Shloka 54
Hiraṇyakaśipu’s Wrath, the Assault on Vedic Culture, and the Boy-Yamarāja’s Teaching on the Soul
कामं नयतु मां देव: किमर्धेनात्मनो हि मे । दीनेन जीवता दु:खमनेन विधुरायुषा ॥ ५४ ॥
kāmaṁ nayatu māṁ devaḥ kim ardhenātmano hi me dīnena jīvatā duḥkham anena vidhurāyuṣā
မေတ္တာမဲ့သော ကံကြမ္မာသည် ကျွန်ုပ်၏ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ဝက်ဖြစ်သော ဇနီးကို ယူသွားလျှင်၊ ကျွန်ုပ်ကိုလည်း အဘယ်ကြောင့် မယူသွားသနည်း။ ဇနီးဆုံးရှုံး၍ မုဆိုးမယောက်ျားကဲ့သို့ အဝက်ကိုယ်ဖြင့် ဒုက္ခတရားအတွင်း အသက်ရှင်ခြင်းသည် ဘာအကျိုးရှိသနည်း။
FAQs
This verse voices the anguish of living with a fragile, limited lifespan, describing such existence as suffering when one is obsessed with bodily survival and time-bound life.
During his intense austerities to gain extraordinary power, Hiranyakashipu expresses desperation about mortality—implying that a diminished, vulnerable life feels pointless to him.
Use awareness of life’s brevity to prioritize lasting spiritual values—devotion, character, and purposeful living—rather than anxiety-driven attachment to mere survival or status.