Adhyaya 3
Satī Desires to Attend Dakṣa’s Sacrifice; Śiva Warns Against the Pain of Relatives’ Insults
ဒက္ခနှင့် သမက် ရှီဝအကြား အဟောင်းတည်းက တင်းမာမှုကို ဆက်လက်ဖော်ပြသည်။ ဒက္ခကို ပရာဇာပတီများ၏ အကြီးအကဲအဖြစ် အာဏာပေးရာမှ မာနတက်လာပြီး ဝာဇပေယ၊ ဘృဟစပတိ-ဆဝ စသည့် ယဇ္ဈကြီးများကို ကျင်းပကာ ရှိသီများ၊ ပိတೃများ၊ ဒေဝများနှင့် အလှဆင်ထားသော ဇနီးများကို အလောကတစ်လျှောက်မှ ခေါ်ယူသည်။ စတီသည် ကောင်းကင်သတင်းစကားများကို ကြားပြီး ဒေဝမိန်းမများ၏ အဖေ၏ ယဇ္ဈသို့ သွားရာ လှည့်လည်တန်းစီမှုကို မြင်ကာ မိသားစုချစ်ခင်မှုနှင့် လူမှုဓလေ့ကြောင့် ရှီဝကို အတူလိုက်ရန် တောင်းဆိုပြီး ဖိတ်ကြားမရှိသော်လည်း အဖေ့အိမ်သို့ သွားနိုင်ကြောင်း ဆိုသည်။ ရှီဝက မနာလိုသူနှင့် ပေါင်းသင်းခြင်းသည် အန္တရာယ်ကို ဖိတ်ခေါ်ပြီး ဆွေမျိုး၏ ကြမ်းတမ်းစကားသည် ရန်သူ၏ မြားထက် ပိုနာကျင်ကြောင်း သတိပေးသည်။ ဒက္ခ၏ မျက်ကန်းမှုကို ပညာ၊ တပသ၊ ဥစ္စာ၊ အလှ၊ လူငယ်မှု၊ မျိုးရိုးမာနတို့ကြောင့်ဟု ခွဲခြမ်းကာ ကိုယ်ခန္ဓာဆိုင်ရာ အကျင့်အတန်းထက် အားလုံးအတွင်းရှိ ပရမာတ္မာကို လေးစားခြင်းကို ဦးစားပေးသည်။ သန့်ရှင်းသော စိတ်ဓာတ်ဖြင့် ဝာစုဒေဝကို အမြဲနမස්ကာရပြုကြောင်း ကြေညာကာ ဒက္ခ၏ မနာလိုမှုကြောင့် စတီ အရှက်ရမည်၊ ဆွေမျိုး၏ အပြစ်တင်မှုသည် “သေခြင်းနှင့် တူ” နိုင်ကြောင်း သတိပေး၍ နောက်လာမည့် အပျက်အဆီးအတွက် အခြေခံတည်ဆောက်သည်။
Shlokas
Verse 1
मैत्रेय उवाच सदा विद्विषतोरेवं कालो वै ध्रियमाणयो: । जामातु: श्वशुरस्यापि सुमहानतिचक्रमे ॥ १ ॥
မૈထရေယာ ဆက်ပြောသည်—ဤသို့ဖြင့် သမက်နှင့် မိဘတော် (ရှီဝနှင့် ဒက္ခ) တို့အကြား ရန်ငြိုးနှင့် တင်းမာမှုသည် အလွန်ကြာရှည်စွာ ဆက်လက်တည်ရှိ하였다။
Verse 2
यदाभिषिक्तो दक्षस्तु ब्रह्मणा परमेष्ठिना । प्रजापतीनां सर्वेषामाधिपत्ये स्मयोऽभवत् ॥ २ ॥
ပရမေဋ္ဌိ ဘြဟ္မာက ဒက္ခကို ပရဇာပတိအားလုံး၏ အကြီးအကဲအဖြစ် ခန့်အပ်၍ အဘိသေက ပြုသောအခါ ဒက္ခသည် အလွန်အမင်း မာနထောင်လွှားလာ하였다။
Verse 3
इष्ट्वा स वाजपेयेन ब्रह्मिष्ठानभिभूय च । बृहस्पतिसवं नाम समारेभे क्रतूत्तमम् ॥ ३ ॥
ဒက္ခသည် ဝါဇပေယ ယဇ္ဈကို ပြုလုပ်ပြီး ဘြဟ္မာ၏ ထောက်ခံမှုကြောင့် အလွန်အမင်း ယုံကြည်မှုတက်ကြွလာ하였다။ ထို့နောက် “ဗြဟစပတိ-ဆဝ” ဟုခေါ်သော အထူးမြတ် မဟာယဇ္ဈကို ထပ်မံ စတင်하였다။
Verse 4
तस्मिन्ब्रह्मर्षय: सर्वे देवर्षिपितृदेवता: । आसन् कृतस्वस्त्ययनास्तत्पत्न्यश्च सभर्तृका: ॥ ४ ॥
ယဇ္ဈကျင်းပနေစဉ် ဘြဟ္မရိရှီများ၊ ဒေဝရိရှီများ၊ ပိတೃဒေဝတာများနှင့် အခြားဒေဝများအားလုံး တက်ရောက်하였다။ သူတို့သည် မင်္ဂလာဆုတောင်းများ ပြုလုပ်ပြီး၊ ဇနီးများလည်း ကိုယ်ပိုင်ခင်ပွန်းများနှင့်အတူ အလှဆင်၍ လာရောက်하였다။
Verse 5
तदुपश्रुत्य नभसि खेचराणां प्रजल्पताम् । सती दाक्षायणी देवी पितृयज्ञमहोत्सवम् ॥ ५ ॥ व्रजन्ती: सर्वतो दिग्भ्य उपदेववरस्त्रिय: । विमानयाना: सप्रेष्ठा निष्ककण्ठी: सुवासस: ॥ ६ ॥ दृष्ट्वा स्वनिलयाभ्याशे लोलाक्षीर्मृष्टकुण्डला: । पतिं भूतपतिं देवमौत्सुक्यादभ्यभाषत ॥ ७ ॥
ကောင်းကင်၌ ပျံသန်းနေသော နတ်သားတို့၏ စကားဝိုင်းကို ကြားသိ၍ ဒက္ခ၏ သမီး သန့်ရှင်းသည့် စတီဒေဝီသည် ဖခင်၏ ပိတೃယဇ္ဈ မဟာပွဲတော်အကြောင်း သိလာ하였다။ ထို့နောက် အရပ်ရပ်မှ အုပ်ဒေဝတို့၏ လှပသော ဇနီးများသည် ဝိမာနများစီး၍ ချစ်သူများနှင့်အတူ ကောင်းမွန်သော အဝတ်အစားနှင့် လည်ဆွဲ၊ နားကပ်၊ လော့ကက်တို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်ကာ သူမ၏ နေအိမ်အနီးမှ ယဇ္ဈသို့ သွားကြသည်ကို မြင်လျှင် စတီသည် စိတ်လှုပ်ရှား၍ ဗူတပတိ ဖြစ်သော ခင်ပွန်း ဒေဝ ရှင်ကရအား ချဉ်းကပ်ကာ ပြော하였다။
Verse 6
तदुपश्रुत्य नभसि खेचराणां प्रजल्पताम् । सती दाक्षायणी देवी पितृयज्ञमहोत्सवम् ॥ ५ ॥ व्रजन्ती: सर्वतो दिग्भ्य उपदेववरस्त्रिय: । विमानयाना: सप्रेष्ठा निष्ककण्ठी: सुवासस: ॥ ६ ॥ दृष्ट्वा स्वनिलयाभ्याशे लोलाक्षीर्मृष्टकुण्डला: । पतिं भूतपतिं देवमौत्सुक्यादभ्यभाषत ॥ ७ ॥
ကောင်းကင်၌ ပျံသန်းနေသော နတ်သားတို့၏ စကားဝိုင်းကို ကြားသိ၍ ဒက္ခ၏ သမီး သန့်ရှင်းသည့် စတီဒေဝီသည် ဖခင်၏ ပိတೃယဇ္ဈ မဟာပွဲတော်အကြောင်း သိလာ하였다။ ထို့နောက် အရပ်ရပ်မှ အုပ်ဒေဝတို့၏ လှပသော ဇနီးများသည် ဝိမာနများစီး၍ ချစ်သူများနှင့်အတူ ကောင်းမွန်သော အဝတ်အစားနှင့် လည်ဆွဲ၊ နားကပ်၊ လော့ကက်တို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်ကာ သူမ၏ နေအိမ်အနီးမှ ယဇ္ဈသို့ သွားကြသည်ကို မြင်လျှင် စတီသည် စိတ်လှုပ်ရှား၍ ဗူတပတိ ဖြစ်သော ခင်ပွန်း ဒေဝ ရှင်ကရအား ချဉ်းကပ်ကာ ပြော하였다။
Verse 7
तदुपश्रुत्य नभसि खेचराणां प्रजल्पताम् । सती दाक्षायणी देवी पितृयज्ञमहोत्सवम् ॥ ५ ॥ व्रजन्ती: सर्वतो दिग्भ्य उपदेववरस्त्रिय: । विमानयाना: सप्रेष्ठा निष्ककण्ठी: सुवासस: ॥ ६ ॥ दृष्ट्वा स्वनिलयाभ्याशे लोलाक्षीर्मृष्टकुण्डला: । पतिं भूतपतिं देवमौत्सुक्यादभ्यभाषत ॥ ७ ॥
ကောင်းကင်၌ ပျံသန်းနေသော နတ်သားတို့၏ စကားဝိုင်းကို ကြားသိ၍ ဒက္ခ၏ သမီး သန့်ရှင်းသည့် စတီဒေဝီသည် ဖခင်၏ ပိတೃယဇ္ဈ မဟာပွဲတော်အကြောင်း သိလာ하였다။ ထို့နောက် အရပ်ရပ်မှ အုပ်ဒေဝတို့၏ လှပသော ဇနီးများသည် ဝိမာနများစီး၍ ချစ်သူများနှင့်အတူ ကောင်းမွန်သော အဝတ်အစားနှင့် လည်ဆွဲ၊ နားကပ်၊ လော့ကက်တို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်ကာ သူမ၏ နေအိမ်အနီးမှ ယဇ္ဈသို့ သွားကြသည်ကို မြင်လျှင် စတီသည် စိတ်လှုပ်ရှား၍ ဗူတပတိ ဖြစ်သော ခင်ပွန်း ဒေဝ ရှင်ကရအား ချဉ်းကပ်ကာ ပြော하였다။
Verse 8
सत्युवाच प्रजापतेस्ते श्वशुरस्य साम्प्रतं निर्यापितो यज्ञमहोत्सव: किल । वयं च तत्राभिसराम वाम ते यद्यर्थितामी विबुधा व्रजन्ति हि ॥ ८ ॥
စတီက ပြောသည်—ချစ်ခင်ရသော ရှီဝါဘုရား၊ သင်၏ ယောက္ခမ ပရာဇာပတိသည် ယခု မဟာယဇ္ဍပွဲကြီးကို ကျင်းပနေသည်။ ဖိတ်ကြားခံသော ဒေဝတားတို့လည်း အားလုံး ထိုနေရာသို့ သွားကြသည်။ သင်အလိုရှိလျှင် ကျွန်မတို့လည်း သွားကြစို့။
Verse 9
तस्मिन्भगिन्यो मम भर्तृभि: स्वकै- र्ध्रुवं गमिष्यन्ति सुहृद्दिदृक्षव: । अहं च तस्मिन्भवताभिकामये सहोपनीतं परिबर्हमर्हितुम् ॥ ९ ॥
အဲဒီ ယဇ္ဍပွဲမှာ ကျွန်မရဲ့ အစ်မညီမတွေက သူတို့ရဲ့ ခင်ပွန်းများနဲ့အတူ သေချာပေါက် သွားကြမယ်၊ ဆွေမျိုးတွေကို တွေ့ချင်လို့ပါ။ ကျွန်မလည်း အဖေ ပေးထားတဲ့ အလှဆင်ပစ္စည်းတွေ ဝတ်ဆင်ပြီး သင်နဲ့အတူ သွားကာ အဲဒီ စည်းဝေးပွဲမှာ ပါဝင်ချင်ပါတယ်။
Verse 10
तत्र स्वसृर्मे ननु भर्तृसम्मिता मातृष्वसृ: क्लिन्नधियं च मातरम् । द्रक्ष्ये चिरोत्कण्ठमना महर्षिभि- रुन्नीयमानं च मृडाध्वरध्वजम् ॥ १० ॥
အဲဒီမှာ ကျွန်မရဲ့ အစ်မညီမတွေ၊ မိခင်ဘက် အဒေါ်တွေ သူတို့ရဲ့ ခင်ပွန်းများနဲ့အတူ၊ ချစ်ခင်တဲ့ မိခင်လည်း စုဝေးနေမယ်—သူတို့ကို ကြာကြာကတည်းက တွေ့ချင်နေခဲ့တာပါ။ မဟာရိရှီတွေက ယဇ္ဍကို ဆောင်ရွက်နေသည့်အရာနဲ့ လေထဲမှာ လှုပ်ရှားနေတဲ့ အလံပန်းတိုင်들의 အလှကိုလည်း မြင်ရမယ်။ ဒါကြောင့် ချစ်ရသော ခင်ပွန်း၊ ကျွန်မ အရမ်းသွားချင်နေပါတယ်။
Verse 11
त्वय्येतदाश्चर्यमजात्ममायया विनिर्मितं भाति गुणत्रयात्मकम् । तथाप्यहं योषिदतत्त्वविच्च ते दीना दिदृक्षे भव मे भवक्षितिम् ॥ ११ ॥
ဒီ ပေါ်လွင်နေတဲ့ စကြဝဠာဟာ မမွေးဖွားသော အမြင့်ဆုံးဘုရား၏ မာယာကြောင့် သုံးဂုဏ်ပေါင်းစည်းကာ အံ့ဩဖွယ် ဖန်ဆင်းထားတာ—ဒီအမှန်တရားကို သင်ကောင်းကောင်း သိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်မက တတ္တဝကို မသိနားမလည်တဲ့ အားနည်းသော မိန်းမပါ။ ဒါကြောင့် ကျွန်မရဲ့ မွေးရပ်မြေကို တစ်ခါထပ်မြင်ချင်ပါတယ်; ကျေးဇူးပြု၍ သွားခွင့်ပေးပါ။
Verse 12
पश्य प्रयान्तीरभवान्ययोषितो ऽप्यलड़्क़ृता: कान्तसखा वरूथश: । यासां व्रजद्भि: शितिकण्ठ मण्डितं नभो विमानै: कलहंसपाण्डुभि: ॥ १२ ॥
ကြည့်ပါ၊ မမွေးဖွားသောအရှင်၊ အပြာလည်ပင်းရှင်—ကျွန်မရဲ့ ဆွေမျိုးတွေတင်မကဘဲ အခြားမိန်းမတွေပါ လှပတဲ့ အဝတ်အစားနဲ့ အလှဆင်ပစ္စည်းတွေ ဝတ်ဆင်ပြီး သူတို့ရဲ့ ခင်ပွန်းများ၊ မိတ်ဆွေများနဲ့ အုပ်စုလိုက် သွားနေကြတယ်။ ဟင်္သာလို ဖြူဖြူဝါးဝါး ဝိမာန်တွေက ကောင်းကင်တစ်လျှောက်ကို အလှတင်ထားတယ်။
Verse 13
कथं सुताया: पितृगेहकौतुकं निशम्य देह: सुरवर्य नेङ्गते । अनाहुता अप्यभियन्ति सौहृदं भर्तुर्गुरोर्देहकृतश्च केतनम् ॥ १३ ॥
အို နတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ အဖေ၏အိမ်တွင် ပွဲတော်ရှိသည်ဟု ကြားသော် သမီး၏ ကိုယ်နှင့်စိတ်သည် မလှုပ်မရှားနေနိုင်ပါမည်လော။ မဖိတ်ကြားထားသော်လည်း မိတ်ဆွေ၊ ခင်ပွန်း၊ ဝိညာဉ်ရေးရာဆရာ သို့မဟုတ် အဖေ၏အိမ်သို့ သွားခြင်းမှာ အပြစ်မဟုတ်။
Verse 14
तन्मे प्रसीदेदममर्त्य वाञ्छितं कर्तुं भवान्कारुणिको बतार्हति । त्वयात्मनोऽर्धेऽहमदभ्रचक्षुषा निरूपिता मानुगृहाण याचित: ॥ १४ ॥
အို အမတရှီဝ၊ ကျွန်မအပေါ် ကရုဏာထား၍ ကျွန်မ၏ ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးပါ။ သင်သည် ကျွန်မကို သင်၏ ကိုယ်ခန္ဓာ၏ တစ်ဝက်အဖြစ် လက်ခံထားသဖြင့် ကရုဏာဖြင့် ကျွန်မ၏ တောင်းဆိုချက်ကို လက်ခံပါ။
Verse 15
ऋषिरुवाच एवं गिरित्र: प्रिययाभिभाषित: प्रत्यभ्यधत्त प्रहसन् सुहृत्प्रिय: । संस्मारितो मर्मभिद: कुवागिषून् यानाह को विश्वसृजां समक्षत: ॥ १५ ॥
မဟာရသီ မૈထရေယက ပြောသည်— ချစ်မြတ်နိုးသော ဇနီးက ဤသို့ ပြောဆိုသော် ကိုင်လာသတောင်၏ အရှင် ရှီဝသည် ပြုံးရယ်ကာ ပြန်လည်ဖြေကြား하였다။ သို့သော် တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် စကြဝဠာရေးရာကို စောင့်ရှောက်သူများရှေ့တွင် ဒက္ခရှာ ပြောခဲ့သော မကောင်းသော၊ နှလုံးကို ထိုးဖောက်သည့် စကားများကို သတိရလာ하였다။
Verse 16
श्रीभगवानुवाच त्वयोदितं शोभनमेव शोभने अनाहुता अप्यभियन्ति बन्धुषु । ते यद्यनुत्पादितदोषदृष्टयो बलीयसानात्म्यमदेन मन्युना ॥ १६ ॥
မဟာဒေဝ ရှီဝက မိန့်သည်— အို လှပသူရေ၊ ဖိတ်ကြားခြင်းမရှိလည်း ဆွေမျိုးများထံ သွားနိုင်သည်ဟု သင်ပြောသည်မှာ မှန်၏။ သို့သော် သူတို့က ကိုယ်ခန္ဓာအဟံကာရကြောင့် အပြစ်ရှာမနေဘဲ၊ ဒေါသပြင်းထန်စွာ မလောင်ကျွမ်းသည့်အခါမှသာ ဖြစ်သည်။
Verse 17
विद्यातपोवित्तवपुर्वय:कुलै: सतां गुणै: षड्भिरसत्तमेतरै: । स्मृतौ हतायां भृतमानदुर्दृश: स्तब्धा न पश्यन्ति हि धाम भूयसाम् ॥ १७ ॥
ပညာ၊ တပဿ၊ ဥစ္စာ၊ အလှအပ၊ လူငယ်အရွယ်နှင့် မျိုးရိုး—ဤခြောက်ပါးသည် မြင့်မြတ်သူတို့၏ ဂုဏ်ရည်များဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုအရာများကို ဂုဏ်ယူအဟံကာရပြုသူသည် မျက်ကန်းဖြစ်ကာ သတိဉာဏ်ပျက်၍ မဟာပုရుషတို့၏ ဂုဏ်တော်ကို မမြင်နိုင်။
Verse 18
नैतादृशानां स्वजनव्यपेक्षया गृहान्प्रतीयादनवस्थितात्मनाम् । येऽभ्यागतान् वक्रधियाभिचक्षते आरोपितभ्रूभिरमर्षणाक्षिभि: ॥ १८ ॥
စိတ်မတည်ငြိမ်သော ထိုသို့သောသူတို့၏ အိမ်သို့၊ ဆွေမျိုးမိတ်ဆွေဖြစ်စေကာမူ မသွားသင့်; လာရောက်သူကို ကောက်ကျစ်သောစိတ်ဖြင့် ကြည့်၍ မျက်ခုံးတင်ကာ ဒေါသမျက်လုံးဖြင့် စိုက်ကြည့်သူများဖြစ်သည်။
Verse 19
तथारिभिर्न व्यथते शिलीमुखै: शेतेऽर्दिताङ्गो हृदयेन दूयता । स्वानां यथा वक्रधियां दुरुक्तिभि- र्दिवानिशं तप्यति मर्मताडित: ॥ १९ ॥
ရန်သူ၏ မြားဒဏ်ကြောင့် ထိခိုက်နာကျင်သော်လည်း၊ ဆွေမျိုးတို့၏ ကောက်ကျစ်သောစိတ်မှ ထွက်လာသော ကြမ်းတမ်းစကားများကြောင့် ဖြစ်သည့် ဝမ်းနည်းမှုほど မပြင်းထန်; ထိုစကားများသည် မర్మကို ထိုးနှက်၍ နေ့ညမပြတ် နှလုံးကို လောင်ကျွမ်းစေသည်။
Verse 20
व्यक्तं त्वमुत्कृष्टगते: प्रजापते: प्रियात्मजानामसि सुभ्रु मे मता । तथापि मानं न पितु: प्रपत्स्यसे मदाश्रयात्क: परितप्यते यत: ॥ २० ॥
အဖြူရောင်လှသော မယားရေ၊ ဒက္ရှ ပ္ရဇာပတိ၏ သမီးများအနက် မင်းက အချစ်ဆုံးဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်; သို့သော် ငါ့အပေါ် အားကိုးနေသောကြောင့် မင်းသည် ဖခင်အိမ်၌ ဂုဏ်မရဘဲ၊ ငါနှင့် ဆက်နွယ်မှုကြောင့်ပင် ဝမ်းနည်းရလိမ့်မည်။
Verse 21
पापच्यमानेन हृदातुरेन्द्रिय: समृद्धिभि: पूरुषबुद्धिसाक्षिणाम् । अकल्प एषामधिरोढुमञ्जसा परं पदं द्वेष्टि यथासुरा हरिम् ॥ २१ ॥
မိစ္ဆာအဟင်္ကာရဖြင့် ဦးဆောင်ခံရသူသည် စိတ်နှလုံးနှင့် အင်္ဒြိယတို့ အမြဲပင် ပူလောင်ဝေဒနာခံရသည်; ကိုယ်တိုင်သိမြင်သူတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် စည်းစိမ်ကို မခံနိုင်။ ထိုအဆင့်သို့ မတက်နိုင်သဖြင့် အသူရတို့ ဟရိကို မုန်းသကဲ့သို့ သူလည်း သူတို့ကို မနာလိုမုန်းတီးသည်။
Verse 22
प्रत्युद्गमप्रश्रयणाभिवादनं विधीयते साधु मिथ: सुमध्यमे । प्राज्ञै: परस्मै पुरुषाय चेतसा गुहाशयायैव न देहमानिने ॥ २२ ॥
အလှပသောခါးရှိ မယားရေ၊ မိတ်ဆွေ ဆွေမျိုးတို့သည် အပြန်အလှန် ထ၍ ကြိုဆိုကာ ယဉ်ကျေးစွာ နှုတ်ဆက်၍ နမസ്കာရပြုကြသည်မှာ သင့်လျော်သည်။ သို့သော် အထက်တန်းသော အာధ్యાત્મिकအဆင့်၌ တည်သော ပညာရှိတို့သည် ကိုယ်ကိုယ်တိုင်ကို ခန္ဓာဟု ထင်မြင်သူအား မဟုတ်ဘဲ၊ ခန္ဓာအတွင်း လျှို့ဝှက်စွာ နေထိုင်သော ပရမပုရုရှ ပရမာတ္မာအား စိတ်ဖြင့်သာ ထိုဂုဏ်ပြုမှုကို အပ်နှံကြသည်။
Verse 23
सत्त्वं विशुद्धं वसुदेवशब्दितं यदीयते तत्र पुमानपावृत: । सत्त्वे च तस्मिन्भगवान्वासुदेवो ह्यधोक्षजो मे नमसा विधीयते ॥ २३ ॥
“ဝာစုဒေဝ” ဟုခေါ်သော သန့်ရှင်းသည့် သတ္တဝ၌ ပုရုရှသည် အဖုံးအကာမရှိဘဲ ထင်ရှားပေါ်လွင်သည်။ ထိုသန့်ရှင်းသော စိတ်သဘော၌ အဓောက္ရှဇ ဘဂဝန် ဝာစုဒေဝအား ကျွန်ုပ်သည် အမြဲ နမസ്കာရ ပြုပါသည်။
Verse 24
तत्ते निरीक्ष्यो न पितापि देहकृद् दक्षो मम द्विट्तदनुव्रताश्च ये । यो विश्वसृग्यज्ञगतं वरोरु मा- मनागसं दुर्वचसाकरोत्तिर: ॥ २४ ॥
ထို့ကြောင့် ကိုယ်ခန္ဓာပေးသူဖြစ်သော်လည်း သင်၏ဖခင် ဒက္ခကိုပင် မတွေ့သင့်ပါ။ သူနှင့် သူ၏လိုက်ပါသူတို့သည် ကျွန်ုပ်ကို မနာလို၍ ရန်လိုကြသည်။ အို အလွန်ဂုဏ်ရှိသူမ၊ မနာလိုမှုကြောင့် သူသည် ဝိශ්ဝစೃဇ ယဇ్ఞ-သဘင်၌ အပြစ်မရှိသော ကျွန်ုပ်ကို ကြမ်းတမ်းသောစကားဖြင့် စော်ကားခဲ့သည်။
Verse 25
यदि व्रजिष्यस्यतिहाय मद्वचो भद्रं भवत्या न ततो भविष्यति । सम्भावितस्य स्वजनात्पराभवो यदा स सद्यो मरणाय कल्पते ॥ २५ ॥
ကျွန်ုပ်၏စကားကို လျစ်လျူရှုပြီး သင်သွားမည်ဆိုလျှင် သင့်အတွက် အနာဂတ်က မကောင်းပါ။ သင်သည် အလွန်ဂုဏ်သိက္ခာရှိသူဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ့်ဆွေမျိုးများထံမှ စော်ကားခံရခြင်းသည် ချက်ချင်း မရဏနှင့်တူသွားသည်။
Frequently Asked Questions
Satī is moved by natural filial emotion and social dharma: hearing of festivity at her father’s home and seeing other devas’ wives traveling, she longs to meet sisters, maternal relatives, and witness the sacrificial grandeur. She also reasons that a father, like a friend, husband, or guru, may be approached without formal invitation—an appeal grounded in customary etiquette and familial intimacy.
Śiva reads the underlying consciousness: Dakṣa’s pride and envy make him likely to dishonor Satī because she is Śiva’s wife. Śiva teaches that association with the envious is spiritually and emotionally dangerous; insults from relatives pierce more deeply than attacks from enemies. His warning is also theological: when ritual is driven by bodily identification and ego, it becomes a venue for aparādha, not purification.
Śiva distinguishes social courtesies from spiritual vision: the truly intelligent offer respect to the Supersoul (Paramātmā) seated within all bodies, not merely to the external person identified with the body. He frames his own practice as constant obeisance to Vāsudeva in pure Kṛṣṇa consciousness, where the Lord is revealed without covering.
The six—education, austerity, wealth, beauty, youth, and heritage—are ordinarily signs of elevation, but when possessed with pride they produce blindness and loss of discernment. In Dakṣa’s case, these become fuel for superiority and contempt toward a self-realized personality (Śiva), demonstrating the Bhāgavata’s critique of prestige divorced from humility and devotion.