Shloka 15
The Curse on the Yadus Begins: Kṛṣṇa’s Plan to Withdraw His Dynasty
क्रीडन्तस्तानुपव्रज्य कुमारा यदुनन्दना: । उपसङ्गृह्य पप्रच्छुरविनीता विनीतवत् ॥ १३ ॥ ते वेषयित्वा स्त्रीवेषै: साम्बं जाम्बवतीसुतम् । एषा पृच्छति वो विप्रा अन्तर्वत्न्यसितेक्षणा ॥ १४ ॥ प्रष्टुं विलज्जती साक्षात् प्रब्रूतामोघदर्शना: । प्रसोष्यन्ती पुत्रकामा किंस्वित् सञ्जनयिष्यति ॥ १५ ॥
krīḍantas tān upavrajya kumārā yadu-nandanāḥ upasaṅgṛhya papracchur avinītā vinīta-vat
ယဒုမျိုးရိုးက လူငယ်များသည် ကစားရင်း အဲဒီမှာ စုဝေးနေသော မုနိများထံ ချဉ်းကပ်လာကြသည်။ သူတို့သည် ဂျာမ္ဘဝတီ၏ သား စာမ္ဘကို မိန်းမဝတ်စုံဖြင့် ဝတ်ဆင်အလှဆင်ကာ မုနိတို့၏ ခြေတော်ကို ကိုင်ပြီး၊ မယဉ်ကျေးသော်လည်း ယဉ်ကျေးသကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်၍ မေးကြသည်—“အို ဗိပရ ပညာရှိတို့၊ မျက်လုံးမည်းသော ဗိုက်ကြီးမိန်းမဤသူသည် သင်တို့ကို မေးလိုသည်၊ ကိုယ်တိုင်မေးရန် ရှက်နေသည်။ အို မမှားမယွင်းမြင်နိုင်သော မဟာမုနိတို့၊ သူမသည် မွေးဖွားချိန်နီးပြီး သားလိုချင်သည်—သားယောက်ျားမွေးမလား၊ သမီးမွေးမလား?”
Śrīla Bhaktisiddhānta Sarasvatī has made the following comment: “The impudent behavior of the young Yadus toward the sages headed by Nārada, who were all brāhmaṇas and devotees of the Lord, was a display of deviation from the path of Lord Kṛṣṇa. Similarly, although the prākṛta-sahajiyās think of themselves as intimate associates of Kṛṣṇa, the supremely merciful Lord’s determination is perfectly correct in working to finish such false devotees. Such impostors actually never accept real service to Kṛṣṇa. The yadu-kumāras’ deception is termed ‘seemingly humble,’ meaning that in fact they were anything but humble. Therefore, the ridiculing of Vaiṣṇavas by the Lord’s family resulted in a great offense against the devotees of the Lord.”
FAQs
This verse shows the Yadu princes acting “vinītavat”—as if humble—while actually being “avinīta,” warning that false humility rooted in pride leads to harmful actions and consequences.
They approached the sages while playing, intending to question them in a mocking manner, setting the stage for the curse that would precipitate the end of the Yadu dynasty.
Cultivate genuine respect toward saints, teachers, and elders; avoid sarcasm and performative politeness, since insincerity often precedes harmful speech and bad karma.