Adhyaya 3

Verse 1

श्रीशुक उवाच नाभिरपत्यकामोऽप्रजया मेरुदेव्या भगवन्तं यज्ञपुरुषमवहितात्मायजत ॥ १ ॥

သီရိရှုကဒေဝ မိန့်ကြားသည်—သားသမီးရလိုသော ဆန္ဒကြောင့် မဟာရာဇ နာဘိသည် ထိုအချိန်တွင် သားမရှိသေးသော မေရုဒေဝီနှင့်အတူ စိတ်ကိုတစ်နေရာတည်းထား၍ ယဇ్ఞပုရုෂ ဘဂဝန် ဝိෂ္ဏုကို ပူဇော်အာရాధနာ ပြု하였다။

Verse 2

तस्य ह वाव श्रद्धया विशुद्धभावेन यजत: प्रवर्ग्येषु प्रचरत्सु द्रव्यदेशकालमन्त्रर्त्विग्दक्षिणाविधानयोगोपपत्त्या दुरधिगमोऽपि भगवान् भागवतवात्सल्यतया सुप्रतीक आत्मानमपराजितं निजजनाभिप्रेतार्थविधित्सया गृहीतहृदयो हृदयङ्गमं मनोनयनानन्दनावयवाभिराममाविश्चकार ॥ २ ॥

သူသည် ယုံကြည်ခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းသော စိတ်ထားဖြင့် ပရဝဂ္ဂျယဇ్ఞ အစရှိသည့် ယဇ్ఞများတွင် ပူဇော်ပစ္စည်း၊ နေရာ၊ အချိန်၊ မန္တရ၊ ရိတဝိက်ပုရောဟိတ်၊ ဒက္ခိဏာနှင့် စည်းကမ်းများကို ယഥာဝိဓိ ဆောင်ရွက်နေစဉ်၊ ထိုအရာများဖြင့်ပင် အလွယ်တကူ မရနိုင်သော ဘဂဝန်သည် ဘက္တဝတ္သလျကြောင့် နာဘိမဟာရာဇ၏ ဘက္တိကို နှလုံးသားဖြင့် လက်ခံကာ ဘက္တ၏ ဆန္ဒပြည့်စုံစေရန် မအနိုင်ယူနိုင်သော ဆွဲဆောင်မှုရှိသည့် လက်လေးဖက်ရုပ်တော်ဖြင့် ပေါ်ထွန်းလာခဲ့သည်။

Verse 3

अथ ह तमाविष्कृतभुजयुगलद्वयं हिरण्मयं पुरुषविशेषं कपिशकौशेयाम्बरधरमुरसि विलसच्छ्रीवत्सललामं दरवरवनरुहवनमालाच्छूर्यमृतमणिगदादिभिरुपलक्षितं स्फुटकिरणप्रवरमुकुटकुण्डलकटककटिसूत्रहारकेयूरनूपुराद्यङ्गभूषणविभूषितमृत्विक् सदस्यगृहपतयोऽधना इवोत्तमधनमुपलभ्य सबहुमानमर्हणेनावनतशीर्षाण उपतस्थु: ॥ ३ ॥

ထို့နောက် ဘဂဝန် ဝိෂ္ဏုသည် နာဘိမင်းရှေ့၌ လက်လေးဖက်ရှိသော ရွှေရောင်တောက်ပသည့် အမြင့်မြတ်ဆုံး ပုရုෂရုပ်တော်ဖြင့် ပေါ်ထွန်းလာသည်။ အောက်ပိုင်းတွင် အဝါရောင် ပိုးဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ပြီး ရင်ဘတ်၌ သရီဝတ္ဆ အမှတ်တံဆိပ် တောက်ပနေသည်။ သင်္ခ၊ စက္ကရ၊ ဂဒါနှင့် ပဒ్మကို ကိုင်ဆောင်ကာ တောပန်းမാലာနှင့် ကౌஸ္တုဘ မဏိကို ဆင်ယင်ထားသည်။ အလင်းရောင်ထွက်သော မကုတ်၊ နားကပ်၊ လက်ကောက်၊ ခါးကြိုး၊ ပုလဲလည်ဆွဲ၊ လက်မောင်းအလှဆင်၊ ခြေကောက်နှင့် ရတနာအလှဆင်များကြောင့် ကိုယ်တော်သည် ဒိဗ္ဗတောက်ပလျက်ရှိသည်။ ထိုကို မြင်သော် နာဘိမင်းနှင့် ယဇ్ఞပုရောဟိတ်များ၊ အဖွဲ့ဝင်များသည် ဆင်းရဲသူက ရုတ်တရက် မဟာဓန ရသကဲ့သို့ ဝမ်းမြောက်ကာ ခေါင်းငုံ့၍ လေးစားစွာ ပူဇော်ကြ하였다။

Verse 4

ऋत्विज ऊचु: अर्हसि मुहुरर्हत्तमार्हणमस्माकमनुपथानां नमो नम इत्येतावत्सदुपशिक्षितं कोऽर्हति पुमान् प्रकृतिगुणव्यतिकरमतिरनीश ईश्वरस्य परस्य प्रकृतिपुरुषयोरर्वाक्तनाभिर्नामरूपाकृतिभी रूपनिरूपणम् ॥ ४ ॥ सकलजननिकायवृजिननिरसनशिवतमप्रवरगुणगणैकदेशकथनाद‍ृते ॥ ५ ॥

ရိတဝိက်များက ပြောကြသည်—အလွန်အမင်း ပူဇော်ထိုက်သူတော်မူပါ၏။ ကျွန်ုပ်တို့သည် သင်၏ လမ်းစဉ်ကို လိုက်နာသော အစေခံများသာ ဖြစ်ပါသည်။ အကြောင်းမဲ့ ကရုဏာဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ အနည်းငယ်သော ဝန်ဆောင်မှုကို မကြာခဏ လက်ခံတော်မူပါ။ ဝေဒနှင့် အာချာရျများက ကျွန်ုပ်တို့ကို ‘နမို နမဟ်’ ဟူ၍ ထပ်ခါထပ်ခါ ဦးညွှတ်ရန်သာ သင်ကြားထားသည်။ သဘာဝဂုဏ်များ၏ ရောနှောမှုတွင် ချုပ်နှောင်ခံရသော အားနည်းသတ္တဝါသည် သဘာဝနှင့် ပုရုෂကို ကျော်လွန်သော အမြင့်ဆုံး အရှင်ကို နာမ၊ ရုပ်၊ အကာရဖြင့် မည်သို့ သတ်မှတ်နိုင်မည်နည်း။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် သတ္တဝါအားလုံး၏ အပြစ်ကို ဖယ်ရှားပေးသော မင်္ဂလာအမြင့်ဆုံး သင်၏ ဂုဏ်တော်များထဲမှ အနည်းငယ်ကို ကီර්တနာပြု၍သာ သင်ကို သတိရနိုင်ပါသည်။

Verse 5

ऋत्विज ऊचु: अर्हसि मुहुरर्हत्तमार्हणमस्माकमनुपथानां नमो नम इत्येतावत्सदुपशिक्षितं कोऽर्हति पुमान् प्रकृतिगुणव्यतिकरमतिरनीश ईश्वरस्य परस्य प्रकृतिपुरुषयोरर्वाक्तनाभिर्नामरूपाकृतिभी रूपनिरूपणम् ॥ ४ ॥ सकलजननिकायवृजिननिरसनशिवतमप्रवरगुणगणैकदेशकथनाद‍ृते ॥ ५ ॥

ယဇ္ဍပူဇာဆောင်ရွက်သော ရుత్వိဇ်တို့က မေတ္တာပန်ကြားသည်—အလွန်အမင်း ပူဇော်ထိုက်သော အရှင်ဘုရား၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် သင်၏ နိစ္စတန်ခိုးရှိသော ဒါသများသာ ဖြစ်ပါသည်။ သင်သည် ကိုယ်တိုင်ပြည့်စုံတော်မူသော်လည်း အကြောင်းမဲ့ကရုဏာဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ အနည်းငယ်သော ဝန်ဆောင်မှုကို လက်ခံတော်မူပါ။ သင်၏ အလွန်လွန်ကဲသော ဒိဗ္ဗရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ကျွန်ုပ်တို့ မသိနိုင်ပါ; ဝေဒနှင့် အာချာရျများ၏ သင်ကြားချက်အတိုင်း ‘နမို နမဟ်’ ဟု ထပ်ခါထပ်ခါ ဦးညွှတ်ပူဇော်ခြင်းသာ ပြုနိုင်ပါသည်။ ပရကృతి၏ ဂုဏ်သုံးပါးတွင် စွဲလမ်းသော သတ္တဝါတို့သည် မပြည့်စုံနိုင်သော်လည်း သင်သည် အရာဝတ္ထုဆိုင်ရာ အယူအဆအားလုံးကို ကျော်လွန်တော်မူ၏။ သင်၏ နာမ၊ ရုပ်၊ ဂုဏ်တို့သည် အာရုံကျော်လွန်၍ စမ်းသပ်သိမြင်မှုအလွန်ကျော်လွန်သည်; သင်ကို မည်သူက သတ်မှတ်နိုင်မည်နည်း။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဦးညွှတ်ခြင်းနှင့် ဆုတောင်းခြင်းကိုသာ အပ်နှံပါသည်။ သင်၏ မင်္ဂလာဂုဏ်တော်များကို ကီရတနာဆိုခြင်းသည် လူသားအားလုံး၏ အပြစ်ကို ဖယ်ရှားပေးသည်; ထိုကိစ္စသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အမြင့်မားဆုံး မင်္ဂလာဖြစ်ပြီး သင်၏ အံ့ဩဖွယ် အဆင့်အတန်းကို အနည်းငယ် နားလည်စေသည်။

Verse 6

परिजनानुरागविरचितशबलसंशब्दसलिलसितकिसलयतुलसिकादूर्वाङ्कुरैरपि सम्भृतया सपर्यया किल परम परितुष्यसि ॥ ६ ॥

အို အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင်ဘုရား၊ သင်၏ ဘက္တများသည် ချစ်ခြင်းမေတ္တာကြောင့် အသံတုန်တုန်ဖြင့် ဆုတောင်းကာ ရေ၊ နူးညံ့သော အရွက်ပေါက်သစ်များ၊ တူလစီရွက်များနှင့် ဒူးర్వာမြက် မျိုးပေါက်သစ်များကိုပင် ဆက်ကပ်လျှင် သင်သည် အလွန်တရာ ကျေနပ်တော်မူပါသည်။

Verse 7

अथानयापि न भवत इज्ययोरुभारभरया समुचितमर्थमिहोपलभामहे ॥ ७ ॥

ကျွန်ုပ်တို့သည် အရာဝတ္ထုများစွာဖြင့် သင်ကို ပူဇော်ကာ ယဇ္ဍများကို ဆောင်ရွက်ခဲ့သော်လည်း၊ သင်ကို ကျေနပ်စေရန် အလွန်အကျွံ စီစဉ်မှုများ မလိုအပ်ဟု ကျွန်ုပ်တို့ ထင်မြင်ပါသည်။

Verse 8

आत्मन एवानुसवनमञ्जसाव्यतिरेकेण बोभूयमानाशेषपुरुषार्थस्वरूपस्य किन्तु नाथाशिष आशासानानामेतदभिसंराधनमात्रं भवितुमर्हति ॥ ८ ॥

အို နာထာ၊ သင်၏အတွင်း၌ပင် ဘဝ၏ ရည်မှန်းချက်များ (ပုရုရှာရ္ထ) နှင့် အာနုဘော်အလုံးစုံသည် အခဏတိုင်း ကိုယ်တိုင်ဖြစ်စဉ်အဖြစ် မပြတ်မတောက်၊ အကန့်အသတ်မရှိ တိုးပွားနေပါသည်။ သင်သည် စတ်-ချစ်-အာနန္ဒ သဘောတရားကိုယ်တိုင် ဖြစ်တော်မူ၏။ သို့သော် ကျွန်ုပ်တို့သည် လောကီပျော်ရွှင်မှုကိုသာ မျှော်လင့်တတ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဤယဇ္ဍအစီအစဉ်များသည် သင်အတွက် မလိုအပ်ဘဲ၊ အကျိုးရလဒ်ကို မျှော်လင့်သော ကျွန်ုပ်တို့အတွက် သင်၏ကရုဏာဖြင့် ကောင်းချီးရစေရန်သာ ဖြစ်ပါသည်။

Verse 9

श्लोक ५.३.९ तद्यथा बालिशानां स्वयमात्मन: श्रेय: परमविदुषां परमपरमपुरुष प्रकर्षकरुणया स्वमहिमानं चापवर्गाख्यमुपकल्पयिष्यन् स्वयं नापचित एवेतरवदिहोपलक्षित: ॥ ९ ॥

အို အရှင်တို့၏ အရှင်၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး ပုရုရှာ၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် အလွန်မိုက်မဲ၍ ဓမ္မ၊ အර්ථ၊ ကာမ၊ မောက္ခတို့၏ လမ်းစဉ်ကို မသိကြပါ၊ ဘဝ၏ ရည်မှန်းချက်ကိုပင် မသိသောကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။ သင်သည် ကျွန်ုပ်တို့ရှေ့တွင် ပူဇော်မှုကို တောင်းခံသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း အမှန်တကယ်မှာ ကျွန်ုပ်တို့အား သင်၏ ဒർശနကို ပေးရန်သာ ဤနေရာ၌ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။ အလွန်အကျွံ၊ အကြောင်းမဲ့ ကရုဏာဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ အကျိုးအတွက် ‘အပဝර්ဂ’ ဟုခေါ်သော လွတ်မြောက်ခြင်းတည်းဟူသော သင်၏ ကိုယ်ပိုင်မဟာမိမိကို ပေးအပ်ရန် သင်လာရောက်တော်မူသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အဝိဇ္ဇာကြောင့် သင်ကို သင့်တော်စွာ မပူဇော်နိုင်ခဲ့သော်လည်း သင်သည် ကိုယ်တိုင် ပေါ်ထွန်းတော်မူခဲ့သည်။

Verse 10

अथायमेव वरो ह्यर्हत्तम यर्हि बर्हिषि राजर्षेर्वरदर्षभो भवान्निजपुरुषेक्षणविषय आसीत् ॥ १० ॥

အလွန်အမြတ်တန်သော ပူဇော်ထိုက်ရှင်ဘုရား၊ သင်သည် အကောင်းဆုံး အကျိုးပေးရှင် ဖြစ်တော်မူ၏။ သန့်ရှင်းသော မင်းနာဘိ၏ ယဇ်ပွဲကွင်း၌ သင်၏ ပေါ်ထွန်းခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ကောင်းချီးမင်္ဂလာဖြစ်စေခြင်းအတွက် ဖြစ်၏။ ကျွန်ုပ်တို့ သင်ကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် အမြတ်တန်ဆုံး ကောင်းချီးကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 11

असङ्गनिशितज्ञानानलविधूताशेषमलानां भवत्स्वभावानामात्मारामाणां मुनीनामनवरतपरिगुणितगुणगण परममङ्गलायनगुणगणकथनोऽसि ॥ ११ ॥

အရှင်ဘုရား၊ အဆက်အသွယ်ကင်း၍ တိကျသော ဉာဏ်မီးဖြင့် အညစ်အကြေးအားလုံးကို လောင်ကျွမ်းစေပြီး၊ သင်၏ သဘာဝ၌ အာတ္မာရာမ ဖြစ်နေသော မဟာမုနိတို့သည် သင်၏ သာသနာတော်ဂုဏ်တော်များကို မပြတ်မလပ် ချီးမွမ်းရွတ်ဆိုကြသည်။ သင်၏ ဂုဏ်ကഥာသည် အမြင့်ဆုံး မင်္ဂလာ၏ အားကိုးရာဖြစ်၏။

Verse 12

अथ कथञ्चित्स्खलनक्षुत्पतनजृम्भणदुरवस्थानादिषु विवशानां न: स्मरणाय ज्वरमरणदशायामपि सकलकश्मलनिरसनानि तव गुणकृतनामधेयानि वचनगोचराणि भवन्तु ॥ १२ ॥

အရှင်ဘုရား၊ ချော်လဲခြင်း၊ ဆာလောင်ခြင်း၊ လဲကျခြင်း၊ အော်ဟစ်ခြင်း သို့မဟုတ် ဒုက္ခအခြေအနေများတွင်၊ ထို့ပြင် အပူကြီးသော ဖျားနာမှုနှင့်အတူ သေဆုံးချိန်တွင်ပင် ကျွန်ုပ်တို့သည် သင်၏ နာမ၊ ရုပ်၊ ဂုဏ်တို့ကို မမှတ်မိနိုင်မည်ကို စိုးရိမ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ပန်ကြားအပ်သည်—ပ罪ဖယ်ရှားသော သင်၏ ပဝിത്രနာမများနှင့် ဂုဏ်ကഥာတို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ နှုတ်တွင် အမြဲတည်စေပြီး၊ သင်ကို သတိရရန် ကူညီတော်မူပါ။

Verse 13

किञ्चायं राजर्षिरपत्यकाम: प्रजां भवाद‍ृशीमाशासान ईश्वरमाशिषां स्वर्गापवर्गयोरपि भवन्तमुपधावति प्रजायामर्थप्रत्ययो धनदमिवाधन: फलीकरणम् ॥ १३ ॥

ထို့ပြင် အရှင်ဘုရား၊ ဤ သန့်ရှင်းသော မင်းနာဘိသည် သင်ကဲ့သို့သော သားတော်ကို လိုလား၍ ကောင်းချီးများ၏ အရှင်ဖြစ်သော သင်ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။ သင်သည် ကောင်းကင်ဘုံတက်ခြင်းနှင့် မောက္ခကိုပါ ပေးနိုင်သော်လည်း၊ သူသည် သားတော်အတွက် သင်ကို ပူဇော်နေသည်—ဆင်းရဲသူက ချမ်းသာသူထံမှ အနည်းငယ်သော စပါးကို တောင်းသကဲ့သို့။

Verse 14

को वा इह तेऽपराजितोऽपराजितया माययानवसितपदव्यानावृतमतिर्विषयविषरयानावृतप्रकृतिरनुपासितमहच्चरण: ॥ १४ ॥

အနိုင်မခံ အရှင်ဘုရား၊ သင်၏ အနိုင်မခံ မာယာကြောင့် ဤလောက၌ မအနိုင်ယူခံရသူ မည်သူရှိမည်နည်း။ မဟာဘက္တတို့၏ ကြာပန်းခြေတော်ကို မပူဇော်သူ၏ ဉာဏ်သည် မာယာဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး၊ အဆိပ်ကဲ့သို့သော အာရုံခံစားမှုလှိုင်းများက သူ၏ သဘာဝကို လွှမ်းမိုးသယ်ဆောင်သွားသည်။ ဤမာယာ၏ လမ်းကြောင်းကို မည်သူမျှ မမြင်နိုင်၊ ၎င်း၏ လုပ်ဆောင်ပုံကိုလည်း မရှင်းပြနိုင်။

Verse 15

यदु ह वाव तव पुनरदभ्रकर्तरिह समाहूतस्तत्रार्थधियां मन्दानां नस्तद्यद्देवहेलनं देवदेवार्हसि साम्येन सर्वान् प्रतिवोढुमविदुषाम् ॥ १५ ॥

အို ဘုရားရှင်၊ သင်သည် အံ့ဖွယ်ကောင်းသော လီလာကမ္မများကို ပြုတော်မူသူဖြစ်သည်။ ဤမဟာယဇ္ဉ်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ သားတော်ရရှိရန်သာ ဖြစ်သဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဉာဏ်မထက်မြက်၊ ဘဝ၏ အမြင့်မားသော ရည်မှန်းချက်ကို သတ်မှတ်ရာတွင် မကျွမ်းကျင်ပါ။ ပစ္စည်းလိုလားချက်အတွက် သင်ကို ဤသေးငယ်သော ယဇ္ဉ်သို့ ဖိတ်ခေါ်ခြင်းဖြင့် သင်၏ ကြာပန်းခြေတော်ကို အပြစ်ပြုမိပါသည်။ ထို့ကြောင့် ဒေဝတို့၏ ဒေဝတော်၊ အကြောင်းမဲ့ကရုဏာနှင့် တန်းတူမြင်ကွင်းဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ အပြစ်ကို ခွင့်လွှတ်ပါ။

Verse 16

श्रीशुक उवाच इति निगदेनाभिष्टूयमानो भगवाननिमिषर्षभो वर्षधराभिवादिताभिवन्दितचरण: सदयमिदमाह ॥ १६ ॥

ရှရီရှုကဒေဝ ဂိုစ్వာမီက ပြောသည်—ဤသို့ ဂദ്യပုံစံ ဆုတောင်းစကားများဖြင့် ချီးမွမ်းခံရသော အနိမိရှတို့၏ အရှင်၊ ဒေဝတို့၏ အုပ်စိုးရှင် ဘဂဝန်၏ ကြာပန်းခြေတော်ကို၊ ဘာရတဝර්ရှ၏ အင်ပါယာ နာဘိမင်းကတောင် ဂုဏ်ပြုသော ယဇ္ဉပုရောဟိတ်များက ဦးညွှတ်ဝတ်ပြုကြသည်။ ဘဂဝန်သည် သူတို့အပေါ် အလွန်ပျော်ရွှင်၍ ကရုဏာဖြင့် ဤသို့ မိန့်တော်မူ하였다။

Verse 17

श्रीभगवानुवाच अहो बताहमृषयो भवद्भ‍िरवितथगीर्भिर्वरमसुलभमभियाचितो यदमुष्यात्मजो मया सद‍ृशो भूयादिति ममाहमेवाभिरूप: कैवल्यादथापि ब्रह्मवादो न मृषा भवितुमर्हति ममैव हि मुखं यद् द्विजदेवकुलम् ॥ १७ ॥

ဘဂဝန်မိန့်တော်မူသည်—အို မဟာရိရှီတို့၊ သင်တို့၏ အမှန်တရားပြည့်ဝသော ဆုတောင်းချီးမွမ်းစကားများကြောင့် ငါ အလွန်ပျော်ရွှင်သည်။ သင်တို့သည် နာဘိမင်းအတွက် ငါနှင့်တူသော သားတော်ကို ပေးပါဟု အလွန်ရှားပါးသော အပေးအယူကို တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ငါသည် ဒုတိယမရှိသော အမြင့်ဆုံးပုရုရှဖြစ်၍ ငါနှင့်တန်းတူသူ မရှိသဖြင့် ငါကဲ့သို့ အခြားတစ်ဦးကို မတွေ့နိုင်။ သို့သော် သင်တို့သည် အရည်အချင်းပြည့်ဝသော ဘြာဟ္မဏများဖြစ်သဖြင့် သင်တို့၏ ဘြဟ္မဝါဏီ မမှန်မကန် မဖြစ်သင့်၊ အကြောင်းမှာ ငါသည် ဂုဏ်သတ္တိပြည့်ဝသော ဘြာဟ္မဏကူလကို ငါ့၏ ပါးစပ်ကဲ့သို့ သဘောထားသည်။

Verse 18

तत आग्नीध्रीयेंऽशकलयावतरिष्याम्यात्मतुल्यमनुपलभमान: ॥ १८ ॥

ထို့ကြောင့် ငါနှင့်တန်းတူသူကို မတွေ့နိုင်သဖြင့် ငါသည် ကိုယ်တိုင် အပြည့်အဝ အစိတ်အပိုင်း (အಂశ-ကလာ) အဖြစ် ချဲ့ထွင်၍ အဂ္နီဓြ၏ သား မဟာရာဇ နာဘိ၏ မိဖုရား မေရုဒေဝီ၏ ဝမ်းတွင်း၌ အဝတားအဖြစ် ပေါ်ထွန်းမည်။

Verse 19

श्रीशुक उवाच इति निशामयन्त्या मेरुदेव्या: पतिमभिधायान्तर्दधे भगवान् ॥ १९ ॥

ရှုကဒေဝ ဂိုစွာမီက ဆက်လက်ပြောသည်—ဤသို့ မဟာရာဇ နာဘိကို မိန့်တော်မူပြီးနောက် ဘဂဝန်သည် အန္တർဓာန်ဖြစ်၍ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ မိဖုရား မေရုဒေဝီသည် ခင်ပွန်းဘေး၌ ထိုင်နေသဖြင့် ဘုရားရှင်၏ မိန့်တော်မူချက်အားလုံးကို ကြားနာနိုင်ခဲ့သည်။

Verse 20

बर्हिषि तस्मिन्नेव विष्णुदत्त भगवान् परमर्षिभि: प्रसादितो नाभे: प्रियचिकीर्षया तदवरोधायने मेरुदेव्यां धर्मान्दर्शयितुकामो वातरशनानां श्रमणानामृषीणामूर्ध्वमन्थिनां शुक्लया तनुवावततार ॥ २० ॥

ထိုယဇ်ပူဇော်ပွဲ၌ မဟာရိရှီတို့က ပျော်ရွှင်စေသဖြင့် ဘဂဝန် ဝိෂ္ဏုဒတ္တ သဘောတူနှစ်သက်တော်မူသည်။ မဟာရာဇ နာဘိ၏ ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းရန်နှင့် အာရှရမဓမ္မ၏ လမ်းစဉ်ကို ပြသရန် မေရုဒေဝီ၏ ဝမ်း၌ သုံးဂုဏ်ကို ကျော်လွန်သော သန့်ရှင်းသည့် မူလဝိညာဉ်ရုပ်ဖြင့် သားတော်အဖြစ် အဝတားတော်မူ하였다။