Shloka 13
Garuḍa, Saubhari’s Curse, Kāliya’s Refuge, and Kṛṣṇa Saves Vraja from Forest Fire
कृष्णं ह्रदाद्विनिष्क्रान्तं दिव्यस्रग्गन्धवाससम् । महामणिगणाकीर्णं जाम्बूनदपरिष्कृतम् ॥ १३ ॥ उपलभ्योत्थिता: सर्वे लब्धप्राणा इवासव: । प्रमोदनिभृतात्मानो गोपा: प्रीत्याभिरेभिरे ॥ १४ ॥
kṛṣṇaṁ hradād viniṣkrāntaṁ divya-srag-gandha-vāsasam mahā-maṇi-gaṇākīrṇaṁ jāmbūnada-pariṣkṛtam
ကృష్ణသည် ကန်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာ၍ သာယာသန့်ရှင်းသော ပန်းကုံး၊ အနံ့သာနှင့် သာဝတ္ထုတော်များကို ဝတ်ဆင်ကာ၊ အဖိုးတန် ရတနာများဖြင့် တောက်ပ၍ ရွှေဖြင့် အလှဆင်ထားသည်။ သူ့ကို မြင်သော် ဂိုပများအားလုံး မူးမေ့သူ၏ အာရုံများ ပြန်လည်လာသကဲ့သို့ ချက်ချင်း ထရပ်ကြပြီး၊ အလွန်ပျော်ရွှင်ကာ ချစ်ခင်စွာ ပွေ့ဖက်ကြ하였다။
FAQs
It describes Kṛṣṇa emerging from the lake in divine beauty—garlanded, fragrant, splendidly dressed, and adorned with jewels and golden luster.
Śukadeva Gosvāmī narrates this to Mahārāja Parīkṣit while describing the Kālīya-damana līlā.
By remembering that the Lord’s presence dispels fear and restores hope—one can turn to nāma-smaraṇa and devotion when facing “poisonous” situations like anxiety, hostility, or despair.