Shloka 14
The Disappearance of Lord Śrī Kṛṣṇa and the Aftermath in Dvārakā
य एतां प्रातरुत्थाय कृष्णस्य पदवीं पराम् । प्रयत: कीर्तयेद् भक्त्या तामेवाप्नोत्यनुत्तमाम् ॥ १४ ॥
ya etāṁ prātar utthāya kṛṣṇasya padavīṁ parām prayataḥ kīrtayed bhaktyā tām evāpnoty anuttamām
မည်သူမဆို နံနက်စောစော ထ၍ သတိထားကာ ဘက္တိဖြင့် သခင် ශ්ရီကൃഷ്ണ၏ အမြင့်ဆုံး ပဒဝီ—သူ၏ သန့်ရှင်းသော ထွက်ခွာခြင်းနှင့် မိမိ၏ သွားရာဌာနသို့ ပြန်လည်ရောက်ခြင်း—ကို ကီർത്തနာပြုလျှင်၊ ထိုသူသည် အတူတူသော အမြင့်ဆုံး ဂတိကို မလွဲမသွေ ရရှိမည်။
FAQs
This verse states that one who rises early and devotionally chants this narration of Krishna’s supreme path attains that same unsurpassed destination.
Morning (prātaḥ) supports purity and focus; Śukadeva emphasizes disciplined, attentive devotion (prayataḥ, bhaktyā) so the recitation becomes effective bhakti leading to the highest goal.
Set a simple daily practice: rise a bit earlier, read or chant a short passage of Krishna-kathā with attention and devotion, and let it shape your day’s priorities toward spiritual remembrance.