Adhyaya 11

Verse 1

सूत उवाच आनर्तान् स उपव्रज्य स्वृद्धाञ्जनपदान्स्वकान् । दध्मौ दरवरं तेषां विषादं शमयन्निव ॥ १ ॥

စူတက ပြောသည်— စည်းစိမ်ပြည့်ဝသော အာနရတဒေသ (ဒွာရကာ) ၏ နယ်စပ်သို့ ရောက်နီးလာသောအခါ၊ ဘုရားသခင်သည် မင်္ဂလာရှိသော သင်္ခါကို မှုတ်၍ မိမိရောက်ရှိလာခြင်းကို ကြေညာကာ မြို့သူမြို့သားတို့၏ ဝမ်းနည်းမှုကို သက်သာစေသကဲ့သို့ ဖြစ်တော်မူသည်။

Verse 2

स उच्चकाशे धवलोदरो दरो- ऽप्युरुक्रमस्याधरशोणशोणिमा । दाध्मायमान: करकञ्जसम्पुटे यथाब्जखण्डे कलहंस उत्स्वन: ॥ २ ॥

အဖြူရောင်၍ ဝမ်းဗိုက်ကြီးသော သင်္ခါသည် ဥရုက్రమ သ্রীကృష్ణ၏ လက်ကမလတွင် ကိုင်ထား၍ မှုတ်သောအခါ၊ သူ၏ အလွန်မြင့်မြတ်သော နီမြန်းသည့် နှုတ်ခမ်းထိတွေ့မှုကြောင့် အနီရောင်သွေးသွားသကဲ့သို့ ထင်ရှားလာသည်။ အနီရောင် ကြာပန်းတံများအတွင်း အဖြူဟင်္သာတစ်ကောင် မధုရသံ ထုတ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 3

तमुपश्रुत्य निनदं जगद्भयभयावहम् । प्रत्युद्ययु: प्रजा: सर्वा भर्तृदर्शनलालसा: ॥ ३ ॥

ထိုအသံကို ကြားသော်—လောကီကြောက်ရွံ့မှုကိုပင် ကြောက်ရွံ့စေသော—ဒွာရကာမြို့သူမြို့သား အားလုံးသည် မိမိတို့၏ အရှင်ကို မြင်တွေ့လိုသည့် ဆန္ဒပြင်းပြမှုကြောင့် အလျင်အမြန် သူ့ထံသို့ ပြေးလွှားလာကြသည်။

Verse 4

तत्रोपनीतबलयो रवेर्दीपमिवाद‍ृता: । आत्मारामं पूर्णकामं निजलाभेन नित्यदा ॥ ४ ॥ प्रीत्युत्फुल्लमुखा: प्रोचुर्हर्षगद्गदया गिरा । पितरं सर्वसुहृदमवितारमिवार्भका: ॥ ५ ॥

မြို့သူမြို့သားတို့သည် မိမိတို့၏ ပူဇော်သက္ကာများကို ယူဆောင်လာ၍ သခင်ဘုရားရှေ့၌ ဆက်ကပ်ကြသည်။ ကိုယ်တိုင်ပြည့်စုံသော အာတ္မာရာမ၊ ပူර්ဏကာမ ဘဂဝန်သည် မိမိ၏ သက္တိဖြင့် အစဉ်မပြတ် အခြားသူတို့ကို ပံ့ပိုးပေးတော်မူ၏။ ထိုဆက်ကပ်ခြင်းသည် နေကို မီးအိမ်ပြသသကဲ့သို့ ဖြစ်သော်လည်း၊ သူတို့သည် ဘက္တိဖြင့် မျက်နှာပွင့်လန်းကာ ဝမ်းမြောက်လွန်၍ အသံတုန်တုန်ဖြင့် ကလေးများက မိမိတို့၏ ကာကွယ်သူ-ဖခင်နှင့် အားလုံး၏ မိတ်ဆွေသခင်ကို ကြိုဆိုသကဲ့သို့ ကြိုဆိုပြောဆိုကြသည်။

Verse 5

तत्रोपनीतबलयो रवेर्दीपमिवाद‍ृता: । आत्मारामं पूर्णकामं निजलाभेन नित्यदा ॥ ४ ॥ प्रीत्युत्फुल्लमुखा: प्रोचुर्हर्षगद्गदया गिरा । पितरं सर्वसुहृदमवितारमिवार्भका: ॥ ५ ॥

သူတို့သည် ဘက္တိမေတ္တာကြောင့် မျက်နှာပွင့်လန်းကာ ဝမ်းမြောက်လွန်၍ အသံတုန်တုန်ဖြင့် သခင်ဘုရားကို မိန့်ကြားပြောဆိုကြသည်။ သခင်ကို အားလုံး၏ မိတ်ဆွေကောင်း၊ ဖခင်နှင့် ကာကွယ်သူဟု ယုံကြည်၍ ကလေးများက မိမိတို့၏ အုပ်ထိန်းသူ-ဖခင်ကို ကြိုဆိုသကဲ့သို့ ဘက္တိဖြင့် ကြိုဆိုကြသည်။

Verse 6

नता: स्म ते नाथ सदाङ्‌घ्रिपङ्कजं विरिञ्चवैरिञ्च्यसुरेन्द्रवन्दितम् । परायणं क्षेममिहेच्छतां परं न यत्र काल: प्रभवेत् पर: प्रभु: ॥ ६ ॥

အို နာထာ၊ ဘြဟ္မာ၊ စနကာဒီများနှင့် အိန္ဒြာတို့ကပါ ဝတ်ပြုကန်တော့သော သင်၏ အမြဲတမ်း ပူဇော်ထိုက်သော ခြေဖဝါးပဒ္မကို ကျွန်ုပ်တို့ ဦးညွှတ်ကန်တော့ပါသည်။ ဤလောက၌ အမြင့်ဆုံး အကျိုးကို လိုလားသူတို့အတွက် သင်သည် အဆုံးစွန် အားကိုးရာနှင့် ကောင်းကျိုး-အေးချမ်းရာ ဖြစ်တော်မူ၏။ သင်သည် ပရမသခင်; မလွဲမသွေ ကာလတရားတောင် သင့်အပေါ် အာဏာမရှိနိုင်ပါ။

Verse 7

भवाय नस्त्वं भव विश्वभावन त्वमेव माताथ सुहृत्पति: पिता । त्वं सद्गुरुर्न: परमं च दैवतं यस्यानुवृत्त्या कृतिनो बभूविम ॥ ७ ॥

အို ကမ္ဘာလောကကို ပျိုးထောင်သူ၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကောင်းကျိုးအတွက် သင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အားကိုးရာ ဖြစ်ပါစေ။ သင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ မိခင်၊ မိတ်ဆွေကောင်း၊ အရှင်နှင့် ဖခင် ဖြစ်တော်မူ၏။ သင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ စဒ္ဂုရုနှင့် အမြင့်ဆုံး ပူဇော်ထိုက်သော ဒေဝတား ဖြစ်တော်မူ၏; သင်၏ ခြေရာကို လိုက်နာခြင်းကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် အရာရာ၌ အောင်မြင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် အမြဲတမ်း သင်၏ ကရုဏာဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို ကောင်းချီးပေးတော်မူပါ။

Verse 8

अहो सनाथा भवता स्म यद्वयं त्रैविष्टपानामपि दूरदर्शनम् । प्रेमस्मितस्‍निग्धनिरीक्षणाननं पश्येम रूपं तव सर्वसौभगम् ॥ ८ ॥

အဟို! ယနေ့ သင်၏ ရှိနေခြင်းကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ထပ်မံ၍ သင်၏ ကာကွယ်မှုအောက်၌ စနာထဖြစ်လာကြသည်—ဤသည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့၏ မဟာကံကောင်းခြင်း ဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမူကား သင်၏ ဒർശနကို မိုးကောင်းကင်နေသူတို့တောင် ရှားရှားပါးပါးသာ ရနိုင်သည်။ ယခု ကျွန်ုပ်တို့သည် မေတ္တာပြည့်ဝသော အပြုံးနှင့် ကြင်နာသည့် မျက်လုံးတင်ကြည့်မှုဖြင့် ပြည့်စုံသော သင်၏ မျက်နှာကို မြင်ရပြီး၊ အလုံးစုံ မင်္ဂလာနှင့် ပြည့်ဝသော သင်၏ ဒိဗ္ဗရূপကိုလည်း ဒർശနပြုနိုင်ကြသည်။

Verse 9

यर्ह्यम्बुजाक्षापससार भो भवान् कुरून् मधून् वाथ सुहृद्दिद‍ृक्षया । तत्राब्दकोटिप्रतिम: क्षणो भवेद् रविं विनाक्ष्णोरिव नस्तवाच्युत ॥ ९ ॥

အို ကြာပန်းမျက်လုံးရှိသော သခင်တော်! မိတ်ဆွေ၊ ဆွေမျိုးတို့ကို တွေ့ရန် မထုရာ–ဝೃန္ဒာဝန် သို့မဟုတ် ကုရုဒေသသို့ သွားတော်မူသည့်အခါ၊ သခင်တော်၏ ကွာဝေးမှု တစ်ခဏပင် ကိုဋိနှစ်များကဲ့သို့ ရှည်လျားသလို ခံစားရပါသည်။ အို အချျုတ! ထိုအချိန်၌ ကျွန်ုပ်တို့၏ မျက်စိများသည် နေမရှိသကဲ့သို့ အကျိုးမရှိ ဖြစ်သွားပါသည်။

Verse 10

कथं वयं नाथ चिरोषिते त्वयि प्रसन्नद‍ृष्टय‍ाखिलतापशोषणम । जीवेम ते सुन्दरहासशोभितमपश्यमाना वदनं मनोहरम । इति चोदीरिता वाच: प्रजानां भक्तवत्सल । श‍ृण्वानोऽनुग्रहं द‍ृष्टय‍ा वितन्वन् प्राविशत् पुरम् ॥ १० ॥

အို အရှင်နာထ! သခင်တော် အဝေးမှာ ကြာရှည်နေပါက ကျွန်ုပ်တို့ ဘယ်လို အသက်ရှင်နိုင်မလဲ။ သခင်တော်၏ ကြည်နူးသော မျက်မြင်တော်သည် ဒုက္ခအပူအားလုံးကို ခြောက်သွေ့စေသည်။ လှပသော အပြုံးဖြင့် တင့်တယ်သော သခင်တော်၏ မျက်နှာတော်ကို မမြင်ရဘဲ ကျွန်ုပ်တို့ မတည်နိုင်ပါ။ ဘက္တဝတ္ဆလ သခင်တော်သည် ပြည်သူတို့၏ စကားကို ကြားနာ၍ ကရုဏာမျက်မြင်တော်ကို ဖြန့်ကျက်ကာ မြို့တော်သို့ ဝင်ရောက်တော်မူ၏။

Verse 11

मधुभोजदशार्हार्हकुकुरान्धकवृष्णिभि: । आत्मतुल्यबलैर्गुप्तां नागैर्भोगवतीमिव ॥ ११ ॥

နာဂလောက၏ မြို့တော် ဘောဂဝတီကို နာဂများက ကာကွယ်သကဲ့သို့၊ ဒွာရကာမြို့ကိုလည်း ဝೃષ્ણိ မျိုးဆက်များဖြစ်သော ဘောဇ၊ မဓု၊ ဒဿာर्ह၊ အर्ह၊ ကုကူရ၊ အန္ဓက စသည်တို့—အင်အားမှာ သီရိကృష్ణနှင့် တူညီသူများ—က စောင့်ရှောက်ခဲ့သည်။

Verse 12

सर्वर्तुसर्वविभवपुण्यवृक्षलताश्रमै: । उद्यानोपवनारामैर्वृतपद्माकरश्रियम् ॥ १२ ॥

ဒွာရကာပူရီမြို့သည် ရာသီအားလုံး၏ စည်းစိမ်အလှအပများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ပုဏ္ဏားသစ်ပင်နှင့် လျားပင်များဖြင့် တင့်တယ်သော အာရှရမ်များ၊ ဥယျာဉ်များ၊ ပန်းခြံများ၊ အနားယူရာ အာရမ်များနှင့် နေရာတိုင်းတွင် ကြာပန်းပွင့်သော ရေကန်များက မြို့၏ သာယာမှုကို တိုးစေသည်။

Verse 13

गोपुरद्वारमार्गेषु कृतकौतुकतोरणाम् । चित्रध्वजपताकाग्रैरन्त: प्रतिहतातपाम् ॥ १३ ॥

မြို့တံခါးဂိုပုရ်များ၊ အိမ်တံခါးများနှင့် လမ်းမများပေါ်တွင် ပွဲတော်တော်ရဏာများ တပ်ဆင်ထားသည်။ ပန်းချီဆွဲထားသော အလံနှင့် ပတಾಕာတို့၏ အဖျားများက အတွင်းသို့ ဝင်လာသော နေရောင်အပူကို တားဆီးပေးသည်။ အားလုံးသည် သခင်တော်ကို ကြိုဆိုရန် လှပစွာ အလှဆင်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

Verse 14

सम्मार्जितमहामार्गरथ्यापणकचत्वराम् । सिक्तां गन्धजलैरुप्तां फलपुष्पाक्षताङ्कुरै: ॥ १४ ॥

လမ်းမကြီးများ၊ လမ်းကြားများ၊ စျေးများနှင့် လူစုဝေးရာနေရာများကို သန့်ရှင်းစွာ လှည်းကာ သန့်စင်ပြီး မွှေးရနံ့ရေဖြင့် စိုစွတ်အောင် ပက်ဖျန်း하였다။ သခင်ကို ကြိုဆိုရန် နေရာတိုင်းတွင် သစ်သီး၊ ပန်း၊ မကွဲသော ဆန်စေ့(အက္ရှတ) နှင့် အညှောက်များကို ဖြန့်ချ하였다။

Verse 15

द्वारि द्वारि गृहाणां च दध्यक्षतफलेक्षुभि: । अलङ्‍कृतां पूर्णकुम्भैर्बलिभिर्धूपदीपकै: ॥ १५ ॥

အိမ်တိုင်း၏ တံခါးဝတွင် ဒဟိ(နို့ချဉ်)၊ အက္ရှတ(မကွဲသော ဆန်စေ့)၊ သစ်သီး၊ ကြံ၊ ရေပြည့်ကလပ်(ပူර්ဏကುಂಬ္ဟ)၊ ပူဇာပစ္စည်း၊ နံ့သာမီးခိုးနှင့် မီးအိမ်တို့ကို မင်္ဂလာအဖြစ် সাজထား하였다။

Verse 16

निशम्य प्रेष्ठमायान्तं वसुदेवो महामना: । अक्रूरश्चोग्रसेनश्च रामश्चाद्भुतविक्रम: ॥ १६ ॥ प्रद्युम्नश्चारुदेष्णश्च साम्बो जाम्बवतीसुत: । प्रहर्षवेगोच्छशितशयनासनभोजना: ॥ १७ ॥

အလွန်ချစ်မြတ်နိုးသော သရီကృష్ణသည် ဒွာရကာဓာမသို့ နီးကပ်လာနေသည်ဟု ကြားသိသော် မဟာစိတ်ရှိသော ဝစုဒေဝ၊ အကရူးရ၊ ဥဂ္ရစೇန၊ အံ့ဖွယ်ဗိက్రమရှိသော ဘလရာမ၊ ထို့ပြင် ပရဒျုမန၊ ချာရုဒေရှ္ဏ နှင့် ဂျာမ္ဗဝတီ၏ သား စာမ္ဗတို့သည် အလွန်ဝမ်းမြောက်၍ အနားယူခြင်း၊ ထိုင်ခြင်း၊ စားသောက်ခြင်းတို့ကို စွန့်ကာ ထလေ၏။

Verse 17

निशम्य प्रेष्ठमायान्तं वसुदेवो महामना: । अक्रूरश्चोग्रसेनश्च रामश्चाद्भुतविक्रम: ॥ १६ ॥ प्रद्युम्नश्चारुदेष्णश्च साम्बो जाम्बवतीसुत: । प्रहर्षवेगोच्छशितशयनासनभोजना: ॥ १७ ॥

အလွန်ချစ်မြတ်နိုးသော သရီကൃഷ്ണသည် ဒွာရကာဓာမသို့ နီးကပ်လာနေသည်ဟု ကြားသိသော် မဟာစိတ်ရှိသော ဝစုဒေဝ၊ အကရူးရ၊ ဥဂ္ရစೇန၊ အံ့ဖွယ်ဗိက్రమရှိသော ဘလရာမ၊ ထို့ပြင် ပရဒျုမန၊ ချာရုဒေရှ္ဏ နှင့် ဂျာမ္ဗဝတီ၏ သား စာမ္ဗတို့သည် အလွန်ဝမ်းမြောက်၍ အနားယူခြင်း၊ ထိုင်ခြင်း၊ စားသောက်ခြင်းတို့ကို စွန့်ကာ ထလေ၏။

Verse 18

वारणेन्द्रं पुरस्कृत्य ब्राह्मणै: ससुमङ्गलै: । शङ्खतूर्यनिनादेन ब्रह्मघोषेण चाद‍ृता: । प्रत्युज्जग्मू रथैर्हृष्टा: प्रणयागतसाध्वसा: ॥ १८ ॥

မင်္ဂလာအမှတ်တံဆိပ်ဖြစ်သော ဆင်မင်းကို ရှေ့တန်းထား၍ ပန်းကိုင်ထားသော ဘြာဟ္မဏများနှင့်အတူ၊ သင်္ခနှင့် တူရိယာသံများကောင်းကင်တိုင်အောင် မြည်ဟည်းပြီး ဝေဒမന്ത്രသံများလည်း ထွက်ပေါ်နေစဉ်၊ သူတို့သည် ဝမ်းမြောက်စွာ ရထားများဖြင့် သခင်ကို ကြိုဆိုရန် ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်—ချစ်ခြင်းမေတ္တာစိမ့်ဝင်သော ဂౌరవဖြင့်။

Verse 19

वारमुख्याश्च शतशो यानैस्तद्दर्शनोत्सुका: । लसत्कुण्डलनिर्भातकपोलवदनश्रिय: ॥ १९ ॥

ထိုအချိန်တွင် နာမည်ကြီး အပျော်အပါးမိန်းမများ ရာချီက မျိုးမျိုးသော ယာဉ်များဖြင့် သခင်ဘုရားကို တွေ့မြင်လိုစိတ်ပြင်းပြကာ ထွက်ခွာလာကြသည်။ တောက်ပသော နားကပ်အလင်းရောင်ကြောင့် မျက်နှာနှင့် ပါးပြင်များ လင်းလက်၍ နဖူးအလှ ပိုမိုတိုးတက်하였다။

Verse 20

नटनर्तकगन्धर्वा: सूतमागधवन्दिन: । गायन्ति चोत्तमश्लोकचरितान्यद्भुतानि च ॥ २० ॥

ဇာတ်သမား၊ အကသမား၊ ဂန္ဓဗ္ဗများ၊ စူတ၊ မာဂဓ နှင့် ချီးမွမ်းသီဆိုသူတို့သည် အုတ်တမရှ္လိုက သခင်ဘုရား၏ အံ့ဖွယ် လီလာဇာတ်ကြောင်းများကို သီဆိုကာ ကိုယ်ကိုယ်တတ်မြောက်သည့် အနုပညာဝန်ဆောင်မှုကို ဆက်လက်အပ်နှံ၍ ရှေ့သို့ ဆက်တိုးသွားကြသည်။

Verse 21

भगवांस्तत्र बन्धूनां पौराणामनुवर्तिनाम् । यथाविध्युपसङ्गम्य सर्वेषां मानमादधे ॥ २१ ॥

ဘဂဝန် သရီကృష్ణသည် ထိုနေရာသို့ လာရောက်ကြသော မိတ်ဆွေများ၊ ဆွေမျိုးများ၊ မြို့သူမြို့သားများနှင့် ကြိုဆိုသူအပေါင်းတို့ထံ သင့်တော်သည့် အစဉ်အလာအတိုင်း ချဉ်းကပ်၍ တစ်ဦးချင်းစီအား ထိုက်တန်သော ဂုဏ်ပြုလေးစားမှုကို ပေးတော်မူ하였다။

Verse 22

प्रह्वाभिवादनाश्लेषकरस्पर्शस्मितेक्षणै: । आश्वास्य चाश्वपाकेभ्यो वरैश्चाभिमतैर्विभु: ॥ २२ ॥

အာဏာအပြည့်ရှိသော သခင်ဘုရားသည် ခေါင်းငုံ့၍ နှုတ်ဆက်ခြင်း၊ ဖက်တွယ်ခြင်း၊ လက်ထိခြင်း၊ ပြုံးရွှင်သော မျက်လုံးကြည့်ခြင်းတို့ဖြင့် အားလုံးကို နှစ်သိမ့်တော်မူပြီး၊ အနိမ့်ဆုံးအဆင့်ရှိသူများထံတိုင်အောင် လိုလားသည့် ကောင်းချီးဝရများကို ပေးတော်မူ하였다။

Verse 23

स्वयं च गुरुभिर्विप्रै: सदारै: स्थविरैरपि । आशीर्भिर्युज्यमानोऽन्यैर्वन्दिभिश्चाविशत्पुरम् ॥ २३ ॥

ထို့နောက် သခင်ဘုရားသည် ကိုယ်တိုင်ပင် အသက်ကြီး ဆွေမျိုးများနှင့် ဇနီးများပါသော အသက်ကြီး ဘြာဟ္မဏများနှင့်အတူ မြို့တော်သို့ ဝင်ရောက်တော်မူ하였다။ သူတို့သည် ကောင်းချီးမင်္ဂလာ ဆုတောင်းပေးကြပြီး၊ ချီးမွမ်းသီဆိုသူများက သခင်ဘုရား၏ ဂုဏ်တော်ကို သီဆိုကြသကဲ့သို့ အခြားသူများလည်း စတုတိပြုကြသည်။

Verse 24

राजमार्गं गते कृष्णे द्वारकाया: कुलस्त्रिय: । हर्म्याण्यारुरुहुर्विप्र तदीक्षणमहोत्सवा: ॥ २४ ॥

သခင် ရှရီကృష్ణသည် ဒွာရကာ၏ လမ်းမကြီးပေါ် ဖြတ်သန်းသွားစဉ်၊ မိသားစုဂုဏ်သိက္ခာရှိသော မိန်းမများသည် ဘုရားရှင်၏ ဒർശနကို မဟာပွဲတော်ဟုယူဆ၍ နန်းတော်အမိုးပေါ် တက်ကြသည်။

Verse 25

नित्यं निरीक्षमाणानां यदपि द्वारकौकसाम् । न वितृप्यन्ति हि द‍ृश: श्रियो धामाङ्गमच्युतम् ॥ २५ ॥

ဒွာရကာနေထိုင်သူများသည် အလှအပအားလုံး၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်သော အချျုတသခင်ကို နေ့စဉ်ကြည့်ရှုသော်လည်း မျက်စိများသည် ဘယ်တော့မှ မပြည့်ဝမတတ်။

Verse 26

श्रियो निवासो यस्योर: पानपात्रं मुखं द‍ृशाम् । बाहवो लोकपालानां सारङ्गाणां पदाम्बुजम् ॥ २६ ॥

သခင်၏ ရင်ဘတ်သည် သရီလက္ရှမီ၏ နေရာတော်; လမင်းကဲ့သို့ မျက်နှာတော်သည် အလှအပကို ဆာလောင်သော မျက်စိများ၏ သောက်ခွက်; လက်မောင်းတော်များသည် လောကပာလတို့၏ အားကိုးရာ; ကြာပန်းခြေတော်များသည် သန့်ရှင်းသော ဘက္တတို့၏ ခိုလှုံရာ ဖြစ်သည်။

Verse 27

सितातपत्रव्यजनैरुपस्कृत: प्रसूनवर्षैरभिवर्षित: पथि । पिशङ्गवासा वनमालया बभौ घनो यथार्कोडुपचापवैद्युतै: ॥ २७ ॥

လမ်းပေါ်တွင် သခင်၏ ခေါင်းတော်ကို အဖြူရောင် ထီးကာကွယ်ပြီး၊ အဖြူရောင် ချာမရာပန်ကာများ လှုပ်ရှားကာ၊ ပန်းမိုးရွာသွန်းသည်။ ပီတాంబရနှင့် ဝနမာလာဖြင့် သခင်သည် နေ၊ လ၊ မိုးကြိုး၊ သက်တံတို့ ဝိုင်းရံထားသော မည်းမှောင်မိုးတိမ်ကဲ့သို့ တောက်ပလှသည်။

Verse 28

प्रविष्टस्तु गृहं पित्रो: परिष्वक्त: स्वमातृभि: । ववन्दे शिरसा सप्त देवकीप्रमुखा मुदा ॥ २८ ॥

ဖခင်၏ အိမ်တော်သို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် အဲဒီမှာရှိသော မိခင်များက သခင်ကို ဖက်လှမ်းကြသည်။ ထို့နောက် ဒေဝကီကို ဦးဆောင်သော မိခင် ၇ ပါး၏ ခြေတော်တွင် ခေါင်းတော်ချ၍ နမസ്കာရပြုရာ၊ သူတို့သည် ဝမ်းမြောက်ကြသည်။

Verse 29

ता: पुत्रमङ्कमारोप्य स्‍नेहस्‍नुतपयोधरा: । हर्षविह्वलितात्मान: सिषिचुर्नेत्रजैर्जलै: ॥ २९ ॥

မိခင်တို့သည် သားကိုဖက်ကာ ပေါင်ပေါ်တွင် ထိုင်စေကြသည်။ သန့်ရှင်းသောမေတ္တာကြောင့် နို့ရည်ထွက်လျှံလာပြီး ဝမ်းမြောက်လွန်ကဲသဖြင့် မျက်ရည်ဖြင့် သခင်ကိုစိုစွတ်စေကြသည်။

Verse 30

अथाविशत् स्वभवनं सर्वकाममनुत्तमम् । प्रासादा यत्र पत्नीनां सहस्राणि च षोडश ॥ ३० ॥

ထို့နောက် သခင်သည် ဆန္ဒအားလုံးပြည့်စုံစေသော အထူးကောင်းမွန်သည့် မိမိနန်းတော်များသို့ ဝင်ရောက်တော်မူသည်။ ထိုနေရာတွင် မိဖုရားများအတွက် နန်းတော်ပေါင်း တစ်သောင်းခြောက်ထောင်ကျော် ရှိသည်။

Verse 31

पत्न्य: पतिं प्रोष्य गृहानुपागतं विलोक्य सञ्जातमनोमहोत्सवा: । उत्तस्थुरारात् सहसासनाशयात् साकं व्रतैर्व्रीडितलोचनानना: ॥ ३१ ॥

အဝေးသွားနေပြီးနောက် ခင်ပွန်းပြန်လာသည်ကို မြင်သဖြင့် မိဖုရားတို့၏စိတ်ထဲတွင် ပွဲတော်ကဲ့သို့ ဝမ်းမြောက်မှု ပေါ်ထွန်းလာသည်။ သူတို့သည် ထိုင်ခုံနှင့် သမာဓိမှ ချက်ချင်းထ၍ ရိုးရာအတိုင်း ရှက်ကြောက်စွာ မျက်နှာဖုံးကာ နူးညံ့သောမျက်လုံးဖြင့် ကြည့်ကြသည်။

Verse 32

तमात्मजैर्द‍ृष्टिभिरन्तरात्मना दुरन्तभावा: परिरेभिरे पतिम् । निरुद्धमप्यास्रवदम्बु नेत्रयो- र्विलज्जतीनां भृगुवर्य वैक्लवात् ॥ ३२ ॥

မထိန်းနိုင်လောက်သော ပီတိကြောင့် ရှက်ကြောက်သော မိဖုရားများသည် အရင်ဆုံး နှလုံးသားအတွင်းအနက်ဆုံးတွင် သခင်-ခင်ပွန်းကို ဖက်တွယ်ကြပြီး၊ ထို့နောက် မျက်မြင်ဖြင့်၊ ထို့နောက် သားတော်များအားဖြင့် (ကိုယ်တိုင်ဖက်သကဲ့သို့) ဖက်စေကြသည်။ အို ဘೃဂုအထွဋ်အမြတ်ရေ၊ ထိန်းချုပ်လိုသော်လည်း မျက်ရည်များ မသိမသာ စီးကျလာသည်။

Verse 33

यद्यप्यसौ पार्श्वगतो रहोगत- स्तथापि तस्याङ्‌घ्रियुगं नवं नवम् । पदे पदे का विरमेत तत्पदा- च्चलापि यच्छ्रीर्न जहाति कर्हिचित् ॥ ३३ ॥

သခင်ရှရီကృష్ణသည် အမြဲတမ်း သူတို့ဘေးနားတွင်လည်းကောင်း၊ အထူးသီးသန့်နေရာတွင်လည်းကောင်း ရှိနေသော်လည်း၊ သခင်၏ခြေတော်နှစ်ဖက်သည် သူတို့အတွက် အခါခါ အသစ်အသစ်လို ထင်မြင်ရသည်။ သဘာဝအားဖြင့် လှုပ်ရှားတတ်သော လက္ခမီတော်တောင် မစွန့်လွှတ်သော ခြေတော်ကို အားကိုးပြီးနောက် မည်သည့်မိန်းမက ဝေးကွာနိုင်မည်နည်း။

Verse 34

एवं नृपाणां क्षितिभारजन्मना- मक्षौहिणीभि: परिवृत्ततेजसाम् । विधाय वैरं श्वसनो यथानलं मिथो वधेनोपरतो निरायुध: ॥ ३४ ॥

ဤသို့ မြေကြီးအပေါ် အလေးချိန်ဖြစ်နေသော၊ အက္ခေါဟိဏီ စစ်တပ်အင်အားကြောင့် မာန်တက်သော မင်းများကို သခင်ဘုရားက ဖျက်ဆီးပြီးနောက် စိတ်ငြိမ်သက်တော်မူ၏။ သခင်ဘုရားသည် စစ်ပွဲ၏ ဘက်တစ်ဘက်မဟုတ်ဘဲ၊ အင်အားကြီး အုပ်ချုပ်သူများအကြား ရန်ငြိုးကိုသာ ဖြစ်ပေါ်စေပြီး သူတို့က အပြန်အလှန် သတ်ဖြတ်ကာ ပျက်စီးသွားကြသည်။ သခင်ဘုရားသည် လက်နက်မကိုင်ဘဲ ရှိတော်မူ၏—လေက ဝါးတောကို ပွတ်တိုက်စေ၍ မီးစတင်ပေါ်လာသကဲ့သို့။

Verse 35

स एष नरलोकेऽस्मिन्नवतीर्ण: स्वमायया । रेमे स्त्रीरत्नकूटस्थो भगवान् प्राकृतो यथा ॥ ३५ ॥

ထိုဘဂဝန် သရီကృష్ణသည် မိမိ၏ စွဝမာယာဖြင့် ဤလူ့လောကသို့ အဝတားဆင်းတော်မူ၏။ အမြတ်ဆုံး မိဖုရားများအလယ်၌ နေထိုင်လျက်ပင် လောကီကိစ္စများကို လုပ်သကဲ့သို့ လီလာဖြင့် ပျော်မြူးတော်မူ၏။

Verse 36

उद्दामभावपिशुनामलवल्गुहास- व्रीडावलोकनिहतो मदनोऽपि यासाम् । सम्मुह्य चापमजहात्प्रमदोत्तमास्ता यस्येन्द्रियं विमथितुं कुहकैर्न शेकु: ॥ ३६ ॥

မိဖုရားတို့၏ သန့်ရှင်းလှပသော အပြုံးနှင့် အရှက်ရောနှောသော လျှို့ဝှက်မျက်စိလှည့်ကြည့်မှုများသည် စိတ်လှုပ်ရှားစေပြီး ကာမဒေဝကိုတောင် မောပန်းစေကာ သူ၏ မြားတံကို စွန့်လွှတ်စေနိုင်သည်၊ သည်းခံတတ်သော ရှီဝတောင် ထိခိုက်နိုင်သည်။ သို့သော် ထိုအမြတ်ဆုံး မိဖုရားတို့၏ မာယာဆွဲဆောင်မှု အားလုံးရှိသော်လည်း သခင်ဘုရား၏ အင်္ဒြိယများကို မလှုပ်ရှားစေနိုင်ခဲ့။

Verse 37

तमयं मन्यते लोको ह्यसङ्गमपि सङ्गिनम् । आत्मौपम्येन मनुजं व्यापृण्वानं यतोऽबुध: ॥ ३७ ॥

မသိမြင်သူများသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကို အတိုင်းအတာထား၍ သခင်ဘုရားကိုလည်း ကိုယ့်လို လူသားဟု ထင်ကြပြီး၊ အပြည့်အဝ မကပ်ငြိသူကိုတောင် ကပ်ငြိနေသူဟု ယူဆကြသည်။

Verse 38

एतदीशनमीशस्य प्रकृतिस्थोऽपि तद्गुणै: । न युज्यते सदात्मस्थैर्यथा बुद्धिस्तदाश्रया ॥ ३८ ॥

ဤသည်မှာ အီရှ၏ ဒိဗ္ဗတရားဖြစ်သည်—ပရကృతိနှင့် ထိတွေ့နေသော်လည်း ၎င်း၏ ဂုဏ်များကြောင့် မချည်နှောင်ခံရ။ ထိုနည်းတူ သခင်ဘုရားကို အားကိုး၍ အတ္တမန်၌ တည်မြဲသော ဘက္တများလည်း ပစ္စည်းဂုဏ်များ၏ သက်ရောက်မှုမခံရ။

Verse 39

तं मेनिरेऽबला मूढा: स्त्रैणं चानुव्रतं रह: । अप्रमाणविदो भर्तुरीश्वरं मतयो यथा ॥ ३९ ॥

ရိုးသားနူးညံ့သော မိန်းမများသည် မိမိတို့ချစ်ခင်သော ခင်ပွန်း သီရိကృష్ణ သည် မိမိတို့နောက်လိုက်၍ မိမိတို့အောက်၌ ရှိသည်ဟု ထင်မြင်ကြသည်။ သို့သော် ခင်ပွန်း၏ တန်ခိုးမဟာမိမိကို မသိကြသကဲ့သို့၊ ဘုရားမယုံသူတို့သည် အမြင့်ဆုံးအုပ်စိုးရှင်ကို မသိကြ။