
Puṁsavana / Viṣṇu-vrata: Worship of Lakṣmī-Nārāyaṇa for Auspicious Progeny and Fortune
ပုṁစဝန ဝရတကို ကြားပြီးနောက် ပရိက္ခစ်မင်းက ဗိဿနုကို ပျော်ရွှင်စေမည့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းကို အသေးစိတ် မေးမြန်းသည်။ သုကဒေဝက အဂ္ရဟာယဏ လဆန်းတစ်ရက်မှ စ၍ တစ်နှစ်တာ ဘက္တိဝရတကို ဖော်ပြသည်။ မိန်းမသည် ခင်ပွန်းနှင့် ဘြာဟ္မဏတို့၏ ညွှန်ကြားမှုအောက်တွင် မနက်ပိုင်း သန့်စင်ကာ အဖြူဝတ်ဆင်၍ ဒိတီ၏ ဝရတနှင့် ဆက်စပ်သော မာရုတ်မွေးဖွားပုံကို နားထောင်ပြီး အစာမစားမီ လက္ရှ္မီနှင့်အတူ ဗိဿနုကို ပူဇော်ရသည်။ ဗိဿနုကို လက္ရှ္မီ၏ အရှင်၊ အပေါင်းစုံသော အိုင်ශ්ဝရယ၏ ပိုင်ရှင်ဟု ချီးမွမ်းသည့် ဆုတောင်းများနှင့် လက္ရှ္မီကို အတွင်းသက္တိဟု ဖော်ပြသည့် စတုတ္တိများ၊ နေ့စဉ် မန္တရနှင့် အုပစာရ ပူဇော်ပစ္စည်းများ ပါဝင်သည်။ မီးဟောမတွင် ဂီ ၁၂ ကြိမ် ပူဇော်ကာ လက္ရှ္မီ-နာရာယဏကို မင်္ဂလာ၏ ပူးတွဲရင်းမြစ်ဟု အလေးပေးသည်။ ဒဏ္ဍဝတ် ဦးချခြင်းနှင့် သက္တိ၊ ယဇ్ఞ၊ အရှင်-သက္တိ ဆက်နွယ်မှုကို ရှင်းလင်းသည့် ဆုတောင်းများလည်း ပါသည်။ အိမ်တွင်းအလေ့အထတွင် ပရသာဒ လက်ခံခြင်း၊ ဘြာဟ္မဏနှင့် သီလရှင်မိန်းမများကို ဂုဏ်ပြုခြင်း၊ ခင်ပွန်းမယား အတူတကွ ပါဝင်ခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။ တစ်နှစ်ပြည့်လျှင် ကာရ္တိက ပုဏ္ဏမီတွင် အစာရှောင်ကာ အဆုံးသတ်ပွဲတော် ပူဇော်ပြီး သားကောင်း၊ ဥစ္စာ၊ ကျန်းမာရေး၊ အိမ်ထောင်တည်ငြိမ်မှုတို့ကို ရရှိကြောင်း၊ ဒိတီက မာရုတ်များကို မွေးဖွားကာ ပျော်ရွှင်သောဘဝ ရခဲ့သကဲ့သို့ ဟောပြော၍ ဘက္တိ၏ အကျိုးနှင့် ကမ္မအကျိုးဆက်သို့ ဆက်လက်ချိတ်ဆက်သည်။
Verse 1
श्रीराजोवाच व्रतं पुंसवनं ब्रह्मन् भवता यदुदीरितम् । तस्य वेदितुमिच्छामि येन विष्णु: प्रसीदति ॥ १ ॥
မဟာရာဇာ ပရိက္ခစ် မိန့်တော်မူသည်—အို ဘြာဟ္မဏ၊ သင်သည် ပုṁစဝန ဝရတကို ပြောခဲ့ပြီးပြီ။ ထိုဝရတကို အသေးစိတ် သိလိုသည်၊ အကြောင်းမှာ ထိုဝရတကို ဆောင်ရွက်ခြင်းဖြင့် သီရိ ဝိෂ္ဏု ပရသန္န ဖြစ်တော်မူသည်။
Verse 2
श्रीशुक उवाच शुक्ले मार्गशिरे पक्षे योषिद्भर्तुरनुज्ञया । आरभेत व्रतमिदं सार्वकामिकमादित: ॥ २ ॥ निशम्य मरुतां जन्म ब्राह्मणाननुमन्त्र्य च । स्नात्वा शुक्लदती शुक्ले वसीतालङ्कृताम्बरे । पूजयेत्प्रातराशात्प्राग्भगवन्तं श्रिया सह ॥ ३ ॥
ရှုကဒေဝ ဂိုစွာမီ မိန့်ကြားသည်—အဂ္ဂရဟာယဏ (မာဂရှီရ္ရှ) လ၏ လင်းပကွက် ပထမနေ့တွင် ခင်ပွန်း၏ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့် မိန်းမသည် ဆန္ဒအားလုံးကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်သော တပဿာပါ ဝရတကို စတင်ရမည်။ ဗိဿဏုကို ပူဇော်မီ မရုတ်တို့၏ မွေးဖွားရာဇဝင်ကို နားထောင်ပြီး သင့်လျော်သော ဗြာဟ္မဏတို့၏ ညွှန်ကြားချက်အောက်တွင် မနက်ခင်း သွားသန့်စင်ကာ ရေချိုး၍ အဖြူရောင်အဝတ်နှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများ ဝတ်ဆင်ပြီး နံနက်စာမစားမီ သရီလက္ရှမီနှင့်အတူ ဘဂဝန် ဗိဿဏုကို ပူဇော်ရမည်။
Verse 3
श्रीशुक उवाच शुक्ले मार्गशिरे पक्षे योषिद्भर्तुरनुज्ञया । आरभेत व्रतमिदं सार्वकामिकमादित: ॥ २ ॥ निशम्य मरुतां जन्म ब्राह्मणाननुमन्त्र्य च । स्नात्वा शुक्लदती शुक्ले वसीतालङ्कृताम्बरे । पूजयेत्प्रातराशात्प्राग्भगवन्तं श्रिया सह ॥ ३ ॥
မာဂရှီရ္ရှ လ၏ လင်းပကွက် ပထမနေ့တွင် ခင်ပွန်း၏ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့် မိန်းမသည် ဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံစေသော ဤဝရတကို စတင်ရမည်။ မရုတ်တို့၏ မွေးဖွားရာဇဝင်ကို နားထောင်ပြီး ဗြာဟ္မဏတို့၏ သင့်လျော်သော ခွင့်ပြုချက်ရယူကာ မနက်ခင်း သွားသန့်စင်၍ ရေချိုးပြီး အဖြူရောင်အဝတ်နှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများ ဝတ်ဆင်ကာ နံနက်စာမစားမီ သရီလက္ရှမီနှင့်အတူ ဗိဿဏု ဘဂဝန်ကို ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်ရမည်။
Verse 4
अलं ते निरपेक्षाय पूर्णकाम नमोऽस्तु ते । महाविभूतिपतये नम: सकलसिद्धये ॥ ४ ॥
အလိုအလျောက်ပြည့်စုံ၍ မည်သည့်အရာကိုမျှ မလိုအပ်သော အရှင်ဘုရား၊ သင့်အား ဂါရဝပြု နမസ്കာရပါ၏။ မဟာဗိဘူတိ၏ အရှင်၊ သရီလက္ရှမီ၏ ခင်ပွန်း၊ စစ်ဒ္ဓိအားလုံး၏ အုပ်စိုးရှင်—သင့်အား ထပ်တလဲလဲ ပူဇော်နမস্কာရပါ၏။
Verse 5
यथा त्वं कृपया भूत्या तेजसा महिमौजसा । जुष्ट ईश गुणै: सर्वैस्ततोऽसि भगवान् प्रभु: ॥ ५ ॥
အရှင်ဘုရား၊ သင်သည် အကြောင်းမဲ့ကရုဏာ၊ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အာနုဘော်အားလုံး၊ တေဇောဓာတ်၊ မဟိမ၊ အောင်မြင်မှု၏ အင်အား၊ ဘလနှင့် အလွန်လောကီမဟုတ်သော ဂုဏ်ရည်အားလုံးဖြင့် ပြည့်စုံသောကြောင့် သင်သည် ဘဂဝန်၊ အားလုံး၏ အရှင်ဖြစ်ပါသည်။
Verse 6
विष्णुपत्नि महामाये महापुरुषलक्षणे । प्रीयेथा मे महाभागे लोकमातर्नमोऽस्तु ते ॥ ६ ॥
ဗိဿဏု၏ ဇနီးတော် မဟာမာယာ၊ မဟာပုရုෂ၏ လက္ခဏာများကို ဆောင်ထားသော မဟာဘဂ္ဂျဝတီ၊ ကျွန်ုပ်အပေါ် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်ပါစေ။ လောကမိခင်တော်၊ သင့်အား နမസ്കာရပါ၏။
Verse 7
ॐ नमो भगवते महापुरुषाय महानुभावाय महाविभूतिपतये सह महाविभूतिभिर्बलिमुपहरामीति । अनेनाहरहर्मन्त्रेण विष्णोरावाहनार्घ्यपाद्योपस्पर्शनस्नानवासउपवीतविभूषणगन्धपुष्पधूप दीपोपहाराद्युपचारान् सुसमाहितोपाहरेत् ॥ ७ ॥
အိုမ် နမော ဘဂဝတေ မဟာပုရုသာယ မဟာနုဘာဝာယ မဟာဝိဘူတိ-ပတယေ—မဟာဝိဘူတိများနှင့်အတူရှိသော သခင်ထံ ဤပူဇာ/အလှူကို ဆက်ကပ်ပါ၏။ ဤမန္တရကို နေ့စဉ် စိတ်တည်ငြိမ်စွာ ရွတ်ဆို၍ ဗိဿဏုကို အာဝါဟန ပြုကာ အရဃျ၊ ခြေလက်ဆေးရေ၊ အာစမနရေ၊ ရေချိုးရေ၊ ဝတ်စုံ၊ ယဇ္ဉောပဝီတ၊ အလှဆင်ပစ္စည်း၊ နံ့သာ၊ ပန်း၊ မီးခိုး၊ မီးအလင်း စသည့် အုပ်ချာများကို ဆက်ကပ်ရမည်။
Verse 8
हवि:शेषं च जुहुयादनले द्वादशाहुती: । ॐ नमो भगवते महापुरुषाय महाविभूतिपतये स्वाहेति ॥ ८ ॥
ထို့နောက် ကျန်ရှိသော ဟဝိစ်ကို သန့်ရှင်းသော မီးထဲသို့ အာဟုတီ ၁၂ ကြိမ် ဆက်ကပ်ရမည်။ အာဟုတီတိုင်းတွင် “အိုမ် နမော ဘဂဝတေ မဟာပုရုသာယ မဟာဝိဘူတိ-ပတယေ စွာဟာ” ဟု ရွတ်ဆိုရမည်။
Verse 9
श्रियं विष्णुं च वरदावाशिषां प्रभवावुभौ । भक्त्या सम्पूजयेन्नित्यं यदीच्छेत्सर्वसम्पद: ॥ ९ ॥
အကယ်၍ လူတစ်ဦးသည် အလုံးစုံသော စည်းစိမ်အိုင်ရှဝရျကို လိုလားပါက နေ့စဉ် ဘက္တိဖြင့် သရီလက္ရှမီနှင့်အတူ ဗိဿဏုကို ထုံးတမ်းအတိုင်း ပူဇော်ရမည်။ လက္ရှမီ-နာရာယဏ နှစ်ပါးသည် အလွန်တန်ခိုးကြီးသော ပေါင်းစည်းမှုဖြစ်၍ ကောင်းချီးအားလုံးကို ပေးသနားသူ၊ ကံကောင်းခြင်း၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်သဖြင့် လူတိုင်း ပူဇော်သင့်သည်။
Verse 10
प्रणमेद्दण्डवद्भूमौ भक्तिप्रह्वेण चेतसा । दशवारं जपेन्मन्त्रं तत: स्तोत्रमुदीरयेत् ॥ १० ॥
ဘက္တိကြောင့် နှိမ့်ချသော စိတ်ဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒဏ္ဍဝတ် ပရဏာမ (တုတ်တံကဲ့သို့ လဲကျ၍ ဦးချ) ပြုရမည်။ ထိုသို့ ဦးချနေစဉ် မန္တရကို ဆယ်ကြိမ် ရွတ်ဆိုပြီးနောက် စတိုးတရ (ချီးမွမ်းဆုတောင်း) ကို ရွတ်ဖတ်ရမည်။
Verse 11
युवां तु विश्वस्य विभू जगत: कारणं परम् । इयं हि प्रकृति: सूक्ष्मा मायाशक्तिर्दुरत्यया ॥ ११ ॥
အို အာဏာရှင်မြတ်တို့၊ သင်တို့နှစ်ပါး (ဗိဿဏုနှင့် သရီလက္ရှမီ) သည် စကြဝဠာတစ်ခုလုံး၏ ပိုင်ရှင်များဖြစ်ပြီး ဖန်ဆင်းခြင်း၏ အမြင့်ဆုံး အကြောင်းရင်းဖြစ်ကြသည်။ ဤပရကృతిသည် အလွန်သိမ်မွေ့၍ သင်တို့၏ မာယာ-ရှက္တိဖြစ်သဖြင့် ကျော်လွန်ရန် အလွန်ခက်ခဲသည်။
Verse 12
तस्या अधीश्वर: साक्षात्त्वमेव पुरुष: पर: । त्वं सर्वयज्ञ इज्येयं क्रियेयं फलभुग्भवान् ॥ १२ ॥
အရှင်ဘုရား၊ ထိုစွမ်းအင်၏ အုပ်စိုးရှင်သည် တကယ်တမ်း သင်တော်မူသော ပရမပုရုရှ ဖြစ်ပါသည်။ သင်သည် ယဇ္ဉာ၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်တော်; သရီလက္ရှမီသည် သင့်အား ပူဇော်ရာ၏ မူလရုပ်ဖြစ်ပြီး သင်သည် ယဇ္ဉာအားလုံး၏ အကျိုးကို ခံစားသူ ဖြစ်ပါသည်။
Verse 13
गुणव्यक्तिरियं देवी व्यञ्जको गुणभुग्भवान् । त्वं हि सर्वशरीर्यात्मा श्री: शरीरेन्द्रियाशया: । नामरूपे भगवती प्रत्ययस्त्वमपाश्रय: ॥ १३ ॥
ဤနေရာရှိ သရီလက္ရှမီသည် ဂုဏ်တရားများ၏ ပေါ်လွင်မှုဖြစ်ပြီး၊ သင်သည် ထိုဂုဏ်များကို ပေါ်ထွန်းစေသူနှင့် ခံစားသူ ဖြစ်ပါသည်။ သင်သည် သတ္တဝါအားလုံး၏ ပရမాత్మာအဖြစ် နေထိုင်တော်မူပြီး၊ သရီသည် သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာ၊ အင်္ဂါရုံများနှင့် စိတ်၏ အားထားရာပုံစံ ဖြစ်သည်။ သူမတွင် သန့်ရှင်းသော နာမနှင့် ရုပ်ရှိသော်လည်း၊ သင်သည် နာမရုပ်အားလုံး၏ အခြေခံနှင့် ပေါ်ထွန်းစေသော အကြောင်းရင်း ဖြစ်ပါသည်။
Verse 14
यथा युवां त्रिलोकस्य वरदौ परमेष्ठिनौ । तथा म उत्तमश्लोक सन्तु सत्या महाशिष: ॥ १४ ॥
သင်တို့နှစ်ပါးသည် သုံးလောက၏ အမြင့်ဆုံး အုပ်စိုးရှင်နှင့် ကောင်းချီးပေးသူ ဖြစ်သကဲ့သို့၊ အုတ်တမရှ္လိုကာ အရှင်၊ သင့်ကရုဏာဖြင့် ကျွန်ုပ်၏ မြင့်မြတ်သော ဆန္ဒများ ပြည့်စုံပါစေ။
Verse 15
इत्यभिष्टूय वरदं श्रीनिवासं श्रिया सह । तन्नि:सार्योपहरणं दत्त्वाचमनमर्चयेत् ॥ १५ ॥
ဤသို့ အထက်ဖော်ပြပါ နည်းလမ်းအတိုင်း သရီနိဝါသ ဟု ခေါ်သော ဗိဿဏုဘုရားကို မိခင် လက္ရှမီနှင့်အတူ ဆုတောင်းသီချင်းများဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် ပူဇော်ပစ္စည်းများကို ဖယ်ရှားပြီး အာချမန (လက်ဆေး၊ ပါးစပ်ဆေး) အတွက် ရေကို ဆက်ကပ်ကာ ထပ်မံ အာရాధနာ ပြုရမည်။
Verse 16
तत: स्तुवीत स्तोत्रेण भक्तिप्रह्वेण चेतसा । यज्ञोच्छिष्टमवघ्राय पुनरभ्यर्चयेद्धरिम् ॥ १६ ॥
ထို့နောက် ဘက္တိနှင့် နှိမ့်ချမှုဖြင့် နမ့်ကျသော စိတ်ဖြင့် စတိုးထရ သီချင်းများကို ဆိုကာ အရှင်နှင့် မိခင် လက္ရှမီကို ချီးမွမ်းရမည်။ ထို့ပြီး ယဇ္ဉာပရသာဒ၏ ကျန်ရစ်သည့် အပိုင်း၏ အနံ့ကို ခံယူကာ ဟရီနှင့် လက္ရှမီကြီးကို ထပ်မံ ပူဇော်ရမည်။
Verse 17
पतिं च परया भक्त्या महापुरुषचेतसा । प्रियैस्तैस्तैरुपनमेत् प्रेमशील: स्वयं पति: । बिभृयात् सर्वकर्माणि पत्न्या उच्चावचानि च ॥ १७ ॥
ခင်ပွန်းကို အမြင့်ဆုံးပုရုရှ၏ ကိုယ်စားလှယ်ဟု ယူဆ၍ ဇနီးသည် သန့်ရှင်းသော ဘက္တိဖြင့် ပရသာဒ (prasāda) ကို ပူဇော်ကာ ဝတ်ပြုရမည်။ ဇနီး၏ မေတ္တာကြောင့် ပျော်ရွှင်သော ခင်ပွန်းသည် အိမ်ထောင်ရေး၏ အကြီးအငယ် ကိစ္စအားလုံးကို ကိုယ်တိုင် တာဝန်ယူဆောင်ရွက်ရမည်။
Verse 18
कृतमेकतरेणापि दम्पत्योरुभयोरपि । पत्न्यां कुर्यादनर्हायां पतिरेतत् समाहित: ॥ १८ ॥
ခင်ပွန်းနှင့် ဇနီးအကြား တစ်ဦးတည်းက ဒီဘက္တိဝန်ဆောင်မှုကို လုပ်ဆောင်လည်း လုံလောက်သည်။ ဆက်ဆံရေးကောင်းခြင်းကြောင့် အကျိုးရလဒ်ကို နှစ်ဦးစလုံး ခံစားရမည်။ ထို့ကြောင့် ဇနီး မလုပ်နိုင်ပါက ခင်ပွန်းက သေချာစွာ လုပ်ဆောင်ရမည်၊ သစ္စာရှိသော ဇနီးလည်း အကျိုးကို မျှဝေခံစားမည်။
Verse 19
विष्णोर्व्रतमिदं बिभ्रन्न विहन्यात्कथञ्चन । विप्रान् स्त्रियो वीरवती: स्रग्गन्धबलिमण्डनै: । अर्चेदहरहर्भक्त्या देवं नियममास्थिता ॥ १९ ॥ उद्वास्य देवं स्वे धाम्नि तन्निवेदितमग्रत: । अद्यादात्मविशुद्ध्यर्थं सर्वकामसमृद्धये ॥ २० ॥
ဤ ဝိෂ္ဏု-ဝရတကို ခံယူထားသူသည် အကောင်အထည်ဖော်ရာတွင် မည်သို့မျှ မလွဲမသွားရ။ ပရသာဒ (prasāda) အကျန်၊ ပန်းမော်လီ၊ စန္ဒနံ့၊ နైవေဒျနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် နေ့စဉ် ဘြာဟ္မဏများနှင့် ခင်ပွန်း၊ သားသမီးတို့နှင့် ငြိမ်းချမ်းစွာ နေထိုင်သော အမျိုးသမီးများကိုလည်း ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ စည်းကမ်းကို ထိန်းသိမ်းသော ဇနီးသည် နေ့စဉ် မဟာဘက္တိဖြင့် သီရိဝိෂ္ဏုကို အာရాధနာ ပြုရမည်။
Verse 20
विष्णोर्व्रतमिदं बिभ्रन्न विहन्यात्कथञ्चन । विप्रान् स्त्रियो वीरवती: स्रग्गन्धबलिमण्डनै: । अर्चेदहरहर्भक्त्या देवं नियममास्थिता ॥ १९ ॥ उद्वास्य देवं स्वे धाम्नि तन्निवेदितमग्रत: । अद्यादात्मविशुद्ध्यर्थं सर्वकामसमृद्धये ॥ २० ॥
ထို့နောက် ဘုရားကို မိမိ၏ ဓာမ၌ အိပ်ရာပေါ်တွင် အနားယူစေပြီး၊ ပူဇော်ထားသော နైవေဒျကို ရှေ့တွင် ထားရမည်။ ထို့ပြီး အတ္တမသန့်စင်မှုအတွက်နှင့် ဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံရန် ပရသာဒ (prasāda) ကို သုံးဆောင်ရမည်။ ဤသို့ဖြင့် ခင်ပွန်းဇနီး နှစ်ဦးစလုံး သန့်ရှင်း၍ ဆန္ဒများ ပြည့်စုံကြသည်။
Verse 21
एतेन पूजाविधिना मासान् द्वादश हायनम् । नीत्वाथोपरमेत्साध्वी कार्तिके चरमेऽहनि ॥ २१ ॥
ဤပူဇော်နည်းဖြင့် သီလရှိသော ဇနီးသည် တစ်နှစ်တိုင်တိုင် (၁၂ လ) ဆက်တိုက် ဘက္တိဝန်ဆောင်မှုကို ပြုလုပ်ရမည်။ တစ်နှစ်ပြည့်သည့်နောက် ကာတ္တိကလ၏ လပြည့်နေ့တွင် အစာရှောင်၍ ဝရတကို အဆုံးသတ်ရမည်။
Verse 22
श्वोभूतेऽप उपस्पृश्य कृष्णमभ्यर्च्य पूर्ववत् । पय:शृतेन जुहुयाच्चरुणा सह सर्पिषा । पाकयज्ञविधानेन द्वादशैवाहुती: पति: ॥ २२ ॥
နောက်နေ့မနက်တွင် ရေချိုးသန့်စင်ပြီး ယခင်ကဲ့သို့ သီရိကృష్ణကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် ဂೃಹ്യသုတ္တရားအတိုင်း ပကယဇ్ఞနည်းဖြင့် ဂျီထည့်သော နို့ဆန်ပြုတ်/ခီရ်ကို ချက်ပြီး၊ ထိုအစာဖြင့် မီးသို့ အာဟုတိ ၁၂ ကြိမ် ဆက်ကပ်စေ။
Verse 23
आशिष: शिरसादाय द्विजै: प्रीतै: समीरिता: । प्रणम्य शिरसा भक्त्या भुञ्जीत तदनुज्ञया ॥ २३ ॥
ထို့နောက် ဘြာဟ္မဏများကို စိတ်ကျေနပ်စေ။ စိတ်ကျေနပ်သော ဘြာဟ္မဏများက ကောင်းချီးပေးသော် ဘက္တိဖြင့် ခေါင်းငုံ့နမസ്കာပြု၍ သူတို့၏ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့် ပရသာဒကို သုံးဆောင်ရမည်။
Verse 24
आचार्यमग्रत: कृत्वा वाग्यत: सह बन्धुभि: । दद्यात्पत्न्यै चरो: शेषं सुप्रजास्त्वं सुसौभगम् ॥ २४ ॥
စားသောက်မီ အာစာရျကို အရှေ့တွင် သက်သာစွာ ထိုင်စေပြီး၊ ဆွေမျိုးများနှင့်အတူ စကားကို ထိန်းချုပ်ကာ ဂုရုထံ ပရသာဒကို ဆက်ကပ်ရမည်။ ထို့နောက် ဇနီးသည် ဂျီဖြင့်ချက်သော ချရု၏ ကျန်အပိုင်းကို စားသုံးရမည်; ထိုကဲ့သို့စားခြင်းဖြင့် သားကောင်းသမီးကောင်းနှင့် ကောင်းသော စုဘဂ္ဂ (ကံကောင်းမှု) ရရှိသည်။
Verse 25
एतच्चरित्वा विधिवद्व्रतं विभो रभीप्सितार्थं लभते पुमानिह । स्त्री चैतदास्थाय लभेत सौभगं श्रियं प्रजां जीवपतिं यशो गृहम् ॥ २५ ॥
ဤဝရတကို သာස්တရအတိုင်း စနစ်တကျ ကျင့်သုံးလျှင် ယောကျာ်းသည် ဤဘဝ၌ပင် ဘုရားထံမှ မိမိလိုလားသော ကောင်းချီးများကို ရရှိမည်။ ဤပွဲတော်ကို အားထားကျင့်သုံးသော ဇနီးသည်လည်း စုဘဂ္ဂ၊ စည်းစိမ်၊ သားသမီး၊ အသက်ရှည်သော ခင်ပွန်း၊ ဂုဏ်သတင်းနှင့် ကောင်းသော အိမ်ရာကို ရရှိမည်။
Verse 26
कन्या च विन्देत समग्रलक्षणं पतिं त्ववीरा हतकिल्बिषां गतिम् । मृतप्रजा जीवसुता धनेश्वरी सुदुर्भगा सुभगा रूपमग्र्यम् ॥ २६ ॥ विन्देद्विरूपा विरुजा विमुच्यते य आमयावीन्द्रियकल्यदेहम् । एतत्पठन्नभ्युदये च कर्म- ण्यनन्ततृप्ति: पितृदेवतानाम् ॥ २७ ॥ तुष्टा: प्रयच्छन्ति समस्तकामान् होमावसाने हुतभुक् श्रीहरिश्च । राजन् महन्मरुतां जन्म पुण्यं दितेर्व्रतं चाभिहितं महत्ते ॥ २८ ॥ नैवोद्विजे पर दुरत्ययवैतरण्या- स्त्वद्वीर्यगायनमहामृतमग्नचित्त: । शोचे ततो विमुखचेतस इन्द्रियार्थ- मायासुखाय भरमुद्वहतो विमूढान् ॥ ४३ ॥
ဤဝရတကို မင်္ဂလာမပြုသေးသော မိန်းကလေးက ကျင့်သုံးလျှင် လက္ခဏာပြည့်စုံသော ကောင်းမွန်သည့် ခင်ပွန်းကို ရရှိမည်။ အဝီရာ (ခင်ပွန်း သို့မဟုတ် သားမရှိသူ) မိန်းမသည် အပြစ်ကင်းစင်၍ အထက်မြတ်သော ဂတိကို ရရှိမည်။ ကလေးဆုံးရှုံးခဲ့သူသည် အသက်ရှည်သော သားသမီးနှင့် ငွေကြေးစည်းစိမ်ကို ရရှိမည်။ ကံမကောင်းသူ ကံကောင်းသူဖြစ်လာပြီး မလှသူ လှပလာမည်; နာမကျန်းသူသည် ရောဂါကင်းစင်၍ လုပ်ငန်းဆောင်ရွက်နိုင်သော ကိုယ်ခန္ဓာကို ရရှိမည်။ ပိတೃနှင့် ဒေဝတာများအတွက် အာဟုတိ ဆက်ကပ်စဉ်၊ အထူးသဖြင့် ရှရဒ္ဓပွဲတွင် ဤဇာတ်ကြောင်းကို ဖတ်ရွတ်လျှင် သူတို့သည် အလွန်တရာ တೃप्त၍ ဆန္ဒအားလုံးကို ပေးကြမည်။ ဟోမ အဆုံးတွင် အဂ္နိဒေဝ၊ သီရိဟရီ ဝိෂ္ဏုနှင့် သီရိလက္ခ္မီတို့ ပျော်ရွှင်ကြသည်။ အို ဘုရင် ပရိက்ရှစ်! ဒိတီ၏ မဟာဝရတကို ငါ အပြည့်အစုံ ရှင်းပြပြီးပြီ—ထိုကြောင့် မရုတ်များကဲ့သို့ ပုဏ္ဏသန္တಾನနှင့် ပျော်ရွှင်သော ဘဝကို ရရှိခဲ့သည်။
Verse 27
कन्या च विन्देत समग्रलक्षणं पतिं त्ववीरा हतकिल्बिषां गतिम् । मृतप्रजा जीवसुता धनेश्वरी सुदुर्भगा सुभगा रूपमग्र्यम् ॥ २६ ॥ विन्देद्विरूपा विरुजा विमुच्यते य आमयावीन्द्रियकल्यदेहम् । एतत्पठन्नभ्युदये च कर्म- ण्यनन्ततृप्ति: पितृदेवतानाम् ॥ २७ ॥ तुष्टा: प्रयच्छन्ति समस्तकामान् होमावसाने हुतभुक् श्रीहरिश्च । राजन् महन्मरुतां जन्म पुण्यं दितेर्व्रतं चाभिहितं महत्ते ॥ २८ ॥ नैवोद्विजे पर दुरत्ययवैतरण्या- स्त्वद्वीर्यगायनमहामृतमग्नचित्त: । शोचे ततो विमुखचेतस इन्द्रियार्थ- मायासुखाय भरमुद्वहतो विमूढान् ॥ ४३ ॥
ဤဝရတကို ကျင့်သုံးပါက မင်္ဂလာလက္ခဏာပြည့်စုံသော အကောင်းဆုံး ခင်ပွန်းကို မိန်းကလေးသည် ရရှိမည်။ ‘အဝီရာ’ ဟူသော ခင်ပွန်း သို့မဟုတ် သားမရှိသော မိန်းမက ဤပူဇော်ပွဲကို ပြုလုပ်လျှင် အပြစ်ကင်းစင်၍ မြင့်မြတ်သော သာသနာရေးရာ ဂတိကို ရောက်မည်။ မွေးပြီးနောက် ကလေးများ သေဆုံးတတ်သော မိန်းမသည် အသက်ရှည်သော သားကို ရပြီး ငွေကြေးကံကောင်းလာမည်; ကံမကောင်းသူက ကံကောင်းသူဖြစ်လာပြီး ရုပ်မလှသူက အလှအပအကောင်းဆုံးကို ရမည်။ နာမကျန်းသော ယောက်ျားသည် ရောဂါမှ လွတ်ကင်း၍ အလုပ်လုပ်နိုင်သော ကျန်းမာသန်စွမ်းသော ကိုယ်ခန္ဓာကို ရမည်။ śrāddha အခမ်းအနားကဲ့သို့ ပိတೃနှင့် ဒေဝတားတို့အတွက် ဟိုးမ ပြုစဉ် ဤကഥာကို ဖတ်ရွတ်လျှင် သူတို့သည် အလွန်တရာ ကျေနပ်၍ ဆန္ဒအားလုံးကို ပေးတော်မူမည်။ ဟိုးမပြီးဆုံးချိန်တွင် သရီဟရီ (ဝိෂ္ဏု) နှင့် သရီလက္ရှ္မီတို့ အထူးပင် ပျော်ရွှင်တော်မူကြသည်။ အို ဘုရင် ပရိက္ခိတ်၊ ဒိတီ၏ ဤဝရတကြောင့် မရုတ်တို့၏ ပုဏ္ဏယမွေးဖွားခြင်းနှင့် သုခဘဝ ရရှိပုံကို ငါသည် အသေးစိတ် ဖော်ပြပြီးပြီ။
Verse 28
कन्या च विन्देत समग्रलक्षणं पतिं त्ववीरा हतकिल्बिषां गतिम् । मृतप्रजा जीवसुता धनेश्वरी सुदुर्भगा सुभगा रूपमग्र्यम् ॥ २६ ॥ विन्देद्विरूपा विरुजा विमुच्यते य आमयावीन्द्रियकल्यदेहम् । एतत्पठन्नभ्युदये च कर्म- ण्यनन्ततृप्ति: पितृदेवतानाम् ॥ २७ ॥ तुष्टा: प्रयच्छन्ति समस्तकामान् होमावसाने हुतभुक् श्रीहरिश्च । राजन् महन्मरुतां जन्म पुण्यं दितेर्व्रतं चाभिहितं महत्ते ॥ २८ ॥ नैवोद्विजे पर दुरत्ययवैतरण्या- स्त्वद्वीर्यगायनमहामृतमग्नचित्त: । शोचे ततो विमुखचेतस इन्द्रियार्थ- मायासुखाय भरमुद्वहतो विमूढान् ॥ ४३ ॥
ဤဝရတကို ကျင့်သုံးပါက မင်္ဂလာလက္ခဏာပြည့်စုံသော အကောင်းဆုံး ခင်ပွန်းကို မိန်းကလေးသည် ရရှိမည်။ ‘အဝီရာ’ ဟူသော ခင်ပွန်း သို့မဟုတ် သားမရှိသော မိန်းမက ဤပူဇော်ပွဲကို ပြုလုပ်လျှင် အပြစ်ကင်းစင်၍ မြင့်မြတ်သော သာသနာရေးရာ ဂတိကို ရောက်မည်။ မွေးပြီးနောက် ကလေးများ သေဆုံးတတ်သော မိန်းမသည် အသက်ရှည်သော သားကို ရပြီး ငွေကြေးကံကောင်းလာမည်; ကံမကောင်းသူက ကံကောင်းသူဖြစ်လာပြီး ရုပ်မလှသူက အလှအပအကောင်းဆုံးကို ရမည်။ နာမကျန်းသော ယောက်ျားသည် ရောဂါမှ လွတ်ကင်း၍ အလုပ်လုပ်နိုင်သော ကျန်းမာသန်စွမ်းသော ကိုယ်ခန္ဓာကို ရမည်။ śrāddha အခမ်းအနားကဲ့သို့ ပိတೃနှင့် ဒေဝတားတို့အတွက် ဟိုးမ ပြုစဉ် ဤကഥာကို ဖတ်ရွတ်လျှင် သူတို့သည် အလွန်တရာ ကျေနပ်၍ ဆန္ဒအားလုံးကို ပေးတော်မူမည်။ ဟိုးမပြီးဆုံးချိန်တွင် သရီဟရီ (ဝိෂ္ဏု) နှင့် သရီလက္ရှ္မီတို့ အထူးပင် ပျော်ရွှင်တော်မူကြသည်။ အို ဘုရင် ပရိက္ခိတ်၊ ဒိတီ၏ ဤဝရတကြောင့် မရုတ်တို့၏ ပုဏ္ဏယမွေးဖွားခြင်းနှင့် သုခဘဝ ရရှိပုံကို ငါသည် အသေးစိတ် ဖော်ပြပြီးပြီ။
The chapter frames the vrata as a time-bound, purity-oriented sādhana anchored in a calendrical vrata structure (tithi-māsa-niyama). Beginning in the bright fortnight signals growth and auspicious increase (śukla-pakṣa), aligning household intent (progeny, fortune, stability) with devotional discipline. The text’s emphasis is not mere astrology but regulated bhakti: cleanliness, mantra, worship before eating, and hearing sacred narrative—practices that cultivate sattva and steadiness for a full year.
The prayer states that Lakṣmī appears as the external energy in the material world yet is always the Lord’s internal energy (antaraṅgā-śakti). This reconciles two functions: she governs prosperity and embodied capacities in the world, while remaining transcendently united with Viṣṇu as His personal potency. The chapter uses this śakti-tattva to justify worshiping Lakṣmī-Nārāyaṇa together as the complete source of auspiciousness.
The text presents broad eligibility: married women (with husband’s guidance), husbands on behalf of wives, unmarried girls seeking a suitable husband, and women facing misfortune (avīrā, child-loss, poverty). The promised results range from progeny, reputation, fortune, health, and marital longevity to spiritual promotion for those without worldly supports. The narrative intent is to show that regulated devotion to Lakṣmī-Nārāyaṇa converts personal aims into God-pleasing practice, with results granted by divine satisfaction rather than mechanical ritualism.