Adhyaya 15
Paraśurāma, Kārtavīryārjuna, and the Kāmadhenu Offense (with Lunar-line Genealogy to Gādhi and Jamadagni)
ဤအধ্যာယတွင် စန္ဒြဝంశဇာတ်ကြောင်းကို Purūravā နှင့် Urvaśī မှ စ၍ သားသမီးများတစ်ဆင့်၊ Gaṅgā ကို သောက်ခဲ့သည်ဟု နာမည်ကြီးသော Jahnu ထိ၊ ထို့နောက် Kuśa မျိုးရိုးမှတစ်ဆင့် နောက်ဆုံး ဘုရင် Gādhi ထိ ဆက်လက်ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် မျိုးရိုးမှ သင်ခန်းစာဆိုင်ရာဖြစ်ရပ်သို့ ပြောင်းကာ Ṛcīka မုနိသည် Varuṇa ၏ လမင်းကဲ့သို့တောက်ပသော မြင်း ၁,၀၀၀ ကို မင်္ဂလာလက်ဆောင်အဖြစ် ပြုလုပ်ပြီး Gādhi ၏ သမီး Satyavatī ကို လက်ထပ်သည်။ သန့်ရှင်းသော ဟောမအာဟုတီများကို လဲလှယ်မိခြင်းကြောင့် ကံကြမ္မာပြောင်းလဲကာ Jamadagni မွေးဖွားပြီး Satyavatī သည် Kauśikī မြစ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ Jamadagni ၏ သား Paraśurāma သည် Vāsudeva ၏ အဝတာရဖြစ်ပြီး က္ṣatriya မာနက ဓမ္မကို ဖိနှိပ်လာသည့်အခါ မိမိတာဝန် ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။ Parīkṣit က Paraśurāma သည် က္ṣatriya များကို အကြိမ်ကြိမ် သုတ်သင်ရသည့် အပြစ်အကြောင်းကို မေးရာ Śukadeva က Dattātreya ထံမှ အလွန်ကြီးမားသော ပရဟိတများရပြီး မာနတက်သွားသော Kārtavīryārjuna နှင့် Jamadagni ၏ kāmadhenu ကို ခိုးယူသည့် အဓိကဖြစ်ရပ်ကို ရှင်းပြသည်။ Paraśurāma သည် တစ်ဦးတည်းဖြင့် Haihaya စစ်တပ်ကို ဖျက်ဆီးကာ Kārtavīryārjuna ကို သတ်ပြီး နွားကို ပြန်ယူသည်။ အဆုံးတွင် Jamadagni က ဘရာဟ္မဏသဘောဖြင့် သတိပေးကာ အပြစ်ရှိသော ဘုရင်ကို သတ်ခြင်းပင် လေးလံကြောင်း၊ Paraśurāma သည် ဘက္တိနှင့် ဘုရားဖူးခရီးဖြင့် အပြစ်ဆပ်ရမည်ဟု ဆိုပြီး တရားမျှတသော ဒဏ်ခတ်မှုနှင့် ဘရာဟ္မဏခွင့်လွှတ်မှုကြား တင်းမာမှုကို ဆက်တင်ပေးသည်။
Shlokas
Verse 1
श्रीबादरायणिरुवाच ऐलस्य चोर्वशीगर्भात् षडासन्नात्मजा नृप । आयु: श्रुतायु: सत्यायू रयोऽथ विजयो जय: ॥ १ ॥
ရှုကဒေဝ ဂိုಸ್ವာမီက ဆက်လက်မိန့်ကြားသည်—အို ပရိက္ခစ် မင်းကြီး၊ ဥရဝရှီ၏ ဝမ်းမှ အိုင်လ ပူရူရဝါတွင် သားခြောက်ယောက် မွေးဖွားခဲ့သည်—အာယု၊ ရှုတအာယု၊ သတ္တအာယု၊ ရယ၊ ဝိဇယ နှင့် ဇယ။
Verse 2
श्रुतायोर्वसुमान् पुत्र: सत्यायोश्च श्रुतञ्जय: । रयस्य सुत एकश्च जयस्य तनयोऽमित: ॥ २ ॥ भीमस्तु विजयस्याथ काञ्चनो होत्रकस्तत: । तस्य जह्नु: सुतो गङ्गां गण्डूषीकृत्य योऽपिबत् ॥ ३ ॥
Śrutāyu ၏သားမှာ Vasumān ဖြစ်၍၊ Satyāyu ၏သားမှာ Śrutañjaya၊ Raya ၏သားမှာ Eka၊ Jaya ၏သားမှာ Amita၊ Vijaya ၏သားမှာ Bhīma ဖြစ်သည်။ Bhīma ၏သား Kāñcana၊ ထို့နောက် Hotraka၊ ထို့နောက် Jahnu ဖြစ်ပြီး၊ သူသည် ဂင်္ဂါမြစ်ရေကို တစ်ငုံတည်းဖြင့် သောက်သုံးခဲ့သည်။
Verse 3
श्रुतायोर्वसुमान् पुत्र: सत्यायोश्च श्रुतञ्जय: । रयस्य सुत एकश्च जयस्य तनयोऽमित: ॥ २ ॥ भीमस्तु विजयस्याथ काञ्चनो होत्रकस्तत: । तस्य जह्नु: सुतो गङ्गां गण्डूषीकृत्य योऽपिबत् ॥ ३ ॥
Śrutāyu ၏သားမှာ Vasumān ဖြစ်၍၊ Satyāyu ၏သားမှာ Śrutañjaya၊ Raya ၏သားမှာ Eka၊ Jaya ၏သားမှာ Amita၊ Vijaya ၏သားမှာ Bhīma ဖြစ်သည်။ Bhīma ၏သား Kāñcana၊ ထို့နောက် Hotraka၊ ထို့နောက် Jahnu ဖြစ်ပြီး၊ သူသည် ဂင်္ဂါမြစ်ရေကို တစ်ငုံတည်းဖြင့် သောက်သုံးခဲ့သည်။
Verse 4
जह्नोस्तु पुरुस्तस्याथ बलाकश्चात्मजोऽजक: । तत: कुश: कुशस्यापि कुशाम्बुस्तनयो वसु: । कुशनाभश्च चत्वारो गाधिरासीत् कुशाम्बुज: ॥ ४ ॥
Jahnu ၏သားမှာ Puru ဖြစ်ပြီး၊ Puru ၏သား Balāka၊ Balāka ၏သား Ajaka၊ Ajaka ၏သား Kuśa ဖြစ်သည်။ Kuśa တွင် သားလေးယောက်—Kuśāmbu၊ Tanaya၊ Vasu နှင့် Kuśanābha—ရှိသည်။ Kuśāmbu ၏သားမှာ Gādhi ဖြစ်သည်။
Verse 5
तस्य सत्यवतीं कन्यामृचीकोऽयाचत द्विज: । वरं विसदृशं मत्वा गाधिर्भार्गवमब्रवीत् ॥ ५ ॥ एकत: श्यामकर्णानां हयानां चन्द्रवर्चसाम् । सहस्रं दीयतां शुल्कं कन्याया: कुशिका वयम् ॥ ६ ॥
ဂါဓိမင်းတွင် စတျဝတီ ဟူသော သမီးတော်ရှိ၍၊ ဗြဟ္မဏ ရှင်ဋ္ဌီ Ṛcīka က ဇနီးအဖြစ် တောင်းခံ하였다။ သို့ရာတွင် ဂါဓိက မသင့်တော်သော မင်္ဂလာဖက်ဟု ထင်ကာ—“ကျွန်ုပ်တို့သည် Kuśika မျိုးရိုး က్షတ္တရိယ ဖြစ်သည်; သမီးတော်၏ သုလ္ကအဖြစ် လမင်းကဲ့သို့ တောက်ပသော မြင်းတစ်ထောင်ကို ယူလာပါ၊ မြင်းတိုင်းတွင် နားတစ်ဖက် အနက်ရောင် ဖြစ်ရမည်” ဟု ဆို하였다။
Verse 6
तस्य सत्यवतीं कन्यामृचीकोऽयाचत द्विज: । वरं विसदृशं मत्वा गाधिर्भार्गवमब्रवीत् ॥ ५ ॥ एकत: श्यामकर्णानां हयानां चन्द्रवर्चसाम् । सहस्रं दीयतां शुल्कं कन्याया: कुशिका वयम् ॥ ६ ॥
ဂါဓိမင်းတွင် စတျဝတီ ဟူသော သမီးတော်ရှိ၍၊ ဗြဟ္မဏ ရှင်ဋ္ဌီ Ṛcīka က ဇနီးအဖြစ် တောင်းခံ하였다။ သို့ရာတွင် ဂါဓိက မသင့်တော်သော မင်္ဂလာဖက်ဟု ထင်ကာ—“ကျွန်ုပ်တို့သည် Kuśika မျိုးရိုး ကṣတ္တရိယ ဖြစ်သည်; သမီးတော်၏ သုလ္ကအဖြစ် လမင်းကဲ့သို့ တောက်ပသော မြင်းတစ်ထောင်ကို ယူလာပါ၊ မြင်းတိုင်းတွင် နားတစ်ဖက် အနက်ရောင် ဖြစ်ရမည်” ဟု ဆို하였다။
Verse 7
इत्युक्तस्तन्मतं ज्ञात्वा गत: स वरुणान्तिकम् । आनीय दत्त्वा तानश्वानुपयेमे वराननाम् ॥ ७ ॥
ဂါဓိမင်းက ထိုသို့ တောင်းဆိုသောအခါ မဟာရသီ ရိချီကာသည် မင်း၏စိတ်ကို နားလည်သိမြင်하였다။ ထို့ကြောင့် ဝရုဏဒေဝထံ သွားရောက်၍ တောင်းဆိုထားသော မြင်းတစ်ထောင်ကို ယူဆောင်လာ하였다။ မြင်းများကို ပေးအပ်ပြီးနောက် မင်း၏ လှပသော သမီးတော်ကို လက်ထပ်하였다။
Verse 8
स ऋषि: प्रार्थित: पत्न्या श्वश्र्वा चापत्यकाम्यया । श्रपयित्वोभयैर्मन्त्रैश्चरुं स्नातुं गतो मुनि: ॥ ८ ॥
ထို့နောက် ရိချီက မုနိ၏ ဇနီးနှင့် ယောက္ခမ—နှစ်ဦးစလုံး သားတော်လိုလား၍—ပူဇော်အစာ (ချာရု) ပြုလုပ်ပေးရန် မုနိအား တောင်းဆို하였다။ မုနိသည် ဇနီးအတွက် ဗြာဟ္မဏ မန္တရဖြင့်၊ ယောက္ခမအတွက် က္ෂတ္တရိယ မန္တရဖြင့် ချာရုကို သီးသန့်ပြုလုပ်ပြီးနောက် ရေချိုးရန် ထွက်သွား하였다။
Verse 9
तावत् सत्यवती मात्रा स्वचरुं याचिता सती । श्रेष्ठं मत्वा तयायच्छन्मात्रे मातुरदत् स्वयम् ॥ ९ ॥
အဲဒီအချိန်မှာ စတျဝတီ၏ မိခင်က သမီးအတွက် ပြုလုပ်ထားသော ချာရုက ပိုမိုကောင်းမွန်မည်ဟု ထင်၍ သမီးထံမှ တောင်းယူ하였다။ စတျဝတီသည် မိမိ၏ ချာရုကို မိခင်အား ပေးပြီး မိခင်၏ ချာရုကို မိမိက စားသုံး하였다။
Verse 10
तद् विदित्वा मुनि: प्राह पत्नीं कष्टमकारषी: । घोरो दण्डधर: पुत्रो भ्राता ते ब्रह्मवित्तम: ॥ १० ॥
ရေချိုးပြီး ပြန်လာသော မဟာရသီ ရိချီကာသည် ဖြစ်ပျက်သမျှကို သိမြင်ပြီး ဇနီး စတျဝတီအား “နင်က အလွန်ကြီးမားသော အမှားကို ပြုခဲ့သည်။ နင့်သားသည် ကြမ်းတမ်းသော က္ෂတ္တရိယဖြစ်၍ ဒဏ်တံကို ကိုင်ဆောင်ကာ အားလုံးကို အပြစ်ပေးနိုင်မည်။ နင့်အစ်ကို/မောင်သည် ဘြဟ္မဝိဒ္ယာ၌ အလွန်ပညာရှိဖြစ်မည်” ဟု ဆို하였다။
Verse 11
प्रसादित: सत्यवत्या मैवं भूरिति भार्गव: । अथ तर्हि भवेत् पौत्रो जमदग्निस्ततोऽभवत् ॥ ११ ॥
စတျဝတီသည် ငြိမ်းချမ်းသော စကားများဖြင့် ဘာရ္ဂဝ ရိချီကာကို သဘောကျအောင် ပြု၍ “ကျွန်မသားကို အကြမ်းတမ်းသော က္ෂတ္တရိယမဖြစ်စေပါနှင့်” ဟု တောင်းပန်하였다။ ရိချီကာက “ဒါဆိုရင် နင့်မြေးသည် က္ෂတ္တရိယစိတ်ဓာတ်ရှိမည်” ဟု ပြန်ဆို하였다။ ထို့ကြောင့် စတျဝတီ၏ သားအဖြစ် ဇမဒဂ္နိ မွေးဖွားလာ하였다။
Verse 12
सा चाभूत् सुमहत्पुण्या कौशिकी लोकपावनी । रेणो: सुतां रेणुकां वै जमदग्निरुवाह याम् ॥ १२ ॥ तस्यां वै भार्गवऋषे: सुता वसुमदादय: । यवीयाञ्जज्ञ एतेषां राम इत्यभिविश्रुत: ॥ १३ ॥
သတ္တဝတီသည် နောက်တစ်ခါ လောကအားလုံးကို သန့်စင်ပေးသော သန့်ရှင်းမြတ်သော ကောသိကီ မြစ်အဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ သူမ၏သား ရှိ ဂျမဒဂ္နိ ရှင်သည် ရேဏု၏သမီး ရေဏုကာကို လက်ထပ်하였다။ ရေဏုကာ၏ဝမ်းမှ ဂျမဒဂ္နိ၏ဗီర్యတေဇဖြင့် ဝသုမာန် စသည့် သားများစွာ မွေးဖွားခဲ့ပြီး အငယ်ဆုံးမှာ ရာမ ဖြစ်၍ ပရရှုရာမ ဟု ကျော်ကြား하였다။
Verse 13
सा चाभूत् सुमहत्पुण्या कौशिकी लोकपावनी । रेणो: सुतां रेणुकां वै जमदग्निरुवाह याम् ॥ १२ ॥ तस्यां वै भार्गवऋषे: सुता वसुमदादय: । यवीयाञ्जज्ञ एतेषां राम इत्यभिविश्रुत: ॥ १३ ॥
သတ္တဝတီသည် နောက်တစ်ခါ လောကအားလုံးကို သန့်စင်ပေးသော သန့်ရှင်းမြတ်သော ကောသိကီ မြစ်အဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ သူမ၏သား ရှိ ဂျမဒဂ္နိ ရှင်သည် ရေဏု၏သမီး ရေဏုကာကို လက်ထပ်하였다။ ရေဏုကာ၏ဝမ်းမှ ဂျမဒဂ္နိ၏ဗီర్యတေဇဖြင့် ဝသုမာန် စသည့် သားများစွာ မွေးဖွားခဲ့ပြီး အငယ်ဆုံးမှာ ရာမ ဖြစ်၍ ပရရှုရာမ ဟု ကျော်ကြား하였다။
Verse 14
यमाहुर्वासुदेवांशं हैहयानां कुलान्तकम् । त्रि:सप्तकृत्वो य इमां चक्रे नि:क्षत्रियां महीम् ॥ १४ ॥
ပညာရှိများက ဤပရရှုရာမကို ဝါစုဒေဝ၏ အংশအဝတား၊ ဟိုင်းဟယ မျိုးဆက်ကို အဆုံးသတ်သူဟု လက်ခံကြသည်။ သူသည် က္ෂတ္တရိယများကို အကြိမ် ၂၁ ကြိမ်တိုင်တိုင် သုတ်သင်၍ မြေပြင်ကို က္ෂတ္တရိယမရှိအောင် ပြုလုပ်하였다။
Verse 15
दृप्तं क्षत्रं भुवो भारमब्रह्मण्यमनीनशत् । रजस्तमोवृतमहन् फल्गुन्यपि कृतेꣷहसि ॥ १५ ॥
ရဇစ်နှင့် တမစ် ဂုဏ်တို့က ဖုံးလွှမ်းထားသော မာန်ကြီးသော က္ෂတ္တရိယအုပ်စုသည် မြေကြီး၏ ဘာရဖြစ်လာပြီး ဗြာဟ္မဏဓမ္မကို မလေးစားတော့သဖြင့် ပရရှုရာမသည် လောက၏ ဘာရလျော့စေရန် သူတို့ကို သုတ်သင်하였다။ အပြစ်သည် မကြီးမားသော်လည်း ကမ္ဘာအကျိုးအတွက် ထိုသို့ ပြုခဲ့သည်။
Verse 16
श्रीराजोवाच किं तदंहो भगवतो राजन्यैरजितात्मभि: । कृतं येन कुलं नष्टं क्षत्रियाणामभीक्ष्णश: ॥ १६ ॥
ဘုရင် ပရိက္ခစ်က မေးလျှောက်သည်—“အို မုနိမြတ်ရှင်၊ အာရုံများကို မထိန်းနိုင်သော ရာဇနျများသည် အမြင့်ဆုံးဘုရား၏ အဝတား ပရရှုရာမအပေါ် မည်သည့်အပြစ်ကို ကျူးလွန်ခဲ့သဖြင့် က္ෂတ္တရိယ မျိုးဆက်ကို ထပ်ခါထပ်ခါ ဖျက်ဆီးခဲ့ရသနည်း?”
Verse 17
श्रीबादरायणिरुवाच हैहयानामधिपतिरर्जुन: क्षत्रियर्षभ: । दत्तं नारायणांशांशमाराध्य परिकर्मभि: ॥ १७ ॥ बाहून् दशशतं लेभे दुर्धर्षत्वमरातिषु । अव्याहतेन्द्रियौज:श्रीतेजोवीर्ययशोबलम् ॥ १८ ॥ योगेश्वरत्वमैश्वर्यं गुणा यत्राणिमादय: । चचाराव्याहतगतिर्लोकेषु पवनो यथा ॥ १९ ॥
ရှရီရှုကဒေဝ ဂိုစွာမီ မိန့်ကြားသည်—ဟိုင်းဟယ မင်းကြီး ကာတ်တဝီရျာအာర్జုန သည် နာရာယဏ၏ အংশဖြစ်သော ဒတ္တာတြေယကို ပူဇော်အာရాధနာပြု၍ လက်တစ်ထောင်ကို ရရှိ하였다။
Verse 18
श्रीबादरायणिरुवाच हैहयानामधिपतिरर्जुन: क्षत्रियर्षभ: । दत्तं नारायणांशांशमाराध्य परिकर्मभि: ॥ १७ ॥ बाहून् दशशतं लेभे दुर्धर्षत्वमरातिषु । अव्याहतेन्द्रियौज:श्रीतेजोवीर्ययशोबलम् ॥ १८ ॥ योगेश्वरत्वमैश्वर्यं गुणा यत्राणिमादय: । चचाराव्याहतगतिर्लोकेषु पवनो यथा ॥ १९ ॥
သူသည် ရန်သူတို့အပေါ် မတားဆီးနိုင်သောသူ ဖြစ်လာပြီး အာရုံခံအင်အား မတားဆီးနိုင်မှု၊ ဂုဏ်သိက္ခာ၊ တေဇ၊ သတ္တိ၊ ကျော်ကြားမှု၊ အင်အားနှင့် ယောဂစိဒ္ဓိ အာနုဘော်ကို ရရှိ하였다။
Verse 19
श्रीबादरायणिरुवाच हैहयानामधिपतिरर्जुन: क्षत्रियर्षभ: । दत्तं नारायणांशांशमाराध्य परिकर्मभि: ॥ १७ ॥ बाहून् दशशतं लेभे दुर्धर्षत्वमरातिषु । अव्याहतेन्द्रियौज:श्रीतेजोवीर्ययशोबलम् ॥ १८ ॥ योगेश्वरत्वमैश्वर्यं गुणा यत्राणिमादय: । चचाराव्याहतगतिर्लोकेषु पवनो यथा ॥ १९ ॥
အဏိမာ စသည့် ဂုဏ်စွမ်းများပါဝင်သော ယောဂေရှ್ವರတော်မူမှုနှင့် အိုင်ශ්ဝရယကို ရရှိပြီး၊ အပြည့်အဝ စည်းစိမ်ဖြင့် လေကဲ့သို့ အတားအဆီးမရှိ ကမ္ဘာလောကအနှံ့ လှည့်လည်하였다။
Verse 20
स्त्रीरत्नैरावृत: क्रीडन् रेवाम्भसि मदोत्कट: । वैजयन्तीं स्रजं बिभ्रद् रुरोध सरितं भुजै: ॥ २० ॥
တစ်ခါက ရေဝါ-နർമဒါ မြစ်ရေထဲတွင် ပျော်ရွှင်ကစားစဉ် မာန်တက်မူးယစ်နေသော ကာတ်တဝီရျာအာర్జုန သည် လှပသော မိန်းမများဝန်းရံလျက် အောင်ပွဲပန်းကုံးဆင်ပြီး မိမိလက်များဖြင့် မြစ်ရေစီးကို တားဆီး하였다။
Verse 21
विप्लावितं स्वशिबिरं प्रतिस्रोत:सरिज्जलै: । नामृष्यत् तस्य तद् वीर्यं वीरमानी दशानन: ॥ २१ ॥
သူက ရေကို ပြန်လှန်စီးစေသဖြင့် ရာဝဏ၏ စခန်းသည် ရေလွှမ်းမိုးသွားသည်။ မိမိကိုယ်ကို မဟာသူရဲကောင်းဟု ထင်မြင်သော ဆယ်ခေါင်း ရာဝဏသည် ကာတ်တဝီရျာအာర్జုန၏ အင်အားကို မခံနိုင်ခဲ့။
Verse 22
गृहीतो लीलया स्त्रीणां समक्षं कृतकिल्बिष: । माहिष्मत्यां सन्निरुद्धो मुक्तो येन कपिर्यथा ॥ २२ ॥
မိန်းမများရှေ့တွင် ကာတ္တဝီရျာအర్జုနကို အရှက်ခွဲရန် ကြိုးစားသဖြင့် ရာဝဏသည် အပြစ်ကျူးလွန်သူ ဖြစ်လာသည်။ ထိုအခါ ကာတ္တဝီရျာအర్జုနသည် မျောက်ကို ဖမ်းသကဲ့သို့ လွယ်ကူစွာ ဖမ်းယူကာ မာဟိෂ္မတီမြို့၌ ထိန်းသိမ်းပြီး နောက်တွင် မသိမသာ လွှတ်ပေး하였다။
Verse 23
स एकदा तु मृगयां विचरन् विजने वने । यदृच्छयाश्रमपदं जमदग्नेरुपाविशत् ॥ २३ ॥
တစ်ခါက ကာတ္တဝီရျာအర్జုနသည် လူသူကင်းမဲ့သော တောအတွင်းတွင် အမဲလိုက်ကာ လှည့်လည်နေစဉ်၊ မတော်တဆ ဂျမဒဂ္နိ ရှင်မုနိ၏ အာရှရမ်သို့ ရောက်လာ하였다။
Verse 24
तस्मै स नरदेवाय मुनिरर्हणमाहरत् । ससैन्यामात्यवाहाय हविष्मत्या तपोधन: ॥ २४ ॥
တောထဲတွင် မဟာတပဿာကျင့်နေသော ဂျမဒဂ္နိ ရှင်မုနိသည် ထိုဘုရင်ကို သူ၏စစ်သည်များ၊ အမတ်များနှင့် သယ်ဆောင်သူများအပါအဝင် သင့်တော်စွာ ဧည့်ခံတော်မူ하였다။ ဟဝိရှ္မတီ (ကာမဓေနု) ရှိသဖြင့် ဧည့်သည်ပူဇော်ရန် လိုအပ်သမျှကို ပံ့ပိုးပေးနိုင်하였다။
Verse 25
स वै रत्नं तु तद् दृष्ट्वा आत्मैश्वर्यातिशायनम् । तन्नाद्रियताग्निहोत्र्यां साभिलाष: सहैहय: ॥ २५ ॥
ရတနာကဲ့သို့သော ကာမဓေနုကို မြင်သောအခါ ကာတ္တဝီရျာအర్జုနသည် ဂျမဒဂ္နိသည် မိမိထက် ပိုမို အိုင်ශ්ဝရျာရှိသူဟု ထင်မြင်하였다။ ထို့ကြောင့် သူနှင့် ဟိုင်းဟယများသည် မုနိ၏ ဧည့်ခံမှုကို မလေးစားဘဲ၊ အဂ္နိဟောတရ ယဇ్ఞအတွက် အသုံးဝင်သော ကာမဓေနုကို ရယူလိုသော ဆန္ဒဖြင့် ပြည့်နှက်လာ하였다။
Verse 26
हविर्धानीमृषेर्दर्पान्नरान् हर्तुमचोदयत् । ते च माहिष्मतीं निन्यु: सवत्सां क्रन्दतीं बलात् ॥ २६ ॥
လောကီအင်အား၏ မာန်မာနကြောင့် မူးယစ်နေသော ကာတ္တဝီရျာအర్జုနသည် ရှင်မုနိ၏ ဟဝိရ္ဓာနီ (ကာမဓေနု) ကို ခိုးယူရန် မိမိလူများကို လှုံ့ဆော်하였다။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ငိုကြွေးနေသော ကာမဓေနုကို ၎င်း၏ နွားကလေးနှင့်အတူ အင်အားသုံး၍ မာဟိෂ္မတီသို့ ခေါ်ဆောင်သွား하였다။
Verse 27
अथ राजनि निर्याते राम आश्रम आगत: । श्रुत्वा तत् तस्य दौरात्म्यं चुक्रोधाहिरिवाहत: ॥ २७ ॥
ထို့နောက် ကာတ်တဝီရျာအర్జုန သည် ကာမဓေနုကို ယူဆောင်၍ ထွက်ခွာသွားသည်။ ပရရှုရာမသည် အာရှရမ်သို့ ပြန်လာ၏။ ထိုမကောင်းမှုကို ကြားသိသော် ဇမဒဂ္နီ၏ အငယ်ဆုံးသား ပရရှုရာမသည် ခြေဖြင့်နင်းခံရသော မြွေကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ ဒေါသထွက်လေ၏။
Verse 28
घोरमादाय परशुं सतूणं वर्म कार्मुकम् । अन्वधावत दुर्मर्षो मृगेन्द्र इव यूथपम् ॥ २८ ॥
ပရရှုရာမသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ပရရှု (တံခွန်)၊ မြားအိတ်၊ သံကာနှင့် လေးကို ကိုင်ဆောင်၍ မထိန်းနိုင်သော ဒေါသဖြင့် ကာတ်တဝီရျာအర్జုနကို ခြင်္သေ့က ဆင်ကို လိုက်သကဲ့သို့ လိုက်လံလိုက်စားလေ၏။
Verse 29
तमापतन्तं भृगुवर्यमोजसा धनुर्धरं बाणपरश्वधायुधम् । ऐणेयचर्माम्बरमर्कधामभि- र्युतं जटाभिर्ददृशे पुरीं विशन् ॥ २९ ॥
ကာတ်တဝီရျာအర్జုနသည် မာဟိષ္မတီ မြို့တော်သို့ ဝင်ရောက်စဉ်၊ ဘൃဂုဝంశ၏ အမြတ်တော် ပရရှုရာမသည် သူ့နောက်မှ တိုက်ခိုက်လာသည်ကို မြင်ရ၏။ လေး၊ မြား၊ ပရရှုနှင့် ကာကွယ်ရေးဒိုင်းကို ကိုင်ထားပြီး၊ အနက်ရောင် သမင်အရေကို ဝတ်ဆင်ကာ၊ ဇဋာဆံပင်များသည် နေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပနေသည်။
Verse 30
अचोदयद्धस्तिरथाश्वपत्तिभि- र्गदासिबाणर्ष्टिशतघ्निशक्तिभि: । अक्षौहिणी: सप्तदशातिभीषणा- स्ता राम एको भगवानसूदयत् ॥ ३० ॥
ပရရှုရာမကို မြင်သည်နှင့် ကာတ်တဝီရျာအర్జုနသည် ကြောက်ရွံ့၍၊ ဂဒါ၊ ဓား၊ မြား၊ ဣဋ္ဌိ၊ သတဃ္နီ၊ သက္တိ စသည့် လက်နက်များဖြင့် စစ်ဆင်ထားသော ဆင်တပ်၊ ရထားတပ်၊ မြင်းတပ်နှင့် ခြေလျင်တပ်တို့ပါဝင်သည့် အက္ရှောဟိဏီ စစ်တပ် ၁၇ တပ်ကို စေလွှတ်하였다။ သို့သော် ဘဂဝန် ရာမ (ပရရှုရာမ) တစ်ဦးတည်းက အားလုံးကို သုတ်သင်လိုက်သည်။
Verse 31
यतो यतोऽसौ प्रहरत्परश्वधो मनोऽनिलौजा: परचक्रसूदन: । ततस्ततश्छिन्नभुजोरुकन्धरा निपेतुरुर्व्यां हतसूतवाहना: ॥ ३१ ॥
ရန်သူစစ်အင်အားကို ချေမှုန်းရာတွင် ကျွမ်းကျင်သော ပရရှုရာမသည် စိတ်နှင့် လေကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှား၍ ပရရှုဖြင့် ခုတ်ဖြတ်လေ၏။ သူသွားရာ၊ သူထိုးရာတိုင်း ရန်သူများ လဲကျကြပြီး လက်၊ ပေါင်၊ ပခုံးများ ဖြတ်တောက်ခံရသည်။ ရထားမောင်းများ သေဆုံးကာ ဆင်နှင့် မြင်းတို့ပါ အကုန်ပျက်စီးသွားသည်။
Verse 32
दृष्ट्वा स्वसैन्यं रुधिरौघकर्दमे रणाजिरे रामकुठारसायकै: । विवृक्णवर्मध्वजचापविग्रहं निपातितं हैहय आपतद् रुषा ॥ ३२ ॥
Lord Parashurama ၏ ပုဆိန်နှင့် မြှားများကြောင့် မိမိတပ်မတော် ပျက်စီးပြီး စစ်မြေပြင်တွင် သွေးများဖြင့် ရွှံ့ဗွက်ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ Kartaviryarjuna သည် ဒေါသတကြီး ပြေးဝင်လာသည်။
Verse 33
अथार्जुन: पञ्चशतेषु बाहुभि- र्धनु:षु बाणान् युगपत् स सन्दधे । रामाय रामोऽस्त्रभृतां समग्रणी- स्तान्येकधन्वेषुभिराच्छिनत् समम् ॥ ३३ ॥
ထို့နောက် လက်တစ်ထောင်ရှိသော Kartaviryarjuna သည် လေးငါးရာပေါ်တွင် မြှားများကို တပြိုင်နက် တင်လိုက်သော်လည်း၊ တိုက်ခိုက်ရေးသမားများတွင် အတော်ဆုံးဖြစ်သော Lord Parashurama သည် လေးတစ်ချောင်းတည်းဖြင့် အားလုံးကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။
Verse 34
पुन: स्वहस्तैरचलान् मृधेऽङ्घ्रिपा- नुत्क्षिप्य वेगादभिधावतो युधि । भुजान् कुठारेण कठोरनेमिना चिच्छेद राम: प्रसभं त्वहेरिव ॥ ३४ ॥
မြှားများ ကျိုးပဲ့သွားသောအခါ သစ်ပင်များနှင့် တောင်ကုန်းများကို ဆွဲနှုတ်ပြီး အပြင်းအထန် ပြေးဝင်လာသည်။ ထို့နောက် Lord Parashurama သည် မြွေ၏ပါးပျဉ်းကို ဖြတ်သကဲ့သို့ ပုဆိန်ဖြင့် လက်မောင်းများကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။
Verse 35
कृत्तबाहो: शिरस्तस्य गिरे: शृङ्गमिवाहरत् । हते पितरि तत्पुत्रा अयुतं दुद्रुवुर्भयात् ॥ ३५ ॥ अग्निहोत्रीमुपावर्त्य सवत्सां परवीरहा । समुपेत्याश्रमं पित्रे परिक्लिष्टां समर्पयत् ॥ ३६ ॥
Lord Parashurama သည် သူ၏ခေါင်းကို တောင်ထိပ်ကဲ့သို့ ဖြတ်လိုက်သည်။ ဖခင်သေဆုံးသည်ကို မြင်သောအခါ သားများ ကြောက်လန့်တကြား ထွက်ပြေးကြသည်။ ထို့နောက် ဒုက္ခရောက်နေသော Kamadhenu နွားမကို ဖခင် Jamadagni ထံ ပြန်လည်ပေးအပ်ခဲ့သည်။
Verse 36
कृत्तबाहो: शिरस्तस्य गिरे: शृङ्गमिवाहरत् । हते पितरि तत्पुत्रा अयुतं दुद्रुवुर्भयात् ॥ ३५ ॥ अग्निहोत्रीमुपावर्त्य सवत्सां परवीरहा । समुपेत्याश्रमं पित्रे परिक्लिष्टां समर्पयत् ॥ ३६ ॥
Lord Parashurama သည် သူ၏ခေါင်းကို တောင်ထိပ်ကဲ့သို့ ဖြတ်လိုက်သည်။ ဖခင်သေဆုံးသည်ကို မြင်သောအခါ သားများ ကြောက်လန့်တကြား ထွက်ပြေးကြသည်။ ထို့နောက် ဒုက္ခရောက်နေသော Kamadhenu နွားမကို ဖခင် Jamadagni ထံ ပြန်လည်ပေးအပ်ခဲ့သည်။
Verse 37
स्वकर्म तत्कृतं राम: पित्रे भ्रातृभ्य एव च । वर्णयामास तच्छ्रुत्वा जमदग्निरभाषत ॥ ३७ ॥
ပရရှုရာမသည် ကာတ္တဝီရျာအర్జုနကို သတ်ခဲ့သော မိမိလုပ်ရပ်များကို ဖခင်နှင့် ညီအစ်ကိုများအား ရှင်းပြ하였다။ ထိုသို့ကြားပြီးနောက် ဇမဒဂ္နီက ပြော하였다။
Verse 38
राम राम महाबाहो भवान् पापमकारषीत् । अवधीन्नरदेवं यत्सर्वदेवमयं वृथा ॥ ३८ ॥
အို မဟာဗာဟု ရာမ! မင်းသည် မလိုအပ်ဘဲ အပြစ်ကို ပြုခဲ့သည်။ နတ်အားလုံး၏ သဘောတရားကို ကိုယ်စားပြုသည်ဟု ယူဆသော နရဒေဝ မင်းကို မင်းသတ်ခဲ့သည်။
Verse 39
वयं हि ब्राह्मणास्तात क्षमयार्हणतां गता: । यया लोकगुरुर्देव: पारमेष्ठ्यमगात् पदम् ॥ ३९ ॥
သားရေ၊ ငါတို့သည် ဘြာဟ္မဏများဖြစ်၍ ခွင့်လွှတ်သဘောကြောင့်ပင် လူထုအကြား ဂုဏ်ပြုခံရသူများ ဖြစ်လာသည်။ ထိုခွင့်လွှတ်သဘောကြောင့်ပင် လောကဂုရု ဒေဝဘြဟ္မာသည် အမြင့်ဆုံးရာထူးကို ရရှိ하였다။
Verse 40
क्षमया रोचते लक्ष्मीर्ब्राह्मी सौरी यथा प्रभा । क्षमिणामाशु भगवांस्तुष्यते हरिरीश्वर: ॥ ४० ॥
ခွင့်လွှတ်ခြင်းကြောင့် ဘြာဟ္မဏ၏ သီရိလက္ခဏာသည် နေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပလာသည်။ ခွင့်လွှတ်တတ်သူတို့အပေါ် ဘဂဝန် ဟရီသည် လျင်မြန်စွာ နှစ်သက်တော်မူသည်။
Verse 41
राज्ञो मूर्धाभिषिक्तस्य वधो ब्रह्मवधाद् गुरु: । तीर्थसंसेवया चांहो जह्यङ्गाच्युतचेतन: ॥ ४१ ॥
သားရေ၊ မူရ္ဓာဘိသိက္တ မင်းကို သတ်ခြင်းသည် ဘြာဟ္မဏကို သတ်ခြင်းထက် ပိုမိုကြီးမားသော အပြစ်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခု အချျုတ (ကృష్ణ) ထံ စိတ်ကို တည်စေ၍ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထများကို ဆည်းကပ်ပါက ထိုအပြစ်ကြီးကို ချေဖျက်နိုင်သည်။
Frequently Asked Questions
The chapter frames the repeated annihilation as avatāra-kārya: when ruling dynasties, inflated by rajas and tamas, disregard brāhmaṇical law and become irreligious, the Lord intervenes to reduce the burden of the earth. The immediate narrative trigger is the Haihaya king Kārtavīryārjuna’s abuse of power culminating in the theft of Jamadagni’s kāmadhenu—an attack on the sacrificial order (yajña) that sustains society.
Though extraordinarily blessed through worship of Dattātreya, Kārtavīryārjuna becomes proud and covetous. After being hospitably received, he and the Haihayas forcibly seize Jamadagni’s kāmadhenu and her calf for their own use in agnihotra and royal prestige. This is portrayed as a direct violation of saintly property, guest-honor (atithi-satkāra), and the brāhmaṇa-protected sacrificial economy—provoking Paraśurāma’s punitive response.
Jamadagni speaks from brāhmaṇa-dharma, where forgiveness and restraint are central virtues and where the king is regarded as a representative of divine administration. He teaches that killing an emperor is karmically weighty, even when the king is at fault, and therefore prescribes prāyaścitta through intensified devotion (Hari-bhajana/Kṛṣṇa consciousness) and tīrtha-sevā (worship of holy places). The point is not to deny justice, but to underline the spiritual gravity of violence and the brāhmaṇa ideal of forbearance.