Srimad Bhagavatam — Saptama Skandha, Shloka 1
Paramahaṁsa-Dharma: The Avadhūta-like Sannyāsī and Prahlāda’s Dialogue with the ‘Python’ Saint
श्रीनारद उवाच कल्पस्त्वेवं परिव्रज्य देहमात्रावशेषित: । ग्रामैकरात्रविधिना निरपेक्षश्चरेन्महीम् ॥ १ ॥
śrī-nārada uvāca kalpas tv evaṁ parivrajya deha-mātrāvaśeṣitaḥ grāmaika-rātra-vidhinā nirapekṣaś caren mahīm
သီရိ နာရဒ မုနိက မိန့်ကြားသည်—ဝိညာဉ်ရေး ဉာဏ်ကို ပျိုးထောင်နိုင်သူသည် ဤသို့ စန്യാസကို ခံယူ၍ ကိုယ်ခန္ဓာ မပျက်မယွင်း နေနိုင်ရန် လိုအပ်သလောက်သာ ထားရမည်။ ရွာတစ်ရွာလျှင် တစ်ညသာ နေရမည့် စည်းကမ်းအတိုင်း၊ ကိုယ်ခန္ဓာလိုအပ်ချက်များအပေါ် မမှီခိုဘဲ၊ ကမ္ဘာမြေတစ်လျှောက် လှည့်လည်သွားလာရမည်။
FAQs
This verse says a renunciant should wander freely, keep only what maintains the body, remain independent of others, and stay only one night in a village to avoid attachment.
To prevent forming new social ties, comforts, and dependence—attachments that can distract a renunciant from single-minded spiritual practice.
Reduce unnecessary needs, avoid lifestyle inflation, and cultivate inner steadiness so spiritual practice doesn’t rely on constant external comfort, praise, or support.