Shloka 43
Sāṅkhya Enumeration of Tattvas, Distinction of Puruṣa–Prakṛti, and the Mechanics of Birth and Death
नित्यदा ह्यङ्ग भूतानि भवन्ति न भवन्ति च । कालेनालक्ष्यवेगेन सूक्ष्मत्वात्तन्न दृश्यते ॥ ४३ ॥
nityadā hy aṅga bhūtāni bhavanti na bhavanti ca kālenālakṣya-vegena sūkṣmatvāt tan na dṛśyate
ချစ်သော ဥဒ္ဓဝာရေ၊ လောကီကိုယ်ခန္ဓာများသည် အချိန်၏ မမြင်နိုင်သော မြန်နှုန်းကြောင့် အမြဲတမ်း ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။ သို့သော် အချိန်သည် အလွန်သိမ်မွေ့သောကြောင့် မည်သူမျှ ထိုအရာကို မမြင်နိုင်။
FAQs
This verse teaches that time continuously causes material beings and states to arise and disappear, but the change is hard to notice because it happens subtly and at an imperceptible pace.
Krishna instructs Uddhava to see the world as ever-transforming under time’s influence, helping him cultivate detachment and steadiness in devotion beyond temporary material conditions.
Remembering that situations, emotions, and possessions are always changing helps reduce anxiety and attachment, encouraging a calmer, more devotional focus on what is eternal—service to the Lord.