Adhyaya 5

Verse 1

श्रीशुक उवाच एवं भगवतादिष्टो दुर्वासश्चक्रतापित: । अम्बरीषमुपावृत्य तत्पादौ दु:खितोऽग्रहीत् ॥ १ ॥

ရှုကဒေဝ ဂိုಸ್ವာမီက ပြောသည်—ဤသို့ ဘဂဝန် ဝိෂ္ဏု၏ အမိန့်ကို ရပြီးနောက်၊ စုဒർശန ချက်ကရ၏ အပူဒဏ်ကြောင့် အလွန်ပင် နှိပ်စက်ခံနေရသော ဒုర్వာသာ မုနိသည် ချက်ချင်း မဟာရာဇ အမ္ဗရီရှ ထံသို့ သွားရောက်하였다။ အလွန်ဝမ်းနည်းပူဆွေး၍ မုနိသည် လဲကျကာ ရাজার ကြာပန်းတော်ခြေကို ဖက်တွယ်လိုက်သည်။

Verse 2

तस्य सोद्यममावीक्ष्य पादस्पर्शविलज्जित: । अस्तावीत् तद्धरेरस्त्रं कृपया पीडितो भृशम् ॥ २ ॥

ဒုర్వာသာက ဆုတောင်းရန် ကြိုးစားနေသည်ကို မြင်ပြီး၊ သူက မိမိ၏ ကြာပန်းတော်ခြေကို ထိမိသဖြင့် မဟာရာဇ အမ္ဗရီရှသည် အလွန်ရှက်ကြောက်သွားသည်။ ကရုဏာကြောင့် သူ၏နှလုံးသားသည် ပို၍ပင် နာကျင်လာ၍၊ ချက်ချင်း ဘဂဝန် ဟရိ၏ မဟာအಸ್ತ్ర (စုဒർശန) ကို စတင် စတုတိပြု하였다။

Verse 3

अम्बरीष उवाच त्वमग्निर्भगवान् सूर्यस्त्वं सोमो ज्योतिषां पति: । त्वमापस्त्वं क्षितिर्व्योम वायुर्मात्रेन्द्रियाणि च ॥ ३ ॥

မဟာရာဇာ အမ္ဗရီရှက ပြောသည်—အို စုဒർശန စက်ရာ! သင်သည် မီးဖြစ်၏၊ သင်သည် အင်အားကြီးသော နေဖြစ်၏၊ သင်သည် အလင်းတန်းတို့၏ အရှင် လဖြစ်၏။ သင်သည် ရေ၊ မြေ၊ ကောင်းကင်ဖြစ်၏; သင်သည် လေဖြစ်၏; သင်သည် အာရုံငါးပါးနှင့် အင်္ဒြိယတို့လည်း ဖြစ်၏။

Verse 4

सुदर्शन नमस्तुभ्यं सहस्राराच्युतप्रिय । सर्वास्त्रघातिन् विप्राय स्वस्ति भूया इडस्पते ॥ ४ ॥

အို စုဒർശနာ! သင့်အား နမസ്കာရ—အို အလှည့်တံတစ်ထောင်ရှိသူ၊ အချျုတ၏ ချစ်မြတ်နိုးသူ။ အို လက်နက်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးသူ၊ အို အိဍစပတိ! ဤဗြာဟ္မဏအား ကောင်းကျိုးဖြစ်ပါစေ; ကာကွယ်ရာနှင့် မင်္ဂလာကို ပေးသနားပါ။

Verse 5

त्वं धर्मस्त्वमृतं सत्यं त्वं यज्ञोऽखिलयज्ञभुक् । त्वं लोकपाल: सर्वात्मा त्वं तेज: पौरुषं परम् ॥ ५ ॥

အို စုဒർശန စက်ရာ! သင်သည် ဓမ္မဖြစ်၏၊ သင်သည် ဣတနှင့် သစ္စာဖြစ်၏၊ သင်သည် ယဇ္ဉဖြစ်၍ ယဇ္ဉဖလအားလုံး၏ ခံစားရှင်လည်း ဖြစ်၏။ သင်သည် လောကကို ထိန်းသိမ်းသူ၊ စကြဝဠာ၏ အတ္တမဖြစ်၏; သင်သည် ဘဂဝန်၏ လက်ထဲရှိ အမြင့်ဆုံး ဒိဗ္ဗတేజနှင့် ပရాక్రమဖြစ်၏။

Verse 6

नम: सुनाभाखिलधर्मसेतवे ह्यधर्मशीलासुरधूमकेतवे । त्रैलोक्यगोपाय विशुद्धवर्चसे मनोजवायाद्भ‍ुतकर्मणे गृणे ॥ ६ ॥

အို စုဒർശနာ! မင်္ဂလာရှိသော အလယ်ချက် (နာဘိ) ကို ပိုင်ဆိုင်သူ၊ ဓမ္မအားလုံး၏ တံတားကို ထောက်မသူ—သင့်အား နမസ്കာရ။ အဓမ္မကျင့်သော အဆုရာတို့အတွက် သင်သည် အမင်္ဂလာ ကြယ်တံခွန်ကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ သင်သည် သုံးလောကကို ကာကွယ်သူ၊ သန့်ရှင်းသော တောက်ပမှုဖြင့် ပြည့်ဝသူ၊ စိတ်ကဲ့သို့ လျင်မြန်သူ၊ အံ့ဖွယ်ကမ္မပြုသူ—ကျွန်ုပ်သည် ‘နမಃ’ ဟူ၍သာ ပူဇော်နိုင်၏။

Verse 7

त्वत्तेजसा धर्ममयेन संहृतं तम: प्रकाशश्च द‍ृशो महात्मनाम् । दुरत्ययस्ते महिमा गिरां पते त्वद्रूपमेतत् सदसत् परावरम् ॥ ७ ॥

အို စကား၏ အရှင်! ဓမ္မပြည့်ဝသော သင့်တောက်ပမှုကြောင့် လောက၏ အမှောင်သည် ပျောက်ကွယ်ပြီး မဟာတ္မာတို့၏ မြင်ကွင်း၌ အလင်း—အသိဉာဏ်—ပေါ်ထွန်းလာသည်။ သင့်မဟိမကို မည်သူမျှ မလွန်ဆန်နိုင်; ထင်ရှား-မထင်ရှား၊ ကြမ်း-နူး၊ မြင့်-နိမ့်—အားလုံးသည် သင့်တောက်ပမှုဖြင့် ထင်ဟပ်သော သင့်ရုပ်ပုံများပင် ဖြစ်သည်။

Verse 8

यदा विसृष्टस्त्वमनञ्जनेन वै बलं प्रविष्टोऽजित दैत्यदानवम् । बाहूदरोर्वङ्‌घ्रिशिरोधराणि वृश्चन्नजस्रं प्रधने विराजसे ॥ ८ ॥

အို အဇိတ၊ အမြင့်ဆုံးဘုရား၏ အမိန့်ဖြင့် သင်သည် ဒိုင်တျယနှင့် ဒါနဝ စစ်တပ်အတွင်း ဝင်ရောက်သည့်အခါ စစ်မြေပြင်တွင် တောက်ပလျက် သူတို့၏ လက်မောင်း၊ ဝမ်းဗိုက်၊ ပေါင်၊ ခြေထောက်နှင့် ခေါင်းတို့ကို မရပ်မနား ဖြတ်တောက်လေသည်။

Verse 9

स त्वं जगत् त्राण खलप्रहाणये निरूपित: सर्वसहो गदाभृता । विप्रस्य चास्मत्कुलदैवहेतवे विधेहि भद्रं तदनुग्रहो हि न: ॥ ९ ॥

အို ကမ္ဘာလောကကို ကာကွယ်သူ၊ မကောင်းသူတို့ကို ဖျက်ဆီးရန် ဂဒါကိုင်သော ဘုရားသခင်က သင့်ကို အလုံးစုံခံနိုင်သော အင်အားကြီး လက်နက်အဖြစ် ခန့်ထားတော်မူ၏။ ကျွန်ုပ်တို့ မျိုးရိုးအကျိုးအတွက် ဤဗြာဟ္မဏကို ကရုဏာပြုပါ; ထိုကရုဏာသည် ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးအပေါ် အနုဂြဟ ဖြစ်ပါလိမ့်မည်။

Verse 10

यद्यस्ति दत्तमिष्टं वा स्वधर्मो वा स्वनुष्ठित: । कुलं नो विप्रदैवं चेद् द्विजो भवतु विज्वर: ॥ १० ॥

ကျွန်ုပ်တို့ မိသားစုက သင့်တော်သူများအား လှူဒါန်းခဲ့လျှင်၊ အိဿ္ဋိနှင့် ယဇ္ဉ ကర్మများကို ဆောင်ရွက်ခဲ့လျှင်၊ ကိုယ်ပိုင်ဓမ္မကို မှန်ကန်စွာ ကျင့်သုံးခဲ့လျှင်၊ ဗြာဟ္မဏများသည် ကျွန်ုပ်တို့ မျိုးရိုး၏ ကုလဒေဝတားဖြစ်လျှင်—ထိုကုသိုလ်၏ အစားထိုးအဖြစ် ဤဒွိဇသည် စုဒർശနချကရ၏ လောင်ကျွမ်းနာကျင်မှုမှ လွတ်မြောက်ပါစေ။

Verse 11

यदि नो भगवान् प्रीत एक: सर्वगुणाश्रय: । सर्वभूतात्मभावेन द्विजो भवतु विज्वर: ॥ ११ ॥

ဒုတိယမရှိသော တစ်ပါးတည်းသော၊ ဂုဏ်သတ္တိအလုံးစုံ၏ အာရှ్రယဖြစ်သော၊ သတ္တဝါအားလုံး၏ အတ္တမဖြစ်သော အမြင့်ဆုံးဘုရားသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို နှစ်သက်တော်မူလျှင် ဤဒွိဇ (ဒုရ္ဝာသာ မုနိ) သည် လောင်ကျွမ်းနာကျင်မှုမှ လွတ်မြောက်ပါစေ။

Verse 12

श्रीशुक उवाच इति संस्तुवतो राज्ञो विष्णुचक्रं सुदर्शनम् । अशाम्यत् सर्वतो विप्रं प्रदहद् राजयाञ्चया ॥ १२ ॥

ရှုကဒေဝ ဂိုစွာမီက ပြောသည်—ဘုရင်က ဗိဿ্ণု၏ စုဒർശနချကရကို ဤသို့ ဆုတောင်းစတုတိပြုသောအခါ ချကရသည် ငြိမ်းချမ်းသွားပြီး၊ ဘုရင်၏ တောင်းပန်ချက်ကြောင့် ဒုရ္ဝာသာ မုနိဟု ခေါ်သော ဗြာဟ္မဏကို လောင်ကျွမ်းစေခြင်းကို ရပ်တန့်하였다။

Verse 13

स मुक्तोऽस्त्राग्नितापेन दुर्वास: स्वस्तिमांस्तत: । प्रशशंस तमुर्वीशं युञ्जान: परमाशिष: ॥ १३ ॥

သုဒර්ရှန စက္ကရာ၏ မီးအပူဒဏ်မှ လွတ်မြောက်သဖြင့် အလွန်တန်ခိုးရှိသော ဒုရ္ဝာသာ မုနိသည် စိတ်ကျေနပ်သွား하였다။ ထို့နောက် မဟာရာဇာ အမ္ဗရီရှ၏ ဂုဏ်သတ္တိကို ချီးမွမ်းကာ အမြင့်မြတ်ဆုံး ကောင်းချီးများ ပေး하였다။

Verse 14

दुर्वासा उवाच अहो अनन्तदासानां महत्त्वं द‍ृष्टमद्य मे । कृतागसोऽपि यद् राजन् मङ्गलानि समीहसे ॥ १४ ॥

ဒုရ္ဝာသာ မုနိက ပြောသည်—“အို မင်းကြီး၊ ယနေ့ အနန္တဘုရား၏ သာသနာတော်သားများ၏ မဟာတန်ခိုးကို ကျွန်ုပ် မျက်မြင်တွေ့ရပါပြီ။ ကျွန်ုပ် အပြစ်ကျူးလွန်ခဲ့သော်လည်း မင်းကြီးသည် ကျွန်ုပ်၏ ကောင်းကျိုးကိုပင် ဆုတောင်းပေးနေပါသည်။”

Verse 15

दुष्कर: को नु साधूनां दुस्त्यजो वा महात्मनाम् । यै: संगृहीतो भगवान् सात्वतामृषभो हरि: ॥ १५ ॥

သန့်ရှင်းသော ဘက္တများ၏ အရှင် ဘဂဝန် ဟရီကို ရရှိထားသော သာဓု မဟာတ္မာတို့အတွက် ဘာသည် မဖြစ်နိုင်သနည်း၊ ဘာသည် စွန့်လွှတ်ရန် မဖြစ်နိုင်သနည်း။

Verse 16

यन्नामश्रुतिमात्रेण पुमान् भवति निर्मल: । तस्य तीर्थपद: किं वा दासानामवशिष्यते ॥ १६ ॥

သူ၏ သန့်ရှင်းသော နာမတော်ကို ကြားရုံသာဖြင့် လူသည် သန့်စင်လာသည်။ ထိုကြောင့် တီရ္ထပဒ ဖြစ်သော အရှင်၏ သာသနာတော်သားများအတွက် ဘာသည် မဖြစ်နိုင်သနည်း။

Verse 17

राजन्ननुगृहीतोऽहं त्वयातिकरुणात्मना । मदघं पृष्ठत: कृत्वा प्राणा यन्मेऽभिरक्षिता: ॥ १७ ॥

အို မင်းကြီး၊ မင်းကြီးသည် အလွန်ကရုဏာရှိသူဖြစ်၍ ကျွန်ုပ်ကို ကရုဏာပြုပါသည်။ ကျွန်ုပ်၏ အပြစ်ကို လျစ်လျူရှုကာ ကျွန်ုပ်၏ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့သဖြင့် ကျွန်ုပ်သည် မင်းကြီးအား အလွန်အမင်း ကျေးဇူးတင်၍ ဋီကာတင်ရှိပါသည်။

Verse 18

राजा तमकृताहार: प्रत्यागमनकाङ्क्षuया । चरणावुपसङ्गृह्य प्रसाद्य समभोजयत् ॥ १८ ॥

ဒုရ္ဝာသာ မုနိ ပြန်လာမည်ကို စောင့်မျှော်နေသဖြင့် ဘုရင်သည် အစာမစားခဲ့။ မုနိ ပြန်ရောက်လာသော် ဘုရင်သည် သူ၏ ကြာပန်းခြေတော်၌ လဲကျကန်တော့၍ အရာရာဖြင့် စိတ်ကျေနပ်စေကာ အလွန်ကောင်းမွန်သော အစားအစာဖြင့် ဧည့်ခံ하였다။

Verse 19

सोऽशित्वाद‍ृतमानीतमातिथ्यं सार्वकामिकम् । तृप्तात्मा नृपतिं प्राह भुज्यतामिति सादरम् ॥ १९ ॥

ဒုရ္ဝာသာ မုနိသည် အရသာကောင်းသော အစားအစာမျိုးစုံကို စားသုံးပြီး ဘုရင်၏ ပြည့်စုံသော ဧည့်ခံမှုကို လေးစားစွာ လက်ခံ하였다။ စိတ်တೃप्तသဖြင့် ချစ်ခင်စွာ “ကျေးဇူးပြု၍ မင်းကြီးလည်း စားသုံးပါ” ဟု ဆို하였다။

Verse 20

प्रीतोऽस्म्यनुगृहीतोऽस्मि तव भागवतस्य वै । दर्शनस्पर्शनालापैरातिथ्येनात्ममेधसा ॥ २० ॥

ဒုရ္ဝာသာ မုနိက ပြောသည်– “အို မင်းကြီး၊ သင်သည် ဘဂဝတဘက္တ ဖြစ်သဖြင့် ကျွန်ုပ် အလွန်ပျော်ရွှင်၍ သင့်အပေါ် ကျေးဇူးတင်ကာ ငွေ့ငွေ့တင်နေပါသည်။ သင့်ကို မြင်ခြင်း၊ ခြေတော်ကို ထိခြင်း၊ စကားပြောခြင်းနှင့် ဉာဏ်ပညာဖြင့် ပြုသော ဧည့်ခံမှုကြောင့် သင်သည် ဘုရားသခင်၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး भक्त ဖြစ်ကြောင်း သိမြင်ခဲ့သည်။”

Verse 21

कर्मावदातमेतत् ते गायन्ति स्व:स्त्रियो मुहु: । कीर्तिं परमपुण्यां च कीर्तयिष्यति भूरियम् ॥ २१ ॥

သင်၏ အပြစ်ကင်းသန့်ရှင်းသော အကျင့်စရိုက်ကို ကောင်းကင်လောက၏ ကုသိုလ်ရှိသော မိန်းမများက မကြာခဏ သီဆိုကြမည်။ သင်၏ အလွန်ပုဏ္ဏမယ့် ဂုဏ်သတင်းကို ဤကမ္ဘာမြေကြီးပေါ်ရှိ လူများလည်း မပြတ် ကီർത്തနာကြမည်။

Verse 22

श्रीशुक उवाच एवं सङ्कीर्त्य राजानं दुर्वास: परितोषित: । ययौ विहायसामन्‍त्र्य ब्रह्मलोकमहैतुकम् ॥ २२ ॥

သီရိ ရှုကဒေဝ ဂိုစွာမီက ဆက်လက်ပြောသည်– “ဤသို့ ဘုရင်၏ ဂုဏ်ကို စင်ကီර්တနာဖြင့် ချီးမွမ်းပြီးနောက် မဟာယောဂီ ဒုရ္ဝာသာသည် အရာရာ၌ စိတ်ကျေနပ်သွား하였다။ ခွင့်တောင်းပြီး မိုးလမ်းကြောင်းမှ ထွက်ခွာကာ နাস্তိကများနှင့် ခြောက်သွေ့သော တတ္တ്വဝాద ဆင်ခြင်သူများ မရှိသော ဘြဟ္မလောကသို့ သွားရောက်하였다။”

Verse 23

संवत्सरोऽत्यगात् तावद् यावता नागतो गत: । मुनिस्तद्दर्शनाकाङ्क्षोत राजाब्भक्षो बभूव ह ॥ २३ ॥

ဒုရ္ဝာသာ မုနိသည် မဟာရာဇ အမ္ဗရီရှ၏ နေရာမှ ထွက်ခွာသွားပြီး၊ တစ်နှစ်ပြည့်အထိ ပြန်မလာသေးသရွေ့ ဘုရင်သည် ရေကိုသာ သောက်၍ အစာရှောင်နေခဲ့သည်။

Verse 24

गतेऽथ दुर्वाससि सोऽम्बरीषो द्विजोपयोगातिपवित्रमाहरत् । ऋषेर्विमोक्षं व्यसनं च वीक्ष्य मेने स्ववीर्यं च परानुभावम् ॥ २४ ॥

တစ်နှစ်အကြာတွင် ဒုရ္ဝာသာ မုနိ ပြန်လာသောအခါ အမ္ဗရီရှ ဘုရင်သည် အလွန်သန့်ရှင်းသော အစားအစာမျိုးစုံဖြင့် ဂုဏ်ပြုဧည့်ခံကာ ထို့နောက် မိမိလည်း စားသောက်하였다။ မီးလောင်ပျက်စီးမည့် အကြီးမားဆုံး အန္တရာယ်မှ ဒုရ္ဝာသာ ဘြာဟ္မဏ ပြန်လည်လွတ်မြောက်သွားသည်ကို မြင်၍ အရာအားလုံးသည် သခင်ဘုရား၏ ကရုဏာကြောင့်ဟု သိကာ မိမိအတွက် ဂုဏ်ယူမှု မယူခဲ့။

Verse 25

एवं विधानेकगुण: स राजा परात्मनि ब्रह्मणि वासुदेवे । क्रियाकलापै: समुवाह भक्तिं ययाविरिञ्‍च्यान् निरयांश्चकार ॥ २५ ॥

ဤသို့ အလွန်မြင့်မြတ်သော ဂုဏ်သတ္တိမျိုးစုံဖြင့် ပြည့်စုံသော ဘုရင်သည် ပရဗြဟ္မ၊ ပရမာတ္မာ ဖြစ်သော ဝါစုဒေဝ၌ မိမိ၏ လုပ်ဆောင်မှုအားလုံးဖြင့် ပြည့်ဝသော ဘက္တိကို တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ ထိုဘက္တိကြောင့်ပင် ဤလောက၏ အမြင့်ဆုံး လောကများကိုပါ နရကလောကများကဲ့သို့ တုန့်တင်းမကောင်းဟု သဘောထား하였다။

Verse 26

श्रीशुक उवाच अथाम्बरीषस्तनयेषु राज्यं समानशीलेषु विसृज्य धीर: । वनं विवेशात्मनि वासुदेवे मनो दधद् ध्वस्तगुणप्रवाह: ॥ २६ ॥

သီလရှင် ရှုကဒေဝ ဂိုစွာမီက ဆက်လက်ဆိုသည်—ထို့နောက် ဘက္တိဘဝ၌ တည်ငြိမ်သော အမ္ဗရီရှ မဟာရာဇသည် တူညီသင့်တော်သော သားများထံသို့ နိုင်ငံကို ခွဲဝေပေးကာ ဝါနပရಸ್ಥ အာရှရမကို လက်ခံပြီး တောသို့ ဝင်ရောက်하였다။ သူသည် စိတ်ကို အပြည့်အဝ ဝါစုဒေဝ၌ တည်စေ၍ ရုပ်ဝတ္ထုဂုဏ်များ၏ စီးဆင်းမှုကို ချိုးဖျက်하였다။

Verse 27

इत्येतत् पुण्यमाख्यानमम्बरीषस्य भूपते । सङ्कीर्तयन्ननुध्यायन् भक्तो भगवतो भवेत् ॥ २७ ॥

မဟာရာဇ အမ္ဗရီရှ၏ ဤပုဏ္ဏကഥာကို မည်သူမဆို သီဆိုကီර්တန်လုပ်ပါစေ၊ သို့မဟုတ် စိတ်ထဲတွင်ပင် အာရုံပြုပါစေ၊ ထိုသူသည် မလွဲမသွေ သခင်ဘုရား၏ သန့်ရှင်းသော ဘက္တ ဖြစ်လာသည်။

Verse 28

अम्बरीषस्यचरितं येश‍ृण्वन्तिमहात्मन: । मुक्तिं प्रयान्तितेसर्वेभक्त्याविष्णो: प्रसादत: ॥ २८ ॥

မဟာဘက္တ မဟာရာဇ အမ္ဗရီရှ၏ သာသနာတော်ကာရိယာကို ဘက္တိဖြင့် နားထောင်သူတို့သည် ဗိဿဏု၏ ကရုဏာကြောင့် မကြာမီ ဘက္တိ သို့မဟုတ် မောက္ခကို ရရှိကြသည်။