Shloka 20
Hiraṇyakaśipu’s Wrath, the Assault on Vedic Culture, and the Boy-Yamarāja’s Teaching on the Soul
श्रीहिरण्यकशिपुरुवाच अम्बाम्ब हे वधू: पुत्रा वीरं मार्हथ शोचितुम् । रिपोरभिमुखे श्लाघ्य: शूराणां वध ईप्सित: ॥ २० ॥
śrī-hiraṇyakaśipur uvāca ambāmba he vadhūḥ putrā vīraṁ mārhatha śocitum ripor abhimukhe ślāghyaḥ śūrāṇāṁ vadha īpsitaḥ
ဟိရဏ္ယကသိပုက ပြောသည်—အမေ အမေ၊ မင်္ဂလာမယားနှင့် သားတို့ရေ၊ ထိုသူရဲကောင်းအတွက် မငိုကြွေးကြနှင့်။ ရန်သူရှေ့မှောက်၌ သူရဲကောင်းသေခြင်းသည် ချီးကျူးထိုက်ပြီး သူရဲကောင်းတို့အလိုရှိသော မရဏဖြစ်သည်။
FAQs
It states that for the brave, dying while confronting the enemy is considered praiseworthy and even desirable, and thus not a cause for lamentation.
He was consoling the family after Hiraṇyākṣa’s death, presenting it as an honorable end for a warrior who met the opponent face to face.
It encourages meeting life’s challenges directly and honoring courage and duty, while not collapsing into grief when someone has acted with integrity and strength.