Shloka 28
Prahlāda Rejects Demonic Diplomacy and Proclaims Navadhā Bhakti
श्रीगुरुपुत्र उवाच न मत्प्रणीतं न परप्रणीतं सुतो वदत्येष तवेन्द्रशत्रो । नैसर्गिकीयं मतिरस्य राजन् नियच्छ मन्युं कददा: स्म मा न: ॥ २८ ॥
śrī-guru-putra uvāca na mat-praṇītaṁ na para-praṇītaṁ suto vadaty eṣa tavendra-śatro naisargikīyaṁ matir asya rājan niyaccha manyuṁ kad adāḥ sma mā naḥ
ဆရာ့သားက ပြောသည်- အို သိကြားမင်း၏ရန်သူ၊ သင့်သားပြောသောစကားကို ငါသော်လည်းကောင်း၊ အခြားသူသော်လည်းကောင်း မသင်ပေးခဲ့ပါ။ ဤဉာဏ်သည် သူ့အလိုလို ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အမျက်ဒေါသကို ဖြေလျော့ပြီး ငါတို့ကို အပြစ်မတင်ပါနှင့်။
FAQs
This verse states that Prahlāda’s understanding is “naisargikīya”—natural and self-arising—indicating that devotion and spiritual insight can manifest spontaneously by divine grace and prior spiritual impressions.
He clarifies that Prahlāda did not learn these teachings from the school or any outside instructor, and he pleads with Hiraṇyakaśipu to restrain his anger so the teachers are not punished for Prahlāda’s devotion.
Recognize that genuine spirituality cannot be forced or suppressed; encourage sincere devotion and inner conscience, and respond to differences in belief with restraint rather than anger.