
Kardama Muni’s Penance, Viṣṇu’s Darśana, and the Arrangement of Devahūti’s Marriage
ဝိဒုရသည် မaitreya ထံမှ စွာယမ္ဘုဝ မနု၏ မျိုးဆက်အကြောင်းကို အသေးစိတ်မေးမြန်းပြီး အထူးသဖြင့် ဒေဝဟူတီ၏ ကာဒမ မုနိနှင့် အိမ်ထောင်ရေးနှင့် မနု၏ သမီးများမှ ဆက်နွယ်လာသော မျိုးဆက်များကို ရှင်းလင်းစေလိုသည်။ မaitreya က ကာဒမသည် ဘိန္ဒု-သရောဝရ အနီး စရஸဝတီမြစ်ကမ်းတွင် တပသျာ ၁၀,၀၀၀ နှစ် ပြုလုပ်ကာ နောက်ဆုံးတွင် ဂရုဍပေါ်တင်၍ သခင် ဗိဿဏု ကိုယ်တိုင် ဒർശန ပေးလာသည်ဟု ပြောသည်။ ကာဒမ၏ ဆုတောင်းပဌနာတွင် ဘက္တိဖြင့် ကြောက်ရွံ့လေးစားမှုနှင့်အတူ သင့်တော်သော ဇနီးလိုအင်ရှိကြောင်း ရိုးသားစွာ ဝန်ခံပြီး သခင်ကို အချိန်ကာလ၊ ဖန်ဆင်းရှင်၊ လွတ်မြောက်စေသူဟု ချီးမွမ်းသည်။ ဗိဿဏုသည် သူ၏ စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်မှုကို ချီးကျူးကာ မနုနှင့် သတရူပါတို့ ဒေဝဟူတီကို ခေါ်လာမည်ဟု ကြိုတင်ဟောကြားပြီး သမီး ၉ ယောက် ပေးမည်၊ ထို့ပြင် တတ္တဝ (ဆာင်ခယ) ကို သင်ကြားရန် ကပိလ အဖြစ် အংশအဝတား ဆင်းသက်မည်ဟု ကြေညာသည်။ သခင်သည် ဝိုင်ကుంఠ သို့ ပြန်သွားပြီးနောက် မနုသည် အချိန်တန်၍ ရောက်လာကာ ဘိန္ဒု-သရောဝရ၏ သန့်ရှင်းလှပမှုကို ဖော်ပြပြီး ကာဒမ၏ ကြိုဆိုမှုမှတဆင့် လာမည့် အိမ်ထောင်ရေးညှိနှိုင်းမှုနှင့် ဂೃಹස්ථအဆင့် ဖွံ့ဖြိုးမှုများကို ခင်းကျင်းပေးသည်။
Verse 1
विदुर उवाच स्वायम्भुवस्य च मनोर्वंश: परमसम्मत: । कथ्यतां भगवन् यत्र मैथुनेनैधिरे प्रजा: ॥ १ ॥
ဝိဒုရက ပြောသည်— စွာယံဘူဝ မနု၏ မျိုးဆက်သည် အလွန်ဂုဏ်သိက္ခာရှိ၏။ အို ဘဂဝန်၊ မေထုန (လိင်ဆက်ဆံခြင်း) ဖြင့် ပရဇာများ တိုးပွားခဲ့သော ထိုမျိုးဆက်ကို မိန့်ကြားပါ။
Verse 2
प्रियव्रतोत्तानपादौ सुतौ स्वायम्भुवस्य वै । यथाधर्मं जुगुपतु: सप्तद्वीपवतीं महीम् ॥ २ ॥
စွာယံဘူဝ မနု၏ သားတော်ကြီးနှစ်ပါး—ပရိယဗြတနှင့် ဥတ္တာနပါဒ—တို့သည် ဓမ္မအတိုင်း ခုနစ်ဒွီပပါဝင်သော ကမ္ဘာမြေကို အုပ်ချုပ်ခဲ့ကြသည်။
Verse 3
तस्य वै दुहिता ब्रह्मन्देवहूतीति विश्रुता । पत्नी प्रजापतेरुक्ता कर्दमस्य त्वयानघ ॥ ३ ॥
အို သန့်ရှင်းသော ဘြာဟ္မဏ၊ အပြစ်ကင်းသူရေ၊ သင်သည် သူ၏ သမီးတော် ‘ဒေဝဟူတီ’ ဟု ကျော်ကြားသူကို ပရဇာပတိ ကර්ဒမ၏ ဇနီးဟု ဆိုခဲ့သည်။
Verse 4
तस्यां स वै महायोगी युक्तायां योगलक्षणै: । ससर्ज कतिधा वीर्यं तन्मे शुश्रूषवे वद ॥ ४ ॥
ယောဂလက္ခဏာများ (အဋ္ဌစိဒ္ဓိ) ဖြင့် ပြည့်စုံသော ထိုမင်းသမီးအားဖြင့် မဟာယောဂီသည် မည်မျှအမျိုးအစားဖြင့် သားသမီးများကို ဖန်ဆင်းခဲ့သနည်း။ ကြားလိုသူဖြစ်သော ကျွန်ုပ်အား မိန့်ကြားပါ။
Verse 5
रुचिर्यो भगवान् ब्रह्मन्दक्षो वा ब्रह्मण: सुत: । यथा ससर्ज भूतानि लब्ध्वा भार्यां च मानवीम् ॥ ५ ॥
အို သန့်ရှင်းသော ဘြာဟ္မဏ၊ ပူဇော်ထိုက်သော ရုချိနှင့် ဘြဟ္မာ၏သား ဒက္ခသည် စွာယမ္ဘုဝ မနု၏ အခြားသမီးနှစ်ဦးကို ဇနီးအဖြစ် ရရှိပြီးနောက် မည်သို့ သားသမီးနှင့် ပြည်သူတို့ကို ပေါက်ဖွားစေခဲ့သနည်း ဆိုသည်ကို ပြောပြပါ။
Verse 6
मैत्रेय उवाच प्रजा: सृजेति भगवान् कर्दमो ब्रह्मणोदित: । सरस्वत्यां तपस्तेपे सहस्राणां समा दश ॥ ६ ॥
မైతတရေယက ပြောသည်—ဘြဟ္မာ၏ “ပရဇာကို ဖန်တီးပါ” ဟူသော အမိန့်အရ ပူဇော်ထိုက်သော ကർဒမ မုနိသည် စရஸဝတီမြစ်ကမ်း၌ နှစ်တစ်သောင်း တပသ္ယာ ပြုခဲ့သည်။
Verse 7
तत: समाधियुक्तेन क्रियायोगेन कर्दम: । सम्प्रपेदे हरिं भक्त्या प्रपन्नवरदाशुषम् ॥ ७ ॥
ထို့နောက် ကർဒမ မုနိသည် သမာဓိပါဝင်သော ကရိယာယောဂဖြင့် ဘက္တိတရားနှင့်အတူ သရီဟရီကို ပူဇော်ကာ ပျော်ရွှင်စေ하였다။ ကိုယ်တော်သည် အားကိုး၍ ခိုလှုံသူတို့အား ကောင်းချီးကို လျင်မြန်စွာ ပေးသနားသော ဘဂဝန် ဖြစ်သည်။
Verse 8
तावत्प्रसन्नो भगवान् पुष्कराक्ष: कृते युगे । दर्शयामास तं क्षत्त: शाब्दं ब्रह्म दधद्वपु: ॥ ८ ॥
ထို့နောက် စတျယုဂ၌ ကြာမျက်စိရှိသော ဘဂဝန်သည် ပျော်ရွှင်၍၊ ဟေ က్షတ္တာ၊ ကർဒမ မုနိအား ကိုယ်တော်ကို ထင်ရှားပြသကာ ဝေဒသဒ္ဒမှသာ သိမြင်နိုင်သော အလွန်လောကီမဟုတ်သည့် ရုပ်သဏ္ဍာန်ကို ပြသ하였다။
Verse 9
स तं विरजमर्काभं सितपद्मोत्पलस्रजम् । स्निग्धनीलालकव्रातवक्त्राब्जं विरजोऽम्बरम् ॥ ९ ॥
ကർဒမ မုနိသည် အမြင့်ဆုံး ဘဂဝန်ကို မြင်တွေ့하였다—လောကီအညစ်အကြေးကင်းစင်၍ နေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပပြီး အဖြူကြာနှင့် ရေကြာပန်းမော်လ်ကို ဆင်မြန်းထားသည်။ ကြာမျက်နှာကို တောက်ပြောင်သော အပြာမဲရောင် လိမ်ကောက်ဆံပင်များ ဝန်းရံလျက်၊ အညစ်ကင်းသော ပီတాంబရ (အဝါရောင် ပိုးဝတ်) ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။
Verse 10
किरीटिनं कुण्डलिनं शङ्खचक्रगदाधरम् । श्वेतोत्पलक्रीडनकं मन:स्पर्शस्मितेक्षणम् ॥ १० ॥
သရဖူနှင့် နားကပ်များဖြင့် တန်ဆာဆင်သော ဘဂဝန်သည် လက်သုံးဖက်တွင် သင်္ခ၊ စက်ရ၊ ဂဒါကို ကိုင်ဆောင်၍ လက်တစ်ဖက်တွင် အဖြူရောင် ကြာပန်းကို ကိုင်ထားသည်။ ပျော်ရွှင်သည့် အပြုံးပါ မျက်မြင်တော်က ဘက္တများ၏ နှလုံးသားကို ဆွဲဆောင်သည်။
Verse 11
विन्यस्तचरणाम्भोजमंसदेशे गरुत्मत: । दृष्ट्वा खेऽवस्थितं वक्ष:श्रियं कौस्तुभकन्धरम् ॥ ११ ॥
ဂရုဍ၏ ပခုံးပေါ်တွင် ကြာပန်းကဲ့သို့သော ပాదတော်ကို တင်ထားပြီး၊ လည်ပင်းမှ ကောස්တုဘ မဏိ တန်းလန်းဆွဲကာ၊ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် သြီဝတ္ဆ အမှတ်တံဆိပ် တောက်ပလျက် ဘဂဝန်သည် ကောင်းကင်၌ တည်နေသည်။
Verse 12
जातहर्षोऽपतन्मूर्ध्ना क्षितौ लब्धमनोरथ: । गीर्भिस्त्वभ्यगृणात्प्रीतिस्वभावात्मा कृताञ्जलि: ॥ १२ ॥
ကර්ဒမ မုနိသည် ဘဂဝန်ကို မျက်မြင်တွေ့မြင်သဖြင့် အလွန်ပီတိဖြစ်ကာ သူ၏ အာသီသ ပြည့်စုံသွားသည်။ သူသည် ခေါင်းငုံ့၍ မြေပြင်ပေါ် လဲကျကန်တော့ပြီး၊ မေတ္တာပြည့်နှလုံးသားနှင့် လက်အုပ်ချီကာ ဆုတောင်းသီချင်းများဖြင့် သခင်ကို ပျော်ရွှင်စေ하였다။
Verse 13
ऋषिरुवाच जुष्टं बताद्याखिलसत्त्वराशे: सांसिद्ध्यमक्ष्णोस्तव दर्शनान्न: । यद्दर्शनं जन्मभिरीड्य सद्भि- राशासते योगिनो रूढयोगा: ॥ १३ ॥
ရိရှီက ပြောသည်—အရာရှိသတ္တဝါအားလုံး၏ အာရုံခံရာ၊ ပူဇော်ထိုက်သော သခင်ဘုရားရေ၊ ယနေ့ သင်၏ ဒർശနကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ မျက်စိသည် အမြင့်ဆုံး ပြည့်စုံမှုကို ရရှိ하였다။ အဆင့်မြင့် ယောဂီများက မျိုးဆက်များစွာ သမాధိဖြင့် မျှော်လင့်သော ဒർശနကို ယနေ့ ကျွန်ုပ်တို့ ရရှိ하였다။
Verse 14
ये मायया ते हतमेधसस्त्वत्- पादारविन्दं भवसिन्धुपोतम् । उपासते कामलवाय तेषां रासीश कामान्निरयेऽपि ये स्यु: ॥ १४ ॥
သင်၏ ကြာပန်းပాదတော်များသည် လောကအဝိဇ္ဇာ၏ သမုဒ္ဒရာကို ဖြတ်ကျော်စေသော အမှန်တကယ်သော လှေဖြစ်သည်။ သို့သော် မာယာကြောင့် ဉာဏ်ပျက်သွားသူများက ထိုပాదတော်ကို အနည်းငယ်နှင့် ခဏတာ အာရုံခံပျော်ရွှင်မှုအတွက်သာ ပူဇော်ကြသည်—အဲဒီပျော်ရွှင်မှုမျိုးကို နరక၌ပင် ရှိသူများလည်း ရနိုင်သည်။ သို့ရာတွင်၊ သခင်ဘုရားရေ၊ သင်သည် အလွန်ကရုဏာရှိ၍ သူတို့အပေါ်တွင်လည်း ကရုဏာတော်ကို ချီးမြှင့်သည်။
Verse 15
तथा स चाहं परिवोढुकाम: समानशीलां गृहमेधधेनुम् । उपेयिवान्मूलमशेषमूलं दुराशय: कामदुघाङ्घ्रिपस्य ॥ १५ ॥
ထို့ကြောင့် အိမ်ထောင်ရေးတွင် ဆန္ဒများကို ဖြည့်ဆည်းပေးမည့် ကာမဓေနုကဲ့သို့ စိတ်သဘောတူညီသော မိန်းကလေးကို လက်ထပ်လိုသဖြင့်၊ ကာမစိတ်ကြောင့် ကျွန်ုပ်လည်း အရာအားလုံး၏ မူလရင်းမြစ်ဖြစ်သော သင်၏ ကြာပန်းခြေတော်ကို ခိုလှုံလာပါသည်။
Verse 16
प्रजापतेस्ते वचसाधीश तन्त्या लोक: किलायं कामहतोऽनुबद्ध: । अहं च लोकानुगतो वहामि बलिं च शुक्लानिमिषाय तुभ्यम् ॥ १६ ॥
အရှင်ဘုရား၊ သင်သည် သတ္တဝါအားလုံး၏ အုပ်စိုးရှင်နှင့် ဦးဆောင်သူဖြစ်ပါသည်။ သင်၏ အမိန့်တော်အောက်တွင် ဤလောကသည် ကြိုးဖြင့်ချည်ထားသကဲ့သို့ ကာမကြောင့် ထိခိုက်၍ ဆန္ဒများနောက်ကို အမြဲလိုက်နေကြသည်။ ထိုလောကကိုလိုက်၍၊ ဓမ္မ၏ရုပ်သဘောတော်၊ ကျွန်ုပ်လည်း နిత్యကာလဖြစ်သော ‘သုက္လ အနိမိရှ’ သင့်ထံ ပူဇော်သက္ကာကို ဆောင်ရွက်ပါသည်။
Verse 17
लोकांश्च लोकानुगतान् पशूंश्च हित्वा श्रितास्ते चरणातपत्रम् । परस्परं त्वद्गुणवादसीधु- पीयूषनिर्यापितदेहधर्मा: ॥ १७ ॥
သို့သော် လောကီအလုပ်အကိုင်များနှင့် ထိုအရာများကို တိရစ္ဆာန်ကဲ့သို့လိုက်နာသူများကို စွန့်လွှတ်၍ သင်၏ ကြာပန်းခြေတော်၏ အမိုးအကာအောက်တွင် ခိုလှုံသူတို့သည်၊ အချင်းချင်း သင်၏ ဂုဏ်တော်နှင့် လီလာတော်များကို ဆွေးနွေးခြင်းဟူသော ပျားရည်-အမృతကို သောက်သုံးကာ၊ ကိုယ်ခန္ဓာ၏ အခြေခံလိုအပ်ချက်များ၏ ချုပ်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်ကြသည်။
Verse 18
न तेऽजराक्षभ्रमिरायुरेषां त्रयोदशारं त्रिशतं षष्टिपर्व । षण्नेम्यनन्तच्छदि यत्त्रिणाभि करालस्रोतो जगदाच्छिद्य धावत् ॥ १८ ॥
သင်၏ ဘီးတော်သည် မပျက်စီးသော အက္ခရာဗြဟ္မန်၏ အ축ပေါ်တွင် လှည့်ပတ်၍ နာဘီသုံးခု၊ အရိုးတံ ၁၃ ခု၊ ဆက်စပ်ချက် ၃၆၀ ခု၊ အနားခြောက်ခုနှင့် အဆုံးမရှိသော အရွက်/အလွှာများဖြင့် ထုထည်ထားသည်။ ၎င်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အမြန်နှုန်းသည် စကြဝဠာတစ်ခုလုံး၏ အသက်ကာလကို ဖြတ်တောက်သော်လည်း၊ ဘုရား၏ ဘက္တများ၏ အသက်ကာလကို မထိနိုင်ပါ။
Verse 19
एक: स्वयं सञ्जगत: सिसृक्षया- द्वितीययात्मन्नधियोगमायया । सृजस्यद: पासि पुनर्ग्रसिष्यसे यथोर्णनाभिर्भगवन् स्वशक्तिभि: ॥ १९ ॥
ချစ်ခင်ရသော အရှင်ဘုရား၊ စကြဝဠာများကို ဖန်ဆင်းသူမှာ သင်တစ်ပါးတည်းသာ ဖြစ်ပါသည်။ ဘဂဝန်၊ ဖန်ဆင်းလိုသော ဆန္ဒဖြင့် သင်၏ ဒုတိယအင်အားဖြစ်သော ယောဂမာယာ၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် သင်၏ ကိုယ်ပိုင်အင်အားများဖြင့် ဖန်ဆင်း၍ ထိန်းသိမ်းပြီး နောက်တဖန် ပြန်လည်လျှော့ချုပ်ယူပါသည်—ပင့်ကူက ကိုယ်ပိုင်အင်အားဖြင့် ဝဘ်ကို နေ့ပြီး ပြန်လည်လိပ်ယူသကဲ့သို့။
Verse 20
नैतद्बताधीश पदं तवेप्सितं यन्मायया नस्तनुषे भूतसूक्ष्मम् । अनुग्रहायास्त्वपि यर्ही मायया लसत्तुलस्या भगवान् विलक्षित: ॥ २० ॥
အရှင်ဘုရား၊ ဤအရာသည် သင်၏အလိုတော်မဟုတ်သော်လည်း ကျွန်ုပ်တို့၏ အင်္ဒြိယပျော်ရွှင်မှုအတွက် သင်၏ မာယာဖြင့် ကြမ်းနှင့် နူးညံ့သော ဓာတ်များ၏ စကြဝဠာကို ထင်ရှားစေပါသည်။ အကြောင်းမဲ့ ကရုဏာတော်ကို ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် သက်ရောက်စေပါလော့၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သင်သည် တူလစီရွက်မാലာဖြင့် အလှဆင်ထားသော နိစ္စတည်သော ရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ရှေ့၌ ပေါ်ထွန်းလာခဲ့ပါသည်။
Verse 21
तं त्वानुभूत्योपरतक्रियार्थं स्वमायया वर्तितलोकतन्त्रम् । नमाम्यभीक्ष्णं नमनीयपाद- सरोजमल्पीयसि कामवर्षम् ॥ २१ ॥
သင်ကို သိမြင်ခြင်းဖြင့် အကျိုးလိုသော ကမ္မလုပ်ရပ်များအပေါ် အလွန်အကျွံကပ်လျက်မှု ပျောက်ကင်းစေရန် ရည်ရွယ်၍ သင်သည် ကိုယ်ပိုင်မာယာဖြင့် လောကစနစ်ကို ချဲ့ထွင်ထားပါသည်။ အားကိုးရာဖြစ်သော၊ ဂုဏ်ပြုထိုက်သော သင်၏ ကြာပန်းတော်ခြေတော်များကို ကျွန်ုပ်သည် မပြတ်မနား ဦးချကန်တော့ပါသည်; အနိမ့်သူများပေါ်တွင်ပင် အားလုံးသော ကောင်းချီးများကို မိုးကဲ့သို့ သွန်းလောင်းပေးတော်မူသည်။
Verse 22
ऋषिरुवाच इत्यव्यलीकं प्रणुतोऽब्जनाभ- स्तमाबभाषे वचसामृतेन । सुपर्णपक्षोपरि रोचमान: प्रेमस्मितोद्वीक्षणविभ्रमद्भ्रू: ॥ २२ ॥
မైతတရေယာက ပြောသည်—ဤသို့ စိတ်မကွဲမပြားသော ချီးမွမ်းစကားများဖြင့် ချီးကျူးခံရသော ပဒ္မနာဘ ဗိဿနုဘုရားသည် ဂရုဍ၏ ပခုံးပေါ်တွင် အလွန်လှပစွာ တောက်ပလျက်၊ အမృతကဲ့သို့ ချိုမြိန်သော စကားများဖြင့် ပြန်လည်မိန့်တော်မူ၏။ မေတ္တာပြည့်ဝသော အပြုံးဖြင့် ရှင်တော်ကို ကြည့်ရာတွင် မျက်ခုံးတော်များ လှပစွာ လှုပ်ရှားနေ하였다။
Verse 23
श्रीभगवानुवाच विदित्वा तव चैत्यं मे पुरैव समयोजि तत् । यदर्थमात्मनियमैस्त्वयैवाहं समर्चित: ॥ २३ ॥
အမြတ်တော်ဘုရား မိန့်တော်မူသည်—သင်၏ စိတ်အတွင်းရှိ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိပြီးနောက်၊ သင်သည် စိတ်နှင့် အင်္ဒြိယကို ထိန်းသိမ်းသော အာတ್ಮနိယမများဖြင့် ကျွန်ုပ်ကို ကောင်းစွာ ပူဇော်ခဲ့သည့် အကြောင်းအရာကို ကျွန်ုပ်သည် အစကတည်းက စီစဉ်ပြီးသား ဖြစ်သည်။
Verse 24
न वै जातु मृषैव स्यात्प्रजाध्यक्ष मदर्हणम् । भवद्विधेष्वतितरां मयि संगृभितात्मनाम् ॥ २४ ॥
ဘုရားရှင် ဆက်လက်မိန့်တော်မူသည်—အို ရှင်တော်၊ သတ္တဝါတို့၏ ခေါင်းဆောင်ရေ၊ ဘက္တိဖြင့် ကျွန်ုပ်ကို ပူဇော်ဝတ်ပြုသူများအတွက်—အထူးသဖြင့် သင်ကဲ့သို့ မိမိအရာအားလုံးကို ကျွန်ုပ်ထံ အပ်နှံထားသူများအတွက်—ကျွန်ုပ်၏ ပူဇော်မှုသည် မည်သည့်အခါမျှ အလဟဿ မဖြစ်; စိတ်ပျက်ခြင်းဟူသော မေးခွန်းမရှိ။
Verse 25
प्रजापतिसुत: सम्राण्मनुर्विख्यातमङ्गल: । ब्रह्मावर्तं योऽधिवसन् शास्ति सप्तार्णवां महीम् ॥ २५ ॥
ဗြဟ္မာ၏သား ပ္ရဇာပတိ၏သားတော်၊ သီလဓမ္မကောင်းမှုများကြောင့် ထင်ရှားသော စွာယမ္ဘုဝ မနု မဟာမင်းသည် ဘြဟ္မာဝရ္တ၌ နေထိုင်၍ သမုဒ္ဒရာ ခုနစ်စင်းပါသော ကမ္ဘာမြေကို အုပ်ချုပ်သည်။
Verse 26
स चेह विप्र राजर्षिर्महिष्या शतरूपया । आयास्यति दिदृक्षुस्त्वां परश्वो धर्मकोविद: ॥ २६ ॥
အို ဗြာဟ္မဏာ၊ ဓမ္မရေးရာကျွမ်းကျင်၍ ထင်ရှားသော ရာဇရိရှီ မဟာမင်းသည် မိဖုရား ရှတရူပါနှင့်အတူ သင့်ကို တွေ့မြင်လို၍ နောက်တစ်နေ့ပြီးနောက် ဒီနေရာသို့ လာမည်။
Verse 27
आत्मजामसितापाङ्गीं वय:शीलगुणान्विताम् । मृगयन्तीं पतिं दास्यत्यनुरूपाय ते प्रभो ॥ २७ ॥
သူ့တွင် မျက်လုံးအနက်ရောင်လှသော အရွယ်ရောက်သမီးတော်ရှိပြီး အသက်အရွယ်၊ သီလ၊ ဂုဏ်သတ္တိတို့နှင့် ပြည့်စုံကာ သင့်တော်သော ခင်ပွန်းကို ရှာဖွေနေသည်။ အရှင်၊ သင်သည် အတော်တကာကိုက်ညီသူဖြစ်သဖြင့် သူတို့က သမီးတော်ကို သင့်ဇနီးအဖြစ် ပေးအပ်မည်။
Verse 28
समाहितं ते हृदयं यत्रेमान् परिवत्सरान् । सा त्वां ब्रह्मन्नृपवधू: काममाशु भजिष्यति ॥ २८ ॥
အို သန့်ရှင်းသော ဗြာဟ္မဏာ၊ နှစ်ပေါင်းများစွာ သင့်နှလုံး၌ တည်ငြိမ်စွာ စဉ်းစားထားသည့် အမျိုးသမီးပုံရိပ်နှင့် တူညီသူက အဲဒီ မင်းသမီးပင် ဖြစ်မည်။ မကြာမီ သူမသည် သင့်အပိုင်ဖြစ်ကာ သင့်စိတ်ကြိုက် ပြုစုဝတ်ပြုမည်။
Verse 29
या त आत्मभृतं वीर्यं नवधा प्रसविष्यति । वीर्ये त्वदीये ऋषय आधास्यन्त्यञ्जसात्मन: ॥ २९ ॥
သူမသည် သင့်က ထည့်သွင်းထားသော မျိုးစေ့မှ သမီးတော် ကိုးဦးကို မွေးဖွားမည်။ ထိုသမီးတော်များမှတစ်ဆင့် ရိရှီများသည် သင့်လျော်သကဲ့သို့ သားစဉ်မြေးဆက်ကို ဆက်လက် ပေါက်ဖွားစေမည်။
Verse 30
त्वं च सम्यगनुष्ठाय निदेशं म उशत्तम: । मयि तीर्थीकृताशेषक्रियार्थो मां प्रपत्स्यसे ॥ ३० ॥
သင်သည် ငါ၏အမိန့်ကို မှန်ကန်စွာ လိုက်နာ၍ လုပ်ရပ်အားလုံး၏ အကျိုးဖလကို ငါထံ အပ်နှံလျက် စိတ်နှလုံးကို သန့်စင်ကာ နောက်ဆုံးတွင် ငါထံ ရောက်ရှိမည်။
Verse 31
कृत्वा दयां च जीवेषु दत्त्वा चाभयमात्मवान् । मय्यात्मानं सह जगद् द्रक्ष्यस्यात्मनि चापि माम् ॥ ३१ ॥
သတ္တဝါအားလုံးအပေါ် ကရုဏာပြ၍ အားလုံးကို အဘယ (ဘေးကင်း) ပေးကာ ကိုယ်ကိုထိန်းသိမ်းလျက် သင်သည် ကိုယ်တိုင်သိမြင်မှု ရရှိမည်။ သင်သည် ကမ္ဘာလောကနှင့်တကွ ကိုယ်ကို ငါထဲတွင်မြင်ပြီး ငါကိုလည်း သင်ထဲတွင်မြင်မည်။
Verse 32
सहाहं स्वांशकलया त्वद्वीर्येण महामुने । तव क्षेत्रे देवहूत्यां प्रणेष्ये तत्त्वसंहिताम् ॥ ३२ ॥
အို မဟာရသီ! သင်၏ ဗီရျ (မျိုးဆက်အင်အား) ဖြင့် သင်၏ ဇနီး ဒေဝဟူတီ၏ ဗိုက်တွင် ငါသည် ငါ၏ အစိတ်အပိုင်းတော် (ဆွမ်းအংশ) အဖြစ် ပေါ်ထွန်းမည်။ သင်၏ သမီးကိုးဦးနှင့်အတူ ငါသည် အဆုံးစွန်သော တတ္တဝ (အခြေခံတရားများ) ကို ဆိုင်သော ဒർശနကို နាងအား သင်ကြားမည်။
Verse 33
मैत्रेय उवाच एवं तमनुभाष्याथ भगवान् प्रत्यगक्षज: । जगाम बिन्दुसरस: सरस्वत्या परिश्रितात् ॥ ३३ ॥
မૈထရေယ ကဆိုသည်—ဤသို့ ကර්ဒမ မုနိအား မိန့်ကြားပြီးနောက်၊ အာရုံများ အတွင်းသို့လှည့်၍ ဘက္တိ၌ တည်သောအခါသာ ထင်ရှားသော ဘုရားသခင်သည် စရസ്വတီမြစ်က ဝိုင်းရံထားသော ဘိန္ဒု-ဆရောဝရကန်မှ ထွက်ခွာသွားသည်။
Verse 34
निरीक्षतस्तस्य ययावशेष- सिद्धेश्वराभिष्टुतसिद्धमार्ग: । आकर्णयन् पत्ररथेन्द्रपक्षै- रुच्चारितं स्तोममुदीर्णसाम ॥ ३४ ॥
ရသီက ကြည့်နေစဉ်၊ လွတ်မြောက်သော မဟာစိဒ္ဓတို့ ချီးမွမ်းသည့် ဝိုင်ကుంఠသို့ သွားရာ စိဒ္ဓလမ်းကြောင်းဖြင့် ဘုရားသခင် ထွက်ခွာသွားသည်။ ဂရုဍ၏ တောင်ပံခတ်သံမှ ထွက်ပေါ်လာသော စာမဝေဒ သံယောဇဉ်ပါသော စတိုးတရသံကို ရသီသည် နားထောင်နေခဲ့သည်။
Verse 35
अथ सम्प्रस्थिते शुक्ले कर्दमो भगवानृषि: । आस्ते स्म बिन्दुसरसि तं कालं प्रतिपालयन् ॥ ३५ ॥
ထို့နောက် ဘုရားရှင် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ပူဇော်ထိုက်သော ရှင်ကာဒမ ရသီသည် ဘိန္ဒု-ဆရောဝရ ကန်ကမ်းနားတွင် နေထိုင်ကာ ဘုရားရှင် ပြောကြားထားသော အချိန်ကို စောင့်မျှော်နေ하였다။
Verse 36
मनु: स्यन्दनमास्थाय शातकौम्भपरिच्छदम् । आरोप्य स्वां दुहितरं सभार्य: पर्यटन्महीम् ॥ ३६ ॥
စွာယမ္ဘုဝ မနုသည် မိဖုရားနှင့်အတူ ရွှေအလှဆင်ထားသော ရထားကို စီးနင်း၍ သမီးကိုလည်း တင်ကာ ကမ္ဘာမြေတစ်လျှောက် လှည့်လည်ခရီးထွက်하였다။
Verse 37
तस्मिन् सुधन्वन्नहनि भगवान् यत्समादिशत् । उपायादाश्रमपदं मुने: शान्तव्रतस्य तत् ॥ ३७ ॥
အို ဗိဒုရ၊ ဘုရားရှင် ကြိုတင်မိန့်ကြားထားသော မင်္ဂလာနေ့တစ်နေ့တည်းတွင်ပင် တပဿာဝ്രတ ပြီးစီး刚သော ရှန်တဝရတ ရသီ၏ အာရှရမ်သို့ သူတို့ ရောက်ရှိ하였다။
Verse 38
यस्मिन् भगवतो नेत्रान्न्यपतन्नश्रुबिन्दव: । कृपया सम्परीतस्य प्रपन्नेऽर्पितया भृशम् ॥ ३८ ॥ तद्वै बिन्दुसरो नाम सरस्वत्या परिप्लुतम् । पुण्यं शिवामृतजलं महर्षिगणसेवितम् ॥ ३९ ॥
ထိုသန့်ရှင်းသော ကန်ကို “ဘိန္ဒု-ဆရောဝရ” ဟု ခေါ်ကြသည်။ အကြောင်းမှာ အကာအကွယ်တောင်းခံသော ရသီအပေါ် မဟာကရုဏာဖြင့် လွန်စွာလှုပ်ရှားသော ဘုရားရှင်၏ မျက်စိမှ မျက်ရည်စက်များ ထိုနေရာ၌ ကျခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဆရஸဝတီမြစ်ရေဖြင့် ပြည့်လျှံနေသော ထိုကန်ရေသည် မင်္ဂလာပြု၍ အမృతကဲ့သို့ ချိုမြိန်ကာ မဟာရသီများက လာရောက်သုံးဆောင်ကြသည်။
Verse 39
यस्मिन् भगवतो नेत्रान्न्यपतन्नश्रुबिन्दव: । कृपया सम्परीतस्य प्रपन्नेऽर्पितया भृशम् ॥ ३८ ॥ तद्वै बिन्दुसरो नाम सरस्वत्या परिप्लुतम् । पुण्यं शिवामृतजलं महर्षिगणसेवितम् ॥ ३९ ॥
ဆရஸဝတီမြစ်ရေဖြင့် ပြည့်လျှံနေသော သန့်ရှင်းသည့် “ဘိန္ဒု-ဆရောဝရ” ကန်ရေသည် မင်္ဂလာပြု၍ အမృతကဲ့သို့ ချိုမြိန်ကာ မဟာရသီများက လာရောက်သုံးဆောင်ကြသည်။
Verse 40
पुण्यद्रुमलताजालै: कूजत्पुण्यमृगद्विजै: । सर्वर्तुफलपुष्पाढ्यं वनराजिश्रियान्वितम् ॥ ४० ॥
ကန်၏ကမ်းခြေမှာ ကုသိုလ်ပြုသစ်ပင်နှင့် လျားပင်အုပ်စုများဖြင့် ဝန်းရံထားပြီး ရာသီအားလုံး၏ သီးနှံပန်းပွင့်များဖြင့် ပြည့်စုံသည်။ ကုသိုလ်ရှိ တိရစ္ဆာန်နှင့် ငှက်များက အသံမျိုးစုံဖြင့် တေးဆိုကာ တောအုပ်၏ အလှတရားဖြင့် တင့်တယ်လှပနေသည်။
Verse 41
मत्तद्विजगणैर्घुष्टं मत्तभ्रमरविभ्रमम् । मत्तबर्हिनटाटोपमाह्वयन्मत्तकोकिलम् ॥ ४१ ॥
ထိုဒေသသည် ပျော်ရွှင်သော ငှက်များ၏ သံစဉ်ဖြင့် မြည်ဟည်းနေသည်။ ပျားများသည် မျှော်လင့်သလို မူးယစ်ကာ လှည့်လည်ပျံသန်းပြီး၊ မယူးများသည် ဂုဏ်ယူစွာ ကပြကာ၊ ပျော်ရွှင်သော ကိုကီလာများက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ခေါ်ကြသည်။
Verse 42
कदम्बचम्पकाशोककरञ्जबकुलासनै: । कुन्दमन्दारकुटजैश्चूतपोतैरलङ्कृतम् ॥ ४२ ॥ कारण्डवै: प्लवैर्हंसै: कुररैर्जलकुक्कुटै: । सारसैश्चक्रवाकैश्च चकोरैर्वल्गु कूजितम् ॥ ४३ ॥
ဘိန္ဒု-ဆရောဝရကန်သည် ကဒမ္ဗ၊ ချမ္ပက၊ အရှိုက၊ ကရဉ္ဇ၊ ဘကူလ၊ အာသန၊ ကုန္ဒ၊ မန္ဒာရ၊ ကုဋဇ နှင့် မန်ကျည်း(အမ်)ပင်ငယ်တို့၏ ပန်းပွင့်အလှဖြင့် အလှဆင်ထားသည်။ ကာရဏ္ဍဝ ဘတ်တက်၊ ပ္လဝ၊ ဟင်္သာ၊ ကုရရ၊ ရေငှက်များ၊ စာရသ၊ ချက్రဝာက နှင့် ချကောရတို့၏ ချိုမြိန်သံများက လေထုကို ပြည့်စေသည်။
Verse 43
कदम्बचम्पकाशोककरञ्जबकुलासनै: । कुन्दमन्दारकुटजैश्चूतपोतैरलङ्कृतम् ॥ ४२ ॥ कारण्डवै: प्लवैर्हंसै: कुररैर्जलकुक्कुटै: । सारसैश्चक्रवाकैश्च चकोरैर्वल्गु कूजितम् ॥ ४३ ॥
ဘိန္ဒု-ဆရောဝရကန်သည် ကဒမ္ဗ၊ ချမ္ပက၊ အရှိုက၊ ကရဉ္ဇ၊ ဘကူလ၊ အာသန၊ ကုန္ဒ၊ မန္ဒာရ၊ ကုဋဇ နှင့် မန်ကျည်း(အမ်)ပင်ငယ်တို့၏ ပန်းပွင့်အလှဖြင့် အလှဆင်ထားသည်။ ကာရဏ္ဍဝ ဘတ်တက်၊ ပ္လဝ၊ ဟင်္သာ၊ ကုရရ၊ ရေငှက်များ၊ စာရသ၊ ချက్రဝာက နှင့် ချကောရတို့၏ ချိုမြိန်သံများက လေထုကို ပြည့်စေသည်။
Verse 44
तथैव हरिणै: क्रोडै: श्वाविद्गवयकुञ्जरै: । गोपुच्छैर्हरिभिर्मर्कैर्नकुलैर्नाभिभिर्वृतम् ॥ ४४ ॥
ကမ်းခြေများတွင် သမင်၊ တောဝက်၊ ဆူးဝက်(ပေါက်ကွဲ)၊ ဂဝယ၊ ဆင်၊ ဘဘုန်း၊ ခြင်္သေ့၊ မျောက်၊ နကူလ(မုန်ဂုစ်) နှင့် ကစ္စတူရီသမင်တို့ ပေါများစွာ ရှိနေသည်။
Verse 45
प्रविश्य तत्तीर्थवरमादिराज: सहात्मज: । ददर्श मुनिमासीनं तस्मिन् हुतहुताशनम् ॥ ४५ ॥ विद्योतमानं वपुषा तपस्युग्रयुजा चिरम् । नातिक्षामं भगवत: स्निग्धापाङ्गावलोकनात् । त द्वयहृतामृतकलापीयूषश्रवणेन च ॥ ४६ ॥ प्रांशुं पद्मपलाशाक्षं जटिलं चीरवाससम् । उपसंश्रित्य मलिनं यथार्हणमसंस्कृतम् ॥ ४७ ॥
ပထမမင်း စွာယမ္ဘုဝ မနုသည် သမီးနှင့်အတူ ထိုသန့်ရှင်းမြတ်သော တီရ္ထသို့ ဝင်ရောက်ကာ အာရှရမ်၌ မီးပူဇော်အာဟုတိများ ဆက်ကပ်ပြီး ထိုင်နေသော ရှင်ရသေ့ကို မြင်하였다။
Verse 46
प्रविश्य तत्तीर्थवरमादिराज: सहात्मज: । ददर्श मुनिमासीनं तस्मिन् हुतहुताशनम् ॥ ४५ ॥ विद्योतमानं वपुषा तपस्युग्रयुजा चिरम् । नातिक्षामं भगवत: स्निग्धापाङ्गावलोकनात् । त द्वयहृतामृतकलापीयूषश्रवणेन च ॥ ४६ ॥ प्रांशुं पद्मपलाशाक्षं जटिलं चीरवाससम् । उपसंश्रित्य मलिनं यथार्हणमसंस्कृतम् ॥ ४७ ॥
ရှင်ရသေ့၏ ကိုယ်ကာယသည် တောက်ပလင်းလက်နေ၏။ ကြာရှည်စွာ ပြင်းထန်သော တပဿာကို ကျင့်သော်လည်း အလွန်အမင်း မပိန်ပါးခဲ့သည်မှာ ဘဂဝန်၏ မေတ္တာပြည့် ကတောက်ရှ်အမြင်တော်ကို ခံရပြီး၊ လကဲ့သို့ သာယာသော သခင်၏ ဝచနအမృతကို နားဆင်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
Verse 47
प्रविश्य तत्तीर्थवरमादिराज: सहात्मज: । ददर्श मुनिमासीनं तस्मिन् हुतहुताशनम् ॥ ४५ ॥ विद्योतमानं वपुषा तपस्युग्रयुजा चिरम् । नातिक्षामं भगवत: स्निग्धापाङ्गावलोकनात् । त द्वयहृतामृतकलापीयूषश्रवणेन च ॥ ४६ ॥ प्रांशुं पद्मपलाशाक्षं जटिलं चीरवाससम् । उपसंश्रित्य मलिनं यथार्हणमसंस्कृतम् ॥ ४७ ॥
ရှင်ရသေ့သည် အရပ်ရှည်၍ ကြာပန်းရွက်ကဲ့သို့ ကျယ်ဝန်းသော မျက်လုံးများရှိကာ ဇဋာဆံပင်နှင့် စုတ်ပြတ်သော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ မနုသည် နီးကပ်သွား၍ မင်္ဂလာမပြုသေးသော ရတနာကဲ့သို့ အနည်းငယ် မလင်းမသန့် ဖြစ်နေသည်ဟု မြင်하였다။
Verse 48
अथोटजमुपायातं नृदेवं प्रणतं पुर: । सपर्यया पर्यगृह्णात्प्रतिनन्द्यानुरूपया ॥ ४८ ॥
မင်းကြီးသည် အာရှရမ်သို့ ရောက်လာ၍ မိမိရှေ့တွင် ဦးညွှတ်နမಸ್ಕာရပြုသည်ကို မြင်သောအခါ ရှင်ရသေ့သည် ကောင်းချီးပေးကာ ကြိုဆို၍ သင့်တော်သော ဂုဏ်ပြုမှုဖြင့် လက်ခံ하였다။
Verse 49
गृहीतार्हणमासीनं संयतं प्रीणयन्मुनि: । स्मरन् भगवदादेशमित्याह श्लक्ष्णया गिरा ॥ ४९ ॥
သင့်တော်သော ဂုဏ်ပြုမှုကို လက်ခံပြီးနောက် မင်းကြီးသည် တည်ငြိမ်စွာ မောနဖြင့် ထိုင်နေ하였다။ ထို့နောက် ကර්ဒမ မုနိသည် ဘဂဝန်၏ အမိန့်ကို သတိရကာ မင်းကြီးကို ပျော်ရွှင်စေသော နူးညံ့သည့် စကားသံဖြင့် ဤသို့ ပြော하였다။
Verse 50
नूनं चङ्क्रमणं देव सतां संरक्षणाय ते । वधाय चासतां यस्त्वं हरे: शक्तिर्हि पालिनी ॥ ५० ॥
အို ဘုရားရှင်၊ သင်၏ဤခရီးလှည့်လည်မှုသည် သာဓုသူတို့ကို ကာကွယ်ရန်နှင့် မကောင်းသူတို့ကို ဖျက်ဆီးရန်အတွက်ပင် ဖြစ်သည်၊ သင်သည် သရီဟရီ၏ ကာကွယ်သော သက္တိဖြစ်သောကြောင့်။
Verse 51
योऽर्केन्द्वग्नीन्द्रवायूनां यमधर्मप्रचेतसाम् । रूपाणि स्थान आधत्से तस्मै शुक्लाय ते नम: ॥ ५१ ॥
လိုအပ်သည့်အခါ သင်သည် နေဘုရား၊ လဘုရား၊ မီးဘုရား (အဂ္နိ)၊ အင်ဒြာ၊ လေဘုရား (ဝါယု)၊ ယမ၊ ဓမ္မ နှင့် ဝရုဏ တို့၏ အခန်းကဏ္ဍကို ယူဆောင်တတ်သည်။ သန့်ရှင်းတောက်ပသော ဝိષ્ણုဖြစ်သော သင်အား နမಸ್ಕာရ။
Verse 52
न यदा रथमास्थाय जैत्रं मणिगणार्पितम् । विस्फूर्जच्चण्डकोदण्डो रथेन त्रासयन्नघान् ॥ ५२ ॥ स्वसैन्यचरणक्षुण्णं वेपयन्मण्डलं भुव: । विकर्षन् बृहतीं सेनां पर्यटस्यंशुमानिव ॥ ५३ ॥ तदैव सेतव: सर्वे वर्णाश्रमनिबन्धना: । भगवद्रचिता राजन् भिद्येरन् बत दस्युभि: ॥ ५४ ॥
သင်သည် ရတနာတန်ဆာဆင်ထားသော အောင်မြင်ရေးရထားကို မစီး၍ အပြစ်သားတို့ကို မကြောက်ရွံ့စေဘဲ၊ ကြမ်းတမ်းသော ဓနု၏ တံခါးသံဖြင့် မဟာသံမထွက်စေဘဲ၊ နေရောင်ကဲ့သို့ မဟာတပ်ကို ဦးဆောင်ကာ—သူတို့၏ ခြေရာကြောင့် မြေကမ္ဘာတုန်လှုပ်စေသည့်အထိ—လောကကို မလှည့်လည်ခဲ့လျှင်၊ အို မင်းကြီး၊ ဘဂဝန်တော်က တည်ဆောက်ထားသော ဝဏ္ဏ-အာရှ్రమ ဓမ္မ၏ စည်းကမ်းကန့်သတ်ချက်များကို ဒস্যုများက ချိုးဖောက်ပစ်မည်ဖြစ်သည်။
Verse 53
न यदा रथमास्थाय जैत्रं मणिगणार्पितम् । विस्फूर्जच्चण्डकोदण्डो रथेन त्रासयन्नघान् ॥ ५२ ॥ स्वसैन्यचरणक्षुण्णं वेपयन्मण्डलं भुव: । विकर्षन् बृहतीं सेनां पर्यटस्यंशुमानिव ॥ ५३ ॥ तदैव सेतव: सर्वे वर्णाश्रमनिबन्धना: । भगवद्रचिता राजन् भिद्येरन् बत दस्युभि: ॥ ५४ ॥
သင်သည် ရတနာတန်ဆာဆင်ထားသော အောင်မြင်ရေးရထားကို မစီး၍ အပြစ်သားတို့ကို မကြောက်ရွံ့စေဘဲ၊ ကြမ်းတမ်းသော ဓနု၏ တံခါးသံဖြင့် မဟာသံမထွက်စေဘဲ၊ နေရောင်ကဲ့သို့ မဟာတပ်ကို ဦးဆောင်ကာ—သူတို့၏ ခြေရာကြောင့် မြေကမ္ဘာတုန်လှုပ်စေသည့်အထိ—လောကကို မလှည့်လည်ခဲ့လျှင်၊ အို မင်းကြီး၊ ဘဂဝန်တော်က တည်ဆောက်ထားသော ဝဏ္ဏ-အာရှ్రమ ဓမ္မ၏ စည်းကမ်းကန့်သတ်ချက်များကို ဒস্যုများက ချိုးဖောက်ပစ်မည်ဖြစ်သည်။
Verse 54
न यदा रथमास्थाय जैत्रं मणिगणार्पितम् । विस्फूर्जच्चण्डकोदण्डो रथेन त्रासयन्नघान् ॥ ५२ ॥ स्वसैन्यचरणक्षुण्णं वेपयन्मण्डलं भुव: । विकर्षन् बृहतीं सेनां पर्यटस्यंशुमानिव ॥ ५३ ॥ तदैव सेतव: सर्वे वर्णाश्रमनिबन्धना: । भगवद्रचिता राजन् भिद्येरन् बत दस्युभि: ॥ ५४ ॥
သင်သည် ရတနာတန်ဆာဆင်ထားသော အောင်မြင်ရေးရထားကို မစီး၍ အပြစ်သားတို့ကို မကြောက်ရွံ့စေဘဲ၊ ကြမ်းတမ်းသော ဓနု၏ တံခါးသံဖြင့် မဟာသံမထွက်စေဘဲ၊ နေရောင်ကဲ့သို့ မဟာတပ်ကို ဦးဆောင်ကာ—သူတို့၏ ခြေရာကြောင့် မြေကမ္ဘာတုန်လှုပ်စေသည့်အထိ—လောကကို မလှည့်လည်ခဲ့လျှင်၊ အို မင်းကြီး၊ ဘဂဝန်တော်က တည်ဆောက်ထားသော ဝဏ္ဏ-အာရှ్రమ ဓမ္မ၏ စည်းကမ်းကန့်သတ်ချက်များကို ဒস্যုများက ချိုးဖောက်ပစ်မည်ဖြစ်သည်။
Verse 55
अधर्मश्च समेधेत लोलुपैर्व्यङ्कुशैर्नृभि: । शयाने त्वयि लोकोऽयं दस्युग्रस्तो विनङ्क्ष्यति ॥ ५५ ॥
သင်သည် လောကအခြေအနေကို စိတ်မထားဘဲ အနားယူနေပါက ငွေကြေးလောဘကြီး၍ ထိန်းချုပ်မှုမရှိသော လူများကို တားဆီးသူမရှိသဖြင့် အဓမ္မသည် ကြီးထွားမည်; သူခိုးဓားပြတို့ တိုက်ခိုက်၍ လောကသည် ပျက်စီးမည်။
Verse 56
अथापि पृच्छे त्वां वीर यदर्थं त्वमिहागत: । तद्वयं निर्व्यलीकेन प्रतिपद्यामहे हृदा ॥ ५६ ॥
ဒါပေမယ့်လည်း၊ ရဲရင့်သော မင်းကြီး၊ သင်သည် ဘာရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဤနေရာသို့ လာသနည်းဟု မေးပါသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကျွန်ုပ်တို့သည် မလှည့်ကွက်သော စိတ်ဖြင့် မลังလျှင် ဆောင်ရွက်ပါမည်။
The chapter presents Viṣṇu’s darśana as the fruit of sustained tapas performed in devotional trance—discipline of mind and senses offered as bhakti, not mere yogic exhibition. In Bhāgavata theology, Bhagavān becomes visible when He is pleased by surrendered service; the appearance confirms that sincere spiritual practice is met by divine reciprocation and that the Lord can redirect mixed motives (including desire for marriage) toward dharma and eventual liberation.
Kardama’s honesty illustrates a key Bhāgavata principle: approaching the Lord, even with mixed desires, is superior to pursuing desires independently. By taking shelter of the Lord’s lotus feet, his personal motive is placed under divine purification. The Lord does not endorse lust as an ideal; He grants a dharmic arrangement (marriage to Devahūti) and simultaneously sets Kardama on a trajectory of detachment, culminating in self-realization and the advent of Kapila’s liberating instruction.
Devahūti is Svāyambhuva Manu’s daughter, given to Kardama as part of the manvantara’s dharmic social order. Their union is crucial because it becomes the locus for the Lord’s promised descent as Kapila, who will teach tattva-jñāna (Sāṅkhya) to Devahūti. The narrative thus links household life (gṛhastha-dharma), lineage expansion (nine daughters), and the highest aim (mokṣa) through Bhagavān-centered instruction.
The kāla-cakra imagery depicts time as the Lord’s irresistible governance over the cosmos—measuring creation through cyclic divisions (days, months, seasons, years) and diminishing embodied lifespan. Kardama emphasizes that while time consumes the world’s duration, it cannot ‘touch’ the devotee in the same way, because devotion aligns one with the eternal Lord and grants transcendence over fear and mortality.
The detailed tīrtha description establishes sacred geography as a theological witness: Bindu-sarovara is portrayed as sanctified by the Lord’s compassion (tears) and by the presence of sages, making it an ideal setting for revelation and dharmic transition. In Purāṇic narrative strategy, such descriptions also signal a shift from cosmic discourse to embodied history—where divine encounters occur within the sanctified natural world.