Adhyaya 7

Verse 1

शौनक उवाच निर्गते नारदे सूत भगवान् बादरायण: । श्रुतवांस्तदभिप्रेतं तत: किमकरोद्विभु: ॥ १ ॥

ရှောနက ရှိက မေးသည်—အို သုတ၊ နာရဒ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဘဂဝန် ဘာဒရာယဏ ဗျာသဒေဝသည် အကြံရည်အားလုံးကို ကြားနာပြီးပြီ; ထို့နောက် ထိုအာနုဘော်ကြီးသည် ဘာလုပ်ခဲ့သနည်း။

Verse 2

सूत उवाच ब्रह्मनद्यां सरस्वत्यामाश्रम: पश्चिमे तटे । शम्याप्रास इति प्रोक्त ऋषीणां सत्रवर्धन: ॥ २ ॥

သုတက ပြောသည်—ဝေဒနှင့် နီးကပ်စွာ ဆက်နွယ်သော ဘြဟ္မနဒီ ဆရஸဝတီမြစ်၏ အနောက်ဘက်ကမ်းတွင် ‘ရှမ్యာပရာသ’ ဟု ခေါ်သော အာရှရမ်ရှိပြီး၊ ရှိများ၏ စတြနှင့် သာဓနာကို တိုးပွားစေသည်။

Verse 3

तस्मिन् स्व आश्रमे व्यासो बदरीषण्डमण्डिते । आसीनोऽप उपस्पृश्य प्रणिदध्यौ मन: स्वयम् ॥ ३ ॥

ထိုနေရာ၌၊ ဘဒရီပင်များဖြင့် လှပသော မိမိအာရှရမ်တွင် ဗျာသဒေဝသည် ထိုင်လျက်၊ သန့်စင်ရန် ရေကို ထိပြီးနောက် မိမိစိတ်ကို တစ်စုတစ်စည်းတည်း စုစည်းကာ သမาธိတွင် လీనဝင်လေ၏။

Verse 4

भक्तियोगेन मनसि सम्यक् प्रणिहितेऽमले । अपश्यत्पुरुषं पूर्णं मायां च तदपाश्रयम् ॥ ४ ॥

ဘက္တိယောဂဖြင့် စိတ်ကို အညစ်အကြေးမရှိအောင် တိတိကျကျ တည်ငြိမ်စေသောအခါ၊ သူသည် ပြည့်စုံသော ပုရုရှအမြတ်ဆုံး ဘုရားသခင်နှင့် ထိုဘုရား၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်ရှိ ပြင်ပစွမ်းအား မာယာကိုပါ မြင်တွေ့하였다။

Verse 5

यया सम्मोहितो जीव आत्मानं त्रिगुणात्मकम् । परोऽपि मनुतेऽनर्थं तत्कृतं चाभिपद्यते ॥ ५ ॥

ဤမာယာကြောင့် မောဟဖြစ်သော ဇီဝသည် သုံးဂုဏ်ကို ကျော်လွန်နေသော်လည်း မိမိကိုယ်ကို သုံးဂုဏ်ဖြင့် ဖွဲ့စည်း된 ကိုယ်-စိတ်ဟု ထင်မြင်ကာ ထိုမှ ဖြစ်ပေါ်သော ပစ္စည်းလောကဒုက္ခ၏ အကျိုးဆက်များကို ခံစားရသည်။

Verse 6

अनर्थोपशमं साक्षाद्भक्तियोगमधोक्षजे । लोकस्याजानतो विद्वांश्चक्रे सात्वतसंहिताम् ॥ ६ ॥

ဇီဝ၏ မလိုအပ်သော ဒုက္ခများကို တိုက်ရိုက် သက်သာစေသည်မှာ အဓိုက္ရှဇ ဘုရားသခင်ထံ ဘက္တိယောဂဖြင့်သာ ဖြစ်သည်။ လူအများ မသိကြသဖြင့် ပညာရှိ ဗျာသဒေဝသည် စာတ္ဝတ-သံဟိတာကို စုစည်းရေးသား하였다။

Verse 7

यस्यां वै श्रूयमाणायां कृष्णे परमपूरुषे । भक्तिरुत्पद्यते पुंस: शोकमोहभयापहा ॥ ७ ॥

ဤဝေဒစာပေကို နားထောင်ရုံဖြင့်ပင် အမြင့်ဆုံးပုရုရှ ကృష్ణဘုရားထံ အချစ်ပြည့် ဘက္တိ ပေါက်ဖွားလာပြီး ဝမ်းနည်းမှု၊ မောဟမှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုတို့ကို ဖယ်ရှားပေးသည်။

Verse 8

स संहितां भागवतीं कृत्वानुक्रम्य चात्मजम् । शुकमध्यापयामास निवृत्तिनिरतं मुनि: ॥ ८ ॥

မဟာမုနိ ဗျာသဒေဝသည် သီရိမဒ်-ဘာဂဝတမ် (ဘဂဝတီ သံဟိတာ) ကို စုစည်းရေးသားပြီး အစဉ်လိုက် ပြန်လည်ပြင်ဆင်ကာ၊ နိဗ္ဗာနသဘော၌ မျက်နှာမူ၍ ကိုယ်တိုင်သိမြင်မှုတွင် ရှိနေသော သားတော် သီရိ ရှုကဒေဝအား သင်ကြားပေး하였다။

Verse 9

शौनक उवाच स वै निवृत्तिनिरत: सर्वत्रोपेक्षको मुनि: । कस्य वा बृहतीमेतामात्माराम: समभ्यसत् ॥ ९ ॥

ရှောနက မေးလေသည်—နိဗ္ဗတ္တိလမ်း၌ တည်၍ အရာအားလုံးကို ဥပေက္ခာပြုကာ အာတ္မာ၌ပင် ပျော်ရွှင်သော မုနိသည် အဘယ်ကြောင့် ဤအလွန်ကျယ်ဝန်းသော ကျမ်းကို လေ့လာခဲ့သနည်း?

Verse 10

सूत उवाच आत्मारामाश्च मुनयो निर्ग्रन्था अप्युरुक्रमे । कुर्वन्त्यहैतुकीं भक्तिमित्थम्भूतगुणो हरि: ॥ १० ॥

စူတ မိန့်သည်—အာတ္မာ၌ ပျော်ရွှင်သော မုနိတို့သည် ချည်နှောင်မှုများမှ လွတ်ကင်းသော နိရ္ဂ္ရန္ထ ဖြစ်ကြသော်လည်း ဥရုက్రమ ဘဂဝန်ထံ အကြောင်းမဲ့ သန့်ရှင်းသော ဘက္တိကို ဆောင်ရွက်ကြသည်။ ဟရီ၏ ဂုဏ်တော်များသည် မုက္ခသူများကိုပါ ဆွဲဆောင်နိုင်လောက်အောင် အလွန်အထက်တန်းဖြစ်သည်။

Verse 11

हरेर्गुणाक्षिप्तमतिर्भगवान् बादरायणि: । अध्यगान्महदाख्यानं नित्यं विष्णुजनप्रिय: ॥ ११ ॥

ဟရီ၏ ဂုဏ်တော်များကြောင့် စိတ်ဓာတ် ဆွဲဆောင်ခံရသော ဗျာသ၏ သား ဘဂဝန် ရှုကဒေဝသည်၊ အမြဲတမ်း ဗိဿဏုဘက္တများ၏ ချစ်ခင်သူဖြစ်၍ ဤမဟာအာখ্যာန်—ရှ్రీမဒ် ဘာဂဝတမ်—ကို လေ့လာခဲ့သည်။

Verse 12

परीक्षितोऽथ राजर्षेर्जन्मकर्मविलापनम् । संस्थां च पाण्डुपुत्राणां वक्ष्ये कृष्णकथोदयम् ॥ १२ ॥

ယခု ငါသည် သီရိကృష్ణကഥာ၏ အစကို စတင်၍၊ ရာဇဋ္ဌိ ပရိက္ခစ်၏ မွေးဖွားခြင်း၊ လုပ်ရပ်များနှင့် မုက္ခရခြင်းကိုလည်းကောင်း၊ ပাণ্ডုသားများ၏ လောကစနစ်ကို စွန့်လွှတ်၍ အဆုံးသတ်ခြင်းကိုလည်းကောင်း ပြောကြားမည်။

Verse 13

यदा मृधे कौरवसृञ्जयानां वीरेष्वथो वीरगतिं गतेषु । वृकोदराविद्धगदाभिमर्श- भग्नोरुदण्डे धृतराष्ट्रपुत्रे ॥ १३ ॥ भर्तु: प्रियं द्रौणिरिति स्म पश्यन् कृष्णासुतानां स्वपतां शिरांसि । उपाहरद्विप्रियमेव तस्य जुगुप्सितं कर्म विगर्हयन्ति ॥ १४ ॥

ကူရုක්ෂೇತ್ರ စစ်ပွဲတွင် ကောရဝနှင့် ပাণ্ডဝဘက်မှ သူရဲကောင်းများ ကျဆုံး၍ မိမိတို့၏ ဂတိကို ရောက်ကြပြီး၊ ဘီမစೇန၏ ဂဒါထိုးချက်ကြောင့် ဓೃತရာഷ്ട్రသား၏ တင်ပါး/ပေါင်ရိုး ကျိုးကာ ငိုကြွေးလဲကျသည့်အခါ၊ ဒ್ರೋဏ၏ သား အရှွတ္ထာမာသည် “သခင် ပျော်မည်” ဟု ထင်ကာ အိပ်ပျော်နေသော ဒြೌပဒီ၏ သားငါးယောက်၏ ခေါင်းများကို ဖြတ်ယူ၍ ဆုတော်ကဲ့သို့ ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ သို့သော် ဒုရ്യೋಧနသည် ထိုအလွန်အမင်း စက်ဆုပ်ဖွယ် လုပ်ရပ်ကို ရှုတ်ချ၍ လုံးဝ မပျော်ရွှင်ခဲ့။

Verse 14

यदा मृधे कौरवसृञ्जयानां वीरेष्वथो वीरगतिं गतेषु । वृकोदराविद्धगदाभिमर्श- भग्नोरुदण्डे धृतराष्ट्रपुत्रे ॥ १३ ॥ भर्तु: प्रियं द्रौणिरिति स्म पश्यन् कृष्णासुतानां स्वपतां शिरांसि । उपाहरद्विप्रियमेव तस्य जुगुप्सितं कर्म विगर्हयन्ति ॥ १४ ॥

ကုရုခေတ္တရာ စစ်မြေပြင်တွင် ကောရဝ နှင့် ပဏ္ဍဝ နှစ်ဖက်စလုံးမှ စစ်သည်များ ကျဆုံးပြီး ထိုက်တန်သော ဘုံဘဝသို့ ရောက်ရှိသွားကြသောအခါ၊ ဘီမသေန၏ လက်နက်ဖြင့် ရိုက်နှက်ခံရသဖြင့် ကျောရိုးကျိုးကာ ငိုကြွေးမြည်တမ်းလျက် လဲကျနေသော ဓိတရာသျှမင်း၏ သားတော် ဒုရယောဒန ရှိရာသို့၊ ဒေါနဆရာ၏ သားတော် အဿတ္ထာမ သည် အိပ်ပျော်နေသော ဒရုပဒီ၏ သားတော်ငါးပါးကို ခေါင်းဖြတ်သတ်ကာ သခင်ကျေနပ်မည်ဟု အထင်မှားလျက် ခေါင်းများကို ဆုလာဘ်အဖြစ် ဆက်သခဲ့သည်။ သို့သော် ဒုရယောဒန သည် ထိုယုတ်မာသော လုပ်ရပ်ကို လက်မခံဘဲ လုံးဝ မနှစ်သက်ခဲ့ပေ။

Verse 15

माता शिशूनां निधनं सुतानां निशम्य घोरं परितप्यमाना । तदारुदद्वाष्पकलाकुलाक्षी तां सान्‍त्वयन्नाह किरीटमाली ॥ १५ ॥

ပဏ္ဍဝမင်းသားတို့၏ သားတော်ငါးပါး၏ မိခင်ဖြစ်သော ဒရုပဒီသည် သားတော်များ အသတ်ခံရကြောင်း ကြားသိရသောအခါ မျက်ရည်များပြည့်လျှံလျက် ဝမ်းနည်းပက်လက် ငိုကြွေးလေသည်။ သူမ၏ ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုအတွက် နှစ်သိမ့်ပေးရန် ကြိုးစားရင်း အာဂျုနက သူမအား ဤသို့ ပြောကြားခဲ့သည်။

Verse 16

तदा शुचस्ते प्रमृजामि भद्रे यद्ब्रह्मबन्धो: शिर आततायिन: । गाण्डीवमुक्तैर्विशिखैरुपाहरे त्वाक्रम्य यत्‍स्‍नास्यसि दग्धपुत्रा ॥ १६ ॥

အို မွန်မြတ်သော အမျိုးသမီး၊ ငါ၏ ဂန္ဒီဝ လေးမှ မြှားများဖြင့် ထိုပုဏ္ဏား၏ ခေါင်းကို ဖြတ်ပြီး သင့်အား ဆက်သသောအခါ၊ သင့်မျက်လုံးများမှ မျက်ရည်များကို သုတ်ပေးပြီး သင့်ကို နှစ်သိမ့်ပေးပါမည်။ ထို့နောက် သင့်သားတော်များ၏ ရုပ်အလောင်းများကို မီးရှို့ပြီးနောက်၊ သင်သည် သူ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ရပ်လျက် ရေချိုးနိုင်ပါသည်။

Verse 17

इति प्रियां वल्गुविचित्रजल्पै: स सान्‍त्वयित्वाच्युतमित्रसूत: । अन्वाद्रवद्दंशित उग्रधन्वा कपिध्वजो गुरुपुत्रं रथेन ॥ १७ ॥

မိတ်ဆွေနှင့် ရထားထိန်းအဖြစ် မပျက်စီးနိုင်သော ဘုရားသခင်၏ လမ်းညွှန်မှုကို ခံယူသော အာဂျုနသည် ချစ်လှစွာသော အမျိုးသမီးအား ထိုစကားများဖြင့် ကျေနပ်စေခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ပြီး ပြင်းထန်သော လက်နက်များကို တပ်ဆင်ကာ ရထားပေါ်သို့ တက်၍ မိမိ၏ သိုင်းဆရာ၏ သားတော် အဿတ္ထာမ နောက်သို့ လိုက်လေသည်။

Verse 18

तमापतन्तं स विलक्ष्य दूरात् कुमारहोद्विग्नमना रथेन । पराद्रवत्प्राणपरीप्सुरुर्व्यां यावद्गमं रुद्रभयाद्यथा क: ॥ १८ ॥

မင်းသားများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော အဿတ္ထာမ သည် အာဂျုန အရှိန်ပြင်းစွာဖြင့် မိမိဆီသို့ လာနေသည်ကို အဝေးက မြင်လိုက်သောအခါ၊ ဗြဟ္မာသည် သီဝဘုရားကို ကြောက်ရွံ့၍ ထွက်ပြေးသကဲ့သို့၊ မိမိအသက်ကို ကယ်တင်ရန် ထိတ်လန့်တကြား ရထားဖြင့် ထွက်ပြေးလေသည်။

Verse 19

यदाशरणमात्मानमैक्षत श्रान्तवाजिनम् । अस्त्रं ब्रह्मशिरो मेने आत्मत्राणं द्विजात्मज: ॥ १९ ॥

ဗြာဟ္မဏသားသည် မြင်းများပင်ပန်းနွမ်းနယ်၍ မိမိကိုယ်ကို အားကိုးရာမရှိဟု မြင်သောအခါ၊ အသက်ကာကွယ်ရန် အမြင့်ဆုံးလက်နက် ဘြဟ္မာစတြာကိုသာ နောက်ဆုံးအဖြေဟု ယူဆ하였다။

Verse 20

अथोपस्पृश्य सलिलं सन्दधे तत्समाहित: । अजानन्नपि संहारं प्राणकृच्छ्र उपस्थिते ॥ २० ॥

အသက်အန္တရာယ်နီးကပ်လာသဖြင့် သူသည် သန့်စင်ရန် ရေကိုထိကာ စိတ်ကိုတည်ငြိမ်စုပေါင်းပြီး လက်နက်မంత్రများကို ရွတ်ဆိုကာ ပစ်လွှတ်하였다၊ သို့သော် ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းနည်းကို မသိခဲ့။

Verse 21

तत: प्रादुष्कृतं तेज: प्रचण्डं सर्वतोदिशम् । प्राणापदमभिप्रेक्ष्य विष्णुं जिष्णुरुवाच ह ॥ २१ ॥

ထို့နောက် အရပ်အနှံ့သို့ ပြင်းထန်သော အလင်းတောက်ပမှု ပျံ့နှံ့လာသည်။ အသက်အန္တရာယ်ဟု မြင်သဖြင့် အာర్జုနသည် ဗိဿနုဖြစ်သော သရီကృష్ణကို စတင်လျှောက်ထား하였다။

Verse 22

अर्जुन उवाच कृष्ण कृष्ण महाबाहो भक्तानामभयङ्कर । त्वमेको दह्यमानानामपवर्गोऽसि संसृते: ॥ २२ ॥

အာర్జုနက “အို ကృష్ణ၊ မဟာဗာဟုရေ။ ဘက္တများ၏ ကြောက်မက်မှုကင်းစေသူမှာ သင်တစ်ဦးတည်း။ သံသရာဒုက္ခမီးတွင် လောင်ကျွမ်းနေသူတို့အတွက် လွတ်မြောက်ရာလမ်းသည် သင်၌သာရှိသည်” ဟု ဆို하였다။

Verse 23

त्वमाद्य: पुरुष: साक्षादीश्वर: प्रकृते: पर: । मायां व्युदस्य चिच्छक्त्या कैवल्ये स्थित आत्मनि ॥ २३ ॥

သင်သည် အာဒိပုရုရှ၊ တိုက်ရိုက် အရှင်ဘုရားဖြစ်၍ ပရကృతိကို ကျော်လွန်သူဖြစ်သည်။ သင်၏ စိတ်-శక్తিဖြင့် မာယာ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ဖယ်ရှားကာ နిత్యအာနန္ဒနှင့် အလောကီမဟုတ်သော ဉာဏ်ပြည့်ဝသည့် မိမိအတ္တသဘော၌ တည်ရှိနေသည်။

Verse 24

स एव जीवलोकस्य मायामोहितचेतस: । विधत्से स्वेन वीर्येण श्रेयो धर्मादिलक्षणम् ॥ २४ ॥

သင်သည် မာယာ၏အာဏာကို ကျော်လွန်နေသော်လည်း မာယာကြောင့် မောဟနေသော သတ္တဝါတို့၏ အမြင့်ဆုံးအကျိုးအတွက် သင်၏ကိုယ်ပိုင်ဗီရိယဖြင့် ဓမ္မတို့အစ—ဓမ္မ၊ အර්ထ၊ ကာမ၊ မောက္ခ—ကို စီမံတည်ထောင်တော်မူသည်။

Verse 25

तथायं चावतारस्ते भुवो भारजिहीर्षया । स्वानां चानन्यभावानामनुध्यानाय चासकृत् ॥ २५ ॥

ထို့ကြောင့် သင်သည် ကမ္ဘာ၏ဘားကို ဖယ်ရှားရန် အဝတားအဖြစ် ဆင်းသက်တော်မူပြီး၊ သင်၏သူများ—အထူးသဖြင့် သင်တစ်ပါးတည်းကိုသာ အနန့်ယဘက္တိဖြင့် ချစ်မြတ်နိုးသူများ—အမြဲတမ်း သင်ကို ဓ്യာနပြုနိုင်ရန်လည်း ဖြစ်သည်။

Verse 26

किमिदं स्वित्कुतो वेति देवदेव न वेद्‍म्यहम् । सर्वतोमुखमायाति तेज: परमदारुणम् ॥ २६ ॥

ဟေ ဒေဝဒေဝါ၊ ဤအရာသည် ဘာလဲ၊ ဘယ်ကလာသလဲ—ကျွန်ုပ် မသိနားမလည်ပါ။ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် တေဇောသည် အရပ်ရပ်မှ ပျံ့နှံ့လာနေသည်။

Verse 27

श्रीभगवानुवाच वेत्थेदं द्रोणपुत्रस्य ब्राह्ममस्त्रं प्रदर्शितम् । नैवासौ वेद संहारं प्राणबाध उपस्थिते ॥ २७ ॥

သီရိဘဂဝန်တော် မိန့်တော်မူသည်—ဤသည်မှာ ဒရೋဏ၏သား ပစ်လွှတ်သော ဘြဟ္မာစတြာ ဖြစ်သည်ဟု ငါ့ထံမှ သိလော့။ သေမင်းအန္တရာယ် နီးကပ်လာသဖြင့် ကြောက်ရွံ့ကာ ပစ်ခဲ့သော်လည်း ၎င်း၏တေဇောကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းနည်းကို သူမသိ။

Verse 28

न ह्यस्यान्यतमं किञ्चिदस्त्रं प्रत्यवकर्शनम् । जह्यस्त्रतेज उन्नद्धमस्त्रज्ञो ह्यस्त्रतेजसा ॥ २८ ॥

ဟေ အာర్జုန၊ ဤအရာကို တားဆီးနိုင်သော အခြားအာယုဓမရှိ၊ အခြား ဘြဟ္မာစတြာ တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ သင်သည် အာယုဓဗေဒ၌ ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သဖြင့် သင်၏အာယုဓတေဇောဖြင့် ၎င်း၏ပြင်းထန်သောတေဇောကို နှိမ်နင်းလော့။

Verse 29

सूत उवाच श्रुत्वा भगवता प्रोक्तं फाल्गुन: परवीरहा । स्पृष्ट्वापस्तं परिक्रम्य ब्राह्मं ब्राह्मास्त्रं सन्दधे ॥ २९ ॥

သီရိ စူတဂိုသွာမီက ဆိုသည်—ဘုရားသခင်၏ မိန့်ကြားချက်ကို ကြားသိပြီးနောက် အာဂျုနသည် သန့်စင်ရန် ရေကိုထိကာ သီရိ ကృష్ణကို ပတ်လည်လှည့်ဝတ်ပြု၍ အခြား ဘြဟ္မာစတြာကို တားဆီးရန် မိမိ ဘြဟ္မာစတြာကို ပစ်လွှတ်하였다။

Verse 30

संहत्यान्योन्यमुभयोस्तेजसी शरसंवृते । आवृत्य रोदसी खं च ववृधातेऽर्कवह्निवत् ॥ ३० ॥

ဘြဟ္မာစတြာ နှစ်လက်နက်၏ အလင်းတန်ခိုးများသည် မြားမိုးအတွင်း၌ အပြန်အလှန် ပေါင်းစည်းသွားရာ နေဝိုင်းကဲ့သို့ မီးဝိုင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွန်း၍ အာကာသနှင့် လောကမိုးကောင်းကင်တစ်လျှောက်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းကာ ကြီးထွားလာသည်။

Verse 31

द‍ृष्ट्वास्त्रतेजस्तु तयोस्त्रील्लोकान् प्रदहन्महत् । दह्यमाना: प्रजा: सर्वा: सांवर्तकममंसत ॥ ३१ ॥

လက်နက်နှစ်ခု၏ ပေါင်းစည်းသော အပူတန်ခိုးကြောင့် လောကသုံးပါးရှိ သတ္တဝါအားလုံး မီးလောင်ပူလောင်သွားကြသည်။ အားလုံးသည် ပျက်သုဉ်းကာလတွင် ဖြစ်ပေါ်သော စာံဝර්တက မီးကို သတိရလာကြသည်။

Verse 32

प्रजोपद्रवमालक्ष्य लोकव्यतिकरं च तम् । मतं च वासुदेवस्य सञ्जहारार्जुनो द्वयम् ॥ ३२ ॥

ပြည်သူတို့၏ ဒုက္ခနှင့် လောကများ ပျက်စီးမည့် အန္တရာယ်ကို မြင်၍၊ ထို့ပြင် ဝါစုဒေဝ (သီရိ ကృష్ణ) ၏ အလိုတော်ကို သိမြင်ကာ အာဂျုနသည် ဘြဟ္မာစတြာ နှစ်လက်နက်လုံးကို ချက်ချင်း ပြန်လည်ရုပ်သိမ်း하였다။

Verse 33

तत आसाद्य तरसा दारुणं गौतमीसुतम् । बबन्धामर्षताम्राक्ष: पशुं रशनया यथा ॥ ३३ ॥

ထို့နောက် အာဂျုနသည် အလျင်အမြန် ထိုကြမ်းတမ်းသော ဂေါတမီ၏သားကို ဖမ်းဆီး하였다။ ဒေါသကြောင့် ကြေးနီနီကဲ့သို့ မျက်လုံးတောက်လောင်နေသော အာဂျုနသည် သူ့ကို ကြိုးဖြင့် တိရစ္ဆာန်ကဲ့သို့ ချည်နှောင်하였다။

Verse 34

शिबिराय निनीषन्तं रज्ज्वा बद्ध्वा रिपुं बलात् । प्राहार्जुनं प्रकुपितो भगवानम्बुजेक्षण: ॥ ३४ ॥

အဿတ္ထာမကို ကြိုးဖြင့်တုပ်နှောင်ပြီးနောက် အာဂျုနသည် သူ့ကို စစ်စခန်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလိုသည်။ ကြာပန်းကဲ့သို့သော မျက်လုံးတော်ရှိသည့် ဘုရားသခင် သီရိကရစ်ရှနားသည် အာဂျုနအား ဒေါသတကြီး မိန့်တော်မူသည်။

Verse 35

मैनं पार्थार्हसि त्रातुं ब्रह्मबन्धुमिमं जहि । योऽसावनागस: सुप्तानवधीन्निशि बालकान् ॥ ३५ ॥

သခင် သီရိကရစ်ရှနား မိန့်တော်မူသည်မှာ - အို အာဂျုန၊ အိပ်ပျော်နေသော အပြစ်မဲ့ ကလေးငယ်များကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော ဤဗြာဟ္မဏဆွေမျိုး (ဗြဟ္မ-ဗန္ဓု) အား လွှတ်ပေးခြင်းဖြင့် သနားကြင်နာမှု မပြသင့်ပေ။

Verse 36

मत्तं प्रमत्तमुन्मत्तं सुप्तं बालं स्त्रियं जडम् । प्रपन्नं विरथं भीतं न रिपुं हन्ति धर्मवित् ॥ ३६ ॥

တရားဓမ္မကို သိနားလည်သူသည် ပေါ့ဆသူ၊ မူးယစ်သူ၊ ရူးသွပ်သူ၊ အိပ်ပျော်နေသူ၊ ကြောက်ရွံ့သူ သို့မဟုတ် ရထားမပါသော ရန်သူကို မသတ်ဖြတ်ပေ။ ကလေး၊ အမျိုးသမီး၊ မိုက်မဲသော သတ္တဝါ သို့မဟုတ် လက်နက်ချသူကိုလည်း မသတ်ဖြတ်ပေ။

Verse 37

स्वप्राणान् य: परप्राणै: प्रपुष्णात्यघृण: खल: । तद्वधस्तस्य हि श्रेयो यद्दोषाद्यात्यध: पुमान् ॥ ३७ ॥

သူတစ်ပါး၏ အသက်ကို စတေး၍ မိမိအသက်ရှင်သန်မှုကို ထိန်းသိမ်းသော ရက်စက်ယုတ်မာသူသည် မိမိ၏ ကောင်းကျိုးအတွက် အသတ်ခံရထိုက်ပေသည်။ သို့မဟုတ်ပါက မိမိ၏ လုပ်ရပ်များကြောင့် အောက်တန်းကျသော ဘဝသို့ ရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။

Verse 38

प्रतिश्रुतं च भवता पाञ्चाल्यै श‍ृण्वतो मम । आहरिष्ये शिरस्तस्य यस्ते मानिनि पुत्रहा ॥ ३८ ॥

ထို့အပြင်၊ သင်သည် ဒရောင်ပဒီအား သူမ၏ သားများကို သတ်ဖြတ်သူ၏ ခေါင်းကို ယူဆောင်လာမည်ဟု ကတိပေးခဲ့သည်ကို ငါကိုယ်တိုင် ကြားသိခဲ့ရသည်။

Verse 39

तदसौ वध्यतां पाप आतताय्यात्मबन्धुहा । भर्तुश्च विप्रियं वीर कृतवान् कुलपांसन: ॥ ३९ ॥

ဤသူသည် လူသတ်သမားဖြစ်ပြီး သင်၏ဆွေမျိုးများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သူဖြစ်သည်။ အို သူရဲကောင်း၊ သူသည် မိမိသခင်ကိုလည်း စိတ်ပျက်စေခဲ့သည်။ သူသည် မိမိမျိုးနွယ်၏ အမည်းစက်ဖြစ်သောကြောင့် သူ့ကို ချက်ချင်း သတ်လိုက်ပါ။

Verse 40

सूत उवाच एवं परीक्षता धर्मं पार्थ: कृष्णेन चोदित: । नैच्छद्धन्तुं गुरुसुतं यद्यप्यात्महनं महान् ॥ ४० ॥

ဆူတ ဂေါသွာမိက ပြောကြားသည်မှာ - ဓမ္မတရား၌ အာဂျုနကို စမ်းသပ်နေသော ခရစ်ရှနားသည် ဒေါနဆရာ၏သားကို သတ်ရန် တိုက်တွန်းသော်လည်း၊ မြင့်မြတ်သောစိတ်ထားရှိသူ အာဂျုနသည် မိမိသားများကို သတ်ဖြတ်သူဖြစ်လင့်ကစား သူ့ကို မသတ်လိုခဲ့ပေ။

Verse 41

अथोपेत्य स्वशिबिरं गोविन्दप्रियसारथि: । न्यवेदयत्तं प्रियायै शोचन्त्या आत्मजान् हतान् ॥ ४१ ॥

မိမိတပ်စခန်းသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်၊ [သီရိခရစ်ရှနား] တည်းဟူသော ချစ်လှစွာသော ရထားထိန်းရှိသည့် အာဂျုနသည် အသတ်ခံရသော သားများအတွက် ပူဆွေးနေသော ချစ်ဇနီးထံသို့ လူသတ်သမားကို အပ်နှံလိုက်သည်။

Verse 42

तथाहृतं पशुवत् पाशबद्ध- मवाङ्‍मुखं कर्मजुगुप्सितेन । निरीक्ष्य कृष्णापकृतं गुरो: सुतं वामस्वभावा कृपया ननाम च ॥ ४२ ॥

သီရိ ဆူတ ဂေါသွာမိက ပြောကြားသည်မှာ - ဒရောင်ပဒီသည် တိရစ္ဆာန်ကဲ့သို့ ကြိုးတုပ်ခံထားရပြီး မိမိ၏ အောက်တန်းကျသော လုပ်ရပ်ကြောင့် ခေါင်းငုံ့နေသော အာရှဝပ်ထာမကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူမသည် အမျိုးသမီးတို့၏ သဘာဝအတိုင်း သိမ်မွေ့ပြီး ကရုဏာကြီးမားသူဖြစ်သောကြောင့် ဆရာ၏သားဖြစ်သူအား အရိုအသေပြုခဲ့သည်။

Verse 43

उवाच चासहन्त्यस्य बन्धनानयनं सती । मुच्यतां मुच्यतामेष ब्राह्मणो नितरां गुरु: ॥ ४३ ॥

သူမသည် အာရှဝပ်ထာမကို ကြိုးတုပ်ထားသည်ကို သည်းမခံနိုင်ဘဲ၊ မြင့်မြတ်သော အမျိုးသမီးပီပီ ဤသို့ပြောသည် - သူ့ကို လွှတ်ပေးပါ၊ သူ့ကို လွှတ်ပေးပါ၊ အကြောင်းမူကား သူသည် ဗြာహ్మణတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆရာသခင်ဖြစ်သည်။

Verse 44

सरहस्यो धनुर्वेद: सविसर्गोपसंयम: । अस्त्रग्रामश्च भवता शिक्षितो यदनुग्रहात् ॥ ४४ ॥

ဒရောဏာချာရျ၏ ကရုဏာကြောင့် သင်သည် ဓနုဝေဒ၊ လက်နက်ပစ်ခတ်ပညာနှင့် လက်နက်ထိန်းချုပ်ရေး လျှို့ဝှက်ပညာကို သင်ယူခဲ့သည်။

Verse 45

स एष भगवान्द्रोण: प्रजारूपेण वर्तते । तस्यात्मनोऽर्धं पत्‍न्‍यास्ते नान्वगाद्वीरसू: कृपी ॥ ४५ ॥

ဒရောဏာချာရျသည် သား၏ရုပ်ဖြင့် အမှန်တကယ် ဆက်လက်တည်ရှိနေသည်။ သူ၏ဇနီး ကೃပီ သည် သားရှိသောကြောင့် စတီမလုပ်ခဲ့။

Verse 46

तद् धर्मज्ञ महाभाग भवद्भ‍िर्गौरवं कुलम् । वृजिनं नार्हति प्राप्तुं पूज्यं वन्द्यमभीक्ष्णश: ॥ ४६ ॥

ဓမ္မကိုသိသော မဟာဘုန်းရှိသူရေ၊ အမြဲတမ်း ပူဇော်ထိုက်၊ ဂုဏ်ပြုထိုက်သော ဂုဏ်သရေရှိ မိသားစုဝင်များကို သင်ကြောင့် ဝမ်းနည်းစေခြင်း မသင့်တော်ပါ။

Verse 47

मा रोदीदस्य जननी गौतमी पतिदेवता । यथाहं मृतवत्सार्ता रोदिम्यश्रुमुखी मुहु: ॥ ४७ ॥

အရှင်မင်း၊ ဒရောဏာချာရျ၏ သစ္စာရှိ ဇနီး ဂေါတမီကို ကျွန်မလို မငိုစေပါနှင့်။ ကျွန်မသည် သားများ သေဆုံးသည့် ဝမ်းနည်းမှုကြောင့် မကြာခဏ မျက်ရည်ဖြင့် ငိုနေသည်; သူမအတွက် အဲဒီလို မလိုပါ။

Verse 48

यै: कोपितं ब्रह्मकुलं राजन्यैरजितात्मभि: । तत् कुलं प्रदहत्याशु सानुबन्धं शुचार्पितम् ॥ ४८ ॥

အရှင်ဘုရင်၊ အာရုံခံအင်္ဂါများကို မထိန်းနိုင်သော မင်းမျိုးခွဲများက ဗြာဟ္မဏ မျိုးရိုးကို စော်ကား၍ ဒေါသထွက်စေပါက၊ ထိုဒေါသမီးသည် ဆက်နွယ်သူများနှင့်တကွ မင်းမျိုးတစ်စုလုံးကို လျင်မြန်စွာ လောင်ကျွမ်းစေပြီး အားလုံးအပေါ် ဝမ်းနည်းမှုကို ချထားသည်။

Verse 49

सूत उवाच धर्म्यं न्याय्यं सकरुणं निर्व्यलीकं समं महत् । राजा धर्मसुतो राज्ञ्या: प्रत्यनन्दद्वचो द्विजा: ॥ ४९ ॥

သုတက ပြောသည်—အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ မိဖုရား၏ စကားသည် ဓမ္မနှင့်ကိုက်ညီ၍ တရားမျှတ၊ ဂုဏ်မြင့်၊ ကရုဏာပြည့်ဝ၊ လှည့်ကွက်မရှိ၊ မျှတတူညီသောကြောင့် ယုဓိဋ္ဌိရ မင်းသည် အပြည့်အဝ ထောက်ခံ하였다။

Verse 50

नकुल: सहदेवश्च युयुधानो धनञ्जय: । भगवान् देवकीपुत्रो ये चान्ये याश्च योषित: ॥ ५० ॥

နကူလ၊ သဟဒေဝ၊ ယုယုဓာန (စಾತျကီ)၊ ဓနဉ္ဇယ အర్జုန၊ ဒေဝကီ၏ သားတော် ဘဂဝန် ශ්ရীကృష్ణ နှင့် မိန်းမများအပါအဝင် အခြားသူအားလုံး—မင်း၏ အမြင်နှင့် တညီတညွတ်တည်း သဘောတူခဲ့ကြသည်။

Verse 51

तत्राहामर्षितो भीमस्तस्य श्रेयान् वध: स्मृत: । न भर्तुर्नात्मनश्चार्थे योऽहन् सुप्तान् शिशून् वृथा ॥ ५१ ॥

သို့သော် ဘီမသည် ဒေါသထွက်၍ မသဘောတူဘဲ—ဤအပြစ်သားကို သတ်ခြင်းကသာ ကောင်းမြတ်သည်ဟု ဆို하였다; အကြောင်းမဲ့စွာ အိပ်နေသော ကလေးများကို သတ်ခဲ့ပြီး၊ မိမိအကျိုးအတွက်လည်း မဟုတ်၊ မိမိသခင်အကျိုးအတွက်လည်း မဟုတ်။

Verse 52

निशम्य भीमगदितं द्रौपद्याश्च चतुर्भुज: । आलोक्य वदनं सख्युरिदमाहहसन्निव ॥ ५२ ॥

ဘီမ၊ ဒြౌပဒီနှင့် အခြားသူတို့၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် လက်လေးဖက်ရှိသော ဘဂဝန်သည် မိမိချစ်ခင်သော မိတ်ဆွေ အర్జုန၏ မျက်နှာကို ကြည့်ကာ၊ အပြုံးသကဲ့သို့ စကားပြောစတင်하였다။

Verse 53

श्रीभगवानुवाच ब्रह्मबन्धुर्न हन्तव्य आततायी वधार्हण: । मयैवोभयमाम्नातं परिपाह्यनुशासनम् ॥ ५३ ॥ कुरु प्रतिश्रुतं सत्यं यत्तत्सान्‍त्वयता प्रियाम् । प्रियं च भीमसेनस्य पाञ्चाल्या मह्यमेव च ॥ ५४ ॥

သီရိ ဘဂဝန် ကృష్ణက မိန့်တော်မူသည်—“ဗြာဟ္မဏနှင့် ဆက်နွယ်သူ (ဘြဟ္မဘန္ဓု) ကို မသတ်သင့်။ သို့သော် အတတိုင်—ရက်စက်သော တိုက်ခိုက်သူ—ဖြစ်လျှင် သတ်ဒဏ်ခံထိုက်သည်။ ဤနှစ်မျိုးသော စည်းကမ်းတို့ကို သာස්တရ၌ပင် သင်ကြားထားသည်; ထို့ကြောင့် သာස්တရအမိန့်အတိုင်း လိုက်နာလော့။ ဇနီးကို နှစ်သိမ့်စဉ် ပေးခဲ့သော အမှန်တရားကတိကို ပြည့်စုံစေ၊ ဘီမစೇန၊ ပാഉဉ္ଚာလီ နှင့် ငါကိုလည်း စိတ်ကျေနပ်စေ।”

Verse 54

श्रीभगवानुवाच ब्रह्मबन्धुर्न हन्तव्य आततायी वधार्हण: । मयैवोभयमाम्नातं परिपाह्यनुशासनम् ॥ ५३ ॥ कुरु प्रतिश्रुतं सत्यं यत्तत्सान्‍त्वयता प्रियाम् । प्रियं च भीमसेनस्य पाञ्चाल्या मह्यमेव च ॥ ५४ ॥

ဘုရားသခင် သီရိကရစ်ရှနား မိန့်တော်မူသည်မှာ - ဗြာဟ္မဏတစ်ဦး၏ မိတ်ဆွေကို မသတ်သင့်သော်လည်း၊ အကယ်၍ သူသည် ရန်လိုသူဖြစ်ပါက သူ့ကို သတ်ရမည်။ ဤစည်းမျဉ်းများအားလုံးသည် ကျမ်းဂန်များတွင် ပါရှိပြီး သင်သည် ထိုအတိုင်း လိုက်နာသင့်သည်။ သင်သည် သင့်ဇနီးအား ပေးထားသော ကတိကို တည်ရမည်ဖြစ်ပြီး ဘီမသေန နှင့် ငါ့ကိုလည်း ကျေနပ်စေရမည်။

Verse 55

सूत उवाच अर्जुन: सहसाज्ञाय हरेर्हार्दमथासिना । मणिं जहार मूर्धन्यं द्विजस्य सहमूर्धजम् ॥ ५५ ॥

သုတ ဂေါသွာမိ ပြောကြားသည်မှာ - ထိုအချိန်တွင် အာဂျုနသည် သခင်ဘုရား၏ နှစ်ခွအဓိပ္ပါယ်ပါသော အမိန့်တော်များမှ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ ထို့ကြောင့် သူ၏ဓားဖြင့် အဿဝတ္ထာမ ၏ ခေါင်းမှ ဆံပင်နှင့် ရတနာ နှစ်ခုစလုံးကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

Verse 56

विमुच्य रशनाबद्धं बालहत्याहतप्रभम् । तेजसा मणिना हीनं शिबिरान्निरयापयत् ॥ ५६ ॥

သူ [အဿဝတ္ထာမ] သည် ကလေးသူငယ်များကို သတ်ဖြတ်မှုကြောင့် ကိုယ်ခန္ဓာ အရောင်အဝါ ပျောက်ဆုံးခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ၊ ယခုတွင် ခေါင်းမှ ရတနာ ပျောက်ဆုံးသွားသဖြင့် အင်အား ပိုမို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် သူ့ကို အနှောင်အဖွဲ့ ဖြေလျော့ပြီး စခန်းမှ မောင်းထုတ်လိုက်သည်။

Verse 57

वपनं द्रविणादानं स्थानान्निर्यापणं तथा । एष हि ब्रह्मबन्धूनां वधो नान्योऽस्ति दैहिक: ॥ ५७ ॥

ခေါင်းမှ ဆံပင်ကို ရိတ်ခြင်း၊ စည်းစိမ်ဥစ္စာကို သိမ်းယူခြင်းနှင့် နေအိမ်မှ မောင်းထုတ်ခြင်းတို့သည် ဗြာဟ္မဏတစ်ဦး၏ ဆွေမျိုးအတွက် သတ်မှတ်ထားသော ပြစ်ဒဏ်များဖြစ်သည်။ ကိုယ်ခန္ဓာကို သတ်ရန် အမိန့်မရှိပါ။

Verse 58

पुत्रशोकातुरा: सर्वे पाण्डवा: सह कृष्णया । स्वानां मृतानां यत्कृत्यं चक्रुर्निर्हरणादिकम् ॥ ५८ ॥

ထို့နောက် ပန်ဒူ၏ သားများနှင့် ဒရောင်ပဒီ တို့သည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှု လွှမ်းမိုးလျက် မိမိတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ ရုပ်အလောင်းများအတွက် သင့်လျော်သော ထုံးတမ်းစဉ်လာများကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။