
Yayāti’s Renunciation: The Allegory of the He-Goat and She-Goat
ယယာတိဇာတ်လမ်းကို ဆက်လက်ဖော်ပြရာတွင် သုကဒေဝက မင်းကြီးသည် အာရုံခံစားမှုဘဝကို အလွန်စွဲလမ်းခဲ့သော်လည်း နောက်ဆက်တွဲဒုက္ခများကြောင့် စိတ်ပျက်ရွံရှာလာပြီး ဒေဝယာနီအား ဥပမာပုံပြင်ဖြင့် သင်ကြားကြောင်း ရှင်းပြသည်။ ယယာတိက ကာမတဏှာကြောင့် အနက်ရေတွင်းထဲကျနေသော မိခင်ဆိတ်ကို (ကမ္မ၏အကျပ်အတည်း) ကယ်တင်ပေးသော်လည်း နောက်ပိုင်း လိင်ပြိုင်ဆိုင်မှုတွင် ကျွန်ဖြစ်ကာ အတ္တသိမြင်မှုကို မေ့လျော့သွားသော အဖဆိတ်အကြောင်း ပြောသည်။ မနာလိုမှုနှင့် ပျက်ကွက်မှုများဖြစ်ပြီး ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးက အဖဆိတ်၏ အင်္ဂါကို ဖြတ်တောက်အပြစ်ပေးကာ နောက်တစ်ဖန် ယောဂအင်အားဖြင့် ပြန်လည်ပြုပြင်ပေးသော်လည်း ‘ပြန်ရ’ပြီးနောက်တောင် မကျေနပ်မှုမဆုံးကြောင်း ထင်ရှားသည်။ ယယာတိက ဤဥပမာကို မိမိနှင့်နှိုင်းယှဉ်ကာ ကာမတဏှာသည် မီးထဲသို့ ဂျီထည့်သကဲ့သို့ မပြည့်စုံနိုင်ကြောင်း၊ စစ်မှန်သောပျော်ရွှင်မှုသည် ကိုယ်တိုင်ဆန္ဒဖြင့် စွန့်လွှတ်ခြင်း၊ ထိန်းချုပ်ခြင်းနှင့် ဝါစူဒေဝကို သမဓိပြုခြင်းမှသာ ရကြောင်း သင်ပေးသည်။ ထို့နောက် သူသည် အိုမင်းမှုကို ပူရုနှင့် လူငယ်မှုဖြင့် လဲလှယ်ကာ သားများအား နယ်မြေများ ခွဲဝေပေးပြီး ပူရုကို ထီးနန်းတင်ကာ ချက်ချင်း အပျော်အပါးကို စွန့်လွှတ်သည်။ ဝါစူဒေဝထံ အပ်နှံသက်ဝင်၍ သန့်ရှင်းမှုနှင့် ဘုရားသခင်နှင့် ပေါင်းသင်းခွင့်ကို ရရှိသည်။ ဒေဝယာနီလည်း လူမှုချည်နှောင်မှုများကို မာယာကဲ့သို့ (ဟိုတယ်/အိပ်မက်ကဲ့သို့) ဟု သိမြင်ကာ စိတ်ကို ကృష్ణထံ တည်စေပြီး မုက္ခကို ရရှိကာ ပူရု၏ အင်ပါယာအုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် မျိုးဆက်ဇာတ်လမ်း ဆက်လက်ရွေ့လျားရန် ပြင်ဆင်ပေးသည်။
Verse 1
श्रीशुक उवाच स इत्थमाचरन् कामान् स्त्रैणोऽपह्नवमात्मन: । बुद्ध्वा प्रियायै निर्विण्णो गाथामेतामगायत ॥ १ ॥
သီရိရှုကဒေဝါ မိန့်ကြားသည်—အို မဟာရာဇ ပရိက္ခစ်၊ ယယာတီသည် မိန်းမအပေါင်းအသင်း၌ အလွန်ကပ်လှုပ်နေသူဖြစ်၏။ သို့သော် အချိန်တန်လျှင် ကာမပျော်ရွှင်မှု၏ အပြစ်ဒုက္ခများကို သိမြင်ကာ ငြီးငွေ့ဝိရာဂျဖြစ်၍ ထိုဘဝကို စွန့်ပြီး ချစ်မြတ်နိုးသော ဇနီးအား ဤဂါထာကို ရွတ်ဆို하였다။
Verse 2
शृणु भार्गव्यमूं गाथां मद्विधाचरितां भुवि । धीरा यस्यानुशोचन्ति वने ग्रामनिवासिन: ॥ २ ॥
အို ဘာရ္ဂဝီ၊ ချစ်သူရေ၊ ဤလောက၌ ငါနှင့်တူသော တစ်ဦး၏ အတ္ထုပ္ပတ္တိကို ဤဂါထာဖြင့် နားထောင်လော့။ ထိုကဲ့သို့သော ဂೃಹಸ್ಥ၏ ဘဝကို ကြားသော် တောတွင်နေသော သီလရှင်သဘောရှိသူများပင် နောင်တရကြသည်။
Verse 3
बस्त एको वने कश्चिद् विचिन्वन् प्रियमात्मन: । ददर्श कूपे पतितां स्वकर्मवशगामजाम् ॥ ३ ॥
တောထဲတွင် အာရုံခံစားမှုကို ဖြည့်ဆည်းရန် လှည့်လည်နေသော အထီးဆိတ်တစ်ကောင်သည် မတော်တဆ ရေတွင်းတစ်ခုအတွင်း ကျသွား၍ မိမိကံဖလ၏ အာဏာကြောင့် အကူအညီမဲ့နေသော အမဆိတ်တစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်သည်။
Verse 4
तस्या उद्धरणोपायं बस्त: कामी विचिन्तयन् । व्यधत्त तीर्थमुद्धृत्य विषाणाग्रेण रोधसी ॥ ४ ॥
အမဆိတ်ကို ကယ်ထုတ်ရန် နည်းလမ်းကို စဉ်းစားပြီးနောက် ကာမစိတ်လွှမ်းမိုးနေသော အထီးဆိတ်သည် ရေတွင်းအနားရှိ မြေကို ကိုင်းတံ (ချို) အဖျားဖြင့် တူးကာ လျှောလမ်းတစ်ခု ပြုလုပ်သဖြင့် သူမ လွယ်ကူစွာ ထွက်လာနိုင်하였다။
Verse 5
सोत्तीर्य कूपात् सुश्रोणी तमेव चकमे किल । तया वृतं समुद्वीक्ष्य बह्व्योऽजा: कान्तकामिनी: ॥ ५ ॥ पीवानं श्मश्रुलं प्रेष्ठं मीढ्वांसं याभकोविदम् । स एकोऽजवृषस्तासां बह्वीनां रतिवर्धन: । रेमे कामग्रहग्रस्त आत्मानं नावबुध्यत ॥ ६ ॥
ရေတွင်းမှ ထွက်လာသော ခါးလှပသည့် အမဆိတ်သည် ထိုအထီးဆိတ်ကိုပင် ခင်ပွန်းအဖြစ် လိုလား하였다။ သူမက သူ့ကို ရွေးချယ်သည်ကို မြင်၍ အလှတရားရှိသော အမဆိတ်များစွာလည်း သူ့ကို လိုချင်လာကြသည်။ အကြောင်းမှာ သူသည် ကိုယ်ခန္ဓာတောင့်တင်း၍ မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် မျက်နှာမွေးလှပကာ ချစ်ခင်ဖွယ်ရှိပြီး မျိုးရည်အားကောင်း၍ စုံတွဲဆက်ဆံရေးအနုပညာ၌ ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အမဆိတ်များစွာကြားရှိ ထိုအထီးဆိတ်အကောင်းဆုံးသည် ကာမ၏ဖမ်းဆီးမှုအောက်၌ ရတိ၌ ပျော်မွေ့ကာ မိမိ၏ အမှန်တကယ်သော တာဝန်ဖြစ်သည့် ကိုယ်တိုင်သိမြင်မှုကို မေ့လျော့သွား하였다။
Verse 6
सोत्तीर्य कूपात् सुश्रोणी तमेव चकमे किल । तया वृतं समुद्वीक्ष्य बह्व्योऽजा: कान्तकामिनी: ॥ ५ ॥ पीवानं श्मश्रुलं प्रेष्ठं मीढ्वांसं याभकोविदम् । स एकोऽजवृषस्तासां बह्वीनां रतिवर्धन: । रेमे कामग्रहग्रस्त आत्मानं नावबुध्यत ॥ ६ ॥
တင်ပါးလှပသော ဆိတ်မသည် ရေတွင်းမှ ထွက်လာသောအခါ ထိုဆိတ်ထီးကို လိုလားလေသည်။ ထိုသို့ပြုသောအခါ အခြားဆိတ်မများကလည်း သန်မာပြီး ကာမစပ်ယှက်မှု ကျွမ်းကျင်သော ထိုဆိတ်ထီးကို လိုလားကြသည်။ သရဲပူးသောသူကဲ့သို့ ထိုဆိတ်ထီးသည် ကာမဂုဏ်၌ မွေ့လျော်ပြီး မိမိကိုယ်ကို မေ့လျော့သွားလေသည်။
Verse 7
तमेव प्रेष्ठतमया रममाणमजान्यया । विलोक्य कूपसंविग्ना नामृष्यद् बस्तकर्म तत् ॥ ७ ॥
ရေတွင်းထဲသို့ ကျဖူးသော ဆိတ်မသည် မိမိချစ်သူ ဆိတ်ထီးက အခြားဆိတ်မတစ်ကောင်နှင့် ပျော်ပါးနေသည်ကို မြင်သောအခါ သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။
Verse 8
तं दुर्हृदं सुहृद्रूपं कामिनं क्षणसौहृदम् । इन्द्रियाराममुत्सृज्य स्वामिनं दु:खिता ययौ ॥ ८ ॥
သူသည် မိတ်ဆွေယောင်ဆောင်ထားသော ရန်သူ၊ ကာမဂုဏ်လိုက်စားသူ၊ ခေတ္တမျှသာ ခင်မင်သူဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် ဝမ်းနည်းပက်လက်ဖြစ်ကာ ထိုဆိတ်ထီးကို စွန့်ခွာ၍ မိမိသခင်ထံ ပြန်သွားလေသည်။
Verse 9
सोऽपि चानुगत: स्त्रैण: कृपणस्तां प्रसादितुम् । कुर्वन्निडविडाकारं नाशक्नोत् पथि सन्धितुम् ॥ ९ ॥
မိန်းမ ဩဇာခံသော ထိုဆိတ်ထီးသည် ဝမ်းနည်းစွာဖြင့် နောက်မှလိုက်သွားပြီး လမ်းခရီးတွင် ထူးဆန်းသော အသံများပြုကာ ချော့မော့သော်လည်း သူမကို မကျေနပ်အောင် မစွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ပေ။
Verse 10
तस्यतत्र द्विज: कश्चिदजास्वाम्यच्छिनद् रुषा । लम्बन्तं वृषणं भूय: सन्दधेऽर्थाय योगवित् ॥ १० ॥
ထိုနေရာတွင် ဆိတ်မပိုင်ရှင် ပုဏ္ဏားသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် ဆိတ်ထီး၏ ဝှေးစေ့များကို ဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။ သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် တောင်းပန်မှုကြောင့် ယောဂအစွမ်းရှိသော ပုဏ္ဏားသည် ၎င်းတို့ကို ပြန်ဆက်ပေးခဲ့သည်။
Verse 11
सम्बद्धवृषण: सोऽपि ह्यजया कूपलब्धया । कालं बहुतिथं भद्रे कामैर्नाद्यापि तुष्यति ॥ ११ ॥
ချစ်လှစွာသော ဇနီးရေ၊ အဲဒီ အထီးဆိတ်က မိမိ၏ အင်္ဂါပြန်ရလာသောအခါ ရေတွင်းမှရသော မ ဆိတ်ကို ခံစားခဲ့သည်။ သို့သော် နှစ်ပေါင်းများစွာ ခံစားနေသော်လည်း ယနေ့တိုင် အပြည့်အဝ မတೃप्तသေး။
Verse 12
तथाहं कृपण: सुभ्रु भवत्या: प्रेमयन्त्रित: । आत्मानं नाभिजानामि मोहितस्तव मायया ॥ १२ ॥
လှပသော မျက်ခုံးပိုင်ရှင်ရေ၊ ကျွန်ုပ်လည်း အဲဒီ အထီးဆိတ်လိုပဲ ဉာဏ်နည်းကာ ကရုဏာမဲ့သလို ဖြစ်နေသည်။ သင်၏ချစ်ခြင်းကြိုးဖြင့် ချည်နှောင်ခံရပြီး သင်၏မာယာကြောင့် မောဟဖြစ်ကာ ကိုယ့်အတ္တသဘောကို မသိနိုင်တော့။
Verse 13
यत् पृथिव्यां व्रीहियवं हिरण्यं पशव: स्त्रिय: । न दुह्यन्ति मन:प्रीतिं पुंस: कामहतस्य ते ॥ १३ ॥
ဤလောက၌ ဆန်၊ ယဝ၊ ရွှေ၊ တိရစ္ဆာန်နှင့် မိန်းမတို့ အလုံးစုံ ရှိနေသော်လည်း ကာမတဏှာကြောင့် ထိခိုက်နေသူ၏ စိတ်သည် မတೃप्तနိုင်; ဘာမျှ မဖြည့်ဆည်းနိုင်။
Verse 14
न जातु काम: कामानामुपभोगेन शाम्यति । हविषा कृष्णवर्त्मेव भूय एवाभिवर्धते ॥ १४ ॥
ကာမကို ဆက်လက်ခံစားခြင်းဖြင့် ကာမသည် မည်သည့်အခါမျှ မငြိမ်းချမ်း။ မီးထဲသို့ ထောပတ်ထည့်သကဲ့သို့ မလျော့ဘဲ ပို၍ပင် တိုးပွားလာသည်။
Verse 15
यदा न कुरुते भावं सर्वभूतेष्वमङ्गलम् । समदृष्टेस्तदा पुंस: सर्वा: सुखमया दिश: ॥ १५ ॥
လူသည် သတ္တဝါအားလုံးအပေါ် မကောင်းမှုကို မလိုလားဘဲ မနာလိုမှုကင်းကာ တန်းတူမြင်သည့် စိတ်ထားရှိလာသောအခါ၊ သူ့အတွက် အရပ်အနှံ့သည် ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် ပြည့်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။
Verse 16
या दुस्त्यजा दुर्मतिभिर्जीर्यतो या न जीर्यते । तां तृष्णां दु:खनिवहां शर्मकामो द्रुतं त्यजेत् ॥ १६ ॥
မကောင်းသောဉာဏ်ရှိသူတို့အတွက် စွန့်လွှတ်ရန်ခက်ခဲပြီး အိုမင်းသော်လည်း မလျော့သော တဏှာသည် ဒုက္ခအစုအဝေး၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ် ချမ်းသာကိုလိုသူသည် မပြည့်မစုံသော တဏှာကို အမြန်စွန့်ရမည်။
Verse 17
मात्रा स्वस्रा दुहित्रा वा नाविविक्तासनो भवेत् । बलवानिन्द्रियग्रामो विद्वांसमपि कर्षति ॥ १७ ॥
မိခင်၊ အစ်မ/ညီမ သို့မဟုတ် သမီးနှင့်ပင် တစ်နေရာတည်းတွင် တိတ်ဆိတ်ရာ၌ မထိုင်သင့်။ အင်ဒြိယအစုသည် အလွန်အားကောင်း၍ ပညာရှိကိုပါ ဆွဲငင်နိုင်သည်။
Verse 18
पूर्णं वर्षसहस्रं मे विषयान् सेवतोऽसकृत् । तथापि चानुसवनं तृष्णा तेषूपजायते ॥ १८ ॥
ကျွန်ုပ်သည် အင်ဒြိယပျော်ရွှင်မှုများကို အကြိမ်ကြိမ် ခံစားလာသည်မှာ နှစ်တစ်ထောင်ပြည့်သော်လည်း ထိုအပျော်များအပေါ် တဏှာသည် နေ့စဉ်ပင် ပိုမိုပေါက်ဖွားလာသည်။
Verse 19
तस्मादेतामहं त्यक्त्वा ब्रह्मण्यध्याय मानसम् । निर्द्वन्द्वो निरहङ्कारश्चरिष्यामि मृगै: सह ॥ १९ ॥
ထို့ကြောင့် ယခု ကျွန်ုပ်သည် ဤဆန္ဒများအားလုံးကို စွန့်လွှတ်၍ အမြင့်ဆုံးဘုရား (ပရမాత္မာ) အပေါ် စိတ်ကို တည်စေမည်။ ဒွန္ဒ္ဝကင်း၍ အဟင်္ကာရကင်းစွာ တိရစ္ဆာန်များနှင့်အတူ တောတွင် လှည့်လည်မည်။
Verse 20
दृष्टं श्रुतमसद्बुद्ध्वा नानुध्यायेन्न सन्दिशेत् । संसृतिं चात्मनाशं च तत्र विद्वान् स आत्मदृक् ॥ २० ॥
ဤဘဝ သို့မဟုတ် နောက်ဘဝတွင် မြင်ကြားသိရှိသော ရုပ်ဝတ္ထုဆုခကို အတည်မရှိ အကျိုးမဲ့ဟု သိ၍ မစဉ်းစား မပြောဆိုဘဲ၊ ထိုအရာများအပေါ် အလွန်အမင်းကပ်လှမ်းခြင်းက သံသရာဆက်လက်မှုနှင့် ကိုယ့်အတ္တသဘော မေ့လျော့မှု၏ အကြောင်းရင်းဟု သိသူသည် အတ္တကိုမြင်သူ (အात्मविद्) ဖြစ်သည်။
Verse 21
इत्युक्त्वा नाहुषो जायां तदीयं पूरवे वय: । दत्त्वा स्वजरसं तस्मादाददे विगतस्पृह: ॥ २१ ॥
ဤသို့ မိဖုရား ဒေဝယာနီအား မိန့်ကြားပြီးနောက်၊ လောကီဆန္ဒများမှ ကင်းလွတ်သွားသော နဟုရှ၏သား ရာဇာ ယယာတီသည် အငယ်ဆုံးသား ပူရုကို ခေါ်ကာ မိမိ၏ အိုမင်းမှုကို ပေး၍ ပူရု၏ ယောဝနကို လဲလှယ်ယူ하였다။
Verse 22
दिशि दक्षिणपूर्वस्यां द्रुह्युं दक्षिणतो यदुम् । प्रतीच्यां तुर्वसुं चक्र उदीच्यामनुमीश्वरम् ॥ २२ ॥
ရာဇာ ယယာတီသည် အရှေ့တောင်ဘက်ကို ဒြုဟျု၊ တောင်ဘက်ကို ယဒု၊ အနောက်ဘက်ကို တုရ္ဝသု၊ မြောက်ဘက်ကို အနု ထံ ပေး၍ နိုင်ငံကို ခွဲဝေပေး하였다။
Verse 23
भूमण्डलस्य सर्वस्य पूरुमर्हत्तमं विशाम् । अभिषिच्याग्रजांस्तस्य वशे स्थाप्य वनं ययौ ॥ २३ ॥
ယယာတီသည် ကမ္ဘာမြေတစ်လုံးလုံး၏ စကြဝဠာမင်းအဖြစ်နှင့် စည်းစိမ်ဥစ္စာအားလုံး၏ ပိုင်ရှင်အဖြစ် အငယ်ဆုံးသား ပူရုကို အဘိသေကပြု၍၊ ပူရုထက် အကြီးသားများကို သူ၏ အာဏာအောက်တွင် ထားပြီးနောက် တောသို့ ထွက်ခွာ하였다။
Verse 24
आसेवितं वर्षपूगान् षड्वर्गं विषयेषु स: । क्षणेन मुमुचे नीडं जातपक्ष इव द्विज: ॥ २४ ॥
အို ပရိက္ခစ်! ယယာတီသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ အင်္ဒြိယအာရုံများတွင် ခြောက်မျိုးအုပ်စု၏ အာသာကို ခံစားရန် အလေ့အကျင့်ရှိခဲ့သော်လည်း၊ အတောင်ပံကြီးလာသော ငှက်က အိမ်အုံကို ချက်ချင်းစွန့်သကဲ့သို့ တစ်ခဏတည်းတွင် အားလုံးကို စွန့်လွှတ်하였다။
Verse 25
स तत्र निर्मुक्तसमस्तसङ्ग आत्मानुभूत्या विधुतत्रिलिङ्ग: । परेऽमले ब्रह्मणि वासुदेवे लेभे गतिं भागवतीं प्रतीत: ॥ २५ ॥
ရာဇာ ယယာတီသည် အမြင့်ဆုံးဘုရားပုဂ္ဂိုလ် ဝါစုဒေဝအား အပြည့်အဝ အလျှော့ပေးအပ်နှံခဲ့သဖြင့် သုံးဂုဏ်ကြောင့် ဖြစ်သော အညစ်အကြေးများမှ လွတ်မြောက်하였다။ ကိုယ်တိုင်သိမြင်မှုဖြင့် သန့်ရှင်းသော ပရဗြဟ္မန် ဝါစုဒေဝ၌ စိတ်ကို တည်စေပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဘုရား၏ ပါရ္သဒအဖြစ် “ဘာဂဝတီ ဂတိ” ကို ရရှိ하였다။
Verse 26
श्रुत्वा गाथां देवयानी मेने प्रस्तोभमात्मन: । स्त्रीपुंसो: स्नेहवैक्लव्यात् परिहासमिवेरितम् ॥ २६ ॥
ဒေဝယာနီသည် ယယာတိမဟာရာဇာ၏ ဆိတ်အထီးနှင့် ဆိတ်အမ ဇာတ်လမ်းကို ကြားသိပြီး၊ လင်မယားအကြား အပျော်အပါး ဟာသလို ပြောထားသော်လည်း အမှန်တကယ်မှာ မိမိ၏ မူလသဘောတရားနှင့် အနေအထားကို သတိပေးရန် ရည်ရွယ်ထားသည်ဟု နားလည်하였다။
Verse 27
सा सन्निवासं सुहृदां प्रपायामिव गच्छताम् । विज्ञायेश्वरतन्त्राणां मायाविरचितं प्रभो: ॥ २७ ॥ सर्वत्र सङ्गमुत्सृज्य स्वप्नौपम्येन भार्गवी । कृष्णे मन: समावेश्य व्यधुनोल्लिङ्गमात्मन: ॥ २८ ॥
ထို့နောက် သုကြာချာရျ၏ သမီး ဒေဝယာနီသည် လင်၊ မိတ်ဆွေ၊ ဆွေမျိုးတို့နှင့် ဆက်ဆံမှုသည် ခရီးသွားများပြည့်နေသော တည်းခိုခန်းတွင် ခဏတဖြုတ် တွေ့ဆုံသကဲ့သို့သာ ဖြစ်ကြောင်း သိမြင်하였다။ လူမှုရေး၊ မိတ်ဆွေမှု၊ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏ ဆက်နွယ်မှုများသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဘုရား၏ မာယာက အိပ်မက်ကဲ့သို့ ဖန်ဆင်းထားသည်။ သူမသည် အားလုံးသော အလှည့်အပြောင်းကပ်လှမ်းမှုကို စွန့်၍ ကృష్ణ၌ စိတ်ကို တည်စေကာ ထူထဲနှင့် နူးညံ့သော ကိုယ်ခန္ဓာဘంధမှ လွတ်မြောက်하였다။
Verse 28
सा सन्निवासं सुहृदां प्रपायामिव गच्छताम् । विज्ञायेश्वरतन्त्राणां मायाविरचितं प्रभो: ॥ २७ ॥ सर्वत्र सङ्गमुत्सृज्य स्वप्नौपम्येन भार्गवी । कृष्णे मन: समावेश्य व्यधुनोल्लिङ्गमात्मन: ॥ २८ ॥
ထို့နောက် သုကြာချာရျ၏ သမီး ဒေဝယာနီသည် လင်၊ မိတ်ဆွေ၊ ဆွေမျိုးတို့နှင့် ဆက်ဆံမှုသည် ခရီးသွားများပြည့်နေသော တည်းခိုခန်းတွင် ခဏတဖြုတ် တွေ့ဆုံသကဲ့သို့သာ ဖြစ်ကြောင်း သိမြင်하였다။ လူမှုရေး၊ မိတ်ဆွေမှု၊ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏ ဆက်နွယ်မှုများသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဘုရား၏ မာယာက အိပ်မက်ကဲ့သို့ ဖန်ဆင်းထားသည်။ သူမသည် အားလုံးသော အလှည့်အပြောင်းကပ်လှမ်းမှုကို စွန့်၍ ကృష్ణ၌ စိတ်ကို တည်စေကာ ထူထဲနှင့် နူးညံ့သော ကိုယ်ခန္ဓာဘంధမှ လွတ်မြောက်하였다။
Verse 29
नमस्तुभ्यं भगवते वासुदेवाय वेधसे । सर्वभूताधिवासाय शान्ताय बृहते नम: ॥ २९ ॥
အို ဘဂဝန် ဝါစုဒေဝ၊ အို စကြဝဠာဖန်ဆင်းရှင်၊ သင့်အား နမಸ್ಕာရပါ၏။ သင်သည် သတ္တဝါအားလုံး၏ နှလုံးတွင် ပရမာတ္မာအဖြစ် နေထိုင်တော်မူ၏။ အလွန်သေးငယ်သော်လည်း အကြီးမြတ်ဆုံးဖြစ်၍ အရာရာကို လွှမ်းမိုးတော်မူ၏။ သင်သည် တိတ်ဆိတ်သကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း၊ အဲဒါသည် သင်၏ ပြည့်စုံမှုနှင့် အိုင်ශ්ဝရျပြည့်ဝမှုကြောင့် ဖြစ်သည်။
It is Yayāti’s mirror: the he-goat represents the conditioned soul who ‘rescues’ and then becomes trapped in erotic entanglement, mistaking stimulation for fulfillment. The well signifies karmic predicament; the expanding harem signifies proliferating desires; and the continuing dissatisfaction after ‘restoration’ shows that enjoyment does not cure craving. The allegory functions as vairāgya-upadeśa—teaching that only deliberate withdrawal and remembrance of Vāsudeva can end bondage.
Because kāma is portrayed as self-amplifying: like pouring ghee into fire, repeated indulgence strengthens the underlying saṁskāras (impressions) and increases demand. Therefore the text recommends voluntary cessation, inner discipline, and higher taste through meditation and devotion, rather than attempting to ‘finish’ desire by feeding it.
Pūru is Yayāti’s youngest son who accepts his father’s old age (and gives his youth), becoming the rightful heir. The enthronement of Pūru secures dynastic continuity (vaṁśa) while highlighting Bhagavata ethics: humility and service qualify one for sovereignty, and renunciation can coexist with responsible political transition.
By insight and grace: she recognizes relationships rooted in material identity as temporary, māyā-constructed (like tourists in a hotel or a dream), gives up possessiveness and false designation, and fixes the mind on Kṛṣṇa. The text attributes her release from gross and subtle bodies to Kṛṣṇa’s grace combined with awakened discernment.