Adhyaya 27

Verse 1

नारद उवाच इत्थं पुरञ्जनं सध्र्यग्वशमानीय विभ्रमै: । पुरञ्जनी महाराज रेमे रमयती पतिम् ॥ १ ॥

နာရဒ ရှင်တော်က မိန့်ကြားသည်—မဟာရာဇာ၊ နည်းမျိုးစုံသော မောဟလှည့်ကွက်များဖြင့် ပုရဉ္ဇနကို ထိန်းချုပ်အောင်လုပ်ပြီး ပုရဉ္ဇနီ မိဖုရားသည် ခင်ပွန်းကို စိတ်ကျေနပ်စေကာ သူနှင့်အတူ ရမဏပြု၍ ပျော်ရွှင်ခဲ့သည်။

Verse 2

स राजा महिषीं राजन् सुस्‍नातां रुचिराननाम् । कृतस्वस्त्ययनां तृप्तामभ्यनन्ददुपागताम् ॥ २ ॥

အို မင်းကြီး၊ မိဖုရားသည် ရေချိုးသန့်စင်ကာ မင်္ဂလာဝတ်စုံနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများကို ဝတ်ဆင်ပြီး မင်္ဂလာအခမ်းအနားများ ပြုလုပ်ကာ အစာစား၍ စိတ်ကျေနပ်သွားပြီးနောက် မင်းထံ ပြန်လာသည်။ သူမ၏ လှပသော မျက်နှာကို မြင်သော် မင်းသည် ရိုသေစွာ ကြိုဆို하였다။

Verse 3

तयोपगूढ: परिरब्धकन्धरो रहोऽनुमन्त्रैरपकृष्टचेतन: । न कालरंहो बुबुधे दुरत्ययं दिवा निशेति प्रमदापरिग्रह: ॥ ३ ॥

မိဖုရား ပုရဉ္ဇနီသည် မင်းကို ဖက်ကာ၊ မင်းလည်း သူမ၏ ပခုံးများကို ဖက်ပြန်하였다။ တိတ်ဆိတ်ရာနေရာတွင် သူတို့သည် ဟာသစကားများဖြင့် ရမဏပြုကြသည်။ လှပသော ဇနီး၏ မောဟကြောင့် မင်းပုရဉ္ဇနသည် သတိပညာ လျော့ပါးကာ နေ့ညများ ကုန်လွန်ခြင်းသည် အကျိုးမရှိဘဲ အသက်တာကို လျှော့ချနေသည်ကို မသိခဲ့။

Verse 4

शयान उन्नद्धमदो महामना महार्हतल्पे महिषीभुजोपधि: । तामेव वीरो मनुते परं यत- स्तमोऽभिभूतो न निजं परं च यत् ॥ ४ ॥

ဤသို့ မာယာက ပိုမိုဖုံးလွှမ်းလာသဖြင့်၊ အသိဉာဏ်မြင့်မားသော်လည်း မင်း ပုရဉ္ဇနသည် မိဖုရား၏ လက်မောင်းကို ခေါင်းအုံးလုပ်ကာ တန်ဖိုးကြီး အိပ်ရာပေါ်တွင် အမြဲလဲလျောင်းနေ하였다။ သူသည် မိန်းမကိုပင် အမြင့်ဆုံး အားကိုးရာဟု ထင်မြင်하였다။ တမိုဂုဏ်က အနိုင်ယူသဖြင့် ကိုယ့်အတ္တတရားနှင့် အမြင့်ဆုံး ဘုရားသခင်ကို မသိမြင်နိုင်ခဲ့။

Verse 5

तयैवं रममाणस्य कामकश्मलचेतस: । क्षणार्धमिव राजेन्द्र व्यतिक्रान्तं नवं वय: ॥ ५ ॥

အို မင်းကြီး ပရာချီနဗർဟိရှတ်၊ ဤသို့ ကာမနှင့် အပြစ်ဝါသနာများဖြင့် ပြည့်နေသော စိတ်ဖြင့် မင်း ပုရဉ္ဇနသည် ဇနီးနှင့်အတူ အာရုံခံပျော်ရွှင်မှုတွင် ရမဏပြုရာ၊ သူ၏ အသစ်သော အရွယ်နှင့် ယောဝနသည် အခဏတစ်ဝက်လိုပင် ကုန်လွန်သွား하였다။

Verse 6

तस्यामजनयत्पुत्रान् पुरञ्जन्यां पुरञ्जन: । शतान्येकादश विराडायुषोऽर्धमथात्यगात् ॥ ६ ॥

ပူရန်ဇနသည် မိဖုရား ပူရန်ဇနီ၏ ဝမ်းတွင်း၌ သားတော် ၁,၁၀၀ ပါးကို မွေးဖွားစေခဲ့သော်လည်း ဤအိမ်ထောင်ရေးကိစ္စများကြောင့် သူ၏ ရှည်လျားသောအသက်၏ တစ်ဝက် ကုန်လွန်သွား하였다။

Verse 7

दुहितृर्दशोत्तरशतं पितृमातृयशस्करी: । शीलौदार्यगुणोपेता: पौरञ्जन्य: प्रजापते ॥ ७ ॥

အို ပရဇာပတိ! ပူရန်ဇနသည် သမီးတော် ၁၁၀ ပါးကိုလည်း မွေးဖွားစေ하였다။ သူတို့သည် မိဘနှစ်ပါး၏ ဂုဏ်သတင်းကို မြှင့်တင်သူများဖြစ်ပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့သောအကျင့်၊ ရက်ရောမှုနှင့် အခြားကောင်းမြတ်သောဂုဏ်များ ပြည့်စုံကြသည်။

Verse 8

स पञ्चालपति: पुत्रान् पितृवंशविवर्धनान् । दारै: संयोजयामास दुहितृ: सद‍ृशैर्वरै: ॥ ८ ॥

ပဉ္စာလနိုင်ငံ၏ ဘုရင် ပူရန်ဇနသည် ဖခင်ဘက် မျိုးဆက်တိုးပွားစေရန် သားတော်များကို သင့်လျော်သော မယားများနှင့် လက်ထပ်ပေးပြီး သမီးတော်များကိုလည်း သင့်တော်သော ခင်ပွန်းများနှင့် ထိမ်းမြားပေး하였다။

Verse 9

पुत्राणां चाभवन्पुत्रा एकैकस्य शतं शतम् । यैर्वै पौरञ्जनो वंश: पञ्चालेषु समेधित: ॥ ९ ॥

ထိုသားတော်များအနက် တစ်ဦးချင်းစီတွင် ရာရာချီသော သားများ ပေါ်ထွန်းလာ하였다။ ထို့ကြောင့် ပူရန်ဇန၏ မျိုးဆက်သည် ပဉ္စာလတွင် အလွန်တိုးပွား၍ မြို့သည် လူအများကြောင့် ကျပ်တည်းလာ하였다။

Verse 10

तेषु तद्रिक्थहारेषु गृहकोशानुजीविषु । निरूढेन ममत्वेन विषयेष्वन्वबध्यत ॥ १० ॥

ထိုသားတော်နှင့် မြေးတော်များသည် သူ၏ အိမ်၊ خز خزာနာ၊ အလုပ်သမားများ၊ အကူအညီများနှင့် အခြားပစ္စည်းအားလုံးကို လုယူသုံးစွဲသူများကဲ့သို့ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သို့သော် ပူရန်ဇန၏ ထိုအရာများအပေါ် မမတဖြစ်မှုသည် အလွန်နက်ရှိုင်းစွာ အမြစ်တွယ်နေ하였다။

Verse 11

ईजे च क्रतुभिर्घोरैर्दीक्षित: पशुमारकै: । देवान् पितृन् भूतपतीन्नानाकामो यथा भवान् ॥ ११ ॥

နာရဒ မုနိက မိန့်ကြားသည်—အို မင်းကြီး ပရာချီနဗာရ္ဟိရှတ်၊ သင်ကဲ့သို့ပင် ပုရဉ္ဇန မင်းလည်း ဆန္ဒအမျိုးမျိုးတွင် ပိတ်မိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် တိရစ္ဆာန်သတ်လိုစိတ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သော ကြောက်မက်ဖွယ် ယဇ္ဉများဖြင့် ဒေဝတားများ၊ ဘိုးဘွားများနှင့် လူမှုခေါင်းဆောင်များကို ပူဇော်ခဲ့သည်။

Verse 12

युक्तेष्वेवं प्रमत्तस्य कुटुम्बासक्तचेतस: । आससाद स वै कालो योऽप्रिय: प्रिययोषिताम् ॥ १२ ॥

ဤသို့ ကမ္မကဏ္ဍ အလုပ်များတွင် မူးမောလျက်၊ မိသားစုအပေါ် စွဲလမ်းပြီး အညစ်အကြေးရှိသော စိတ်ဖြင့် မောဟနေသော ပုရဉ္ဇနထံသို့ “ကာလ” ရောက်လာခဲ့သည်။ အရာဝတ္ထုနှင့် အလွန်စွဲလမ်းသူတို့အတွက် ထိုကာလသည် မနှစ်သက်ဖွယ် ဖြစ်သည်။

Verse 13

चण्डवेग इति ख्यातो गन्धर्वाधिपतिर्नृप । गन्धर्वास्तस्य बलिन: षष्ट्युत्तरशतत्रयम् ॥ १३ ॥

အို မင်းကြီး၊ ဂန္ဓဗ္ဗလောက၌ “ချဏ္ဍဝေဂ” ဟု ခေါ်သော ဂန္ဓဗ္ဗအုပ်ချုပ်သူ ရှိသည်။ သူ၏အောက်တွင် အလွန်အားကြီးသော ဂန္ဓဗ္ဗ စစ်သည် ၃၆၀ ယောက် ရှိသည်။

Verse 14

गन्धर्व्यस्ताद‍ृशीरस्य मैथुन्यश्च सितासिता: । परिवृत्त्या विलुम्पन्ति सर्वकामविनिर्मिताम् ॥ १४ ॥

ချဏ္ဍဝေဂနှင့်အတူ စစ်သည်အရေအတွက်နှင့်တူညီသော ဂန္ဓဗ္ဗမိန်းမများ (ဂန္ဓဗ္ဗီ) ရှိပြီး၊ အဖြူ-အမည်း (နေ့-ည) ကဲ့သို့ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် ထပ်ခါထပ်ခါ လှည့်ပတ်ကာ အာရုံခံစားမှုအပျော်အပါးအတွက် စီမံထားသော ပစ္စည်းအားလုံးကို လုယူကြသည်။

Verse 15

ते चण्डवेगानुचरा: पुरञ्जनपुरं यदा । हर्तुमारेभिरे तत्र प्रत्यषेधत्प्रजागर: ॥ १५ ॥

ချဏ္ဍဝေဂနှင့် သူ၏နောက်လိုက်များက ပုရဉ္ဇန၏ မြို့ကို လုယူရန် စတင်သောအခါ၊ အဲဒီမှာ ခေါင်းငါးလုံးရှိသော “ပရဇာဂရ” မြွေသည် မြို့ကိုကာကွယ်ရန် တားဆီးတိုက်ခိုက်လာသည်။

Verse 16

स सप्तभि: शतैरेको विंशत्या च शतं समा: । पुरञ्जनपुराध्यक्षो गन्धर्वैर्युयुधे बली ॥ १६ ॥

ခေါင်းငါးခေါင်းရှိသော နဂါးသည် ပုရဉ္ဇနမြို့၏ အုပ်ချုပ်သူနှင့် ကာကွယ်သူဖြစ်၍၊ ဂန္ဓဗ္ဗ ၇၂၀ ယောက်နှင့် တစ်ယောက်တည်း အနှစ်တစ်ရာကြာ သတ္တိဖြင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

Verse 17

क्षीयमाणे स्वसम्बन्धे एकस्मिन् बहुभिर्युधा । चिन्तां परां जगामार्त: सराष्ट्रपुरबान्धव: ॥ १७ ॥

စစ်သည်အင်အားကြီးများစွာနှင့် တစ်ယောက်တည်း တိုက်ရသဖြင့် ခေါင်းငါးခေါင်းရှိသော နဂါးသည် အလွန်အားနည်းလာသည်။ အနီးကပ်မိတ်ဆွေ အားလျော့နေသည်ကို မြင်၍ ပုရဉ္ဇနဘုရင်နှင့် မြို့သူမြို့သားများ၊ ဆွေမျိုးများ အလွန်စိုးရိမ်ပူပန်ကြသည်။

Verse 18

स एव पुर्यां मधुभुक्पञ्चालेषु स्वपार्षदै: । उपनीतं बलिं गृह्णन् स्त्रीजितो नाविदद्भयम् ॥ १८ ॥

ပုရဉ္ဇနဘုရင်သည် ပဉ္စာလမြို့၌ အခွန်(ဘလိ) စုဆောင်းကာ အဖော်အပါများနှင့် ကာမပျော်ရွှင်မှုတွင် မူးယစ်နေ하였다။ မိန်းမတို့၏ အာဏာအောက်တွင် ရှိသဖြင့် အသက်တာ လျော့နည်းလာခြင်းနှင့် သေမင်း နီးကပ်လာခြင်းကို မသိမြင်နိုင်ခဲ့။

Verse 19

कालस्य दुहिता काचित्‍त्रिलोकीं वरमिच्छती । पर्यटन्ती न बर्हिष्मन् प्रत्यनन्दत कश्चन ॥ १९ ॥

ချစ်ခင်ရသော ပရာချီနဗရ္ဟိရှတ် ဘုရင်ကြီး၊ ထိုအချိန်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကာလ၏ သမီးတစ်ဦးသည် လောကသုံးပါးလုံးတွင် ခင်ပွန်းကို ရှာဖွေ၍ လှည့်လည်နေ하였다။ မည်သူမျှ လက်မခံသော်လည်း သူမသည် ရောက်လာခဲ့သည်။

Verse 20

दौर्भाग्येनात्मनो लोके विश्रुता दुर्भगेति सा । या तुष्टा राजर्षये तु वृतादात्पूरवे वरम् ॥ २० ॥

ကာလ၏ သမီးသည် အလွန်ကံမကောင်းသဖြင့် လောက၌ ‘ဒုర్భဂါ’ (ကံဆိုးသူ) ဟု ကျော်ကြားခဲ့သည်။ သို့သော် တစ်ကြိမ်တွင် မဟာရာဇရ္ရှီတစ်ပါးကို သဘောကျ၍၊ ဘုရင်က လက်ခံသဖြင့် ပူရုအား မဟာကောင်းချီးတစ်ရပ် ပေးခဲ့သည်။

Verse 21

कदाचिदटमाना सा ब्रह्मलोकान्महीं गतम् । वव्रे बृहद्‌व्रतं मां तु जानती काममोहिता ॥ २१ ॥

တစ်ခါတုန်းက ငါသည် ဗြဟ္မလောကမှ မြေပြင်သို့ ဆင်းလာခဲ့သည်။ ထိုအခါ စကြဝဠာတစ်လျှောက် လှည့်လည်နေသော အချိန်၏သမီး ကာလကညာသည် ငါနှင့် တွေ့ဆုံ하였다။ ငါကို တည်ကြည်သော ဗြဟ္မစာရီဟု သိ၍ ကာမမောဟဖြင့် ငါ့ကို လက်ခံရန် တောင်းဆို하였다။

Verse 22

मयि संरभ्य विपुलमदाच्छापं सुदु:सहम् । स्थातुमर्हसि नैकत्र मद्याच्ञाविमुखो मुने ॥ २२ ॥

ငါက သူမ၏ တောင်းဆိုမှုကို မလက်ခံသဖြင့် သူမသည် ငါ့အပေါ် အလွန်ဒေါသထွက်ကာ ခံနိုင်ရည်မရှိလောက်အောင် ပြင်းထန်သော ကျိန်စာတစ်ခု ချမှတ်하였다။ သူမက “မုနိရေ၊ ငါ့တောင်းဆိုမှုကို ငြင်းပယ်သောကြောင့် မင်းသည် တစ်နေရာတည်းတွင် ကြာကြာမနေနိုင်” ဟု ဆို하였다။

Verse 23

ततो विहतसङ्कल्पा कन्यका यवनेश्वरम् । मयोपदिष्टमासाद्य वव्रे नाम्ना भयं पतिम् ॥ २३ ॥

ငါကြောင့် စိတ်ပျက်သွားသော ထိုကညာသည် ငါ၏ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့် ‘ဘယ’ (ကြောက်ရွံ့ခြင်း) ဟု အမည်ရသော ယဝနဘုရင်ထံ သွားရောက်၍ သူကို ခင်ပွန်းအဖြစ် လက်ခံ하였다။

Verse 24

ऋषभं यवनानां त्वां वृणे वीरेप्सितं पतिम् । सङ्कल्पस्त्वयि भूतानां कृत: किल न रिष्यति ॥ २४ ॥

ယဝနဘုရင်ထံ ချဉ်းကပ်၍ ကာလကညာက “သူရဲကောင်းရေ၊ သင်သည် ယဝနတို့အနက် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။ ငါသည် သင်ကို လိုလားသော ခင်ပွန်းအဖြစ် ရွေးချယ်၏။ သင်နှင့် မိတ်ဖွဲ့သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်သည် မည်သည့်အခါမျှ မပျက်စီးဟု ကြားသိရသည်” ဟု ဆို하였다။

Verse 25

द्वाविमावनुशोचन्ति बालावसदवग्रहौ । यल्लोकशास्त्रोपनतं न राति न तदिच्छति ॥ २५ ॥

လောကဓလေ့နှင့် သာස්တရညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ဒါနမပေးသူနှင့် ထိုနည်းအတိုင်း ဒါနမလက်ခံသူ—ဤနှစ်ဦးစလုံးသည် အမိုက်ဂုဏ်၌ တည်၍ မိုက်မဲသူတို့၏ လမ်းကို လိုက်ကြသည်။ အဆုံးတွင် မလွဲမသွေ ဝမ်းနည်းပူဆွေးရမည်။

Verse 26

अथो भजस्व मां भद्र भजन्तीं मे दयां कुरु । एतावान् पौरुषो धर्मो यदार्ताननुकम्पते ॥ २६ ॥

ကာလကညာက ဆက်လက်ပြောကြားသည် - အို အသင်လူကြီးမင်း၊ သင့်အား အလုပ်အကျွေးပြုရန် သင့်ရှေ့မှောက်သို့ ကျွန်ုပ်ရောက်ရှိနေပါသည်။ ကျေးဇူးပြု၍ ကျွန်ုပ်ကို လက်ခံပြီး ကရုဏာပြပါ။ ဒုက္ခရောက်နေသူကို သနားကြင်နာခြင်းသည် မွန်မြတ်သောသူ၏ အကြီးမြတ်ဆုံးသော တာဝန်ဖြစ်သည်။

Verse 27

कालकन्योदितवचो निशम्य यवनेश्वर: । चिकीर्षुर्देवगुह्यं स सस्मितं तामभाषत ॥ २७ ॥

အချိန်ကာလ၏ သမီးတော် ကာလကညာ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ယဝနဘုရင်သည် ပြုံးကာ ကံတရား ကိုယ်စား လျှို့ဝှက်သော တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ရန် နည်းလမ်းကို ကြံဆလေသည်။ ထို့နောက် သူသည် ကာလကညာကို ဤသို့ ပြောကြားခဲ့သည်။

Verse 28

मया निरूपितस्तुभ्यं पतिरात्मसमाधिना । नाभिनन्दति लोकोऽयं त्वामभद्रामसम्मताम् ॥ २८ ॥

ယဝနဘုရင်က ပြန်လည်ဖြေကြားသည် - များစွာ စဉ်းစားပြီးနောက် သင့်အတွက် ခင်ပွန်းလောင်းကို ငါရှာတွေ့ပြီ။ အမှန်တကယ်တော့ လူတိုင်းအတွက် သင်သည် မင်္ဂလာမရှိသောသူ၊ ဆိုးသွမ်းသောသူ ဖြစ်သည်။ သင့်ကို ဘယ်သူမှ မကြိုက်တဲ့အတွက် ဘယ်သူက သင့်ကို ဇနီးအဖြစ် လက်ခံနိုင်မှာလဲ။

Verse 29

त्वमव्यक्तगतिर्भुङ्‌क्ष्व लोकं कर्मविनिर्मितम् । या हि मे पृतनायुक्ता प्रजानाशं प्रणेष्यसि ॥ २९ ॥

ဤကမ္ဘာလောကသည် အကျိုးမျှော်ကိုးသော လုပ်ရပ်များ (ကံ) ၏ ရလဒ်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သင်သည် လူများကို မသိမသာ တိုက်ခိုက်နိုင်သည်။ ငါ၏ စစ်သည်များ အကူအညီဖြင့် သင်သည် သူတို့ကို အတားအဆီးမရှိ သတ်ဖြတ်နိုင်သည်။

Verse 30

प्रज्वारोऽयं मम भ्राता त्वं च मे भगिनी भव । चराम्युभाभ्यां लोकेऽस्मिन्नव्यक्तो भीमसैनिक: ॥ ३० ॥

ယဝနဘုရင်က ဆက်လက်ပြောကြားသည် - ဤသူသည် ငါ၏ညီတော် ပရဇဝရ ဖြစ်သည်။ ယခု ငါသည် သင့်ကို ငါ့နှမအဖြစ် လက်ခံလိုက်ပြီ။ ငါသည် သင်တို့နှစ်ဦးစလုံးနှင့် ငါ၏ အန္တရာယ်ရှိသော စစ်သည်များကို ဤလောက၌ မမြင်နိုင်သော နည်းလမ်းဖြင့် လှုပ်ရှားရန် စေခိုင်းမည်။