင့် မိမိ၏ အခွင့်အရေးအဖြစ် သူမကို ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်—ဂရုဍာက အမృతကို ယူဆောင်သွားသကဲ့သို့။
Verse 4
ककुद्मिनोऽविद्धनसो दमित्वा स्वयंवरे नाग्नजितीमुवाह । तद्भग्नमानानपि गृध्यतोऽज्ञा- ञ्जघ्नेऽक्षत: शस्त्रभृत: स्वशस्त्रै: ॥ ४ ॥
နှာခေါင်းမဖောက်ထားသော နွားထီး ၇ ကောင်ကို အနိုင်ယူ၍ ဘုရားသခင်သည် စွယ်ယံဝရပြိုင်ပွဲတွင် နာဂ္နဇိတီ မင်းသမီးကို လက်ထပ်တော်မူ하였다။ ရှုံးနိမ့်သူများကလည်း လောဘကြောင့် တိုက်ပွဲဖြစ်စေရာ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ လက်နက်များဖြင့် သူတို့ကို သတ် သို့မဟုတ် ဒဏ်ရာပေးခဲ့သော်လည်း မိမိသည် မထိခိုက်ဘဲ ရှိတော်မူ하였다။
Verse 5
प्रियं प्रभुर्ग्राम्य इव प्रियाया विधित्सुरार्च्छद् द्युतरुं यदर्थे । वज्र्याद्रवत्तं सगणो रुषान्ध: क्रीडामृगो नूनमयं वधूनाम् ॥ ५ ॥
ချစ်မြတ်နိုးသော ဇနီးကို ပျော်ရွှင်စေရန် ဘုရားသခင်သည် သာမန်ခင်ပွန်းတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ကောင်းကင်မှ ပါရိဇာတ သစ်ပင်ကို ယူဆောင်လာ၍ ပေးတော်မူ하였다။ ထို့ကြောင့် မိမိ၏ ဇနီးများ၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် အင်ဒြာသည် ဒေါသမိုက်ကန်းကာ ဝဇ္ရကို ကိုင်၍ စစ်တပ်နှင့်အတူ ဘုရားသခင်နောက်သို့ လိုက်၍ တိုက်ခိုက်ရန် ပြေးလာခဲ့သည်—မိန်းမတို့၏ ကစားစရာ တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့။
Verse 6
सुतं मृधे खं वपुषा ग्रसन्तं दृष्ट्वा सुनाभोन्मथितं धरित्र्या । आमन्त्रितस्तत्तनयाय शेषं दत्त्वा तदन्त:पुरमाविवेश ॥ ६ ॥
မြေမိခင် ဓရိတ္တရီ၏ သား နရကာဆုရသည် ကောင်းကင်တစ်လျှောက်ကို မျိုချရန် ကြိုးစားသဖြင့် စစ်ပွဲတွင် ဘဂဝန်က သတ်နှိမ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် မြေမိခင်က ပရဘုကို ဆုတောင်းရာ၊ ပရဘုသည် ကျန်ရှိသော နိုင်ငံကို သူ၏သားထံ ပေးအပ်ပြီး ဒေဝ၏ အတွင်းနန်းတော်သို့ ဝင်ရောက်တော်မူ하였다။
Verse 7
तत्राहृतास्ता नरदेवकन्या: कुजेन दृष्ट्वा हरिमार्तबन्धुम् । उत्थाय सद्यो जगृहु: प्रहर्ष- व्रीडानुरागप्रहितावलोकै: ॥ ७ ॥
အဲဒီ ဒေဝ၏ အိမ်တွင် နရကာဆုရက ဖမ်းဆီးထားသော မင်းသမီးများသည် ဒုက္ခသည်တို့၏ မိတ်ဆွေ ဟရီကို မြင်သည်နှင့် ချက်ချင်း ထလာကြသည်။ ဝမ်းမြောက်မှု၊ ရှက်ကြောက်မှုနှင့် ချစ်မြတ်နိုးမှု ပြည့်ဝသော မျက်လုံးများဖြင့် ပရဘုကို ကြည့်ကာ သူ့ကို ခင်ပွန်းအဖြစ် လက်ခံရန် စိတ်အားထက်သန်ခဲ့ကြသည်။
Verse 8
आसां मुहूर्त एकस्मिन्नानागारेषु योषिताम् । सविधं जगृहे पाणीननुरूप: स्वमायया ॥ ८ ॥
မင်းသမီးများကို အခန်းအသီးသီးတွင် နေရာချထားခဲ့သည်။ ပရဘုသည် မိမိ၏ အတွင်းမယာ (ယောဂမယာ) ဖြင့် ခဏတစ်စတွင် မင်းသမီးတစ်ဦးချင်းစီနှင့် ကိုက်ညီသော ကိုယ်ပွားရုပ်များကို ထင်ရှားစေပြီး၊ စည်းကမ်းပြည့်စုံသော မင်္ဂလာပွဲအတိုင်း သူတို့၏ လက်ကို လက်ခံတော်မူ하였다။
Verse 9
तास्वपत्यान्यजनयदात्मतुल्यानि सर्वत: । एकैकस्यां दश दश प्रकृतेर्विबुभूषया ॥ ९ ॥
မိမိ၏ အလွန်လောကီဂုဏ်သတ္တိများအတိုင်း ကိုယ်တော်ကို ချဲ့ထွင်လိုသဖြင့် ပရဘုသည် သူမတို့အားလုံးထံတွင်—တစ်ဦးချင်းစီတွင် ဆယ်ယောက်စီ—ကိုယ်တော်နှင့် တူညီသော ဂုဏ်ရည်ရှိသော သားသမီးများကို မွေးဖွားစေ하였다။
Verse 10
कालमागधशाल्वादीननीकै रुन्धत: पुरम् । अजीघनत्स्वयं दिव्यं स्वपुंसां तेज आदिशत् ॥ १० ॥
ကာလယဝန၊ မဂဓဘုရင်နှင့် ရှာလ္ဝတို့သည် စစ်တပ်များဖြင့် မထုရာမြို့ကို ဝိုင်းပတ်တားဆီးခဲ့သည်။ သို့သော် ပရဘုသည် ကိုယ်တိုင် မသတ်နှိမ်ဘဲ၊ မိမိ၏ လူများ၏ ဒိဗ္ဗတေဇနှင့် အင်အားကို ပြသရန် အမိန့်ပေးတော်မူ하였다။
Verse 11
शम्बरं द्विविदं बाणं मुरं बल्वलमेव च । अन्यांश्च दन्तवक्रादीनवधीत्कांश्च घातयत् ॥ ११ ॥
ရှမ္ဗရ၊ ဒွိဝိဒ၊ ဗာဏ၊ မုရ၊ ဗလ္ဝလ နှင့် ဒန္တဝက္ရ စသည့် အဆုရဘုရင်များထဲမှ အချို့ကို ဘုရားသခင်က ကိုယ်တိုင်သတ်ပြီး၊ အချို့ကို ဘလဒေဝ စသည့်သူများဖြင့် သတ်စေတော်မူ၏။
Verse 12
अथ ते भ्रातृपुत्राणां पक्षयो: पतितान्नृपान् । चचाल भू: कुरुक्षेत्रं येषामापततां बलै: ॥ १२ ॥
ထို့နောက်၊ ဗိဒုရာ၊ သခင်ဘုရားသည် သင်၏ညီအစ်ကို၏သားများဘက်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်—နှစ်ဖက်လုံးရှိ မင်းများကို ကုရုක්ෂೇತ್ರ စစ်ပွဲတွင် ကျဆုံးစေတော်မူ၏။ သူတို့၏ မဟာအင်အားကြောင့် စစ်မြေပြင်၌ လှုပ်ရှားသည့်အခါ မြေကြီးက တုန်ခါသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။
Verse 13
सकर्णदु:शासनसौबलानां कुमन्त्रपाकेन हतश्रियायुषम् । सुयोधनं सानुचरं शयानं भग्नोरुमूर्व्यां न ननन्द पश्यन् ॥ १३ ॥
ကရဏ၊ ဒုရှာသန၊ ဆောဘလ တို့၏ မကောင်းသော အကြံဉာဏ်၏ အကျိုးဆက်ကြောင့် ဒုရျောဓနသည် ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အသက်တာကာလကို ဆုံးရှုံးခဲ့သည်။ သူသည် လိုက်ပါသူများနှင့်အတူ မြေပြင်ပေါ် လဲလျောင်းနေပြီး ပေါင်ရိုးကျိုးသော်လည်း အင်အားရှိနေသည့် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်၍ သခင်ဘုရား မပျော်ရွှင်ခဲ့။
Verse 14
कियान् भुवोऽयं क्षपितोरुभारो यद्द्रोणभीष्मार्जुनभीममूलै: । अष्टादशाक्षौहिणिको मदंशै- रास्ते बलं दुर्विषहं यदूनाम् ॥ १४ ॥
[စစ်ပြီးနောက် သခင်ဘုရားက မိန့်တော်မူသည်:] ဒရೋဏ၊ ဘီရှ္မ၊ အర్జုန၊ ဘီမ တို့၏ အကူအညီဖြင့် အက္ရှောဟိဏီ ၁၈ တပ်အဖြစ်ရှိသော မြေကြီး၏ မဟာဘားကို ယခု လျော့ပါးစေပြီးပြီ။ သို့သော် ဤသည်ကား အဘယ်နည်း! ငါ့အပိုင်းမှ ပေါ်ထွန်းသော ယဒုဝంశ၏ မဟာအင်အားသည် မကျန်မနေရရှိနေသေး၍ ပိုမို မခံနိုင်သော ဘားဖြစ်လာနိုင်သည်။
Verse 15
मिथो यदैषां भविता विवादो मध्वामदाताम्रविलोचनानाम् । नैषां वधोपाय इयानतोऽन्यो मय्युद्यतेऽन्तर्दधते स्वयं स्म ॥ १५ ॥
မဓုသောက်မူးယစ်မှုကြောင့် မျက်လုံးများ ကြေးနီရောင်လို နီလာပြီး သူတို့အချင်းချင်း အငြင်းပွားကြသောအခါမှသာ သူတို့ ပျောက်ကွယ်မည်။ ထို့အပြင် သူတို့ကို သတ်ရန် အခြားနည်းလမ်း မရှိ။ ငါ အန္တရာဓာန်သွားပြီးနောက် ဤဖြစ်ရပ်သည် ကိုယ်တိုင် ဖြစ်ပေါ်လိမ့်မည်။
Verse 16
एवं सञ्चिन्त्य भगवान् स्वराज्ये स्थाप्य धर्मजम् । नन्दयामास सुहृद: साधूनां वर्त्म दर्शयन् ॥ १६ ॥
ဤသို့ စဉ်းစားပြီးနောက် ဘဂဝန် သရီကృష్ణသည် ဓမ္မ၏သား မဟာရာဇ ယုဓိဋ္ဌိရကို ကမ္ဘာ၏ အမြင့်ဆုံး အုပ်ချုပ်ရေးအာဏာ၌ တင်မြှောက်တည်ထောင်ခဲ့သည်၊ သာဓုတို့အတွက် ဓမ္မလမ်းပေါ်ရှိ ရာဇဓမ္မ၏ စံနမူနာကို ပြသကာ မိတ်သဟာယများကို ပျော်ရွှင်စေခဲ့သည်။
Verse 17
उत्तरायां धृत: पूरोर्वंश: साध्वभिमन्युना । स वै द्रौण्यस्त्रसंप्लुष्ट: पुनर्भगवता धृत: ॥ १७ ॥
အုတ္တရာ၏ ဝမ်းတွင်း၌ မဟာသူရဲ အဘိမန်ယူမှ ပူရုဝంశ၏ မျိုးဆက် သန္ဓေတည်ခဲ့သော်လည်း ဒရೋဏ၏သား၏ အစတြာကြောင့် လောင်ကျွမ်းသွားခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် နောက်ပိုင်း ဘဂဝန်က ထပ်မံကာကွယ်ထိန်းသိမ်းပေးခဲ့သည်။
Verse 18
अयाजयद्धर्मसुतमश्वमेधैस्त्रिभिर्विभु: । सोऽपि क्ष्मामनुजै रक्षन् रेमे कृष्णमनुव्रत: ॥ १८ ॥
အာဏာတော်ကြီးသော ဘဂဝန်သည် ဓမ္မ၏သား ယုဓိဋ္ဌိရအား အရှွမేఓဓ ယဇ్ఞ သုံးကြိမ် ပြုလုပ်စေ하였다။ ကృష్ణကို အမြဲလိုက်နာသော မဟာရာဇ ယုဓိဋ္ဌိရသည် ညီငယ်များ၏ အကူအညီဖြင့် မြေကြီးကို ကာကွယ်ကာ သာယာစွာ အုပ်ချုပ်ပျော်ရွှင်ခဲ့သည်။
Verse 19
भगवानपि विश्वात्मा लोकवेदपथानुग: । कामान् सिषेवे द्वार्वत्यामसक्त: सांख्यमास्थित: ॥ १९ ॥
တစ်ပြိုင်နက်တည်းတွင် ကမ္ဘာဝိညာဉ်ဖြစ်သော ဘဂဝန်သည် လူမှုနှင့် ဝေဒဓလမ်းစဉ်ကို လိုက်နာကာ ဒွာရကာမြို့၌ ဘဝ၏ အာရုံခံပျော်ရွှင်မှုများကို ခံစားခဲ့သည်။ သို့သော် စာင်ခယာ၏ သဘောတရားအတိုင်း ဉာဏ်နှင့် ဝိရာဂျျ၌ တည်နေ၍ အစွဲကင်းခဲ့သည်။
Verse 20
स्निग्धस्मितावलोकेन वाचा पीयूषकल्पया । चरित्रेणानवद्येन श्रीनिकेतेन चात्मना ॥ २० ॥
အဲဒီမှာ သူသည် သရီလက္ခမီ၏ နေအိမ်ဖြစ်သော မိမိ၏ အလွန်မြင့်မြတ်သော ကိုယ်တော်ဖြင့် တည်ရှိပြီး၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အပြုံးပါသော မေတ္တာမျက်လုံး၊ အမృతကဲ့သို့သော စကားတော်များနှင့် အပြစ်ကင်းစင်သော အကျင့်စရိုက်ဖြင့် ထင်ရှားခဲ့သည်။
Verse 21
इमं लोकममुं चैव रमयन् सुतरां यदून् । रेमे क्षणदया दत्तक्षणस्त्रीक्षणसौहृद: ॥ २१ ॥
သခင်ဘုရားသည် ဤလောကနှင့် အခြားလောကများတွင်လည်း အထူးသဖြင့် ယဒုဝంశနှင့်အတူ လီလာများကို ပျော်ရွှင်စွာ ဆောင်ရွက်တော်မူ၏။ ညအချိန် အားလပ်ခဏများတွင် မိန်းမများနှင့် အိမ်ထောင်ရေးမေတ္တာ-မိတ်သဟာယ၏ ချိုမြိန်ရသာကို ခံစားတော်မူ၏။
Verse 22
तस्यैवं रममाणस्य संवत्सरगणान् बहून् । गृहमेधेषु योगेषु विराग: समजायत ॥ २२ ॥
ဤသို့ အနှစ်များစွာ အိမ်ထောင်ရေးလီလာ၌ ပါဝင်နေတော်မူသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ခဏတာသာတည်သော ကာမအာရုံပျော်ရွှင်မှုအပေါ် အပြည့်အဝ မကပ်ငြိမှု (ဝိရာဂ) သည် ထင်ရှားစွာ ပေါ်လွင်လာ하였다။
Verse 23
दैवाधीनेषु कामेषु दैवाधीन: स्वयं पुमान् । को विश्रम्भेत योगेन योगेश्वरमनुव्रत: ॥ २३ ॥
ကာမပျော်ရွှင်မှုများသည်ပင် တန်ခိုးတော်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင်ရှိပြီး၊ ဇီဝသည်လည်း ထိုတန်ခိုးအောက်တွင်ပင်ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ယောဂေရှ್ವರ သီရိကృష్ణ၏ လောကလွန် အင်္ဒြိယ-လီလာများကို ယုံကြည်စိတ်ချနိုင်သူမှာ ဘက္တိ-ဆေဝါဖြင့် သူ၏ အနုဝရတ ဘက္တဖြစ်လာသူသာ ဖြစ်သည်။
Verse 24
पुर्यां कदाचित्क्रीडद्भिर्यदुभोजकुमारकै: । कोपिता मुनय: शेपुर्भगवन्मतकोविदा: ॥ २४ ॥
တစ်ခါက မြို့တော်၌ ယဒုနှင့် ဘောဇ ဝంశ၏ မင်းသားများ ကစားပျော်နေကြရာ၊ ထိုအပြုအမူကြောင့် မဟာရိရှီများ အမျက်ထွက်ကြပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို သိမြင်သဖြင့် သူတို့ကို ကျိန်စာချခဲ့သည်။
Verse 25
तत: कतिपयैर्मासैर्वृष्णिभोजान्धकादय: । ययु: प्रभासं संहृष्टा रथैर्देवविमोहिता: ॥ २५ ॥
လအနည်းငယ်ကြာပြီးနောက်၊ ဝೃෂ္ဏိ၊ ဘောဇ၊ အန္ဓက စသည့်—ဒေဝတাদের အংশအဝတားများဖြစ်ကြသူများ—သည် သီရိကృష్ణ၏ မောဟဖြင့် ရထားများစီးကာ ပျော်ရွှင်စွာ ပရဘာသသို့ သွားကြ၏။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ နిత్యဘက္တများသည် မသွားဘဲ ဒွာရကာ၌ပင် နေထိုင်ကြ၏။
Verse 26
तत्र स्नात्वा पितृन्देवानृषींश्चैव तदम्भसा । तर्पयित्वाथ विप्रेभ्यो गावो बहुगुणा ददु: ॥ २६ ॥
အဲဒီနေရာမှာ ရေချိုးပြီး၊ ထိုတီရ္ထရေဖြင့် ဘိုးဘွားပိတೃများ၊ ဒေဝတားများနှင့် ရှိများကို တർပဏ ပြုကာ စိတ်ကျေနပ်စေ하였다။ ထို့နောက် ဘြာဟ္မဏများအား မင်းတော်သဒ္ဒါအဖြစ် နွားကောင်းများစွာ လှူဒါန်း하였다။
Verse 27
हिरण्यं रजतं शय्यां वासांस्यजिनकम्बलान् । यानं रथानिभान् कन्या धरां वृत्तिकरीमपि ॥ २७ ॥
သူတို့သည် နွားကောင်းများသာမက ရွှေ၊ ငွေ၊ အိပ်ရာ၊ အဝတ်အစား၊ တိရစ္ဆာန်အရေထိုင်ခုံ၊ စောင်၊ ယာဉ်၊ ရထား၊ ဆင်၊ မိန်းကလေးများနှင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအတွက် လုံလောက်သော မြေယာကိုပါ လှူဒါန်း하였다။
Verse 28
अन्नं चोरुरसं तेभ्यो दत्त्वा भगवदर्पणम् । गोविप्रार्थासव: शूरा: प्रणेमुर्भुवि मूर्धभि: ॥ २८ ॥
ထို့နောက် ဘဂဝန်ထံ အရင်အပ်နှံထားသော ပရသာဒအဖြစ် အလွန်အရသာရှိသော အစားအစာကို ဘြာဟ္မဏများအား ဆက်ကပ်하였다။ ထို့ပြီး ခေါင်းကို မြေပြင်ထိအောင် ဦးချကန်တော့하였다။ နွားနှင့် ဘြာဟ္မဏတို့ကို ကာကွယ်ခြင်းကို အသက်သွေးကြောအဖြစ်ထား၍ သာသနာတော်အတိုင်း နေထိုင်하였다။
Frequently Asked Questions
Bhāgavata narration presents this as līlā and loka-saṅgraha (teaching by example): the Lord honors the guru-śiṣya system, demonstrating that Vedic knowledge is traditionally received through śravaṇa (hearing) and disciplined service. By rewarding Sāndīpani through restoring his son, Kṛṣṇa also teaches gratitude (guru-dakṣiṇā) and His supremacy over death and cosmic jurisdictions such as Yamaloka.
The chapter explicitly qualifies that His sense activities cannot be judged materially except by one grounded in bhakti. Kṛṣṇa’s expansions to reciprocate with each queen are attributed to His internal potency (acintya-śakti), and His eventual manifest detachment confirms that He is never compelled by guṇas or karma. The Bhāgavata’s intent is theological: to show perfect reciprocity with devotees while remaining ātmārāma (self-satisfied) and the controller of māyā, not controlled by it.