Srimad Bhagavatam — Dashama Skandha, Shloka 35
Brahmā’s Prayers to Lord Kṛṣṇa (Brahmā-stuti) and the Restoration of Vraja’s Lunch Pastime
एषां घोषनिवासिनामुत भवान् किं देव रातेति न- श्चेतो विश्वफलात् फलं त्वदपरं कुत्राप्ययन् मुह्यति । सद्वेषादिव पूतनापि सकुला त्वामेव देवापिता यद्धामार्थसुहृत्प्रियात्मतनयप्राणाशयास्त्वत्कृते ॥ ३५ ॥
eṣāṁ ghoṣa-nivāsinām uta bhavān kiṁ deva rāteti naś ceto viśva-phalāt phalaṁ tvad-aparaṁ kutrāpy ayan muhyati sad-veṣād iva pūtanāpi sa-kulā tvām eva devāpitā yad-dhāmārtha-suhṛt-priyātma-tanaya-prāṇāśayās tvat-kṛte
အို ဘုရားသခင်၊ ဗြဇာနွားထိန်းရွာသားတို့အတွက် ကိုယ်တော်တည်းဟူသော အကျိုးကျေးဇူးအပေါင်း၏ အမြင့်ဆုံးအကျိုးဖြစ်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်မှတပါး အခြားဆုလာဘ် ဘယ်မှာရှိမည်နည်းဟု စဉ်းစားလျှင် ကျွန်ုပ်စိတ် မောဟဖြစ်၏။ ပူတနာသည်လည်း ဘက္တ၏အယောင်ဆောင်ကာ ကိုယ်တော်ကိုပင် မိသားစုနှင့်တကွ ရရှိခဲ့သည်; ထို့ကြောင့် အိမ်၊ ဥစ္စာ၊ မိတ်ဆွေ၊ ချစ်သူ၊ ကိုယ်ခန္ဓာ၊ သားသမီး၊ အသက်နှင့် နှလုံးသားအားလုံးကို ကိုယ်တော်အတွက်သာ အပ်နှံထားသော ဗြန္ဒာဝန်ဘက္တတို့အား ကိုယ်တော်က ထပ်မံ ဘာပေးနိုင်မည်နည်း။
FAQs
This verse says their hearts do not seek any result apart from Kṛṣṇa Himself; for them He is everything—home, wealth, friend, beloved, self, child, life, and refuge—showing the pinnacle of exclusive devotion (ananya-bhakti).
Brahmā highlights Kṛṣṇa’s astonishing mercy: even Pūtanā, who came with harmful intent, attained a motherly position by His acceptance—so the reward for the loving Vrajavāsīs is beyond measure.
Make devotion single-pointed: instead of chasing many “fruits” (status, control, recognition), center life on remembrance and service to God as the primary goal and shelter.