Adhyaya 23
Kardama Muni’s Mystic Opulence, Devahūti’s Rejuvenation, and the Turning Toward Fearlessness
အိမ်ထောင်တည်ထောင်ပြီး ဘက္တိစိတ်ဖြင့် ဆက်လက်နေထိုင်ရာတွင် ဒေဝဟူတီသည် ပတိဗြတာဓမ္မ (ခင်ပွန်းသစ္စာ) ဖြင့် ကာဒမမုနိကို အလွန်သန့်ရှင်းစွာ စေဝာပြု၍ တပသျာနှင့် ကိုယ်ကိုမထိန်းသိမ်းခြင်းကြောင့် ကိုယ်ခန္ဓာပိန်လှီလာသည်။ ကာဒမသည် ကြင်နာ၍ ဝိෂ္ဏု၏ ကရုဏာမရှိလျှင် အောင်မြင်မှုအားလုံး မတည်မြဲကြောင်း ပြောပြီး ရှားပါးသော ကောင်းချီးများနှင့် ဒိဗ္ဗဒർശန ပေးသည်။ ဒေဝဟူတီသည် ယခင်က وعدာထားသည့် မျိုးဆက်ပေးရန် တောင်းဆိုရာ ကာဒမက ရတနာတောက်ပသော ဝိမာနာကို ဖန်ဆင်းပြီး ဝိෂ္ဏု၏ သန့်ရှင်းသော ရေကန် ဘိန္ဒု-ဆရောဝရ၌ ရေချိုးရန် ညွှန်ကြားသည်။ အဲဒီမှာ အပ്സရာများက သန့်စင်အလှဆင်ကာ အလှအပကို ပြန်လည်တောက်ပစေသည်။ ထို့နောက် မေရု၊ နန္ဒန စသည့် ကောင်းကင်ဥယျာဉ်များသို့ လှည့်လည်ကာ ယောဂအာဏာနှင့် သာယာမှု၏ မူးယစ်ဆွဲဆောင်မှုကို ပြသသည်။ ကာဒမသည် ကိုယ်ကို ၉ ပုံခွဲ၍ ဒေဝဟူတီကို ကျေနပ်စေပြီး နှစ် ၁၀၀ သည် ခဏတစ်ခဏကဲ့သို့ ကုန်လွန်ကာ တစ်နေ့တည်းတွင် သမီး ၉ ယောက် မွေးဖွားသည်။ ကာဒမသည် သံယာသသို့ ဝင်ရန် ပြင်ဆင်ချိန်တွင် ဒေဝဟူတီ၏ စိတ်သည် သာယာမှုမှ လွတ်ကင်း၍ အရှိတရားကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် ဝိညာဉ်ရေး အရေးတကြီးသို့ လှည့်ကာ အချိန်ပျက်စီးမှုကို ဝမ်းနည်း၊ အာရုံပေါင်းသင်းမှုကို ချည်နှောင်မှုဟု သိမြင်ပြီး မကြောက်မရွံ့ခြင်းကို တောင်းခံသည်—နောက်အခန်းတွင် ကပိလအားဖြင့် ဉာဏ်နှင့် ဘက္တိဖြင့် လွတ်မြောက်မှုကို သင်ကြားမည့် အဆက်ကူးတံတား ဖြစ်လာသည်။
Shlokas
Verse 1
मैत्रेय उवाच पितृभ्यां प्रस्थिते साध्वी पतिमिङ्गितकोविदा । नित्यं पर्यचरत्प्रीत्या भवानीव भवं प्रभुम् ॥ १ ॥
မૈထရေယက ပြောသည်—မိဘနှစ်ပါး ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်၊ ခင်ပွန်း၏ အလိုဆန္ဒကို နားလည်တတ်သော သန့်ရှင်းသည့် ဒေဝဟူတီသည်၊ ဘဝါနီက သခင် ရှိဝကို ဆောင်ရွက်သကဲ့သို့၊ နေ့စဉ် မေတ္တာဖြင့် ခင်ပွန်းကို ပြုစုခဲ့သည်။
Verse 2
विश्रम्भेणात्मशौचेन गौरवेण दमेन च । शुश्रूषया सौहृदेन वाचा मधुरया च भो: ॥ २ ॥
အို ဝိဒုရ၊ ဒေဝဟူတီသည် နီးကပ်ယုံကြည်မှု၊ အတွင်းစိတ်သန့်ရှင်းမှု၊ လေးစားမှု၊ အင်္ဒြိယထိန်းချုပ်မှု၊ မေတ္တာပြည့်ဝသော ပြုစုစောင့်ရှောက်မှုနှင့် ချိုမြိန်သော စကားလုံးများဖြင့် ခင်ပွန်းကို ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
Verse 3
विसृज्य कामं दम्भं च द्वेषं लोभमघं मदम् । अप्रमत्तोद्यता नित्यं तेजीयांसमतोषयत् ॥ ३ ॥
ကာမ၊ ဟန်ဆောင်မှု၊ မုန်းတီးမှု၊ လောဘ၊ အပြစ်ကမ္မနှင့် မာနကို စွန့်လွှတ်၍၊ သတိရှိစွာ ကြိုးစားလုပ်ဆောင်ကာ၊ အလွန်တန်ခိုးကြီးသော ခင်ပွန်းကို နေ့စဉ် စိတ်ကျေနပ်စေ하였다။
Verse 4
स वै देवर्षिवर्यस्तां मानवीं समनुव्रताम् । दैवाद्गरीयस: पत्युराशासानां महाशिष: ॥ ४ ॥ कालेन भूयसा क्षामां कर्शितां व्रतचर्यया । प्रेमगद्गदया वाचा पीडित: कृपयाब्रवीत् ॥ ५ ॥
ဒေဝရိရှီတို့အနက် အထူးမြတ်သော ကာဒမ မုနိသည်၊ ပတိဝရတဖြစ်၍ ခင်ပွန်းကို ကံကြမ္မာထက်ပင် မြတ်ကြီးဟု ယူဆကာ မဟာအာရှီဝါဒများကို မျှော်လင့်နေသော မနု၏ သမီးကို မြင်သည်။ အချိန်ကြာမြင့်စွာ ဆောင်ရွက်မှုနှင့် ဝရတကျင့်စဉ်ကြောင့် သူမသည် အားနည်း၍ ပိန်လှီသွားခဲ့သည်။ ထိုအခြေအနေကို မြင်၍ ကာဒမသည် ကရုဏာဖြင့် လှုပ်ရှားကာ၊ ချစ်ခြင်းကြောင့် အသံတုန်တုန်ဖြင့် သူမအား ပြောဆို하였다။
Verse 5
स वै देवर्षिवर्यस्तां मानवीं समनुव्रताम् । दैवाद्गरीयस: पत्युराशासानां महाशिष: ॥ ४ ॥ कालेन भूयसा क्षामां कर्शितां व्रतचर्यया । प्रेमगद्गदया वाचा पीडित: कृपयाब्रवीत् ॥ ५ ॥
မနု၏သမီးသည် ခင်ပွန်းအပေါ် အပြည့်အဝသစ္စာရှိသော ပတိဝရတ ဖြစ်၍ ကာဒမမုနိကို ကံကြမ္မာထက်ပင် မြင့်မြတ်သူဟုမြင်ကာ ကြီးမားသောကောင်းချီးများကို မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ အချိန်ကြာကြာ ဝန်ဆောင်မှုနှင့် ဝရတကျင့်စဉ်ကြောင့် သူမသည် အားနည်း၍ ပိန်လှီသွားသည်။ ထိုအခြေအနေကိုမြင်သော် ဒေဝရိရှီအထွဋ်အမြတ် ကာဒမသည် ကရုဏာဖြင့်လှုပ်ရှားကာ မေတ္တာကြောင့် အသံတုန်တုန်ဖြင့် ပြောဆို하였다။
Verse 6
कर्दम उवाच तुष्टोऽहमद्य तव मानवि मानदाया: शुश्रूषया परमया परया च भक्त्या । यो देहिनामयमतीव सुहृत्स देहो नावेक्षित: समुचित: क्षपितुं मदर्थे ॥ ६ ॥
ကာဒမမုနိက ပြောသည်—“ဂုဏ်သရေရှိသော မနု၏သမီးရေ၊ ယနေ့ သင်၏ အလွန်မြင့်မြတ်သော ဝန်ဆောင်မှုနှင့် အထူးကောင်းမွန်သော ဘက္တိကြောင့် ငါ အလွန်နှစ်သက်တော်မူ၏။ ကိုယ်ခန္ဓာရှိသူတို့အတွက် ကိုယ်ခန္ဓာသည် အလွန်ချစ်ခင်ရာဖြစ်သော်လည်း ငါ့အတွက် သင်သည် မိမိကိုယ်ကို သင့်လျော်စွာ မစောင့်ရှောက်ခဲ့သည်—ဤသည် ငါ့ကို အံ့ဩစေ၏။”
Verse 7
ये मे स्वधर्मनिरतस्य तप:समाधि- विद्यात्मयोगविजिता भगवत्प्रसादा: । तानेव ते मदनुसेवनयावरुद्धान् दृष्टिं प्रपश्य वितराम्यभयानशोकान् ॥ ७ ॥
ကာဒမမုနိက ဆက်၍ ပြောသည်—“ငါသည် ကိုယ်ပိုင်ဓမ္မ၌ တည်၍ တပဿ၊ သမာဓိ၊ ဝိဒ္ဓာနှင့် အာတ္မယောဂဖြင့် ရရှိသော ဘဂဝန်၏ အနုဂ्रहများသည် သင်၏ ငါ့ကို ဝန်ဆောင်မှုကြောင့် သင့်အတွက်ပင် ထိန်းသိမ်းထားရသည်။ ယခု ကြည့်လော့; ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ဝမ်းနည်းမှုကင်းသော ထိုဖലများကို မြင်နိုင်ရန် သင့်အား ဒိဗ္ဗဒೃષ્ટိ ပေးမည်။”
Verse 8
अन्ये पुनर्भगवतो भ्रुव उद्विजृम्भ- विभ्रंशितार्थरचना: किमुरुक्रमस्य । सिद्धासि भुङ्क्ष्व विभवान्निजधर्मदोहान् दिव्यान्नरैर्दुरधिगान्नृपविक्रियाभि: ॥ ८ ॥
ကာဒမမုနိက ဆက်၍ ပြောသည်—“ဘဂဝန် အုရုက్రమ (ဝိෂ္ဏု) ၏ ကရုဏာမရှိဘဲ အခြားပျော်ရွှင်မှုများက ဘာအကျိုးရှိမည်နည်း။ သူ၏ မျက်ခုံးအနည်းငယ် လှုပ်ရှားခြင်းတစ်ခုပင်လျှင် လောကီအောင်မြင်မှုများအားလုံး ပျက်စီးနိုင်သည်။ သင်သည် ခင်ပွန်းဓမ္မကို ဘက္တိဖြင့် လိုက်နာရာမှ စိဒ္ဓဖြစ်ပြီးသား; ထို့ကြောင့် သင့်ဓမ္မမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဒိဗ္ဗဝိုင်ဘဝများကို ခံစားလော့—အမျိုးအနွယ်နှင့် ဥစ္စာကို ဂုဏ်ယူသူတို့အတွက်တောင် ရခက်သော အလှူတော်များပင်ဖြစ်သည်။”
Verse 9
एवं ब्रुवाणमबलाखिलयोगमाया- विद्याविचक्षणमवेक्ष्य गताधिरासीत् । सम्प्रश्रयप्रणयविह्वलया गिरेषद्- व्रीडावलोकविलसद्धसिताननाह ॥ ९ ॥
ယောဂမာယာဗိဒ္ဓာ အမျိုးမျိုး၌ ကျွမ်းကျင်သော ခင်ပွန်း၏ စကားကို ကြားသော် ရိုးသားသန့်ရှင်းသော ဒေဝဟူတီ၏ စိတ်သည် အလွန်တင်မြှောက်၍ တည်ငြိမ်သွားသည်။ နှိမ့်ချမှုနှင့် မေတ္တာကြောင့် ရင်ခုန်လှုပ်ရှားကာ အနည်းငယ် ရှက်သည့် မျက်လုံးအကြည့်နှင့် ပြုံးလင်းသော မျက်နှာဖြင့် အသံတုန်တုန်ကာ ပြောဆို하였다။
Verse 10
देवहूतिरुवाच राद्धं बत द्विजवृषैतदमोघयोग- मायाधिपे त्वयि विभो तदवैमि भर्त: । यस्तेऽभ्यधायि समय: सकृदङ्गसङ्गो भूयाद्गरीयसि गुण: प्रसव: सतीनाम् ॥ १० ॥
ဒေဝဟူတီက ပြောသည်—“ချစ်ခင်ရသော ခင်ပွန်းတော်၊ ဗြာဟ္မဏတို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံးတော်မူသောအရှင်! ယောဂမాయာ၏ ကာကွယ်မှုအောက်၌ သင်သည် မမှားမယွင်းသော ယောဂသိဒ္ဓိများ၏ အရှင်ဖြစ်ကြောင်း ကျွန်မ သိပါသည်။ တစ်ကြိမ်က ကိုယ်ကာယပေါင်းစည်းမှုအကြောင်း ပေးခဲ့သော ကတိကို ယခု ပြည့်စုံစေပါလော့; ဂုဏ်သရေရှိသော ခင်ပွန်းကို ရရှိသော သစ္စာရှိသော ဇနီးအတွက် သားသမီးရခြင်းသည် အလွန်မြတ်သော ဂုဏ်တရားဖြစ်ပါသည်။”
Verse 11
तत्रेतिकृत्यमुपशिक्ष यथोपदेशं येनैष मे कर्शितोऽतिरिरंसयात्मा । सिद्ध्येत ते कृतमनोभवधर्षिताया दीनस्तदीश भवनं सदृशं विचक्ष्व ॥ ११ ॥
ဒေဝဟူတီက ဆက်ပြောသည်—“အရှင်ဘုရား၊ သာသနာကျမ်းတော်အတိုင်း လိုအပ်သော အစီအစဉ်များကို သင်ကြားပေး၍ စီမံပေးပါ။ မပြည့်မစုံသော အာသာကြောင့် ပိန်လှီသွားသော ကျွန်မ၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် သင့်အတွက် သင့်တော်လာစေရန် ဖြစ်ပါစေ။ ထို့ပြင် ကာမဒေဝ၏ လှုပ်ရှားမှုကြောင့် နာကျင်နေသော ဒီနမိန်းမအတွက် ဤကိစ္စနှင့် သင့်တော်သော အိမ်တစ်လုံးကိုလည်း စဉ်းစားပေးပါ။”
Verse 12
मैत्रेय उवाच प्रियाया: प्रियमन्विच्छन् कर्दमो योगमास्थित: । विमानं कामगं क्षत्तस्तर्ह्येवाविरचीकरत् ॥ १२ ॥
မૈထရေယက ပြောသည်—“ဗိဒုရာ၊ ချစ်မြတ်နိုးသော ဇနီးကို ပျော်ရွှင်စေရန် ကർဒမ မုနိသည် ယောဂအာနုဘော်ကို အသုံးပြုပြီး ချက်ချင်းပင် မိမိဆန္ဒအတိုင်း သွားလာနိုင်သော လေထဲက မဟာမဏ္ဍပ်(ဗိမာန်)ကို ဖန်ဆင်းပေါ်ထွန်းစေ하였다။”
Verse 13
सर्वकामदुघं दिव्यं सर्वरत्नसमन्वितम् । सर्वर्द्ध्युपचयोदर्कं मणिस्तम्भैरुपस्कृतम् ॥ १३ ॥
ထိုလေယာဉ်မဟာမဏ္ဍပ်သည် တိဗ္ဗသဘောရှိ၍ ဆန္ဒအားလုံးကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်သော ‘စర్వကာမဒုဃ’ တည်းဟူ၍၊ ရတနာမျိုးစုံဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ မဏိတိုင်များဖြင့် အလှဆင်ထားပြီး၊ ထဲရှိ စည်းစိမ်နှင့် ပစ္စည်းကိရိယာတို့သည် အချိန်နှင့်အမျှ ပိုမိုတိုးပွားလာသကဲ့သို့ ဖြစ်하였다။
Verse 14
दिव्योपकरणोपेतं सर्वकालसुखावहम् । पट्टिकाभि: पताकाभिर्विचित्राभिरलंकृतम् ॥ १४ ॥ स्रग्भिर्विचित्रमाल्याभिर्मञ्जुशिञ्जत्षडङ्घ्रिभि: । दुकूलक्षौमकौशेयैर्नानावस्रैर्विराजितम् ॥ १५ ॥
ထိုဗိမာန်သည် တိဗ္ဗအသုံးအဆောင်များဖြင့် ပြည့်စုံ၍ ရာသီအားလုံးတွင် သက်သာချမ်းသာစေသည်။ အရောင်စုံ အလံများ၊ တိုရဏများနှင့် အနုပညာအလှဆင်များဖြင့် ပတ်လည်တန်ဆာဆင်ထားသည်။ ချိုမြိန်စွာ ဂုန်ဂုန်မြည်သည့် ပျားများကို ဆွဲဆောင်သော ပန်းမော်လီများဖြင့် တင့်တယ်ကာ၊ မျှင်နူးအထည်၊ လင်နင်၊ ပိုးထည်နှင့် အမျိုးမျိုးသော အဝတ်အစားများကြောင့် ပိုမိုတောက်ပလှပ하였다။
Verse 15
दिव्योपकरणोपेतं सर्वकालसुखावहम् । पट्टिकाभि: पताकाभिर्विचित्राभिरलंकृतम् ॥ १४ ॥ स्रग्भिर्विचित्रमाल्याभिर्मञ्जुशिञ्जत्षडङ्घ्रिभि: । दुकूलक्षौमकौशेयैर्नानावस्रैर्विराजितम् ॥ १५ ॥
နန်းတော်ကာကွယ်ရေးအဆောက်အဦးသည် သာသနာတော်ဆန်သော အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် ပြည့်စုံကာ ရာသီအားလုံးတွင် သာယာချမ်းမြေ့စေသည်။ အရပ်ရပ်တွင် အရောင်စုံအလံများ၊ ပန်းတန်းများနှင့် အနုပညာလက်ရာများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။ ပျားများ မျှင့်မောသံဖြင့် ဝိုင်းဝန်းလာစေသော ပန်းမാലာများနှင့် လီနင်၊ ပိုးထည်နှင့် အမျိုးမျိုးသော အထည်အလိပ်များဖြင့် ထပ်မံတင့်တယ်လှပနေသည်။
Verse 16
उपर्युपरि विन्यस्तनिलयेषु पृथक्पृथक् । क्षिप्तै: कशिपुभि: कान्तं पर्यङ्कव्यजनासनै: ॥ १६ ॥
အပေါ်အပေါ်သို့ စီထားသော သီးသန့်နေရာခန်းများတွင် အိပ်ရာ၊ ခုံအိပ်၊ ပန်ကာနှင့် ထိုင်ခုံများကို သီးခြားစီ စနစ်တကျထားရှိသဖြင့် အထပ်ခုနစ်ထပ်ရှိသော နန်းတော်သည် အလွန်လှပသဘောကျဖွယ် ဖြစ်နေသည်။
Verse 17
तत्र तत्र विनिक्षिप्तनानाशिल्पोपशोभितम् । महामरकतस्थल्या जुष्टं विद्रुमवेदिभि: ॥ १७ ॥
နံရံများပေါ်တွင် နေရာနေရာအလိုက် အနုပညာလက်ရာ ချွန်ထွင်းပန်းပုများ ထားရှိထားသဖြင့် အလှတရား ပိုမိုတိုးပွားသည်။ ကြမ်းပြင်မှာ ဇမရုတ်ဖြစ်ပြီး၊ မဏ္ဍပ်/ပလက်ဖောင်းများမှာ ပုလဲကျောက် (ပုလဲမဟုတ်) ပဂိုဒ်ပုလဲမဟုတ်—ပုလဲမဟုတ်—ပုလဲမဟုတ်—ပုလဲမဟုတ်—ပုလဲမဟုတ်—(coral) ပုလဲကျောက်နီဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။
Verse 18
द्वा:सु विद्रुमदेहल्या भातं वज्रकपाटवत् । शिखरेष्विन्द्रनीलेषु हेमकुम्भैरधिश्रितम् ॥ १८ ॥
ဝင်ပေါက်များတွင် ပုလဲကျောက်နီ (coral) ဖြင့် 만든 တံခါးခုံ တောက်ပနေပြီး၊ တံခါးရွက်များကို စိန်များဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။ နီလာ (sapphire) ရောင် ဂုမ္ဘဒ်/ရှಿಖရများပေါ်တွင် ရွှေကလပ်ရှ်များ တင်ထားသဖြင့် နန်းတော်သည် အလွန်လှပတင့်တယ်သည်။
Verse 19
चक्षुष्मत्पद्मरागाग्र्यैर्वज्रभित्तिषु निर्मितै: । जुष्टं विचित्रवैतानैर्महार्हैर्हेमतोरणै: ॥ १९ ॥
စိန်နံရံများတွင် အကောင်းဆုံး မဏိက (ruby) များ ထည့်သွင်းထားသဖြင့် နန်းတော်သည် မျက်စိရှိသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ ထူးခြားလှပသော ကနိုပီ/မိုးကာများနှင့် အလွန်တန်ဖိုးကြီးသော ရွှေတံခါးတော်/တော်ရဏများဖြင့်လည်း တန်ဆာဆင်ထားသည်။
Verse 20
हंसपारावतव्रातैस्तत्र तत्र निकूजितम् । कृत्रिमान् मन्यमानै: स्वानधिरुह्याधिरुह्य च ॥ २० ॥
ထိုနန်းတော်အတွင်း နေရာနေရာတွင် ဟင်္သာနှင့် ခိုအုပ်များက သာယာသောအသံဖြင့် ကူကူမြည်နေကြသည်။ ထို့ပြင် အတုဟင်္သာ‑ခိုများသည်လည်း အသက်ရှိသကဲ့သို့ တကယ်ဟင်္သာများက မိမိတို့ကဲ့သို့ အသက်ရှိငှက်များဟု ထင်ကာ မကြာခဏ ပျံတက်၍ အပေါ်တွင် ထိုင်လေ့ရှိသဖြင့် နန်းတော်တစ်လုံးလုံး ငှက်သံများဖြင့် တုန်ခါနေ하였다။
Verse 21
विहारस्थानविश्रामसंवेशप्राङ्गणाजिरै: । यथोपजोषं रचितैर्विस्मापनमिवात्मन: ॥ २१ ॥
ထိုခံတပ်တွင် အပန်းဖြေဥယျာဉ်များ၊ အနားယူခန်းများ၊ အိပ်ခန်းများနှင့် အတွင်း‑အပြင် လှေကားဝင်းများကို သက်သာချမ်းသာမှုအတွက် သင့်တော်သလို စီမံတည်ဆောက်ထားသည်။ ထိုအရာအားလုံးကို မြင်သောအခါ ရှင်မုနိတောင် ကိုယ်တိုင် အံ့ဩသွား하였다။
Verse 22
ईदृग्गृहं तत्पश्यन्तीं नातिप्रीतेन चेतसा । सर्वभूताशयाभिज्ञ: प्रावोचत्कर्दम: स्वयम् ॥ २२ ॥
ဒီလို အလွန်ခမ်းနားသော နန်းတော်ကို မြင်နေသော်လည်း ဒေဝဟူတီ၏ စိတ်သည် မပျော်ရွှင်လှ။ သတ္တဝါအားလုံး၏ နှလုံးသားအတွင်းကို သိမြင်နိုင်သော ကර්ဒမမုနိသည် သူမ၏ ခံစားချက်ကို နားလည်ကာ ကိုယ်တိုင် ဇနီးအား ဤသို့ ပြော하였다။
Verse 23
निमज्ज्यास्मिन् हृदे भीरु विमानमिदमारुह । इदं शुक्लकृतं तीर्थमाशिषां यापकं नृणाम् ॥ २३ ॥
ကြောက်ရွံ့နေသော ဒေဝဟူတီရေ၊ သင်သည် အလွန်ကြောက်နေသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ အရင်ဆုံး ဗိဿဏုဘဂဝန်က ကိုယ်တိုင် ဖန်ဆင်းထားသော ဘိန္ဒု‑ဆရောဝရ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထ၌ ရေချိုးပါ—၎င်းသည် လူသားတို့၏ ဆန္ဒများကို ပြည့်စုံစေတတ်သည်။ ထို့နောက် ဤဝိမာနပေါ်သို့ တက်ပါ။
Verse 24
सा तद्भर्तु: समादाय वच: कुवलयेक्षणा । सरजं बिभ्रती वासो वेणीभूतांश्च मूर्धजान् ॥ २४ ॥
ကြာပန်းမျက်လုံးရှိသော ဒေဝဟူတီသည် ခင်ပွန်း၏ စကားကို လက်ခံ하였다။ သို့သော် သူမ၏ အဝတ်အစားသည် မသန့်ရှင်း၍ ခေါင်းပေါ်ဆံပင်များလည်း ဂျဉ်းကပ်ကပ် ဂျတာကဲ့သို့ ချည်ထုံးထားသဖြင့် အလွန်လှပမနေ하였다။
Verse 25
अङ्गं च मलपङ्केन संछन्नं शबलस्तनम् । आविवेश सरस्वत्या: सर: शिवजलाशयम् ॥ २५ ॥
သူမ၏ကိုယ်ခန္ဓာသည် အညစ်အကြေးထူထပ်စွာဖုံးလွှမ်းနေပြီး ရင်သားများလည်း မဲမှောင်နေသော်လည်း၊ သရஸဝတီ၏ သန့်ရှင်းသောရေပါဝင်သည့် မင်္ဂလာရေကန်ထဲသို့ သူမ ဝင်မြုပ်ခဲ့သည်။
Verse 26
सान्त:सरसि वेश्मस्था: शतानि दश कन्यका: । सर्वा: किशोरवयसो ददर्शोत्पलगन्धय: ॥ २६ ॥
ရေကန်အတွင်းရှိ အိမ်တစ်လုံးမှာ သူမသည် မိန်းကလေးတစ်ထောင်ကို မြင်ရပြီး၊ အားလုံးသည် ယೌဝန်အလှအပအပြည့်နှင့် ကြာပန်းကဲ့သို့ မွှေးကြိုင်နေကြသည်။
Verse 27
तां दृष्ट्वा सहसोत्थाय प्रोचु: प्राञ्जलय: स्त्रिय: । वयं कर्मकरीस्तुभ्यं शाधि न: करवाम किम् ॥ २७ ॥
သူမကိုမြင်သည်နှင့် မိန်းကလေးများသည် ချက်ချင်းထ၍ လက်အုပ်ချီကာ “ကျွန်မတို့သည် သင်၏အမှုထမ်းများပါ၊ အမိန့်ပေးပါ—သင်အတွက် ဘာလုပ်ပေးရမလဲ” ဟုဆိုကြသည်။
Verse 28
स्नानेन तां महार्हेण स्नापयित्वा मनस्विनीम् । दुकूले निर्मले नूत्ने ददुरस्यै च मानदा: ॥ २८ ॥
သူတို့သည် ဒေဝဟူတီကို အလွန်လေးစားကာ တန်ဖိုးကြီးသော ဆီနှင့် လိမ်းဆေးများဖြင့် ရေချိုးပေးပြီး၊ ထို့နောက် အသစ်စက်စက် သန့်ရှင်းသော အဝတ်ကောင်းကို ပေးအပ်ကြသည်။
Verse 29
भूषणानि परार्ध्यानि वरीयांसि द्युमन्ति च । अन्नं सर्वगुणोपेतं पानं चैवामृतासवम् ॥ २९ ॥
ထို့နောက် သူတို့သည် တန်ဖိုးကြီး၍ တောက်ပလင်းလက်သော အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် သူမကို အလှဆင်ပေးပြီး၊ အရည်အသွေးကောင်းများစုံလင်သော အစားအစာနှင့် ‘အာသဝမ်’ ဟုခေါ်သော ချိုမြိန်မူးယစ်သောက်စရာကိုလည်း ဆက်ကပ်하였다။
Verse 30
अथादर्शे स्वमात्मानं स्रग्विणं विरजाम्बरम् । विरजं कृतस्वस्त्ययनं कन्याभिर्बहुमानितम् ॥ ३० ॥
ထို့နောက် မိမိ၏ရုပ်ပုံကို မှန်ထဲတွင်မြင်ရသည်—ကိုယ်ခန္ဓာသည် အညစ်အကြေးကင်းစင်၍ ပန်းမാലာဆင်ထားကာ သန့်ရှင်းသောဝတ်စုံကိုဝတ်ပြီး မင်္ဂလာတီလကာအမှတ်အသားဖြင့် အလှဆင်လျက် မိန်းမစေတော်များက အလွန်လေးစားစွာ ပြုစုကြသည်။
Verse 31
स्नातं कृतशिर:स्नानं सर्वाभरणभूषितम् । निष्कग्रीवं वलयिनं कूजत्काञ्चननूपुरम् ॥ ३१ ॥
ခေါင်းအပါအဝင် ကိုယ်ခန္ဓာတစ်လုံးလုံးကို စင်ကြယ်စွာ ရေချိုးပြီး၊ အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်—နိရှ္က (လော့ကက်) ပါသော လည်ဆွဲ၊ လက်ကောက်များ၊ နှင့် အသံမြည်သော ရွှေနူပုရ် ခြေကောက်များ။
Verse 32
श्रोण्योरध्यस्तया काञ्च्या काञ्चन्या बहुरत्नया । हारेण च महार्हेण रुचकेन च भूषितम् ॥ ३२ ॥
သူမ၏ ခါးတွင် ရတနာများစွာ တပ်ဆင်ထားသော ရွှေခါးပတ် (ကာန်ချီ) ကို ဝတ်ဆင်ပြီး၊ ထို့ပြင် အလွန်တန်ဖိုးကြီးသော လည်ဆွဲနှင့် ရုချက (မင်္ဂလာအလှဆင်/မင်္ဂလာပစ္စည်း) တို့ဖြင့်လည်း တန်ဆာဆင်ထားသည်။
Verse 33
सुदता सुभ्रुवा श्लक्ष्णस्निग्धापाङ्गेन चक्षुषा । पद्मकोशस्पृधा नीलैरलकैश्च लसन्मुखम् ॥ ३३ ॥
သူမ၏ မျက်နှာတောက်ပ၍ သွားများလှပ၊ မျက်ခုံးများလည်း ဆွဲဆောင်မှုရှိသည်။ မျက်လုံးအနားများမှာ နူးညံ့စိုပြေကာ ကြာပန်းမုံ၏ အလှကိုပင် မီမသာလွန်စေသည်။ မျက်နှာပတ်လည်တွင် အပြာမဲရောင် လိမ်ကောက်ဆံပင်များ တောက်လက်နေသည်။
Verse 34
यदा सस्मार ऋषभमृषीणां दयितं पतिम् । तत्र चास्ते सह स्त्रीभिर्यत्रास्ते स प्रजापति: ॥ ३४ ॥
သူမသည် ရှင်တော်များအနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်ပြီး မိမိအလွန်ချစ်မြတ်နိုးသော ခင်ပွန်း ကာဒမ မုနီကို သတိရသည့်အခါ၊ မိန်းမစေတော်များနှင့်အတူ ချက်ချင်းပင် ပရာဇာပတိ ရှိနေသော နေရာသို့ ပေါ်ထွန်းလာသည်။
Verse 35
भर्तु: पुरस्तादात्मानं स्त्रीसहस्रवृतं तदा । निशाम्य तद्योगगतिं संशयं प्रत्यपद्यत ॥ ३५ ॥
ခင်ပွန်း၏ရှေ့တွင် မိမိကိုယ်ကို အမှုထမ်းမိန်းကလေး တစ်ထောင်က ဝိုင်းရံထားသည်ကိုမြင်၍၊ ထို့ပြင် သူ၏ ယောဂဓာတ်အာနုဘော်ကိုတွေ့မြင်သဖြင့် မိန်းမသည် အံ့ဩကာ သံသယဖြစ်လာ하였다။
Verse 36
स तां कृतमलस्नानां विभ्राजन्तीमपूर्ववत् । आत्मनो बिभ्रतीं रूपं संवीतरुचिरस्तनीम् ॥ ३६ ॥ विद्याधरीसहस्रेण सेव्यमानां सुवाससम् । जातभावो विमानं तदारोहयदमित्रहन् ॥ ३७ ॥
ရသီသည် ဒေဝဟူတီက ရေချိုးသန့်စင်ပြီး မလင်မကျန်သန့်ရှင်းကာ ယခင်ကဲ့သို့မဟုတ်တော့ဘဲ မင်းသမီးအဖြစ် မူလအလှကို ပြန်လည်တောက်ပနေသည်ကို မြင်하였다။ အဝတ်အစားကောင်းမွန်စွာ ဝတ်ဆင်၍ ရင်သားကို သင့်တင့်စွာ ဖုံးအုပ်ထားပြီး၊ ဝိဒ္ဓာဓရီ မိန်းကလေး တစ်ထောင်က စောင့်ရှောက်ပြုစုနေ하였다။
Verse 37
स तां कृतमलस्नानां विभ्राजन्तीमपूर्ववत् । आत्मनो बिभ्रतीं रूपं संवीतरुचिरस्तनीम् ॥ ३६ ॥ विद्याधरीसहस्रेण सेव्यमानां सुवाससम् । जातभावो विमानं तदारोहयदमित्रहन् ॥ ३७ ॥
ဝိဒ္ဓာဓရီ မိန်းကလေး တစ်ထောင်က သူမကို ပြုစုနေပြီး၊ သူမသည် အဝတ်အစားကောင်းမွန်စွာ တင့်တယ်လှပနေ하였다။ ရန်သူဖျက်ဆီးသူအို၊ ရသီ၏ ချစ်ခင်မှု တိုးပွားလာသဖြင့် သူမကို အာကာသဗိမာန်ပေါ် တင်စေ하였다။
Verse 38
तस्मिन्नलुप्तमहिमा प्रिययानुरक्तो विद्याधरीभिरुपचीर्णवपुर्विमाने । बभ्राज उत्कचकुमुद्गणवानपीच्य- स्ताराभिरावृत इवोडुपतिर्नभ:स्थ: ॥ ३८ ॥
ချစ်မြတ်နိုးသော ဇနီးနှင့် တွယ်တာနေသကဲ့သို့ ထင်ရပြီး ဝိဒ္ဓာဓရီများက ဝန်ဆောင်နေသော်လည်း၊ ရသီ၏ ဂုဏ်သိက္ခာ—ကိုယ်တိုင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သော အာဏာ—မလျော့နည်းခဲ့။ အာကာသဗိမာန်ပေါ်တွင် ဇနီးနှင့်အတူ သူသည် မိုးကောင်းကင်၌ ကြယ်များကြား လမင်းကဲ့သို့ တောက်ပ၍၊ ညအခါ ရေကန်များ၏ ကုမုဒပန်းများကို ဖွင့်ပေးသကဲ့သို့ ဖြစ်하였다။
Verse 39
तेनाष्टलोकपविहारकुलाचलेन्द्र- द्रोणीस्वनङ्गसखमारुतसौभगासु । सिद्धैर्नुतो द्युधुनिपातशिवस्वनासु रेमे चिरं धनदवल्ललनावरूथी ॥ ३९ ॥
အာကာသဗိမာန်ဖြင့် သူသည် မေရုပြည်တောင်၏ ပျော်ရွှင်ရာ ချိုင့်ဝှမ်းများသို့ သွားရောက်လှည့်လည်ခဲ့သည်။ ထိုနေရာများတွင် အေးမြ၊ နူးညံ့၊ မွှေးကြိုင်သော လေညင်းများက ချစ်ခြင်းတဏှာကို လှုံ့ဆော်ပေးသည်။ ထိုအရပ်၌ စိဒ္ဓများက ချီးမွမ်းသော နတ်ဘဏ္ဍာထိန်း ကုဗေရသည် လှပသော မိန်းမများဝိုင်းရံ၍ ပျော်ပါးလေ့ရှိသကဲ့သို့၊ ကර්ဒမ မုနိလည်း ဇနီးနှင့် လှပသော မိန်းကလေးများဝိုင်းရံကာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာရှည်စွာ အပျော်ခံခဲ့သည်။
Verse 40
वैश्रम्भके सुरसने नन्दने पुष्पभद्रके । मानसे चैत्ररथ्ये च स रेमे रामया रत: ॥ ४० ॥
ဇနီး ရာမာ၏ ကျေနပ်မှုကို ရရှိပြီးနောက်၊ သူသည် အာကာသဗိမာန်အိမ်တော်၌ မေရုတောင်ပေါ်တွင်သာမက Vaiśrambhaka၊ Surasana၊ Nandana၊ Puṣpabhadraka၊ Caitrarathya ဥယျာဉ်များနှင့် မာနသ စရိုဝရ ရေကန်အနားတွင်လည်း ပျော်ရွှင်စွာ လှည့်လည်ခဲ့သည်။
Verse 41
भ्राजिष्णुना विमानेन कामगेन महीयसा । वैमानिकानत्यशेत चरँल्लोकान् यथानिल: ॥ ४१ ॥
တောက်ပ၍ ကြီးမြတ်ကာ စိတ်ကြိုက်သွားလာနိုင်သော ဗိမာန်ဖြင့် သူသည် လေကဲ့သို့ အရပ်ရပ်သို့ အတားအဆီးမရှိ လောကများကို လှည့်လည်သွားလာပြီး၊ ဗိမာန်နေ ဒေဝတাদেরကိုပင် ကျော်လွန်하였다။
Verse 42
किं दुरापादनं तेषां पुंसामुद्दामचेतसाम् । यैराश्रितस्तीर्थपदश्चरणो व्यसनात्यय: ॥ ४२ ॥
အဆုံးအဖြတ်ခိုင်မာသောသူတို့သည် သံသရာဒုက္ခအန္တရာယ်ကို ဖြတ်ကျော်စေသော တီရ္ထပဒ ဘဂဝန်၏ ကြာပန်းတော်ခြေတော်ကို ခိုလှုံထားလျှင်၊ သူတို့အတွက် မရနိုင်သည့်အရာ ဘာရှိမည်နည်း။ ထိုခြေတော်မှပင် ဂင်္ဂါကဲ့သို့ သန့်ရှင်းသော မြစ်များ ပေါ်ထွန်းသည်။
Verse 43
प्रेक्षयित्वा भुवो गोलं पत्न्यै यावान् स्वसंस्थया । बह्वाश्चर्यं महायोगी स्वाश्रमाय न्यवर्तत ॥ ४३ ॥
မဟာယောဂီ ကർဒမ မုနိသည် ဇနီးအား စကြဝဠာ၏ ဂోళနှင့် အံ့ဩဖွယ် အစီအစဉ်မျိုးစုံကို ပြသပြီးနောက်၊ မိမိ၏ အာရှ్రమသို့ ပြန်လည်သွားရောက်하였다။
Verse 44
विभज्य नवधात्मानं मानवीं सुरतोत्सुकाम् । रामां निरमयन् रेमे वर्षपूगान्मुहूर्तवत् ॥ ४४ ॥
အာရှ్రమသို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက်၊ သူသည် မနု၏သမီး ဒေဝဟူတီ (ရာမာ) သည် ရတိဘဝကို စိတ်အားထက်သန်နေသဖြင့် သူမကို ပျော်ရွှင်စေရန် မိမိကိုယ်ကို ကိုးပါးသော ရုပ်သဏ္ဍာန်များအဖြစ် ခွဲထုတ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူမနှင့် အနှစ်များစွာ ပျော်မြူးခဲ့သော်လည်း အချိန်သည် ခဏတစ်ခါကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွား하였다။
Verse 45
तस्मिन् विमान उत्कृष्टां शय्यां रतिकरीं श्रिता । न चाबुध्यत तं कालं पत्यापीच्येन सङ्गता ॥ ४५ ॥
ထိုကောင်းကင်ဗိမာန်၌ ဒေဝဟူတီသည် ရုပ်ရည်လှပသော ခင်ပွန်းနှင့်အတူ ကာမဆန္ဒကို တိုးစေသော အကောင်းဆုံး အိပ်ရာပေါ်တွင် နေ၍ အချိန်ဘယ်လောက် ကုန်သွားသည်ကို မသိခဲ့။
Verse 46
एवं योगानुभावेन दम्पत्यो रममाणयो: । शतं व्यतीयु: शरद: कामलालसयोर्मनाक् ॥ ४६ ॥
ဤသို့ ယောဂအานุభావကြောင့် ကာမပျော်ရွှင်မှုကို လိုလားသော ဇနီးမောင်နှံ ပျော်မြူးနေစဉ် ဆောင်းဦးရာသီ တစ်ရာကာလသည် ခဏလေးလို ကုန်လွန်သွားသည်။
Verse 47
तस्यामाधत्त रेतस्तां भावयन्नात्मनात्मवित् । नोधा विधाय रूपं स्वं सर्वसङ्कल्पविद्विभु: ॥ ४७ ॥
အစွမ်းထက်သော ကာဒမမုနိသည် သတ္တဝါအားလုံး၏ နှလုံးသားကို သိသူ၊ ဆန္ဒအားလုံးကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်သူ ဖြစ်၍၊ သူမကို မိမိ၏ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ဝက်ကဲ့သို့ မြင်ကာ မိမိကိုယ်ကို ကိုးရုပ်ခွဲပြီး မျိုးစေ့ကို ကိုးကြိမ် ထုတ်လွှတ်ကာ ဒေဝဟူတီကို ကိုယ်ဝန်ဆောင်စေ하였다။
Verse 48
अत: सा सुषुवे सद्यो देवहूति: स्त्रिय: प्रजा: । सर्वास्ताश्चारुसर्वाङ्ग्यो लोहितोत्पलगन्धय: ॥ ४८ ॥
ထို့နောက် ထိုနေ့တည်းက ဒေဝဟူတီသည် ချက်ချင်း သမီးကလေး ကိုးယောက်ကို မွေးဖွားခဲ့သည်။ သူတို့အားလုံး ကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတိုင်း လှပ၍ အနီရောင် ကြာပန်းရနံ့ကဲ့သို့ မွှေးကြိုင်하였다။
Verse 49
पतिं सा प्रव्रजिष्यन्तं तदालक्ष्योशतीबहि: । स्मयमाना विक्लवेन हृदयेन विदूयता ॥ ४९ ॥
ခင်ပွန်းသည် အိမ်မှ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူမသည် အပြင်ပန်းတွင် ပြုံးသော်လည်း အတွင်းစိတ်၌ နှလုံးသားက မငြိမ်မသက်ဖြစ်၍ ဝမ်းနည်းကြေကွဲနေ하였다။
Verse 50
लिखन्त्यधोमुखी भूमिं पदा नखमणिश्रिया । उवाच ललितां वाचं निरुध्याश्रुकलां शनै: ॥ ५० ॥
သူမသည် ခေါင်းငုံ့ရပ်ကာ ရတနာကဲ့သို့ တောက်ပသော လက်သည်းအလင်းရှိသော ခြေဖြင့် မြေကို ခြစ်လေ၏။ မျက်ရည်ကို ထိန်းကာ နူးညံ့သံဖြင့် ဖြည်းဖြည်းပြောလေ၏။
Verse 51
देवहूतिरुवाच सर्वं तद्भगवान्मह्यमुपोवाह प्रतिश्रुतम् । अथापि मे प्रपन्नाया अभयं दातुमर्हसि ॥ ५१ ॥
ဒေဝဟူတီက ပြောသည်—အရှင်၊ အကျွန်မအား ပေးခဲ့သော ကတိတော်အားလုံးကို သင် ပြည့်စုံစေပြီးပြီ။ သို့သော် အကျွန်မသည် သင့်ထံ အလုံးစုံအပ်နှံသူဖြစ်သောကြောင့် အကြောက်ကင်းခြင်း (အဘယ) ကိုလည်း ပေးသနားပါ။
Verse 52
ब्रह्मन्दुहितृभिस्तुभ्यं विमृग्या: पतय: समा: । कश्चित्स्यान्मे विशोकाय त्वयि प्रव्रजिते वनम् ॥ ५२ ॥
အို ဗြာဟ္မဏ၊ သင့်သမီးများသည် သင့်တော်သော ခင်ပွန်းများကို ရှာဖွေကာ ကိုယ်ကိုယ်တိုင်၏ အိမ်များသို့ သွားကြလိမ့်မည်။ သို့သော် သင်သည် သံန്യാസီအဖြစ် တောသို့ ထွက်ခွာသွားလျှင် ကျွန်မ၏ ဝမ်းနည်းမှုကို မည်သူ သက်သာစေမည်နည်း။
Verse 53
एतावतालं कालेन व्यतिक्रान्तेन मे प्रभो । इन्द्रियार्थप्रसङ्गेन परित्यक्तपरात्मन: ॥ ५३ ॥
အရှင်၊ အာရုံခံအရာဝတ္ထုများ၏ ပျော်ရွှင်မှုတွင် ပတ်သက်နေသဖြင့် ယခုတိုင်အောင် အချိန်များစွာကို အလဟဿ ဖြုန်းတီးခဲ့ပြီး၊ အမြင့်ဆုံး ပရမాత್ಮာကို သိမြင်ပညာ တိုးပွားစေခြင်းကို လျစ်လျူရှုခဲ့ပါသည်။
Verse 54
इन्द्रियार्थेषु सज्जन्त्या प्रसङ्गस्त्वयि मे कृत: । अजानन्त्या परं भावं तथाप्यस्त्वभयाय मे ॥ ५४ ॥
အာရုံခံအရာဝတ္ထုများတွင် ကပ်လျက်နေပြီး သင့်၏ အလွန်မြင့်သော အခြေအနေကို မသိသော်လည်း ကျွန်မသည် သင့်ကို ချစ်ခင်မိခဲ့ပါသည်။ သို့ရာတွင် သင့်အပေါ် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဤအနုရာဂသည် ကျွန်မ၏ ကြောက်ရွံ့မှုအားလုံးကို ဖယ်ရှားစေပါစေ။
Verse 55
सङ्गो य: संसृतेर्हेतुरसत्सु विहितोऽधिया । स एव साधुषु कृतो नि:सङ्गत्वाय कल्पते ॥ ५५ ॥
အာရုံခံစားမှုအတွက် မကောင်းသောပေါင်းသင်းမှုသည် ချည်နှောင်မှု၏လမ်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုပေါင်းသင်းမှုကို သာဓုသူတော်ကောင်းနှင့် ပြုလျှင် မသိနားမလည်ဘဲပြုသော်လည်း မကပ်မငြိမှုနှင့် မောက္ခသို့ ဦးတည်စေသည်။
Verse 56
नेह यत्कर्म धर्माय न विरागाय कल्पते । न तीर्थपदसेवायै जीवन्नपि मृतो हि स: ॥ ५६ ॥
မည်သူ၏ အလုပ်က ဓမ္မဘဝသို့ မမြှင့်တင်ပေးသနည်း၊ မည်သူ၏ ဓမ္မဆိုင်ရာ အကျင့်အထုံးများက ဝိုင်ရာဂျ (အလိုမက်မှုလျော့ခြင်း) မပေါ်စေသနည်း၊ ထို့ပြင် ဝိုင်ရာဂျရှိသော်လည်း အမြင့်ဆုံးဘုရား၏ ခြေတော် (တီရ္ထပဒ) သို့ ဘက္တိ-ဆေဝာ မရောက်စေသနည်း—ထိုသူသည် အသက်ရှူနေသော်လည်း သေသူတည်း။
Verse 57
साहं भगवतो नूनं वञ्चिता मायया दृढम् । यत्त्वां विमुक्तिदं प्राप्य न मुमुक्षेय बन्धनात् ॥ ५७ ॥
အရှင်ဘုရား၊ မအနိုင်မခံသော ဘဂဝန်၏ မာယာက ကျွန်ုပ်ကို အမှန်တကယ် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် လှည့်ဖြားခဲ့ပါသည်။ ချည်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်စေသော အရှင်၏ အပေါင်းအသင်းကို ရရှိပြီးလည်း ကျွန်ုပ်သည် လွတ်မြောက်မှုကို မတောင်းမိခဲ့ပါ။
Frequently Asked Questions
Kardama’s vimāna demonstrates yoga-siddhi under divine sanction, but the chapter frames it as subordinate to Viṣṇu’s grace. The opulence is used to honor Devahūti’s service and fulfill gṛhastha obligations (including progeny), while simultaneously teaching that material and celestial enjoyments remain perishable—thus preparing Devahūti’s mind for renunciation and liberation-centered inquiry.
Bindu-sarovara, described as created by Lord Viṣṇu and infused with sacred waters, functions as a tīrtha of purification and renewal. Devahūti’s bathing and re-adornment by celestial maidens symbolize śuddhi (cleansing of exhaustion and impurity) and the restoration of auspiciousness, enabling the next stage of household duty while also hinting that true beauty and fulfillment ultimately depend on divine grace rather than bodily condition.
They are celestial maidens (often understood as Gandharva-associated attendants) who serve under Kardama’s mystic arrangement. Narratively, they display the reach of yogic power; symbolically, they underscore that even the finest services and pleasures of higher realms are still within the created order and thus cannot replace the ‘fearlessness’ (abhaya) that comes only from spiritual realization and devotion.
The Bhāgavatam distinguishes saṅga by intention and consciousness: when association is driven by kāma (enjoyment), it strengthens ahaṅkāra and karma, binding one to repeated birth and death. The same social proximity, when centered on a sādhu and oriented to the Supreme Lord, plants śraddhā, awakens vairāgya, and redirects life toward bhakti—thus becoming a cause of liberation even if one begins without full philosophical clarity.
The nine daughters extend Svāyambhuva Manu’s manvantara genealogy and enable further dharmic propagation through their future marriages. At the same time, their birth marks the completion of Kardama’s household responsibilities, creating the narrative condition for his renunciation and for Devahūti’s intensified quest for mukti—culminating in the forthcoming teachings connected to Lord Kapila.