Shloka 38
Avadhūta’s Teachers: Python, Ocean, Moth, Bee, Elephant, Deer, Fish—and Piṅgalā’s Song of Detachment
मैवं स्युर्मन्दभाग्याया: क्लेशा निर्वेदहेतव: । येनानुबन्धं निर्हृत्य पुरुष: शममृच्छति ॥ ३८ ॥
maivaṁ syur manda-bhāgyāyāḥ kleśā nirveda-hetavaḥ yenānubandhaṁ nirhṛtya puruṣaḥ śamam ṛcchati
ဝိရက္တိကို ဖြစ်စေသော ဒုက္ခများသည် မကောင်းကံရှိသူများအတွက်သာ မဟုတ်။ အာသက်တမှု၏ ချည်နှောင်မှုကို ဖြတ်တောက်ကာ လူကို ငြိမ်းချမ်းမှုသို့ ရောက်စေသော ဒုက္ခသည်ပင် ကရုဏာဖြစ်သည်။ ငါ၏ ကြီးမားသော ဒုက္ခကြောင့် ဝိရက္တိ နိုးထလာသည်; ထို့ကြောင့် ငါ မကောင်းကံရှိသူ ဘယ်လိုဖြစ်မည်နည်း။ ဤသည်မှာ သခင်၏ ကရုဏာတော်ဖြစ်ပြီး၊ သူသည် ငါ့အပေါ် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်နေသည်။
FAQs
This verse explains that suffering becomes spiritually useful only when it produces detachment; then one can uproot material entanglement and attain peace.
Pingalā’s experience shows how disappointment in worldly hope can transform into nirveda (disenchantment), becoming a gateway to inner peace and spiritual clarity.
Use setbacks to reduce dependence on external validation and sense enjoyment; consciously cut the habits and attachments that bind the mind, and cultivate steady spiritual practice for lasting peace.