Adhyaya 24

Verse 1

मैत्रेय उवाच विजिताश्वोऽधिराजासीत्पृथुपुत्र: पृथुश्रवा: । यवीयोभ्योऽददात्काष्ठा भ्रातृभ्यो भ्रातृवत्सल: ॥ १ ॥

မೈತ್ರေယက ပြောသည်—ပೃထု၏ သား ပೃထုရှရဝါ (ဝိဇိတာရှဝ) သည် ဧကရာဇ်ဖြစ်လာ하였다။ ညီအစ်ကိုချစ်ခင်မှုကြောင့် ညီငယ်များအား အုပ်ချုပ်ရန် ဒေသဒిశများကို ခွဲဝေပေး하였다။

Verse 2

हर्यक्षायादिशत्प्राचीं धूम्रकेशाय दक्षिणाम् । प्रतीचीं वृकसंज्ञाय तुर्यां द्रविणसे विभु: ॥ २ ॥

အာဏာကြီးသော ဧကရာဇ်သည် ဟရျက္ရှအား အရှေ့၊ ဓೂမရကေရှအား တောင်၊ ဝೃကအား အနောက်၊ ဒရဝိဏအား မြောက်ဒిశ၏ အုပ်ချုပ်မှုကို ပေးအပ်하였다။

Verse 3

अन्तर्धानगतिं शक्राल्लब्ध्वान्तर्धानसंज्ञित: । अपत्यत्रयमाधत्त शिखण्डिन्यां सुसम्मतम् ॥ ३ ॥

ယခင်က မဟာရာဇာ ဝိဇိတာရှွာ သည် ကောင်းကင်ဘုရင် အိန္ဒြာကို ပျော်ရွှင်စေ၍ ထံမှ ‘အန္တර්ဓာန’ ဟူသော ဘွဲ့နာမကို ရရှိ하였다။ ဇနီးသည် ရှိခဏ္ဍိနီ ဖြစ်ပြီး သူမမှ ကောင်းမြတ်သော သားသုံးယောက်ကို မွေးဖွား하였다။

Verse 4

पावक: पवमानश्च शुचिरित्यग्नय: पुरा । वसिष्ठशापादुत्पन्ना: पुनर्योगगतिं गता: ॥ ४ ॥

မဟာရာဇာ အန္တර්ဓာန၏ သားသုံးယောက်မှာ ပာဝက၊ ပဝမာန နှင့် ရှုချိ ဟူ၍ အမည်ရသည်။ ယခင်က သူတို့သည် မီးဒေဝတားများဖြစ်သော်လည်း မဟာရိရှီ ဝသိဋ္ဌ၏ ကျိန်စာကြောင့် ဤလောက၌ မွေးဖွားလာပြီး၊ ယောဂသိဒ္ဓိကို ရရှိကာ နောက်တဖန် မီးဒေဝတားအဖြစ် ပြန်လည်တည်နေရာယူ하였다။

Verse 5

अन्तर्धानो नभस्वत्यां हविर्धानमविन्दत । य इन्द्रमश्वहर्तारं विद्वानपि न जघ्निवान् ॥ ५ ॥

မဟာရာဇာ အန္တර්ဓာနသည် နဘသွတီ ဟူသော အခြားဇနီးမှ ဟဝိර්ဓာန ဟူသော သားတော်ကို ရရှိ하였다။ ယဇ్ఞပွဲတွင် ဖခင်၏ မြင်းကို ခိုးယူသူမှာ အိန္ဒြာဖြစ်ကြောင်း သိလျက်ပင်၊ မိမိ၏ ရက်ရောသဘောကြောင့် သူ့ကို မသတ်ခဲ့။

Verse 6

राज्ञां वृत्तिं करादानदण्डशुल्कादिदारुणाम् । मन्यमानो दीर्घसत्‍त्रव्याजेन विससर्ज ह ॥ ६ ॥

အခွန်ကောက်ခြင်း၊ ပြည်သူကို အပြစ်ပေးခြင်း၊ ဒဏ်ကြေးနှင့် အခွန်အခများ ချမှတ်ခြင်း စသည့် ကြမ်းတမ်းသော မင်းရေးရာကို သူသည် ရက်စက်သည်ဟု ထင်မြင်하였다။ ထို့ကြောင့် ‘ရှည်လျားသော စတြ’ ဟူသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် ထိုတာဝန်များကို လက်လွှတ်ကာ ယဇ్ఞအမျိုးမျိုးကို ဆောင်ရွက်ရာတွင် မိမိကိုယ်ကို နှစ်မြှုပ်하였다။

Verse 7

तत्रापि हंसं पुरुषं परमात्मानमात्मद‍ृक् । यजंस्तल्लोकतामाप कुशलेन समाधिना ॥ ७ ॥

ယဇ్ఞများကို ဆောင်ရွက်နေသော်လည်း သူသည် ကိုယ်တိုင်ကို သိမြင်သော အတ္တဒർശီ ဖြစ်하였다။ ကျွမ်းကျင်သော သမာဓိဖြင့် ဘက္တများ၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖယ်ရှားပေးသော ပရမాత్మာ—ဟံသာသကဲ့သို့ သန့်ရှင်းသော ပရမပုရုရှကို—ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်ကာ၊ အနန္ဒအဝေသတွင် လွယ်ကူစွာ သူ၏ လောကကို ရောက်ရှိ하였다။

Verse 8

हविर्धानाद्धविर्धानी विदुरासूत षट्‌सुतान् । बर्हिषदं गयं शुक्लं कृष्णं सत्यं जितव्रतम् ॥ ८ ॥

မဟာရာဇ အန္တර්ဓာန၏ သား ဟဝိර්ဓာန၌ ဟဝိර්ဓာနီ ဟူသော ဇနီးရှိ၍၊ ဗိဒုရရေ၊ သားခြောက်ယောက်—ဗර්ဟိṣတ်၊ ဂယ၊ ရှုကလ၊ ကృష్ణ၊ သတ္တျ၊ ဂျိတဝရတ—ကို မွေးဖွား하였다။

Verse 9

बर्हिषत् सुमहाभागो हाविर्धानि: प्रजापति: । क्रियाकाण्डेषु निष्णातो योगेषु च कुरूद्वह ॥ ९ ॥

မૈထရေယ မုနိက ဆက်၍ မိန့်သည်—ဗိဒုရရေ၊ ဟဝိර්ဓာန၏ အလွန်တန်ခိုးကြီးသော သား ဘර්ဟိṣတ် သည် ကမ္မကာဏ္ဍ ယဇ္ဉများ၌ ကျွမ်းကျင်ပြီး ယောဂအာရုံစိုက်မှု၌လည်း ပညာရှင်ဖြစ်၏; ထိုဂုဏ်ရည်ကြောင့် ပရဇာပတိ ဟု ခေါ်ဝေါ်ကြသည်။

Verse 10

यस्येदं देवयजनमनुयज्ञं वितन्वत: । प्राचीनाग्रै: कुशैरासीदास्तृतं वसुधातलम् ॥ १० ॥

သူသည် ဒေဝယဇ္ဉများကို အများအပြား ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး၊ အရှေ့ဘက်သို့ မျက်နှာမူသော ကုရှမြက်အဖျားများကို ဖြန့်ကြဲကာ မြေပြင်ကို သန့်ရှင်းသော အခင်းအဖြစ် ပ铺하였다။

Verse 11

सामुद्रीं देवदेवोक्तामुपयेमे शतद्रुतिम् । यां वीक्ष्य चारुसर्वाङ्गीं किशोरीं सुष्ठ्वलङ्कृताम् । परिक्रमन्तीमुद्वाहे चकमेऽग्नि: शुकीमिव ॥ ११ ॥

ဒေဝတို့၏ ဒေဝဖြစ်သော ဘြဟ္မာ၏ အမိန့်အရ (ဘර්ဟိṣတ်) သည် သမုဒ္ဒရာ၏ သမီး ရှတဒြုတိ ကို လက်ထပ်하였다။ ကိုယ်အင်္ဂါအားလုံး လှပ၍ ယောဝနနုနယ်ကာ သင့်တော်သော အဝတ်အစား အလှဆင်များဖြင့် တင့်တယ်သော သူမသည် မင်္ဂလာမဏ္ဍပ၌ ပတ်လည်လှည့်သွားစဉ်၊ အဂ္နိဒေဝသည် ယခင်က ရှုကီ ကို တောင့်တသကဲ့သို့ သူမ၏ အဖော်အပါးကို တောင့်တလာ하였다။

Verse 12

विबुधासुरगन्धर्वमुनिसिद्धनरोरगा: । विजिता: सूर्यया दिक्षु क्‍वणयन्त्यैव नूपुरै: ॥ १२ ॥

ရှတဒြုတိ ကို လက်ထပ်ပွဲကျင်းပစဉ်၊ သူမ၏ ခြေကောက်လက်ကောက် (နုပုရ) သံမြည်သံကြောင့် ဒေဝ၊ အဆုရ၊ ဂန္ဓဗ္ဗ၊ မုနိ၊ စိဒ္ဓ၊ လူသားနှင့် နာဂတို့သည်—မြင့်မြတ်ကြသော်လည်း—အရပ်ရပ်တွင် မောဟဖြစ်ကာ ဆွဲဆောင်ခံရ하였다။

Verse 13

प्राचीनबर्हिष: पुत्रा: शतद्रुत्यां दशाभवन् । तुल्यनामव्रता: सर्वे धर्मस्‍नाता: प्रचेतस: ॥ १३ ॥

ဘုရင် ပရာချီနဗရ္ဟိ သည် ရှတဒြုတီ၏ ဝမ်းတွင်းမှ သားတော် ဆယ်ပါးကို ရရှိ하였다။ အားလုံးသည် အမည်နှင့် ဝရတ တူညီ၍ ဓမ္မ၌ တည်ကြည်ကာ “ပရချေတား” ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 14

पित्रादिष्टा: प्रजासर्गे तपसेऽर्णवमाविशन् । दशवर्षसहस्राणि तपसार्चंस्तपस्पतिम् ॥ १४ ॥

ဖခင်၏ အမိန့်အရ မျိုးဆက်ပွားရန် ပရချေတားတို့သည် သမုဒ္ဒရာထဲ ဝင်ရောက်하였다။ နှစ်တစ်သောင်းကြာ တပဿာကျင့်ကာ တပဿာ၏ အရှင်၊ အမြင့်ဆုံး ပုရုရှ ဘဂဝန်ကို ပူဇော်하였다။

Verse 15

यदुक्तं पथि द‍ृष्टेन गिरिशेन प्रसीदता । तद्ध्यायन्तो जपन्तश्च पूजयन्तश्च संयता: ॥ १५ ॥

လမ်းတွင် ကရုဏာဖြင့် ပျော်ရွှင်သော ဂိရိရှ (ရှီဝ) ပေးသော အမိန့်တော်ကို သူတို့သည် စည်းကမ်းတကျ သတိတရားဖြင့် တွေးတောကာ၊ ဂျပ် (japa) ရွတ်ဆိုကာ၊ အလွန်ဂရုစိုက်၍ ပူဇော်하였다။

Verse 16

विदुर उवाच प्रचेतसां गिरित्रेण यथासीत्पथि सङ्गम: । यदुताह हर: प्रीतस्तन्नो ब्रह्मन् वदार्थवत् ॥ १६ ॥

ဝိဒုရက ပြောသည်—အို ဘြာဟ္မဏာ၊ လမ်းတွင် ပရချေတားတို့သည် ဂိရိတြ (ရှီဝ) နှင့် မည်သို့ တွေ့ဆုံခဲ့သနည်း။ ဟရ မည်သို့ အလွန်နှစ်သက်ခဲ့သနည်း၊ ဘာကို သင်ကြားပေးခဲ့သနည်း။ ကျေးဇူးပြု၍ အဓိပ္ပါယ်ပြည့်စုံစွာ ပြောပြပါ။

Verse 17

सङ्गम: खलु विप्रर्षे शिवेनेह शरीरिणाम् । दुर्लभो मुनयो दध्युरसङ्गाद्यमभीप्सितम् ॥ १७ ॥

အို ဗြာဟ္မဏတို့အနက် အကောင်းဆုံး၊ ကိုယ်ခန္ဓာတွင် ချုပ်နှောင်ခံရသော သတ္တဝါများအတွက် ရှီဝနှင့် တိုက်ရိုက်တွေ့ဆုံခြင်းသည် အလွန်ခက်ခဲသည်။ အလွတ်လပ်သော မုနိတို့ပင် ထိုစုံတွေ့မှုကို လိုလား၍ သမాధိတွင် နစ်မြုပ်နေသော်လည်း လွယ်ကူစွာ မရနိုင်။

Verse 18

आत्मारामोऽपि यस्त्वस्य लोककल्पस्य राधसे । शक्त्या युक्तो विचरति घोरया भगवान् भव: ॥ १८ ॥

ဘဂဝန် ဘဝ (ရှီဝ) သည် ကိုယ်တိုင်ပြည့်စုံသူဖြစ်သော်လည်း လောကအကျိုးအတွက် ကာလီ၊ ဒုရ္ဂါ စသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် သက္တိများနှင့်အတူ နေရာအနှံ့ အလုပ်ရှုပ်စွာ လှုပ်ရှားတော်မူသည်။

Verse 19

मैत्रेय उवाच प्रचेतस: पितुर्वाक्यं शिरसादाय साधव: । दिशं प्रतीचीं प्रययुस्तपस्याद‍ृतचेतस: ॥ १९ ॥

မိတ္တရေယာက ပြောသည်—သဒ္ဓါရှိသော ပရချေတားတို့သည် ဖခင်၏စကားကို ဦးထိပ်ပေါ်တင်ကာ စိတ် दृঢ়၍ တပဿာပြုရန် အနောက်ဘက်သို့ ထွက်ခွာကြသည်။

Verse 20

ससमुद्रमुप विस्तीर्णमपश्यन् सुमहत्सर: । महन्मन इव स्वच्छं प्रसन्नसलिलाशयम् ॥ २० ॥

ခရီးသွားစဉ် ပရချေတားတို့သည် သမုဒ္ဒရာတမျှ ကျယ်ပြန့်သော ရေကန်ကြီးတစ်ခုကို တွေ့မြင်ကြသည်။ ရေသည် မဟာသူတော်၏ စိတ်ကဲ့သို့ ကြည်လင်၍ ငြိမ်းချမ်းနေသည်။

Verse 21

नीलरक्तोत्पलाम्भोजकह्लारेन्दीवराकरम् । हंससारसचक्राह्वकारण्डवनिकूजितम् ॥ २१ ॥

ထိုရေကန်ကြီးတွင် အပြာနှင့် အနီ ကြာပန်းများ၊ ဥတ္ပလ၊ ကုမုဒ၊ အိန္ဒီဝရ စသည့် ပန်းများ ပြည့်နှက်နေပြီး၊ ကမ်းခြေတွင် ဟင်္သာ၊ ကြက်တံခွန်၊ စက္ကရဝါက၊ ကာရဏ္ဍဝ စသည့် ရေငှက်များ သာယာစွာ ကူးကာသံမြည်ကြသည်။

Verse 22

मत्तभ्रमरसौस्वर्यहृष्टरोमलताङ्‌घ्रिपम् । पद्मकोशरजो दिक्षु विक्षिपत्पवनोत्सवम् ॥ २२ ॥

ရေကန်ပတ်လည်တွင် သစ်ပင်နှင့် လျားပင်များရှိပြီး မူးယစ်သလို ပျားပိတုန်းများ၏ သာယာသော ဂုန်ဇန်သံကြောင့် သစ်ပင်များက ပျော်ရွှင်၍ ရောမန့်တက်သကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ ကြာပန်း၏ ပန်းမှုန်ကို လေက အရပ်ရပ်သို့ ဖြန့်ကြဲကာ အဲဒီနေရာကို ပွဲတော်တစ်ခုလို ဖြစ်စေသည်။

Verse 23

तत्र गान्धर्वमाकर्ण्य दिव्यमार्गमनोहरम् । विसिस्म्यू राजपुत्रास्ते मृदङ्गपणवाद्यनु ॥ २३ ॥

အဲဒီနေရာမှာ လမ်းကို စိတ်နှလုံးလှုပ်ရှားစေတဲ့ ဒိဗ္ဗ ဂန္ဓဗ္ဗ သီချင်းသံများ ကြားရပြီး၊ မృဒင်္ဂ၊ ပဏဝ စသည့် တီးဝိုင်းသံများ စည်းကမ်းတကျ သာယာလှပစွာ ထွက်လာသဖြင့် မင်းသားတို့ အလွန်အံ့ဩသွားကြသည်။

Verse 24

तर्ह्येव सरसस्तस्मान्निष्क्रामन्तं सहानुगम् । उपगीयमानममरप्रवरं विबुधानुगै: ॥ २४ ॥ तप्तहेमनिकायाभं शितिकण्ठं त्रिलोचनम् । प्रसादसुमुखं वीक्ष्य प्रणेमुर्जातकौतुका: ॥ २५ ॥

အဲဒီအချိန်မှာပဲ ရေကန်ထဲကနေ နတ်တို့အထဲ အမြတ်ဆုံး ဘဂဝန် ရှိဝ သည် အဖော်အပါများနှင့်အတူ ထွက်ပေါ်လာပြီး နတ်အစုတို့က သီချင်းဆိုကာ ချီးမွမ်းနေကြသည်။ ကိုယ်တော်၏ တောက်ပမှုသည် ရွှေကျိုသကဲ့သို့၊ လည်ချောင်းမှာ အပြာရောင်၊ မျက်စိသုံးလုံးရှိ၍ မျက်နှာတော်မှာ ကရုဏာပြည့်ဝသည်။ ထိုကို မြင်သည့် ပရစေတားတို့သည် အံ့ဩကာ စာရှ်တောင်း ပဏာမပြုကြသည်။

Verse 25

तर्ह्येव सरसस्तस्मान्निष्क्रामन्तं सहानुगम् । उपगीयमानममरप्रवरं विबुधानुगै: ॥ २४ ॥ तप्तहेमनिकायाभं शितिकण्ठं त्रिलोचनम् । प्रसादसुमुखं वीक्ष्य प्रणेमुर्जातकौतुका: ॥ २५ ॥

ရွှေကျိုသကဲ့သို့ တောက်ပ၍ နီလကဏ္ဍ၊ မျက်စိသုံးလုံးရှိပြီး မျက်နှာတော်က ကရုဏာပြည့်ဝသော ဘဂဝန် ရှိဝ ကို မြင်သည့် ပရစေတားတို့သည် အံ့ဩကာ သခင်၏ ပဒ္မခြေတော်၌ စာရှ်တောင်း ပဏာမပြုကြသည်။

Verse 26

स तान् प्रपन्नार्तिहरो भगवान्धर्मवत्सल: । धर्मज्ञान् शीलसम्पन्नान् प्रीत: प्रीतानुवाच ह ॥ २६ ॥

ရှরণဝင်သူတို့၏ ဒုက္ခကို ဖယ်ရှားပေးသော၊ ဓမ္မကို ချစ်မြတ်နိုးသော ဘဂဝန် ရှိဝ သည် ဓမ္မသိပြီး သဘောသန့်ရှင်းသော မင်းသားတို့ကို မြင်၍ အလွန်ပျော်ရွှင်ကာ ပျော်ရွှင်စွာ ဤသို့ မိန့်တော်မူ하였다။

Verse 27

श्रीरुद्र उवाच यूयं वेदिषद: पुत्रा विदितं वश्चिकीर्षितम् । अनुग्रहाय भद्रं व एवं मे दर्शनं कृतम् ॥ २७ ॥

သီရုဒ္ရ မိန့်တော်မူသည်—သင်တို့အားလုံးသည် ဝေဒိသဒ် (ပရာချီနဗရ္ဟိ) ၏ သားများဖြစ်ကြသည်။ သင်တို့ ပြုလုပ်မည့်အရာကို ငါ သိပြီးသား။ သင်တို့၏ မင်္ဂလာအတွက်၊ သင်တို့အပေါ် ကရုဏာပြုရန်ပင် ငါသည် သင်တို့အား ဒർശန ပေးလာခြင်းဖြစ်သည်။

Verse 28

य: परं रंहस: साक्षात्‍त्रिरगुणाज्जीवसंज्ञितात् । भगवन्तं वासुदेवं प्रपन्न: स प्रियो हि मे ॥ २८ ॥

ပရကృతိနှင့် ဇီဝတို့ကိုပါ ထိန်းချုပ်သော သုံးဂုဏ်လွန်မြတ်သော ဘဂဝန် ဝါစုဒေဝ သရီကృష్ణ ထံသို့ အပြည့်အဝ အားကိုးရှာဖွေသူသည် ငါ့အတွက် အလွန်ချစ်ခင်ရသူ ဖြစ်သည်။

Verse 29

स्वधर्मनिष्ठ: शतजन्मभि: पुमान् विरिञ्चतामेति तत: परं हि माम् । अव्याकृतं भागवतोऽथ वैष्णवं पदं यथाहं विबुधा: कलात्यये ॥ २९ ॥

ကိုယ်ပိုင်ဓမ္မကို နಿಷ್ಠာဖြင့် ရာဇာတစ်ရာကြာ တာဝန်ကို မှန်ကန်စွာ ဆောင်ရွက်သူသည် ဘြဟ္မာရာထူးကို ရယူနိုင်သည်။ ထို့ထက် ပိုမိုအရည်အချင်းရှိလျှင် ငါ့ထံသို့လည်း ချဉ်းကပ်နိုင်သည်။ သို့သော် ဘာဂဝတဘဝဖြင့် သန့်ရှင်းသော ဘက္တိဖြင့် တိုက်ရိုက် သရီကൃഷ്ണ/ဗိષ્ણု ထံသို့ အားကိုးရှာဖွေသူသည် ချက်ချင်းပင် အဝျက်တ ဝိုင်ရှ္ဏဝ ပဒ—ဝိညာဉ်လောက—သို့ မြှင့်တင်ခံရသည်။ ငါနှင့် အခြားဒေဝတားတို့သည် ဤလောက ပျက်သုဉ်းပြီးနောက်မှသာ ထိုနေရာသို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 30

अथ भागवता यूयं प्रिया: स्थ भगवान् यथा । न मद्भागवतानां च प्रेयानन्योऽस्ति कर्हिचित् ॥ ३० ॥

သင်တို့အားလုံးသည် ဘဂဝန်၏ ဘာဂဝတ ဘက္တများ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် သင်တို့သည် ငါ့အတွက် ဘဂဝန်ကိုယ်တိုင်ကဲ့သို့ပင် ချစ်ခင်လေးစားထိုက်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ ငါ့ဘက္တများအတွက်လည်း ငါထက်ပို၍ ချစ်ခင်ရသူ မည်သူမျှ မရှိ။

Verse 31

इदं विविक्तं जप्तव्यं पवित्रं मङ्गलं परम् । नि:श्रेयसकरं चापि श्रूयतां तद्वदामि व: ॥ ३१ ॥

ယခု ငါသည် မန္တရတစ်ပုဒ်ကို ဇပမည်။ ၎င်းသည် လောကလွန်၊ သန့်ရှင်း၍ မင်္ဂလာအမြင့်ဆုံးဖြစ်သကဲ့သို့ အမြင့်ဆုံးကောင်းကျိုး—နိရှ္ရေယသ—ကိုလည်း ဖြစ်စေသည်။ ငါပြောမည့်အရာကို သေချာစွာ နားထောင်ကြ။

Verse 32

मैत्रेय उवाच इत्यनुक्रोशहृदयो भगवानाह ताञ्छिव: । बद्धाञ्जलीन् राजपुत्रान्नारायणपरो वच: ॥ ३२ ॥

မೈထရေယာက ပြောသည်။ အကြောင်းမဲ့ ကရုဏာကြောင့် နာရာယဏ၏ မဟာဘက္တ ဖြစ်သော ဘဂဝန် ရှိဝသည် လက်အုပ်ချီ၍ ရပ်နေသော မင်းသားများအား ဆက်လက် မိန့်ကြား하였다။

Verse 33

श्रीरुद्र उवाच जितं त आत्मविद्वर्यस्वस्तये स्वस्तिरस्तु मे । भवताराधसा राद्धं सर्वस्मा आत्मने नम: ॥ ३३ ॥

သီရုဒြာက မိန့်တော်မူသည်—အို အမြင့်ဆုံး ဘုရားသခင်၊ သင့်အား ဂုဏ်တော်ကြီးပါစေ။ သင်သည် အတ္တသိမြင်သူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်၍၊ အတ္တသိဒ္ဓတို့အတွက် အမြဲ မင်္ဂလာဖြစ်သဖြင့် ကျွန်ုပ်အတွက်လည်း မင်္ဂလာဖြစ်ပါစေ။ သင်၏ ပြည့်စုံသော အဆုံးအမကြောင့် ပူဇော်မှု အောင်မြင်သည်; သင်သည် ပရမာတ္မာ၊ ကျွန်ုပ် နမസ്കာရပြုပါသည်။

Verse 34

नम: पङ्कजनाभाय भूतसूक्ष्मेन्द्रियात्मने । वासुदेवाय शान्ताय कूटस्थाय स्वरोचिषे ॥ ३४ ॥

ကြာပန်းနာဘ ဘုရားသခင်အား နမಸ್ಕာရ—သင်သည် သတ္တဝါတို့၏ နူးညံ့သော အစိတ်အပိုင်းများနှင့် အင်ဒြိယတို့၏ အတွင်းအာဏာရှင်ဖြစ်သည်။ အလုံးစုံတွင် ပြန့်နှံ့သော ဝါစုဒေဝ၊ အလွန်ငြိမ်းချမ်း၍ မပြောင်းလဲသော ကူဋ္ဌသ္ထ၊ ကိုယ်တိုင်တောက်ပသော သဘောတရားအား ဦးညွှတ်ပါသည်။

Verse 35

सङ्कर्षणाय सूक्ष्माय दुरन्तायान्तकाय च । नमो विश्वप्रबोधाय प्रद्युम्नायान्तरात्मने ॥ ३५ ॥

နူးညံ့သော တတ္တဝါတို့၏ မူလဖြစ်၍ ပေါင်းစည်းခြင်းနှင့် ပျက်ကွဲခြင်းကို အုပ်စိုးသော မအနိုင်ယူနိုင်သည့် အဆုံးသတ်သူ ရূপ စင်ကර්ရှဏအား နမস্কာရ။ ကမ္ဘာကို နိုးကြားစေသော ဉာဏ်၏ အဓိဋ္ဌာတ၊ အတွင်းအတ္တဖြစ်သော ပရဒျုမ్నအား ဦးညွှတ်ပါသည်။

Verse 36

नमो नमोऽनिरुद्धाय हृषीकेशेन्द्रियात्मने । नम: परमहंसाय पूर्णाय निभृतात्मने ॥ ३६ ॥

အနိရုဒ္ဓ၊ ဟೃෂီကေရှ—အင်ဒြိယတို့၏ အရှင်နှင့် အတွင်းစိတ်ကို ထိန်းချုပ်သူ—သင့်အား ထပ်တလဲလဲ နမಸ್ಕာရ။ ပရမဟံသ၊ ပြည့်စုံသူ၊ အတွင်း၌ ငြိမ်းချမ်းစွာ တည်နေသော အတ္တသဘောတရားအား ဦးညွှတ်ပါသည်။

Verse 37

स्वर्गापवर्गद्वाराय नित्यं शुचिषदे नम: । नमो हिरण्यवीर्याय चातुर्होत्राय तन्तवे ॥ ३७ ॥

ကောင်းကင်ဘုံနှင့် အပဝဂ္ဂ (မောက္ခ) သို့ ဝင်ပေါက်ဖြစ်သော ဘုရားသခင်၊ သတ္တဝါ၏ သန့်ရှင်းသော နှလုံးတွင် အမြဲတည်နေသူအား နမಸ್ಕာရ။ ရွှေကဲ့သို့ တောက်ပသော ဟိရဏ္ယဝီရျ၊ နှင့် ချာတုရ္ဟోత్ర စသည့် ဝေဒယဇ္ဉတန်တုကို မီးအဖြစ် ထောက်ပံ့သူအား ဦးညွှတ်ပါသည်။

Verse 38

नम ऊर्ज इषे त्रय्या: पतये यज्ञरेतसे । तृप्तिदाय च जीवानां नम: सर्वरसात्मने ॥ ३८ ॥

အရှင်ဘုရား၊ သင်သည် ပိတၱရလောကနှင့် ဒေဝတားတို့၏ ထောက်ပံ့သူ၊ လ၏ အဓိဒေဝတားနှင့် ဝေဒသုံးပါး၏ အရှင်ဖြစ်တော်မူ၏။ သတ္တဝါအားလုံး၏ စိတ်ကျေနပ်မှု၏ မူလရင်းမြစ်၊ ရသအားလုံး၏ အတ္တမူလဖြစ်တော်မူသော သင်အား ဦးချပါ၏။

Verse 39

सर्वसत्त्वात्मदेहाय विशेषाय स्थवीयसे । नमस्त्रैलोक्यपालाय सह ओजोबलाय च ॥ ३९ ॥

အရှင်ဘုရား၊ သင်သည် သတ္တဝါတစ်ဦးချင်းစီ၏ ကိုယ်ခန္ဓာအားလုံးကို ကိုယ်တွင်း၌ ထည့်သွင်းထားသော မဟာဗိရာဋ် စကြဝဠာရုပ်ဖြစ်တော်မူ၏။ သင်သည် ထူးကဲ၍ မဟာကြီး၏။ သုံးလောကကို စောင့်ရှောက်သူ၊ အိုဇနှင့် အင်အားပါဝင်သော သင်အား ဦးချပါ၏။

Verse 40

अर्थलिङ्गाय नभसे नमोऽन्तर्बहिरात्मने । नम: पुण्याय लोकाय अमुष्मै भूरिवर्चसे ॥ ४० ॥

အရှင်ဘုရား၊ သင်၏ လောကလွန်သံတုန်ခါမှုကို ဖြန့်ကျက်ခြင်းဖြင့် အရာအားလုံး၏ အဓိပ္ပါယ်မှန်ကို ဖော်ပြတော်မူ၏။ သင်သည် အတွင်းအပြင် အနှံ့ပျံ့သော မိုးကောင်းကင်ကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး၊ ဤလောကနှင့် အလွန်လောက၌ ပြုသော ကုသိုလ်၏ အဆုံးစွန်ပန်းတိုင်ဖြစ်တော်မူ၏။ မဟာတေဇရှိသော သင်အား ထပ်ခါထပ်ခါ ဦးချပါ၏။

Verse 41

प्रवृत्ताय निवृत्ताय पितृदेवाय कर्मणे । नमोऽधर्मविपाकाय मृत्यवे दु:खदाय च ॥ ४१ ॥

အရှင်ဘုရား၊ သင်သည် ကုသိုလ်ကမ္မ၏ အကျိုးရလဒ်ကို မြင်သော သက်သေဖြစ်တော်မူ၏။ လုပ်ဆောင်လိုစိတ် (ပရဝတ္တိ)၊ ရှောင်လွှဲခြင်း (နိဝတ္တိ) နှင့် ထိုမှ ဖြစ်ပေါ်သော ကမ္မတို့လည်း သင်တော်မူ၏။ အဓမ္မ၏ အကျိုးဆက်ကြောင့် ဒုက္ခမယ့် အခြေအနေများ ဖြစ်လာသဖြင့် သင်သည် မရဏဟူ၍လည်း ထင်ရှားတော်မူ၏။ သင်အား ဦးချပါ၏။

Verse 42

नमस्त आशिषामीश मनवे कारणात्मने । नमो धर्माय बृहते कृष्णायाकुण्ठमेधसे । पुरुषाय पुराणाय साङ्ख्ययोगेश्वराय च ॥ ४२ ॥

အရှင်အီရှ၊ သင်သည် ကောင်းချီးပေးသူတို့အနက် အမြင့်ဆုံး၊ ရှေးဦးမနု၊ အကြောင်းအရင်းတို့၏ အကြောင်းအရင်းဖြစ်တော်မူ၏။ မဟာဓမ္မ၏ ရုပ်သဘောဖြစ်သော သီရိကృష్ణ၊ မည်သည့်အခြေအနေမှ မတားဆီးနိုင်သော မေဓာရှိသူအား ဦးချပါ၏။ ရှေးဦးပုရုෂ၊ ပုရာဏပုရုෂ၊ စာင်ခ്യနှင့် ယောဂ၏ အရှင်အား ထပ်ခါထပ်ခါ ပူဇော်နမಸ್ಕာရပြုပါ၏။

Verse 43

शक्तित्रयसमेताय मीढुषेऽहङ्कृतात्मने । चेतआकूतिरूपाय नमो वाचो विभूतये ॥ ४३ ॥

အို သခင်ဘုရား၊ သင်သည် သက္တိသုံးပါးနှင့်အတူ ကမ္မ၊ အင်ဒြိယလုပ်ဆောင်မှုနှင့် ၎င်း၏အကျိုးရလဒ်တို့၏ အမြင့်ဆုံးထိန်းချုပ်သူ ဖြစ်တော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် ကိုယ်၊ စိတ်၊ အင်ဒြိယတို့၏ အရှင်လည်း ဖြစ်တော်မူ၏။ အဟင်္ကာရရုပ် ရုဒ္ရကိုပါ အုပ်စိုးတော်မူပြီး၊ ဝేదဝါဏီနှင့် ဝేదညွှန်ကြားချက်တို့၏ လှုပ်ရှားစေသော အာနုဘော်၏ မူလရင်းမြစ် ဖြစ်တော်မူသည်။ သင့်အား နမസ്കာရ ပြုပါ၏။

Verse 44

दर्शनं नो दिद‍ृक्षूणां देहि भागवतार्चितम् । रूपं प्रियतमं स्वानां सर्वेन्द्रियगुणाञ्जनम् ॥ ४४ ॥

အို သခင်ဘုရား၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဒർശနကို မြင်လိုသူများ ဖြစ်ပါသည်။ ဘာဂဝတဘက်တများက ပူဇော်အာရాధနာပြုသော ထိုရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ကျေးဇူးပြု၍ ပြသပါ။ သင်၏ အချစ်တော်များအတွက် အလွန်ချစ်မြတ်နိုးရာ၊ အင်ဒြိယအားလုံး၏ လိုအင်ဆန္ဒကို ပြည့်ဝစွာ တృပ్తစေသော ထိုရုပ်ကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပေးသနားပါ။

Verse 45

स्‍निग्धप्रावृड्‌घनश्यामं सर्वसौन्दर्यसङ्ग्रहम् । चार्वायतचतुर्बाहु सुजातरुचिराननम् ॥ ४५ ॥ पद्मकोशपलाशाक्षं सुन्दरभ्रु सुनासिकम् । सुद्विजं सुकपोलास्यं समकर्णविभूषणम् ॥ ४६ ॥

သခင်ဘုရား၏ အလှသည် မိုးရာသီ၏ နူးညံ့သော အမဲရောင်တိမ်ကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး အလှအပအားလုံး၏ စုစည်းရာ ဖြစ်တော်မူသည်။ လက်လေးဖက်ရှိ၍ မျက်နှာတော် အလွန်လှပ; ကြာပန်းရွက်ကဲ့သို့ မျက်လုံး၊ လှပသော မျက်ခုံး၊ မြင့်မားသော နှာတံ။ တောက်ပသော သွားတန်း၊ ချိုမြိန်သော ပါးပြင်နှင့် နားနှစ်ဖက်လုံးကို ညီညာစွာ အလှဆင်ထားသည်။

Verse 46

स्‍निग्धप्रावृड्‌घनश्यामं सर्वसौन्दर्यसङ्ग्रहम् । चार्वायतचतुर्बाहु सुजातरुचिराननम् ॥ ४५ ॥ पद्मकोशपलाशाक्षं सुन्दरभ्रु सुनासिकम् । सुद्विजं सुकपोलास्यं समकर्णविभूषणम् ॥ ४६ ॥

သခင်ဘုရား၏ အလှသည် မိုးရာသီ၏ နူးညံ့သော အမဲရောင်တိမ်ကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး အလှအပအားလုံး၏ စုစည်းရာ ဖြစ်တော်မူသည်။ လက်လေးဖက်ရှိ၍ မျက်နှာတော် အလွန်လှပ; ကြာပန်းရွက်ကဲ့သို့ မျက်လုံး၊ လှပသော မျက်ခုံး၊ မြင့်မားသော နှာတံ။ တောက်ပသော သွားတန်း၊ ချိုမြိန်သော ပါးပြင်နှင့် နားနှစ်ဖက်လုံးကို ညီညာစွာ အလှဆင်ထားသည်။

Verse 47

प्रीतिप्रहसितापाङ्गमलकै रूपशोभितम् । लसत्पङ्कजकिञ्जल्कदुकूलं मृष्टकुण्डलम् ॥ ४७ ॥ स्फुरत्किरीटवलयहारनूपुरमेखलम् । शङ्खचक्रगदापद्ममालामण्युत्तमर्द्धिमत् ॥ ४८ ॥

သခင်ဘုရား၏ ကရုဏာပြည့်ဝသော ဖွင့်လှစ်သော အပြုံးနှင့် ဘက်တများအပေါ် ပေးသော ဘေးမျက်စောင်းကြည့်ခြင်းက အလှကို ပိုမိုတိုးစေသည်။ အမဲရောင် ကွေးကောက်ဆံပင်များက လှပစေပြီး၊ လေထဲတွင် လှုပ်ရှားသော ပီတాంబရသည် ကြာပန်း၏ ကေသရမှုန်ကဲ့သို့ တောက်ပသည်။ မီးလင်းသည့် နားကပ်၊ တောက်ပသော မကွတ်၊ လက်ကောက်၊ လည်ဆွဲ၊ ခြေခေါင်းလောင်း၊ ခါးပတ်နှင့် သင်္ခ၊ စက်ကရ၊ ဂဒါ၊ ပဒ్మ၊ မဏိမാലများ—အားလုံးပေါင်း၍ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ ကೌஸ್ತುဘ မဏိ၏ သဘာဝအလှကို ပိုမိုမြှင့်တင်သည်။

Verse 48

प्रीतिप्रहसितापाङ्गमलकै रूपशोभितम् । लसत्पङ्कजकिञ्जल्कदुकूलं मृष्टकुण्डलम् ॥ ४७ ॥ स्फुरत्किरीटवलयहारनूपुरमेखलम् । शङ्खचक्रगदापद्ममालामण्युत्तमर्द्धिमत् ॥ ४८ ॥

ဘုရားသခင်သည် ချစ်မေတ္တာနှင့် ကရုဏာပြည့်ဝသော အပြုံးနှင့် ဘက္တများအပေါ် ဘေးမျက်စိကရုဏာကြည့်ရှုခြင်းကြောင့် အလွန်အမင်း လှပတော်မူသည်။ အနက်ရောင် လိမ်ကောက်ဆံပင်နှင့် လေထဲတွင် လှုပ်ရှားသော အဝါရောင် ဝတ်ရုံသည် ကြာပန်း၏ အမှုန်ကဲ့သို့ တောက်ပသည်။ တောက်လက်သော နားကပ်၊ မကွတ်၊ လက်ကောက်၊ လည်ဆွဲ၊ ခြေခလုတ်၊ ခါးပတ်နှင့် သင်္ခါ၊ စက်ကရ၊ ဂဒါ၊ ပဒ္မ၊ ပန်းမော်လီနှင့် ရတနာအလှဆင်များက ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ ကောဿတုဘ မဏိ၏ သဘာဝအလှကို ပိုမိုတိုးပွားစေသည်။

Verse 49

सिंहस्कन्धत्विषो बिभ्रत्सौभगग्रीवकौस्तुभम् । श्रियानपायिन्या क्षिप्तनिकषाश्मोरसोल्लसत् ॥ ४९ ॥

ဘုရားသခင်၏ ပခုံးများသည် ခြင်္သေ့ပခုံးကဲ့သို့ ခိုင်မာတောက်ပသည်။ ထိုပခုံးပေါ်တွင် ပန်းမော်လီ၊ လည်ဆွဲနှင့် ပခုံးအလှဆင်များသည် အမြဲတမ်း တောက်လက်နေသည်။ ကံကောင်းမင်္ဂလာရှိသော လည်ပင်းတွင် ကောဿတုဘ မဏိ တောက်ပပြီး၊ အနက်ရောင် ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် သီရိဝတ္စ အမှတ်အသားသည် လက္ခမီ၏ နိမိတ်ဖြစ်သည်။ ထိုအလင်းရောင်သည် ရွှေစမ်းသပ်ကျောက်ပေါ်ရှိ ရွှေရေးကြောင်း၏ အလှကိုပင် ကျော်လွန်သည်။

Verse 50

पूररेचकसंविग्नवलिवल्गुदलोदरम् । प्रतिसङ्‌क्रामयद्विश्वं नाभ्यावर्तगभीरया ॥ ५० ॥

ဘုရားသခင်၏ ဝမ်းဗိုက်သည် အသားအလှည့် သုံးလွှာကြောင့် လှပတော်မူသည်။ ဝိုင်းဝိုင်းလုံးလုံးဖြစ်၍ ဗန်ယန်ရွက်ကဲ့သို့ ထင်ရပြီး၊ အသက်ရှူထုတ်ဝင်ချိန်တွင် အလှည့်များ လှုပ်ရှားပုံသည် အလွန်လှပသည်။ နာဗီအတွင်းရှိ ဝိုင်းလှည့်သည် အလွန်နက်ရှိုင်းသဖြင့် စကြဝဠာတစ်ခုလုံး ထိုနေရာမှ ပေါက်ဖွားလာသကဲ့သို့၊ ထိုနေရာသို့ ပြန်ဝင်လိုသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

Verse 51

श्यामश्रोण्यधिरोचिष्णुदुकूलस्वर्णमेखलम् । समचार्वङ्‌घ्रिजङ्घोरुनिम्नजानुसुदर्शनम् ॥ ५१ ॥

ဘုရားသခင်၏ ခါးအောက်ပိုင်းသည် အနက်ရောင်ဖြစ်ပြီး အဝါရောင် ဝတ်ရုံနှင့် ရွှေချုပ်ကွက်ပါသော ခါးပတ်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ သဟဇာတဖြစ်သော ကြာပန်းခြေဖျားများ၊ ခြေထောက်ပင်ဒ်၊ တင်ပေါင်နှင့် ဒူးဆစ်များသည် အလွန်လှပသည်။ အမှန်တကယ် ဘုရားသခင်၏ ကိုယ်တော်တစ်လုံးလုံးသည် စနစ်တကျ တည်ဆောက်ထားသကဲ့သို့ အပြစ်ကင်းစွာ မြင်ရသည်။

Verse 52

पदा शरत्पद्मपलाशरोचिषा नखद्युभिर्नोऽन्तरघं विधुन्वता । प्रदर्शय स्वीयमपास्तसाध्वसं पदं गुरो मार्गगुरुस्तमोजुषाम् ॥ ५२ ॥

အို ဂုရုတော်၊ သင်၏ ကြာပန်းခြေတော်နှစ်ဖက်သည် ဆောင်းဦးရာသီတွင် ပွင့်သော ကြာပန်းပွင့်ချပ်ကဲ့သို့ တောက်ပလှသည်။ သင်၏ ခြေသည်းမှ ထွက်သော အလင်းရောင်သည် ချုပ်နှောင်ခံရသောသူ၏ နှလုံးအတွင်းရှိ အမှောင်ကို ချက်ချင်း ဖယ်ရှားပေးသည်။ ဘက္တ၏ နှလုံးမှ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် တမိုဓာတ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသော သင်၏ ထိုသဏ္ဌာန်ကို ကျေးဇူးပြု၍ ကျွန်ုပ်အား ပြသပါ။ အရှင်၊ သင်သည် အားလုံး၏ အမြင့်ဆုံး ဝိညာဉ်ရေးရာ ဆရာတော်ဖြစ်သဖြင့် အဝိဇ္ဇာအမှောင်ဖုံးလွှမ်းနေသော ဇီဝများသည် သင်၏ ဆရာတော်ဖြစ်မှုကြောင့် အလင်းရကြသည်။

Verse 53

एतद्रूपमनुध्येयमात्मशुद्धिमभीप्सताम् । यद्भक्तियोगोऽभयद: स्वधर्ममनुतिष्ठताम् ॥ ५३ ॥

မိမိအတ္တကို သန့်စင်လိုသူတို့သည် သင်၏ ကြာပန်းတော်ခြေတော်ကို အမြဲတမ်း သမာဓိဖြင့် အာရုံပြုရမည်။ ကိုယ်ပိုင်ဓမ္မကို တည်ကြည်စွာ ကျင့်ပြီး ကြောက်ရွံ့မှုကင်းလိုသူတို့သည် ဘက္တိယောဂကို အားကိုးရမည်။

Verse 54

भवान् भक्तिमता लभ्यो दुर्लभ: सर्वदेहिनाम् । स्वाराज्यस्याप्यभिमत एकान्तेनात्मविद्गति: ॥ ५४ ॥

အရှင်ဘုရား၊ ဘက္တိရှိသူတို့အတွက် သင်သည် လွယ်ကူစွာ ရောက်နိုင်သော်လည်း ကိုယ်ခန္ဓာရှိသတ္တဝါအားလုံးအတွက်တော့ ရှားပါးလှသည်။ ကောင်းကင်နိုင်ငံ၏ အာဏာထက်ပင် ပိုမိုလိုလားအပ်သော၊ တစ်စိတ်တစ်လုံး အတ္တဗေဒရှိသူတို့၏ အဆုံးစွန်သော ဂတိလည်း သင်ပင်ဖြစ်သည်။

Verse 55

तं दुराराध्यमाराध्य सतामपि दुरापया । एकान्तभक्त्या को वाञ्छेत्पादमूलं विना बहि: ॥ ५५ ॥

အရှင်ဘုရား၊ သင်သည် အလွန်ခက်ခဲစွာ အာရాధနာခံရသူဖြစ်ပြီး သန့်ရှင်းသူတို့အတွက်တောင် အခြားနည်းလမ်းများဖြင့် ရောက်ရှိရန် မလွယ်ကူ။ သို့သော် တစ်စိတ်တစ်လုံး ဘက္တိဖြင့်သာ သင်နှစ်သက်တော်မူသည်။ ထို့ကြောင့် သင်၏ ခြေတော်အမြစ်ကို မထားဘဲ အခြားလမ်းကို မည်သူလိုလားမည်နည်း။

Verse 56

यत्र निर्विष्टमरणं कृतान्तो नाभिमन्यते । विश्वं विध्वंसयन् वीर्यशौर्यविस्फूर्जितभ्रुवा ॥ ५६ ॥

သင်၏ ကြာပန်းတော်ခြေတော်၌ အပြည့်အဝ ခိုလှုံ၍ မရဏကိုတောင် မထင်မှတ်တော့သော ဘက္တိရှိသူထံသို့ ကృతान्तရূপ ကာလသည် မနီးကပ်နိုင်။ သို့သော် ထိုကာလသည် သင်၏ မျက်ခုံးတော် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားခြင်းသာဖြင့် ခဏအတွင်း စကြဝဠာတစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည်။

Verse 57

क्षणार्धेनापि तुलये न स्वर्गं नापुनर्भवम् । भगवत्सङ्गिसङ्गस्य मर्त्यानां किमुताशिष: ॥ ५७ ॥

ဘုရား၏ ဘက္တိရှိသူနှင့် အခဏလေးတောင် ဆုံစည်းမိပါက လူသည် ကောင်းကင်ဘုံကိုလည်း မဟုတ်၊ ပြန်မမွေးရသော မောက္ခကိုလည်း မဟုတ်—မည်သည့်အရာကိုမျှ ထိုစည်းကမ်းနှင့် မနှိုင်းယှဉ်တော့။ ထို့ကြောင့် မွေးဖွားခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်း၏ ဥပဒေအောက်ရှိ ဒေဝတাদের အရှင်မင်္ဂလာများကို သူဘာကြောင့် စိတ်ဝင်စားမည်နည်း။

Verse 58

अथानघाङ्‌घ्रेस्तव कीर्तितीर्थयो- रन्तर्बहि:स्‍नानविधूतपाप्मनाम् । भूतेष्वनुक्रोशसुसत्त्वशीलिनां स्यात्सङ्गमोऽनुग्रह एष नस्तव ॥ ५८ ॥

အရှင်ဘုရား၊ သန့်ရှင်းသော ကြာပန်းခြေတော်သည် မင်္ဂလာအလုံးစုံ၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်၍ အပြစ်အညစ်ကို ဖျက်ဆီးတော်မူ၏။ ခြေတော်ကို ပူဇော်၍ အတွင်းအပြင် သန့်စင်ပြီး သတ္တဝါတို့အပေါ် ကရုဏာရှိသော သင်၏ ဘက္တများနှင့် ဆက်ဆံပေါင်းသင်းခွင့်ကို ကျွန်ုပ်အား ပေးတော်မူပါ—ဤသည်ပင် သင်၏ အမှန်တကယ် အနုဂ्रहဖြစ်သည်။

Verse 59

न यस्य चित्तं बहिरर्थविभ्रमं तमोगुहायां च विशुद्धमाविशत् । यद्भक्तियोगानुगृहीतमञ्जसा मुनिर्विचष्टे ननु तत्र ते गतिम् ॥ ५९ ॥

ဘက္တိယောဂ၏ အနုဂ्रहနှင့် ဘက္တိဒေဝီ၏ ကရုဏာကြောင့် စိတ်နှလုံး အပြည့်အဝ သန့်စင်သွားသော ဘက္တသည် အမှောင်တွင်းကဲ့သို့သော ပြင်ပမாயာတွင် မလှည့်စားခံရ။ ဤသို့ ပစ္စည်းအညစ်ကင်းစင်ပြီးနောက် သူသည် ပျော်ရွှင်စွာ သင်၏ နာမ၊ ဂုဏ်၊ ရုပ်၊ လီလာတို့ကို နားလည်မြင်သိနိုင်သည်။

Verse 60

यत्रेदं व्यज्यते विश्वं विश्वस्मिन्नवभाति यत् । तत् त्वं ब्रह्म परं ज्योतिराकाशमिव विस्तृतम् ॥ ६० ॥

အရှင်ဘုရား၊ ကောင်းကင် သို့မဟုတ် နေရောင်ကဲ့သို့ အနှံ့အပြား ပျံ့နှံ့နေသော အရုပ်မဲ့ ဘြဟ္မန်၌ ဤလောကကြီးသည် ပေါ်ထွန်း၍ ထိုအတွင်း၌ပင် တောက်ပနေသည်။ ထို အမြင့်ဆုံး ဘြဟ္မန်၊ အမြင့်ဆုံး အလင်းတော်သည် သင်တော်မူ၏။

Verse 61

यो माययेदं पुरुरूपयासृजद् बिभर्ति भूय: क्षपयत्यविक्रिय: । यद्भेदबुद्धि: सदिवात्मदु:स्थया त्वमात्मतन्त्रं भगवन् प्रतीमहि ॥ ६१ ॥

အရှင် ဘဂဝန်၊ သင်၏ မာယာశక్తி အမျိုးမျိုးသော ရုပ်သဏ္ဍာန်များဖြင့် ဤကမ္ဘာကို ဖန်ဆင်း၍ တည်တံ့သကဲ့သို့ ထိန်းသိမ်းပြီး နောက်ဆုံးတွင် လယပြုတော်မူသည်။ သို့သော် သင်သည် မပြောင်းလဲသော အဝိကာရီဖြစ်တော်မူ၏။ သတ္တဝါတို့သည် မိမိအတ္တဒုက္ခအခြေအနေကြောင့် ခွဲခြားမြင်ကာ သင်ကို လောကမှ သီးခြားဟု ထင်ကြသော်လည်း၊ ကျွန်ုပ်သည် သင်ကို အပြည့်အဝ လွတ်လပ်သော ပရမာတ္မာဟု သိမြင်ပါသည်။

Verse 62

क्रियाकलापैरिदमेव योगिन: श्रद्धान्विता: साधु यजन्ति सिद्धये । भूतेन्द्रियान्त:करणोपलक्षितं वेदे च तन्त्रे च त एव कोविदा: ॥ ६२ ॥

အရှင်ဘုရား၊ သင်၏ ဗိශ්ဝရုပ်သည် ဓာတ်ငါးပါး၊ အင်ဒြိယများ၊ မနတ် (စိတ်)၊ ဗုဒ္ဓိ (ဉာဏ်)၊ ပစ္စည်းအဟင်ကာရ နှင့် အရာအားလုံးကို ညွှန်ကြားသော သင်၏ အংশဖြစ်သည့် ပရမာတ္မာတို့ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ ဘက္တမဟုတ်သော ကမ္မယောဂီ၊ ဂျဉာနယောဂီတို့လည်း မိမိတို့၏ လုပ်ဆောင်မှုများဖြင့်၊ သဒ္ဓါဖြင့်၊ စိဒ္ဓိအတွက် သင်ကိုပင် ပူဇော်ကြသည်။ ဝေဒနှင့် ဝေဒကိုလိုက်နာသော သာသနာကျမ်းများတွင် ‘ပူဇော်ထိုက်သူမှာ သင်တော်မူ၏’ ဟု အနှံ့အပြား ဆိုထားပြီး၊ ဤသည်ပင် ဝေဒတို့၏ အကျွမ်းကျင်ဆုံး အနှစ်ချုပ်ဖြစ်သည်။

Verse 63

त्वमेक आद्य: पुरुष: सुप्तशक्ति- स्तया रज:सत्त्वतमो विभिद्यते । महानहं खं मरुदग्निवार्धरा: सुरर्षयो भूतगणा इदं यत: ॥ ६३ ॥

အရှင်ဘုရား၊ သင်သည် အကြောင်းအရင်းအားလုံး၏ အကြောင်းအရင်းဖြစ်သော အဒိပုရုရှ တစ်ပါးတည်း ဖြစ်တော်မူ၏။ ဖန်ဆင်းခြင်းမတိုင်မီ သင်၏ မာယာ-ശക്തി သည် အိပ်စက်နေသကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်နေပြီး၊ လှုပ်ရှားလာသောအခါ သတ္တဝ၊ ရဇ၊ တမ ဂုဏ်သုံးပါး လုပ်ဆောင်ကာ မဟတ်တတ္တဝ၊ အဟင်ကာရ၊ အာကာသ၊ လေ၊ မီး၊ ရေ၊ မြေ နှင့် ဒေဝတား၊ ရှင်ရသီတို့ ပေါ်ထွန်း၍ ဤလောက ပေါ်လာသည်။

Verse 64

सृष्टं स्वशक्त्येदमनुप्रविष्ट- श्चचतुर्विधं पुरमात्मांशकेन । अथो विदुस्तं पुरुषं सन्तमन्त- र्भुङ्क्ते हृषीकैर्मधु सारघं य: ॥ ६४ ॥

အရှင်ဘုရား၊ သင်၏ ကိုယ်ပိုင်အင်အားများဖြင့် ဖန်ဆင်းပြီးနောက် သင်သည် ကိုယ်တော်၏ အစိတ်အပိုင်းဖြင့် စကြဝဠာအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ ပုံစံလေးမျိုးဖြင့် တည်ရှိတော်မူ၏။ သတ္တဝါတို့၏ နှလုံးအတွင်း၌ နေထိုင်၍ သူတို့သည် အင်္ဒြိယများဖြင့် မည်သို့ခံစားနေကြသည်ကို သင် သိတော်မူ၏။ ဤလောက၏ ခေါ်ဆိုသည့် ပျော်ရွှင်မှုသည် ပျားများက ပျားအုံထဲ စုထားသော ပျားရည်ကို လျှာဖြင့်လိမ်းစားသကဲ့သို့သာ ဖြစ်သည်။

Verse 65

स एष लोकानतिचण्डवेगो विकर्षसि त्वं खलु कालयान: । भूतानि भूतैरनुमेयतत्त्वो घनावलीर्वायुरिवाविषह्य: ॥ ६५ ॥

အရှင်ဘုရား၊ သင်သည် ကာလအဖြစ် အလွန်ပြင်းထန်သော အရှိန်ဖြင့် လောကများကို ဆွဲယူသွားတော်မူ၏။ သင်၏ အာဏာတော်ကို တိုက်ရိုက်မခံစားနိုင်သော်လည်း လောက၏ လှုပ်ရှားမှုများမှ အချိန်အလိုက် အရာအားလုံး ပျက်စီးနေသည်ကို ခန့်မှန်းနိုင်သည်—တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်ကို တစ်ကောင်က စားသကဲ့သို့။ ကာလသည် မိုးတိမ်စုများကို လေက ဖြန့်ကြဲသကဲ့သို့ အရာအားလုံးကို ချိုးဖျက်ဖြန့်ကြဲသည်။

Verse 66

प्रमत्तमुच्चैरिति कृत्यचिन्तया प्रवृद्धलोभं विषयेषु लालसम् । त्वमप्रमत्त: सहसाभिपद्यसे क्षुल्लेलिहानोऽहिरिवाखुमन्तक: ॥ ६६ ॥

အရှင်ဘုရား၊ သတ္တဝါများသည် အလုပ်အစီအစဉ်များကို စဉ်းစားရင်း မူးယစ်သကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ အာရုံခံစားမှုများကို လိုလားပြီး မထိန်းနိုင်သော လောဘကြီးမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။ သို့သော် သင်သည် အမြဲတမ်း သတိရှိတော်မူ၍ အချိန်တန်လျှင် ချက်ချင်း ဝင်ရောက်ဖမ်းဆီးတော်မူသည်—ကြွက်ကို ဖမ်းပြီး လွယ်ကူစွာ မျိုချသည့် မြွေကဲ့သို့။

Verse 67

कस्त्वत्पदाब्जं विजहाति पण्डितो यस्तेऽवमानव्ययमानकेतन: । विशङ्कयास्मद्गुरुरर्चति स्म यद् विनोपपत्तिं मनवश्चतुर्दश ॥ ६७ ॥

အရှင်ဘုရား၊ သင်ကို မပူဇော်လျှင် ဘဝတစ်လျှောက်လုံး ပျက်စီးအလဟသ ဖြစ်သွားမည်ကို သိသော ပညာရှိတစ်ဦးက သင်၏ ကြာပန်းတော်ခြေတော်ကို မည်သို့ စွန့်လွှတ်နိုင်မည်နည်း။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ဖခင်နှင့် ဂုရုဖြစ်သော ဘြဟ္မာတော်တောင် သံသယမရှိဘဲ သင်ကို ပူဇော်ခဲ့ပြီး မနု ၁၄ ပါးလည်း သူ၏ ခြေရာကို လိုက်နာခဲ့ကြသည်။

Verse 68

अथ त्वमसि नो ब्रह्मन् परमात्मन् विपश्चिताम् । विश्वं रुद्रभयध्वस्तमकुतश्चिद्भया गति: ॥ ६८ ॥

အို ဘြဟ္မန်၊ အို ပရမာတ္မာ! ပညာရှိတို့သည် သင်ကို အမြင့်ဆုံး ဘြဟ္မန်နှင့် အတွင်းနေ အတ္တမဟာအဖြစ် သိကြသည်။ ရုဒြ၏ ကြောက်မက်မှုကြောင့် ကမ္ဘာလောက တုန်လှုပ်သော်လည်း ဗဟိဿနာရှိသော ဘက္တများအတွက် သင်သည် မကြောက်မက်သော အဆုံးပန်းတိုင် ဖြစ်သည်။

Verse 69

इदं जपत भद्रं वो विशुद्धा नृपनन्दना: । स्वधर्ममनुतिष्ठन्तो भगवत्यर्पिताशया: ॥ ६९ ॥

အို မင်းသားတို့၊ သန့်ရှင်းသောနှလုံးဖြင့် မင်းအဖြစ်၏ ဓမ္မကို တိတိကျကျ ကျင့်သုံးကြလော့။ ဘုရား၏ ကြာပန်းတော်ခြေတော်၌ စိတ်ကို တည်စေပြီး ဤစတိုတရကို ဂျပ်ကြလော့; ထိုကဲ့သို့ ပြုလျှင် မင်္ဂလာအလုံးစုံ ရရှိမည်၊ ဘဂဝန်သည် ကျေနပ်တော်မူမည်။

Verse 70

तमेवात्मानमात्मस्थं सर्वभूतेष्ववस्थितम् । पूजयध्वं गृणन्तश्च ध्यायन्तश्चासकृद्धरिम् ॥ ७० ॥

ဟရီသည် အမြင့်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်တော်ဘုရားဖြစ်၍ သတ္တဝါအားလုံး၏ နှလုံးတွင်လည်းကောင်း၊ သင်တို့၏ နှလုံးတွင်လည်းကောင်း တည်ရှိတော်မူသည်။ ထို့ကြောင့် ပူဇော်ကြလော့၊ မဟိမကို ချီးမွမ်းကြလော့၊ ဟရီကို မပြတ်မနား သမาธိပြုကြလော့။

Verse 71

योगादेशमुपासाद्य धारयन्तो मुनिव्रता: । समाहितधिय: सर्व एतदभ्यसताद‍ृता: ॥ ७१ ॥

အို မင်းသားတို့၊ ဆုတောင်းပဋိညာဉ်အဖြစ် သန့်ရှင်းသော နာမဂျပ်၏ ယောဂနည်းကို ငါ ဖော်ပြခဲ့သည်။ ဤစတိုတရကို စိတ်တွင် ထားရှိ၍ ရှင်မုနိကဲ့သို့ သစ္စာပြုကာ၊ တိတ်ဆိတ်စွာ၊ လေးစားမှုနှင့် အာရုံစိုက်မှုဖြင့် ဤနည်းကို လေ့ကျင့်ကြလော့။

Verse 72

इदमाह पुरास्माकं भगवान् विश्वसृक्पति: । भृग्वादीनामात्मजानां सिसृक्षु: संसिसृक्षताम् ॥ ७२ ॥

ဤဆုတောင်းပဋိညာဉ်ကို အရင်ဆုံး ကျွန်ုပ်တို့အား စကြဝဠာဖန်ဆင်းသူတို့၏ အရှင် ဘဂဝန် ဘြဟ္မာက မိန့်ကြားခဲ့သည်။ ဖန်ဆင်းလိုသော ဘೃဂုတို့ဦးဆောင်သည့် သူ၏သားများကိုလည်း ဖန်ဆင်းရေးအလုပ်အတွက် ဤစတိုတရကို သင်ကြားခဲ့သည်။

Verse 73

ते वयं नोदिता: सर्वे प्रजासर्गे प्रजेश्वरा: । अनेन ध्वस्ततमस: सिसृक्ष्मो विविधा: प्रजा: ॥ ७३ ॥

ဗြဟ္မာမင်းက ကျွန်ုပ်တို့ ပရဇာပတိအားလုံးကို သတ္တဝါများကို ဖန်ဆင်းရန် အမိန့်ပေးသောအခါ၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် အမြင့်ဆုံးပုရုရှ ဘဂဝန်ကို ချီးမွမ်းဆုတောင်းကာ အဝိဇ္ဇာအမှောင် ပျောက်ကင်းပြီး မျိုးစုံသော သတ္တဝါများကို ဖန်ဆင်းနိုင်ခဲ့သည်။

Verse 74

अथेदं नित्यदा युक्तो जपन्नवहित: पुमान् । अचिराच्छ्रेय आप्नोति वासुदेवपरायण: ॥ ७४ ॥

ဝါစုဒေဝကို အားကိုး၍ စိတ်ကို အမြဲတမ်း သူ့ထံတွင် လိမ္မာစွာ တည်စေပြီး ဤစတိုးတရကို အလေးအနက်နှင့် ဂရုတစိုက် ဂျပ်သော ဘက္တသည် မကြာမီ အမြင့်ဆုံးကောင်းကျိုး—ဘဝ၏ အထွတ်အထိပ် ပြည့်စုံမှု—ကို ရရှိမည်။

Verse 75

श्रेयसामिह सर्वेषां ज्ञानं नि:श्रेयसं परम् । सुखं तरति दुष्पारं ज्ञाननौर्व्यसनार्णवम् ॥ ७५ ॥

ဤလောက၌ အောင်မြင်မှုမျိုးစုံရှိသော်လည်း အားလုံးထဲတွင် ဉာဏ်ပညာသည် အမြင့်ဆုံးကောင်းကျိုးဟု ဆိုကြသည်။ အကြောင်းမှာ ဉာဏ်ပညာဟူသော လှေဖြင့်သာ မဖြတ်နိုင်လောက်သော အဝိဇ္ဇာ၏ ဒုက္ခသမုဒ္ဒရာကို ဖြတ်ကျော်နိုင်သည်။

Verse 76

य इमं श्रद्धया युक्तो मद्गीतं भगवत्स्तवम् । अधीयानो दुराराध्यं हरिमाराधयत्यसौ ॥ ७६ ॥

အမြင့်ဆုံးဘုရား ဟရိကို ဝတ်ပြုဆည်းကပ်ခြင်းသည် ခက်ခဲသော်လည်း၊ ယုံကြည် श्रद्धာဖြင့် ကျွန်ုပ်ရေးစပ်၍ သီဆိုထားသော ဤဘဂဝန်စတိုးတရကို ဖတ်ရွတ် သို့မဟုတ် အသံထွက်ဆိုသူသည် ဟရိ၏ ကရုဏာကို လွယ်ကူစွာ ရယူနိုင်သည်။

Verse 77

विन्दते पुरुषोऽमुष्माद्यद्यदिच्छत्यसत्वरम् । मद्गीतगीतात्सुप्रीताच्छ्रेयसामेकवल्लभात् ॥ ७७ ॥

အမြင့်ဆုံးပုရုရှ ဘဂဝန်သည် ကောင်းမြတ်သော အကျိုးကျေးဇူးအားလုံး၏ အချစ်ဆုံး ရည်မှန်းချက်ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်သီဆိုထားသော ဤသီချင်းကို သီဆိုသူသည် ဘုရားကို ပျော်ရွှင်စေပြီး၊ ဘက္တိ၌ တည်ကြည်လျက် မိမိလိုအင်ကို အမြင့်ဆုံးဘုရားထံမှ ရယူနိုင်သည်။

Verse 78

इदं य: कल्य उत्थाय प्राञ्जलि: श्रद्धयान्वित: । श‍ृणुयाच्छ्रावयेन्मर्त्यो मुच्यते कर्मबन्धनै: ॥ ७८ ॥

နံနက်စောစောထ၍ ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် လက်အုပ်ချီကာ ရှီဝဘုရားသီဆိုသော ဤဆုတောင်းဂီတကို နားထောင်ပြီး အခြားသူများနားထောင်နိုင်ရန်လည်း အခွင့်ပေးသူသည် ကမ္မချည်နှောင်မှုမှ မလွဲမသွေ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 79

गीतं मयेदं नरदेवनन्दना: परस्य पुंस: परमात्मन: स्तवम् । जपन्त एकाग्रधियस्तपो महत् चरध्वमन्ते तत आप्स्यथेप्सितम् ॥ ७९ ॥

အို မင်းသားတို့၊ ငါသီဆိုခဲ့သော ဤစတဝသည် အမြင့်ဆုံးပုရုရှ၊ ပရမာတ္မာကို ပျော်ရွှင်စေရန် ဖြစ်သည်။ စိတ်ကိုတစ်ချက်တည်း စုစည်း၍ ဂျပ်ရွတ်ကြ; မဟာတပသကဲ့သို့ အာနိသင်ရှိသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သင်တို့လိုချင်သမျှကို မလွဲမသွေ ရရှိမည်။