Shloka 51
Nimi Questions the Yogendras: Māyā, Cosmic Dissolution, Guru-Śaraṇāgati, Bhakti, and Deity Worship
अर्चादौ हृदये चापि यथालब्धोपचारकै: । द्रव्यक्षित्यात्मलिङ्गानि निष्पाद्य प्रोक्ष्य चासनम् ॥ ५० ॥ पाद्यादीनुपकल्प्याथ सन्निधाप्य समाहित: । हृदादिभि: कृतन्यासो मूलमन्त्रेण चार्चयेत् ॥ ५१ ॥
arcādau hṛdaye cāpi yathā-labdhopacārakaiḥ dravya-kṣity-ātma-liṅgāni niṣpādya prokṣya cāsanam
ပူဇော်ရန် ရရှိသမျှ ပစ္စည်းများကို စုဆောင်း၍ ပူဇော်ပွဲ၊ နေရာ၊ စိတ်နှင့် မူရတီကို ပြင်ဆင်ကာ၊ ထိုင်ရာကို ရေဖြန်း၍ သန့်စင်ပြီး ပాదျ (ခြေသုတ်ရေ) စသည့် ပစ္စည်းများကို စီစဉ်ရမည်။ ထို့နောက် မူရတီကို သင့်လျော်ရာတွင် တင်ထားပြီး စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေကာ၊ ဟൃദယ စသည့် အင်္ဂါများတွင် နျာသ/တီလက ပြု၍ မူလမန္တရဖြင့် ပူဇော်ရမည်။
ataḥ śrī-kṛṣṇa-nāmādi na bhaved grāhyam indriyaiḥ sevonmukhe hi jihvādau svayam eva sphuraty adaḥ
FAQs
This verse teaches that one may worship the Lord—externally as the Deity or internally in the heart—using whatever worship items are obtainable, emphasizing sincere devotion over luxury.
In the Uddhava-gītā, Kṛṣṇa summarizes practical bhakti methods; here He outlines a focused arcana sequence—purifying the seat, offering pādya and other items, invoking the Lord, and placing mantras (nyāsa)—to make worship attentive and sacred.
Create a simple, clean worship space, offer what you can (even water), steady the mind, remember the Lord within the heart, and chant your principal mantra with attention and reverence.