Adhyaya 12
Prathama SkandhaAdhyaya 1236 Verses

Adhyaya 12

The Birth of Mahārāja Parīkṣit and Prophecies of His Greatness

Śaunaka ၏မေးခွန်းကိုတုံ့ပြန်၍ Sūta သည် စစ်ပြီးနောက် ယုဓိဋ္ဌိရ၏ အုပ်ချုပ်မှု—ဒါနကြီးမားခြင်းနှင့် ကృష్ణကိုဗဟိုထားသော အလွတ်လပ်သဘော—ကို ပရိက္ခစ်၏ အံ့ဖွယ်ရှင်သန်မှုနှင့် မွေးဖွားခြင်းနှင့် ချိတ်ဆက်ပြောသည်။ ဥတ္တရာ၏ ဝမ်းအတွင်းရှိကလေးကို အရှွတ္ထာမာ၏ brahmāstra က မီးလောင်စေသော်လည်း၊ အလွန်သေးငယ်သော လေးလက်ပါ ပရမေရှဝရ၏ ရূপကို တိုက်ရိုက်မြင်ကာ အာဝုဓ၏ တောက်ပမှုကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။ သခင်ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် မင်္ဂလာလက္ခဏာများပေါ်လာ၍ ပရိက္ခစ် မွေးဖွားသည်; ယုဓိဋ္ဌိရသည် jāta-karma ပြုလုပ်ကာ အလွန်များသော ဒါနပေးပြီး ဘရာဟ္မဏများက “ဗိෂ္ဏုက ကာကွယ်ထားသူ” ဟု ကြေညာသည်။ သူတို့သည် ရာမ၊ အိက္ခ္ဝာကူ၊ ရှိဘိ၊ ဘရတ စသည့် မဟာမင်းများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကာ မင်းသဘောဂုဏ်များကို ခန့်မှန်းပြီး၊ ဘရာဟ္မဏ၏ သားကြောင့် Takṣaka မြွေငှက်ဖြင့် သေမည်ဟုလည်း ကြိုတင်ဟောကာ—ထိုဟောကိန်းက သူ၏ သက်လျှော့ခြင်းနှင့် သခင်ထံ အပ်နှံခြင်းကို ဖြစ်စေပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဗျာသ၏ သား Śukadeva ထံ မေးမြန်းခြင်းသို့ ရောက်စေသည်။ အခန်းအဆုံးတွင် ယုဓိဋ္ဌိရသည် စစ်အပြစ်ကို သန့်စင်ရန် aśvamedha စီစဉ်၍ ဥစ္စာစုဆောင်းကာ ကృష్ణရှိနေစဉ် ယဇ్ఞများ ပြုလုပ်ပြီး သခင်သည် ဒွာရကာသို့ ထွက်ခွာကာ ခွဲခွာခြင်းနှင့် ကလိယုဂ် နီးကပ်လာခြင်းကို ချိတ်ဆက်ပေးသည်။

Shlokas

Verse 1

शौनक उवाच अश्वत्थाम्नोपसृष्टेन ब्रह्मशीर्ष्णोरुतेजसा । उत्तराया हतो गर्भ ईशेनाजीवित: पुन: ॥ १ ॥

ရှောနက ရှင်တော်က ပြောသည်—အရှွတ္ထာမာ ပစ်လွှတ်သော ကြောက်မက်ဖွယ် မအနိုင်ယူနိုင်သည့် ဘြဟ္မာစတြာ၏ ပြင်းထန်သော တန်ခိုးအလင်းကြောင့် ဥတ္တရာ၏ ကိုယ်ဝန်သည် ပျက်စီးခဲ့သည်။ သို့သော် အမြင့်ဆုံးဘုရားသခင်က မဟာရာဇ ပရိက္ခစ်ကို ကယ်တင်၍ အသက်ရှင်စေ하였다။

Verse 2

तस्य जन्म महाबुद्धे: कर्माणि च महात्मन: । निधनं च यथैवासीत्स प्रेत्य गतवान् यथा ॥ २ ॥

ဉာဏ်ကြီးမား၍ မဟာသတ္တဝါဖြစ်သော မဟာရာဇ ပရိက္ခစ်သည် ထိုကိုယ်ဝန်ထဲတွင် မည်သို့ မွေးဖွားလာသနည်း။ သူ၏ ကర్మများ မည်သို့ရှိသနည်း၊ သေဆုံးခြင်း မည်သို့ဖြစ်သနည်း၊ သေပြီးနောက် မည်သည့်ဂတိကို ရရှိသနည်း။

Verse 3

तदिदं श्रोतुमिच्छामो गदितुं यदि मन्यसे । ब्रूहि न: श्रद्दधानानां यस्य ज्ञानमदाच्छुक: ॥ ३ ॥

ရှုကဒေဝ ဂိုစွာမီက အလွန်မြတ်သော ဓမ္မဇ్ఞာဏ်ကို ပေးအပ်ခဲ့သော သူ (မဟာရာဇ ပရိက္ခစ်) အကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး श्रद्धာဖြင့် နားထောင်လိုပါသည်။ သင့်အမြင်အရ သင့်တော်လျှင် ကျေးဇူးပြု၍ ပြောပြပါ။

Verse 4

सूत उवाच अपीपलद्धर्मराज: पितृवद् रञ्जयन् प्रजा: । नि:स्पृह: सर्वकामेभ्य: कृष्णपादानुसेवया ॥ ४ ॥

သီရိ စူတ ဂိုစွာမီက ပြောသည်—ဓမ္မရာဇ ယုဓိဋ္ဌိရသည် မိမိအဖကဲ့သို့ ပြည်သူများကို ပျော်ရွှင်စေကာ စေတနာဖြင့် အားလုံးကို စောင့်ရှောက်အုပ်ချုပ်하였다။ သီရိကృష్ణ၏ ကြာပန်းခြေတော်ကို မပြတ်မနား ဆည်းကပ်သဖြင့် ကိုယ်ပိုင်အလိုဆန္ဒမရှိဘဲ အာရုံခံစားမှုဆိုင်ရာ အပျော်အပါးများမှ လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။

Verse 5

सम्पद: क्रतवो लोका महिषी भ्रातरो मही । जम्बूद्वीपाधिपत्यं च यशश्च त्रिदिवं गतम् ॥ ५ ॥

မဟာရာဇ ယုဓိဋ္ဌိရ၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာ၊ မြင့်မြတ်သော ဂတိသို့ ပို့ဆောင်သော ယဇ္ဈများ၊ မဟိသီမိဖုရား၊ ရဲရင့်သော ညီအစ်ကိုများ၊ ကျယ်ပြန့်သော မြေယာ၊ ဇမ္ဗူဒွီပအပေါ် အာဏာပိုင်မှုနှင့် ဂုဏ်သတင်းတို့သည် နတ်လောကထိတိုင် ရောက်ရှိသွား하였다။

Verse 6

किं ते कामा: सुरस्पार्हा मुकुन्दमनसो द्विजा: । अधिजह्रुर्मुदं राज्ञ: क्षुधितस्य यथेतरे ॥ ६ ॥

အို ဒွိဇတို့၊ ဘုရင်၏ ဂုဏ်ဝင်အာနုභာဝသည် နတ်လောကသားများတောင် လိုလားမက်မောစေသော်လည်း၊ မုကുന္ဒ၏ စေဝာ၌ စိတ်လုံးဝ လိမ္မာနေသဖြင့် ဘုရားသခင်၏ စေဝာမှတပါး အခြားအရာမည်သည့်အရာမျှ မတೃပ്തစေနိုင်၊ ဗိုက်ဆာသူကို အခြားအရာများ မဖြည့်ဆည်းနိုင်သကဲ့သို့။

Verse 7

मातुर्गर्भगतो वीर: स तदा भृगुनन्दन । ददर्श पुरुषं कञ्चिद्दह्यमानोऽस्त्रतेजसा ॥ ७ ॥

အို ဘೃဂု၏ သားတော်၊ မိခင် အုတ္တရာ၏ ဝမ်းအတွင်းရှိ ရဲရင့်သော ပရိက္ခစ်သည် ဘြဟ္မာස්တရ၏ အပူတောက်ဖြင့် လောင်ကျွမ်းနေစဉ်၊ မိမိထံသို့ နီးကပ်လာသော သာသနာတော်မြတ် ပုရုෂတစ်ပါး—အမြင့်ဆုံး ဘုရားသခင်ကို—မြင်တွေ့하였다။

Verse 8

अङ्गुष्ठमात्रममलं स्फुरत्पुरटमौलिनम् । अपीव्यदर्शनं श्यामं तडिद्वाससमच्युतम् ॥ ८ ॥

အရှင်သည် လက်မအရွယ်သာရှိသော်လည်း အလုံးစုံ သန့်ရှင်း၍ လောကီမဟုတ်သော သဘောတရားဖြစ်သည်။ တောက်ပသော ရွှေမော်လီကို ဆောင်းကာ၊ အလွန်လှပသော ရှျာမ အချျုတ၊ မိုးကြိုးကဲ့သို့ အဝါရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်၍ ကလေးက မြင်တွေ့하였다။

Verse 9

श्रीमद्दीर्घचतुर्बाहुं तप्तकाञ्चनकुण्डलम् । क्षतजाक्षं गदापाणिमात्मन: सर्वतोदिशम् । परिभ्रमन्तमुल्काभां भ्रामयन्तं गदां मुहु: ॥ ९ ॥

အရှင်သည် ရှည်လျားသော လက်လေးဖက်ဖြင့် တင့်တယ်၍ ပူလောင်သော ရွှေနားကပ်များကို ဆင်မြန်းထားသည်။ ဒေါသကြောင့် မျက်လုံးများ သွေးနီရောင်ဖြစ်နေသည်။ လက်တွင် ဂဒါကို ကိုင်ကာ အရပ်လေးမျက်နှာသို့ လှည့်လည်နေပြီး၊ ဂဒါသည် မကြာခဏ မီးလုံးတန်းကဲ့သို့ အရှင်၏ ပတ်လည်ကို ဝိုင်းလှည့်နေသည်။

Verse 10

अस्त्रतेज: स्वगदया नीहारमिव गोपति: । विधमन्तं सन्निकर्षे पर्यैक्षत क इत्यसौ ॥ १० ॥

ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ ဂဒါဖြင့် ဘြဟ္မာစတြာ၏ တောက်ပမှုကို နေရောင်က နှင်းစက်ကို အငွေ့ပျံစေသကဲ့သို့ အနီးကပ်ပင် ဖျောက်ဖျက်တော်မူ၏။ ကလေးသည် ကြည့်နေပြီး “ဤသူကား မည်သူနည်း” ဟု စိတ်တွင် မေးမြန်း၏။

Verse 11

विधूय तदमेयात्मा भगवान्धर्मगुब् विभु: । मिषतो दशमासस्य तत्रैवान्तर्दधे हरि: ॥ ११ ॥

ထိုတောက်ပမှုကို ဖယ်ရှားပြီးနောက်၊ အတိုင်းအတာမရှိသော အတ္တမဟာတော်၊ ဓမ္မကို ကာကွယ်သော၊ အနှံ့အပြားဖြန့်ကျက်သော ဘဂဝန် ဟရီသည်—ဆယ်လသားကလေး ကြည့်နေစဉ်ပင် ထိုနေရာ၌ ချက်ချင်း အန္တရာဓာန်တော်မူ၏။

Verse 12

तत: सर्वगुणोदर्के सानुकूलग्रहोदये । जज्ञे वंशधर: पाण्डोर्भूय: पाण्डुरिवौजसा ॥ १२ ॥

ထို့နောက် မင်္ဂလာလက္ခဏာများ တဖြည်းဖြည်း ပြည့်စုံလာပြီး ကြယ်ဂြိုဟ်များ အနုကူလဖြစ်လာသောအခါ၊ ပဏ္ဍု၏ မျိုးဆက်အမွေဆက်ခံသူ မွေးဖွားလာ၏—အင်အားပေါင်းစုံ၌ ပဏ္ဍုကဲ့သို့ပင်။

Verse 13

तस्य प्रीतमना राजा विप्रैर्धौम्यकृपादिभि: । जातकं कारयामास वाचयित्वा च मङ्गलम् ॥ १३ ॥

မဟာရာဇ ပရိက္ခစ် မွေးဖွားခြင်းကြောင့် အလွန်ပျော်ရွှင်သော ရာဇာ ယုဓိဋ္ဌိရသည် ဓောမ్య၊ ကೃပ စသော ပညာရှိ ဘြာဟ္မဏများဖြင့် မွေးဖွားသန့်စင်ပွဲ (ဇာတကကర్మ) ကို ကျင်းပစေပြီး မင်္ဂလာမန္တရများကို ရွတ်ဖတ်စေ하였다။

Verse 14

हिरण्यं गां महीं ग्रामान् हस्त्यश्वान्नृपतिर्वरान् । प्रादात्स्वन्नं च विप्रेभ्य: प्रजातीर्थे स तीर्थवित् ॥ १४ ॥

သားတော် မွေးဖွားသည့်အခါ၊ ဒါနကို ဘယ်အချိန် ဘယ်နေရာ ဘယ်ပုံစံဖြင့် ပေးသင့်သည်ကို သိသော ရာဇာသည် သင့်လျော်သော တီရ္ထ၌ ဘြာဟ္မဏများအား ရွှေ၊ နွား၊ မြေယာ၊ ရွာများ၊ ဆင်၊ မြင်းနှင့် အကောင်းဆုံး စပါးသီးနှံတို့ကို ဒါနပြု하였다။

Verse 15

तमूचुर्ब्राह्मणास्तुष्टा राजानं प्रश्रयान्वितम् । एष ह्यस्मिन् प्रजातन्तौ पुरूणां पौरवर्षभ ॥ १५ ॥

ဘုရင်၏ ဒါနကောင်းမှုကြောင့် အလွန်ကျေနပ်သော ပုဏ္ဏားပညာရှိတို့က လေးစားစွာဖြင့် မင်းကို ပြောကြသည်—“ပေါရဝမျိုး၏ အမြတ်တော်မင်း၊ ဤသားတော်သည် ပုရုမျိုးဆက်အမွေဆက်တွင် အမှန်တကယ် ပါဝင်သည်”။

Verse 16

दैवेनाप्रतिघातेन शुक्ले संस्थामुपेयुषि । रातो वोऽनुग्रहार्थाय विष्णुना प्रभविष्णुना ॥ १६ ॥

တားဆီးမရသော ဒေဝဘုရား၏ စီမံချက်အရ၊ ဤသန့်ရှင်းသော သားတော်သည် ပျက်စီးမည့်အခါနီးတွင်၊ အာနုဘော်ကြီး၍ အလုံးစုံတွင် ပြန့်နှံ့တော်မူသော ဗိဿဏုဘုရားက သင်တို့ကို ကရုဏာပြုရန် သူ့ကို ပြန်လည်ပေးအပ်ကယ်တင်တော်မူ၏။

Verse 17

तस्मान्नाम्ना विष्णुरात इति लोके भविष्यति । न सन्देहो महाभाग महाभागवतो महान् ॥ १७ ॥

ထို့ကြောင့် ဤကလေးသည် လောက၌ “ဗိဿဏုရాత” (ဗိဿဏုဘုရားက ကာကွယ်ထားသူ) ဟူ၍ ကျော်ကြားမည်။ အလွန်ကံကောင်းသူရေ၊ သံသယမရှိ—သူသည် အမြင့်မြတ်သော ဘက္တဖြစ်၍ ကောင်းမြတ်သော ဂုဏ်သတ္တိအားလုံးနှင့် ပြည့်စုံမည်။

Verse 18

श्रीराजोवाच अप्येष वंश्यान् राजर्षीन् पुण्यश्लोकान् महात्मन: । अनुवर्तिता स्विद्यशसा साधुवादेन सत्तमा: ॥ १८ ॥

သီရိမင်းက မေးတော်မူသည်—“အို သာဓုသူတော်ကောင်းတို့၊ ဤကလေးသည် ဤမဟာမင်းမျိုးရိုးရှိ ပုဏ္ဏားကဲ့သို့ သန့်ရှင်းသောနာမယသရှိ မဟာတမ ရာဇရိရှီတို့၏ လမ်းစဉ်ကို ယသနှင့် သာဓုချီးမွမ်းခြင်းဖြင့် လိုက်နာမည်လော?”

Verse 19

ब्राह्मणा ऊचु: पार्थ प्रजाविता साक्षादिक्ष्वाकुरिव मानव: । ब्रह्मण्य: सत्यसन्धश्च रामो दाशरथिर्यथा ॥ १९ ॥

ပုဏ္ဏားတို့က ပြောကြသည်—“အို ပෘഥာ၏သား ပಾರ್ಥရေ၊ ပြည်သူကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ရာတွင် ဤကလေးသည် မနု၏သား အိක්ෂဝာကူကဲ့သို့ ဖြစ်မည်။ ပုဏ္ဏားဓမ္မကို လိုက်နာရာတွင်၊ အထူးသဖြင့် ကတိသစ္စာတည်မြဲခြင်း၌၊ ဒశရထ၏သား ဘုရားရామကဲ့သို့ ဖြစ်မည်”။

Verse 20

एष दाता शरण्यश्च यथा ह्यौशीनर: शिबि: । यशो वितनिता स्वानां दौष्यन्तिरिव यज्वनाम् ॥ २० ॥

ဤကလေးသည် အလှူဒါန၌ ရက်ရော၍ အားကိုးဝင်ရောက်လာသူတို့ကို ကာကွယ်ပေးမည်၊ ဥရှီနရတိုင်း၏ နာမည်ကြီး ရှိဘိမင်းကဲ့သို့။ ထို့ပြင် ဒုရှျန္တ မဟာရာဇ၏ သား ဘရတကဲ့သို့ မိမိမျိုးရိုး၏ ဂုဏ်သတင်းကို ချဲ့ထွင်မည်။

Verse 21

धन्विनामग्रणीरेष तुल्यश्चार्जुनयोर्द्वयो: । हुताश इव दुर्धर्ष: समुद्र इव दुस्तर: ॥ २१ ॥

မြားပစ်သူကြီးများအနက် ဤကလေးသည် ဦးဆောင်သူဖြစ်၍ အာర్జုနနှစ်ဦးနှင့်တူညီမည်။ မီးကဲ့သို့ တားမရနိုင်ဘဲ၊ သမုဒ္ဒရာကဲ့သို့ ကျော်ဖြတ်မရနိုင်သူ ဖြစ်မည်။

Verse 22

मृगेन्द्र इव विक्रान्तो निषेव्यो हिमवानिव । तितिक्षुर्वसुधेवासौ सहिष्णु: पितराविव ॥ २२ ॥

ဤကလေးသည် ခြင်္သေ့ကဲ့သို့ သတ္တိပြင်းထန်၍ ဟိမဝန္တတောင်ကဲ့သို့ အားကိုးရာဖြစ်မည်။ မြေကြီးကဲ့သို့ သည်းခံတတ်ပြီး မိဘတို့ကဲ့သို့ ခံနိုင်ရည်ရှိမည်။

Verse 23

पितामहसम: साम्ये प्रसादे गिरिशोपम: । आश्रय: सर्वभूतानां यथा देवो रमाश्रय: ॥ २३ ॥

ဤကလေးသည် စိတ်တည်ငြိမ်ညီမျှမှု၌ ပိတামဟ ယုဓိဋ္ဌိရ (သို့မဟုတ် ဘြဟ္မာ) ကဲ့သို့ ဖြစ်မည်။ ကရုဏာပေးကမ်းမှု၌ ကိုင်လာသ၏ အရှင် ဂိရိရှ သီဝကဲ့သို့ ဧကန့်မကန့် ရက်ရောမည်။ ထို့ပြင် သီလက္ခမီ၏ အားကိုးရာဖြစ်သော ဘဂဝန် နာရာယဏကဲ့သို့ သတ္တဝါအားလုံး၏ အားကိုးရာ ဖြစ်မည်။

Verse 24

सर्वसद्गुणमाहात्म्ये एष कृष्णमनुव्रत: । रन्तिदेव इवोदारो ययातिरिव धार्मिक: ॥ २४ ॥

ဤကလေးသည် စဒ္ဂုဏ်အပေါင်း၏ ဂုဏ်သတင်း၌ ဘဂဝန် သရီကృష్ణ၏ ခြေရာကို လိုက်နာမည်။ ရက်ရောမှု၌ ရန္တိဒေဝမင်းကဲ့သို့ မဟာဧကန့်မကန့် ဖြစ်မည်၊ ဓမ္မ၌လည်း မဟာရာဇ ယယာတိကဲ့သို့ ဖြစ်မည်။

Verse 25

धृत्या बलिसम: कृष्णे प्रह्राद इव सद्ग्रह: । आहर्तैषोऽश्वमेधानां वृद्धानां पर्युपासक: ॥ २५ ॥

ဤကလေးသည် သည်းခံမှု၌ ဘလီ မဟာရာဇာကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး၊ သီရိကృష్ణအား ပရဟ္လာဒ မဟာရာဇာကဲ့သို့ တည်ကြည်သော ဘက္တိရှိမည်။ အရှွမေဓ ယဇ్ఞများစွာ ပြုလုပ်ကာ အရွယ်ကြီး အတွေ့အကြုံရှိသူများကို ရိုသေစွာ ဝတ်ပြုစေမည်။

Verse 26

राजर्षीणां जनयिता शास्ता चोत्पथगामिनाम् । निग्रहीता कलेरेष भुवो धर्मस्य कारणात् ॥ २६ ॥

ဤကလေးသည် ရှိန်တော်ကဲ့သို့ ဉာဏ်ရှိသော မင်းများ၏ ဖခင်ဖြစ်မည်၊ လမ်းမှားသွားသူများကို အပြစ်ပေးသော အုပ်ချုပ်သူလည်း ဖြစ်မည်။ ကမ္ဘာ့ငြိမ်းချမ်းရေးနှင့် ဓမ္မကာကွယ်ရေးအတွက် ကလိယုဂ်၏ အငြင်းပွားသူများကို ထိန်းချုပ်နှိမ်နင်းမည်။

Verse 27

तक्षकादात्मनो मृत्युं द्विजपुत्रोपसर्जितात् । प्रपत्स्यत उपश्रुत्य मुक्तसङ्ग: पदं हरे: ॥ २७ ॥

ဗြာဟ္မဏသားက ပို့လိုက်သော တက္ခက နဂါး၏ ကိုက်ခြင်းကြောင့် မိမိသေမည်ဟု ကြားသိပြီးနောက်၊ သူသည် လောကီအလှည့်အပြောင်းအပေါ် အလုံးစုံကပ်လှမ်းမှုမှ လွတ်ကင်းကာ ဘဂဝန် သီရိဟရီ၏ ခြေတော်၌ အပြည့်အဝ အားကိုးဆည်းကပ်မည်။

Verse 28

जिज्ञासितात्मयाथार्थ्यो मुनेर्व्याससुतादसौ । हित्वेदं नृप गङ्गायां यास्यत्यद्धाकुतोभयम् ॥ २८ ॥

အို မင်းကြီး၊ ဗျာသဒೇವ၏ သားတော် မဟာမုနိထံမှ အတ္တမသိပ္ပံ၏ အမှန်တရားကို မေးမြန်းသိရှိပြီးနောက်၊ သူသည် အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ကာ ဂင်္ဂါမြစ်ကမ်းသို့ သွား၍ မသံသယဘဲ ကြောက်ရွံ့မှုကင်းသော အခြေအနေကို ရရှိမည်။

Verse 29

इति राज्ञ उपादिश्य विप्रा जातककोविदा: । लब्धापचितय: सर्वे प्रतिजग्मु: स्वकान् गृहान् ॥ २९ ॥

ဤသို့ မွေးဖွားပွဲအခမ်းအနားနှင့် ဇာတာက/နက္ခတ်ဗေဒင်၌ ကျွမ်းကျင်သော ဗြာဟ္မဏများက ရာဇာ ယုဓိဋ္ဌိရအား သူ၏ သား၏ အနာဂတ်အကြောင်းကို သင်ကြားပြောကြား하였다။ ထို့နောက် လုံလောက်စွာ ဆုလာဘ်/ဒက္ခိဏာ ရရှိပြီး သူတို့အားလုံး မိမိတို့အိမ်များသို့ ပြန်သွားကြသည်။

Verse 30

स एष लोके विख्यात: परीक्षिदिति यत्प्रभु: । पूर्वं द‍ृष्टमनुध्यायन् परीक्षेत नरेष्विह ॥ ३० ॥

ထိုမင်းသားသည် လောက၌ ‘ပရိက္ခစ်’ ဟူ၍ ကျော်ကြားမည်။ မွေးဖွားမီ မြင်တွေ့ခဲ့သော သန့်ရှင်းသော ပုဂ္ဂိုလ်တော်ကို အမြဲတမ်း စိတ်တွင် ဆင်ခြင်လျက် လူသားတို့ကို စိစစ်၍ ရှာဖွေမည်။

Verse 31

स राजपुत्रो ववृधे आशु शुक्ल इवोडुप: । आपूर्यमाण: पितृभि: काष्ठाभिरिव सोऽन्वहम् ॥ ३१ ॥

ထိုမင်းသားသည် လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာပြီး၊ လဆန်းကာလ၌ လကွယ်မှ လပြည့်သို့ နေ့စဉ် တိုးပွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ အဘိုးတော်များ၏ စောင့်ရှောက်မှုနှင့် အဆင်ပြေမှုအပြည့်ဖြင့် နေ့စဉ် ပိုမိုပွားထွားလာသည်။

Verse 32

यक्ष्यमाणोऽश्वमेधेन ज्ञातिद्रोहजिहासया । राजा लब्धधनो दध्यौ नान्यत्र करदण्डयो: ॥ ३२ ॥

ထိုအချိန်တွင် မင်း ယုဓိဋ္ဌိရသည် ဆွေမျိုးများနှင့် စစ်တိုက်ရာမှ ဖြစ်သော အပြစ်ကို ဖယ်ရှားလို၍ အရှွမေဓ ယဇ္ဈကို ပြုလုပ်ရန် စဉ်းစားခဲ့သည်။ သို့သော် ဒဏ်ကြေးနှင့် အခွန်အပြင် အပိုငွေမရှိသဖြင့် ငွေကြေးအတွက် စိုးရိမ်နေ하였다။

Verse 33

तदभिप्रेतमालक्ष्य भ्रातरोऽच्युतचोदिता: । धनं प्रहीणमाजह्रुरुदीच्यां दिशि भूरिश: ॥ ३३ ॥

ဘုရင်၏ ဆန္ဒကို သိမြင်၍ မဖောက်မပြန်သော အချျုတ (သီရိကృష్ణ) ၏ ညွှန်ကြားချက်အရ ညီအစ်ကိုများသည် မြောက်ဘက်ဒေသမှ (မရုတ္တ မင်းကြီး ချန်ထားခဲ့သော) အလွန်များသော ဥစ္စာကို စုဆောင်း၍ ယူဆောင်လာကြသည်။

Verse 34

तेन सम्भृतसम्भारो धर्मपुत्रो युधिष्ठिर: । वाजिमेधैस्त्रिभिर्भीतो यज्ञै: समयजद्धरिम् ॥ ३४ ॥

ထိုဥစ္စာဖြင့် ယဇ္ဈပစ္စည်းများကို စုဆောင်းကာ ဓမ္မပုတ မင်း ယုဓိဋ္ဌိရသည် အရှွမေဓ ယဇ္ဈ သုံးကြိမ် ပြုလုပ်하였다။ ကုရုက္ခေတ္တရာ စစ်ပြီးနောက် ကြောက်ရွံ့နေသေးသော ဓမ္မတရားရှိ မင်းသည် ယဇ္ဈများဖြင့် ဘုရား ဟရီကို ပျော်ရွှင်စေ하였다။

Verse 35

आहूतो भगवान् राज्ञा याजयित्वा द्विजैर्नृपम् । उवास कतिचिन्मासान् सुहृदां प्रियकाम्यया ॥ ३५ ॥

မဟာရာဇ ယုဓိဋ္ဌိရ၏ ယဇ္ဈပွဲများသို့ ဖိတ်ကြားခံရသော ဘဂဝန် သရီကృష్ణသည် သင့်လျော်သော ဒွိဇ ဘြာဟ္မဏများဖြင့် ယဇ္ဈကို ဆောင်ရွက်စေပြီး၊ ဆွေမျိုးတို့၏ ပျော်ရွှင်မှုအတွက် လအနည်းငယ် ထိုနေရာ၌ နေထိုင်တော်မူ하였다။

Verse 36

ततो राज्ञाभ्यनुज्ञात: कृष्णया सह बन्धुभि: । ययौ द्वारवतीं ब्रह्मन् सार्जुनो यदुभिर्वृत: ॥ ३६ ॥

ထို့နောက် ဘုရင် ယုဓိဋ္ဌိရ၏ ခွင့်ပြုချက်ရပြီးနောက် ဘဂဝန် သရီကృష్ణသည် ဒြောပဒီနှင့် အခြားဆွေမျိုးများနှင့်အတူ၊ အာర్జုနနှင့်တကွ ယဒုမျိုးနွယ်တို့ ဝန်းရံလျက် ဒွာရကာမြို့သို့ ထွက်ခွာတော်မူ하였다၊ ဟေ ဘြာဟ္မဏ။

Frequently Asked Questions

Bhāgavatam 1.12 describes the unborn child seeing the Lord personally enter and neutralize the brahmāstra’s radiation—likened to the sun evaporating dew—demonstrating Bhagavān’s direct poṣaṇa: protection that overrides even “invincible” weapons when a devotee’s destiny serves dharma.

He was called Parīkṣit because, having seen the Lord in the womb, he later examined people everywhere seeking that very Person he had witnessed before birth; the name encodes his lifelong contemplative orientation toward Bhagavān.

Learned brāhmaṇas skilled in astrology and birth rites foretold his virtues by analogies to ideal kings and devotees, and they also predicted that his death would occur by the bite of a snakebird (Takṣaka) sent due to a brāhmaṇa’s son—an event that would catalyze his renunciation and surrender to Bhagavān through hearing from Śukadeva.

He sought expiation for the violence of fighting relatives and to re-establish dharma through Vedic sacrifice; the narrative emphasizes that even amid immense opulence, his satisfaction rests in service to Kṛṣṇa, and the yajña is framed as devotionally aligned governance rather than mere imperial display.