Adhyaya 2

Verse 1

विदुर उवाच भवे शीलवतां श्रेष्ठे दक्षो दुहितृवत्सल: । विद्वेषमकरोत्कस्मादनाद‍ृत्यात्मजां सतीम् ॥ १ ॥

ဝိဒုရက မေးမြန်းသည်—သမီးကို အလွန်ချစ်သော ဒက္ရှသည် သဘောနူးညံ့သူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး ဘဂဝန် ရှိဝကို အဘယ်ကြောင့် မုန်းတီးခဲ့သနည်း။ ထို့ပြင် မိမိသမီး စတီကို အဘယ်ကြောင့် လျစ်လျူရှုခဲ့သနည်း။

Verse 2

कस्तं चराचरगुरुं निर्वैरं शान्तविग्रहम् । आत्मारामं कथं द्वेष्टि जगतो दैवतं महत् ॥ २ ॥

ဘဂဝန် ရှိဝသည် လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာ အားလုံး၏ ဂုရု၊ ရန်မရှိသူ၊ ငြိမ်းချမ်းသော သဘောတရား၊ အာတ္မာရာမ ဖြစ်၍ ဒေဝတို့အနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သည်။ ဒက္ရှသည် ထိုကဲ့သို့ မင်္ဂလာရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်ကို မည်သို့ ရန်ပြုနိုင်မည်နည်း။

Verse 3

एतदाख्याहि मे ब्रह्मन्जामातु: श्वशुरस्य च । विद्वेषस्तु यत: प्राणांस्तत्यजे दुस्त्यजान्सती ॥ ३ ॥

အို ဘြဟ္မဏ မૈထရေယ၊ ကျေးဇူးပြု၍ ပြောပြပါ—သားမက်နှင့် ယောက္ခမကြား မည်သို့သော ပြင်းထန်သော မုန်းတီးမှုကြောင့် ဒေဝီ စတီ သက်ကိုပင် စွန့်လွှတ်ခဲ့သနည်း။

Verse 4

मैत्रेय उवाच पुरा विश्वसृजां सत्रे समेता: परमर्षय: । तथामरगणा: सर्वे सानुगा मुनयोऽग्नय: ॥ ४ ॥

မဲထရေယ ရှင်က ပြောသည်—ရှေးကာလ၌ ကမ္ဘာလောကဖန်ဆင်းရေးကို ဦးဆောင်သူတို့၏ မဟာစတြယဇ္ဉ်တွင် မဟာရိရှီများ၊ ဒေဝတားများ၊ အနုဂါများနှင့်အတူ မုနိများ၊ အဂ္ဂိဒေဝများ အားလုံး စုဝေးခဲ့သည်။

Verse 5

तत्र प्रविष्टमृषयो दृष्ट्वार्कमिव रोचिषा । भ्राजमानं वितिमिरं कुर्वन्तं तन्महत्सद: ॥ ५ ॥

ဒက္ခသည် အစည်းအဝေးသို့ ဝင်လာသောအခါ ရိရှီတို့က သူ့ကို နေမင်းကဲ့သို့ ကိုယ်တော်ရောင်ခြည်ဖြင့် တောက်ပနေသည်ဟု မြင်ကြသည်။ သူ၏တേജသည် မဟာခန်းမကို အမှောင်ကင်းစေပြီး အားလုံးကို သူ့ရှေ့တွင် မလင်းမိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်စေ하였다။

Verse 6

उदतिष्ठन्सदस्यास्ते स्वधिष्ण्येभ्य: सहाग्नय: । ऋते विरिञ्चां शर्वं च तद्भासाक्षिप्तचेतस: ॥ ६ ॥

သူ၏ကိုယ်တော်ရောင်ခြည်ကြောင့် စိတ်များ ဆွဲငင်ခံရ၍၊ ဝိရိဉ္စိ (ဗြဟ္မာ) နှင့် ရှရဝ (ရှီဝ) ကို မပါဘဲ၊ အဂ္ဂိဒေဝများအပါအဝင် အစည်းအဝေးဝင်အားလုံးသည် မိမိတို့ထိုင်ခုံမှ ထ၍ လေးစားစွာ ရပ်တည်ကြသည်။

Verse 7

सदसस्पतिभिर्दक्षो भगवान्साधु सत्कृत: । अजं लोकगुरुं नत्वा निषसाद तदाज्ञया ॥ ७ ॥

အစည်းအဝေး၏ ဥက္ကဋ္ဌ ဘဂဝန် ဗြဟ္မာက ဒက္ခကို သင့်တော်စွာ ကြိုဆိုဂုဏ်ပြု하였다။ ဒက္ခသည် လောကဂုရု အဇ (ဗြဟ္မာ) ကို ဦးညွှတ်ကန်တော့ပြီး၊ သူ၏အမိန့်အတိုင်း သင့်လျော်သောနေရာ၌ ထိုင်하였다။

Verse 8

प्राङ्‍‌निषण्णं मृडं दृष्ट्वा नामृष्यत्तदनाद‍ृत: । उवाच वामं चक्षुर्भ्यामभिवीक्ष्य दहन्निव ॥ ८ ॥

ထိုင်ခုံယူမီ ဒက္ခရှာသည် သခင်ရှီဝါ ထိုင်နေပြီး မိမိကို မလေးစားသည်ကို မြင်၍ အလွန်စိတ်နာခဲ့သည်။ ဒေါသကြီး၍ မျက်လုံးများ မီးလောင်သကဲ့သို့ တောက်ပကာ ရှီဝါကို ဆန့်ကျင်၍ ပြင်းထန်စွာ ပြောဆိုလေသည်။

Verse 9

श्रूयतां ब्रह्मर्षयो मे सहदेवा: सहाग्नय: । साधूनां ब्रुवतो वृत्तं नाज्ञानान्न च मत्सरात् ॥ ९ ॥

ဗြဟ္မရ္ရှီများ၊ ဒေဝတားများနှင့် အဂ္နိဒေဝများအပါအဝင် ရှိနေသူအားလုံး၊ ကျွန်ုပ်၏စကားကို သေချာနားထောင်ကြပါ။ ကျွန်ုပ်သည် သာဓုသူတော်ကောင်းတို့၏ အကျင့်အတတ်ကို ပြောသည်; မသိမှုကြောင့်မဟုတ်၊ မနာလိုမှုကြောင့်လည်းမဟုတ်။

Verse 10

अयं तु लोकपालानां यशोघ्नो निरपत्रप: । सद्‌भिराचरित: पन्था येन स्तब्धेन दूषित: ॥ १० ॥

ဤသူ (ရှီဝါ) သည် လောကပာလတို့၏ ဂုဏ်သတင်းကို ဖျက်ဆီးသူ၊ အရှက်မရှိသူ ဖြစ်သည်။ ဤအဟံကာရကြောင့် သာဓုသူတော်ကောင်းတို့ လိုက်နာသော ယဉ်ကျေးမှုလမ်းကြောင်းပင် မလှပတော့။

Verse 11

एष मे शिष्यतां प्राप्तो यन्मे दुहितुरग्रहीत् । पाणिं विप्राग्निमुखत: सावित्र्या इव साधुवत् ॥ ११ ॥

အဂ္နိနှင့် ဗြာဟ္မဏများရှေ့တွင် ကျွန်ုပ်၏သမီး၏ လက်ကို လက်ထပ်ယူခြင်းဖြင့် သူသည် မိမိကိုယ်ကို ကျွန်ုပ်၏အောက်ခံဟု သဘောတူသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ဂါယတ္ရီနှင့်တူသော ကျွန်ုပ်၏သမီးကို လက်ထပ်ပြီး သာဓုသူကောင်းလို ဟန်ဆောင်သည်။

Verse 12

गृहीत्वा मृगशावाक्ष्या: पाणिं मर्कटलोचन: । प्रत्युत्थानाभिवादार्हे वाचाप्यकृत नोचितम् ॥ १२ ॥

သူ၏မျက်လုံးများသည် မျောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်သော်လည်း မျက်လုံးများ မုဆိုးမကလေးကဲ့သို့ လှပသော ကျွန်ုပ်၏သမီး၏ လက်ကို လက်ထပ်ယူခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ကျွန်ုပ်ကဲ့သို့ ကြိုဆိုရမည့်ဧည့်သည်ကို မတ်တပ်မရပ်ကြိုဆိုဘဲ၊ ချိုသာသောစကားဖြင့်လည်း မနှုတ်ဆက်ခဲ့။

Verse 13

लुप्तक्रियायाशुचये मानिने भिन्नसेतवे । अनिच्छन्नप्यदां बालां शूद्रायेवोशतीं गिरम् ॥ १३ ॥

ယဉ်ကျေးမှုစည်းကမ်းများကို ချိုးဖောက်ပြီး ကర్మကိစ္စများပျောက်ကွယ်ကာ မသန့်ရှင်းသော ဤသူအား ငါ့သမီးကို မပေးလိုခဲ့။ သို့သော် မဖြစ်မနေကြောင့် သမီးကို သူ့ထံအပ်နှံရသည်—ရှုဒြာတစ်ဦးအား ဝေဒဝါဏီကို သင်ကြားသကဲ့သို့။

Verse 14

प्रेतावासेषु घोरेषु प्रेतैर्भूतगणैर्वृत: । अटत्युन्मत्तवन्नग्नो व्युप्तकेशो हसन् रुदन् ॥ १४ ॥ चिताभस्मकृतस्‍नान: प्रेतस्रङ्‌न्रस्थिभूषण: । शिवापदेशो ह्यशिवो मत्तो मत्तजनप्रिय: । पति: प्रमथनाथानां तमोमात्रात्मकात्मनाम् ॥ १५ ॥

သူသည် သင်္ချိုင်းကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်နေရာများတွင် နေထိုင်ပြီး ပရိတ်၊ ဘူတအုပ်စုများက ဝိုင်းရံထားသည်။ ရူးသွပ်သူကဲ့သို့ အဝတ်မဝတ်၊ ဆံပင်ဖရိုဖရဲ၊ တခါတရံ ရယ်၍ တခါတရံ ငိုကာ လှည့်လည်သည်; မီးသင်္ချိုင်းပြာကို ကိုယ်တစ်လုံးလုံး လိမ်းကာ ရေချိုးသကဲ့သို့ ပြုသည်၊ ပုံမှန်ရေချိုးခြင်းမရှိ၊ ခေါင်းခွံနှင့် အရိုးမാലာများကို အလှဆင်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် အမည်သာ ‘ရှီဝ’ ဖြစ်ပြီး အမှန်တကယ် အမင်္ဂလာ၊ အလွန်ရူးသွပ်သူ; တမိုဂုဏ်တွင် နစ်မြုပ်သူတို့၏ ချစ်ခင်ရာ၊ ပရမထများ၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သည်။

Verse 15

प्रेतावासेषु घोरेषु प्रेतैर्भूतगणैर्वृत: । अटत्युन्मत्तवन्नग्नो व्युप्तकेशो हसन् रुदन् ॥ १४ ॥ चिताभस्मकृतस्‍नान: प्रेतस्रङ्‌न्रस्थिभूषण: । शिवापदेशो ह्यशिवो मत्तो मत्तजनप्रिय: । पति: प्रमथनाथानां तमोमात्रात्मकात्मनाम् ॥ १५ ॥

သူသည် သင်္ချိုင်းကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်နေရာများတွင် နေထိုင်ပြီး ပရိတ်နှင့် ဘူတများက ဝိုင်းရံထားသည်။ ရူးသွပ်သူကဲ့သို့ အဝတ်မဝတ်၊ ဆံပင်ဖရိုဖရဲ၊ တခါတရံ ရယ်၍ တခါတရံ ငိုကာ လှည့်လည်သည်; မီးသင်္ချိုင်းပြာကို ကိုယ်ပေါ်လိမ်းသည်၊ ပုံမှန်ရေချိုးခြင်းမရှိ၊ ခေါင်းခွံနှင့် အရိုးမாலာများကို ဝတ်ဆင်သည်။ ထို့ကြောင့် အမည်သာ ‘ရှီဝ’ ဖြစ်ပြီး အမှန်တကယ် အမင်္ဂလာ၊ အလွန်ရူးသွပ်သူ; တမိုဂုဏ်ရှိ ပရမထတို့၏ အရှင်နှင့် ရူးသွပ်သူတို့၏ ချစ်ခင်ရာဖြစ်သည်။

Verse 16

तस्मा उन्मादनाथाय नष्टशौचाय दुर्हृदे । दत्ता बत मया साध्वी चोदिते परमेष्ठिना ॥ १६ ॥

သန့်ရှင်းမှုကင်းမဲ့၍ စိတ်မကောင်းသော ရူးသွပ်မှု၏ခေါင်းဆောင်ထံ—ပရမေဿ္ဌီ ဘြဟ္မာ၏ တောင်းဆိုချက်အရ—ငါသည် သီလရှင်သမီးကို ပေးအပ်ခဲ့ရသည်; အို၊ ဘယ်လောက်ကံဆိုးသနည်း။

Verse 17

मैत्रेय उवाच विनिन्द्यैवं स गिरिशमप्रतीपमवस्थितम् । दक्षोऽथाप उपस्पृश्य क्रुद्ध: शप्तुं प्रचक्रमे ॥ १७ ॥

မိတ်ရေယ ရှင်က ပြောသည်—ဤသို့ ဂိရီရှ (ရှီဝ) ကို ပြစ်တင်ပြီးနောက် ဒက္ခသည် သူ့ကို မိမိအား ဆန့်ကျင်သကဲ့သို့ ထိုင်နေသည်ဟု မြင်၏။ ထို့နောက် အာချမန ပြု၍ လက်နှင့် ပါးစပ်ကို သန့်စင်ကာ ဒေါသဖြင့် ကျိန်စာချရန် စတင်하였다။

Verse 18

अयं तु देवयजन इन्द्रोपेन्द्रादिभिर्भव: । सह भागं न लभतां देवैर्देवगणाधम: ॥ १८ ॥

ဤယဇ်ပူဇာသည် အိန္ဒြ၊ ဥပေန္ဒြ စသော ဒေဝတို့အတွက် ဖြစ်၏။ ဒေဝတို့အနက် အနိမ့်ဆုံးဟု ဆိုသော ဘဝ (ရှီဝ) သည် အာဟုတိ၏ အစိတ်အပိုင်း မရသင့်။

Verse 19

निषिध्यमान: स सदस्यमुख्यै- र्दक्षो गिरित्राय विसृज्य शापम् । तस्माद्विनिष्क्रम्य विवृद्धमन्यु- र्जगाम कौरव्य निजं निकेतनम् ॥ १९ ॥

ယဇ်အစည်းအဝေးရှိ အကြီးအကဲများက တားမြစ်သော်လည်း ဒက္ခသည် ဂိရိတ္တရ (ရှီဝ) ကို ကျိန်စာချခဲ့သည်။ ထို့နောက် အမျက်ပြင်းထန်စွာဖြင့် အစည်းအဝေးမှ ထွက်ခွာကာ မိမိအိမ်သို့ ပြန်သွား하였다။

Verse 20

विज्ञाय शापं गिरिशानुगाग्रणी- र्नन्दीश्वरो रोषकषायदूषित: । दक्षाय शापं विससर्ज दारुणं ये चान्वमोदंस्तदवाच्यतां द्विजा: ॥ २० ॥

ဂိရီးရှ (ရှီဝ) ကို ကျိန်စာချထားသည်ဟု သိသော် နန္ဒီဣရှဝရ (ရှီဝ၏ အဓိကအနုဂါ) သည် အမျက်တက်၍ မျက်လုံးနီရဲလာသည်။ ဒက္ခနှင့် ရှီဝကို ကြမ်းတမ်းစွာ နိန္ဒာပြောခြင်းကို သည်းခံခဲ့သော ဘြဟ္မဏများကိုလည်း ကြောက်မက်ဖွယ် ကျိန်စာချရန် ပြင်ဆင်하였다။

Verse 21

य एतन्मर्त्यमुद्दिश्य भगवत्यप्रतिद्रुहि । द्रुह्यत्यज्ञ: पृथग्दृष्टिस्तत्त्वतो विमुखो भवेत् ॥ २१ ॥

ဤသေတတ်သော လူ (ဒက္ခ) ကို အရေးအကြီးဆုံးဟု ယူဆ၍ မနာလိုစိတ်ကြောင့် ဘဂဝန် ရှီဝကို ရန်ပြုသူသည် ဉာဏ်နည်းသူဖြစ်သည်။ ဒွိသဘောမြင်ကွင်းကြောင့် တရားသဘော၏ ဉာဏ်မှ ဝေးကွာသွားမည်။

Verse 22

गृहेषु कूटधर्मेषु सक्तो ग्राम्यसुखेच्छया । कर्मतन्त्रं वितनुते वेदवादविपन्नधी: ॥ २२ ॥

အိမ်ထောင်ရေး၏ အတုအယောင် သာသနာတွင် လောကီပျော်ရွှင်မှုကို လိုလား၍ ကပ်လျက်၊ ဝေဒ၏ အပေါ်ယံ အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဆိုချက်များတွင် မူးမောနေသူ၏ ဉာဏ်ပျက်စီးသည်။ ထိုသူသည် ကర్మကာဏ္ဍကိုပင် အရာအားလုံးဟု ထင်ကာ ဖြန့်ချိတတ်သည်။

Verse 23

बुद्ध्या पराभिध्यायिन्या विस्मृतात्मगति: पशु: । स्त्रीकाम: सोऽस्त्वतितरां दक्षो बस्तमुखोऽचिरात् ॥ २३ ॥

Dakṣa သည် ခန္ဓာကိုယ်ကို အရာရာဟု မှတ်ယူထားသည်။ ဗိဿနိုးဘုရားကို မေ့လျော့ပြီး ကာမဂုဏ်၌သာ သာယာနေသောကြောင့် မကြာမီ ဆိတ်ခေါင်း ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

Verse 24

विद्याबुद्धिरविद्यायां कर्ममय्यामसौ जड: । संसरन्त्विह ये चामुमनु शर्वावमानिनम् ॥ २४ ॥

ရုပ်ဝါဒပညာရေးနှင့် ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးတို့ကြောင့် ရုပ်ဝတ္ထုကဲ့သို့ ထိုင်းမှိုင်းသူများသည် အကျိုးမျှော်ကိုးသော အလုပ်များတွင် ပါဝင်နေကြသည်။ ထိုသူတို့သည် သီဝဘုရားကို တမင်သက်သက် စော်ကားခဲ့ကြသည်။ သံသရာစက်ဝန်း၌ ကျင်လည်ကြပါစေ။

Verse 25

गिर: श्रुताया: पुष्पिण्या मधुगन्धेन भूरिणा । मथ्ना चोन्मथितात्मान: सम्मुह्यन्तु हरद्विष: ॥ २५ ॥

သီဝဘုရားကို မနာလိုသူများသည် ဗေဒကျမ်းများ၏ ညှို့ယူဖမ်းစားနိုင်သော စကားလုံးအလှများတွင် သာယာမိန်းမောပြီး ဉာဏ်တုံးကာ အကျိုးမျှော်ကိုးသော အလုပ်များ၌သာ အမြဲတမ်း တွယ်တာနေကြပါစေ။

Verse 26

सर्वभक्षा द्विजा वृत्त्यै धृतविद्यातपोव्रता: । वित्तदेहेन्द्रियारामा याचका विचरन्त्विह ॥ २६ ॥

ဤဗြာహ్మణများသည် ဝမ်းစာရှာရန်အတွက်သာ ပညာသင်ကြားခြင်း၊ ခြိုးခြံချွေတာခြင်းနှင့် သစ္စာဆိုခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်ကြလိမ့်မည်။ သူတို့သည် အစားအစာကို ဆင်ခြင်တုံတရား ကင်းမဲ့စွာ စားသောက်ကြလိမ့်မည်။ ခန္ဓာကိုယ် စိတ်ကျေနပ်မှုအတွက် တစ်အိမ်တက်ဆင်း လိုက်လံတောင်းရမ်းကြလိမ့်မည်။

Verse 27

तस्यैवं वदत: शापं श्रुत्वा द्विजकुलाय वै । भृगु: प्रत्यसृजच्छापं ब्रह्मदण्डं दुरत्ययम् ॥ २७ ॥

မျိုးရိုးစဉ်ဆက် ဗြာహ్మణများအားလုံးကို နန္ဒီသွာရက ကျိန်စာတိုက်သောအခါ ရသေ့မြတ် ဘရိဂုသည် တုံ့ပြန်သောအားဖြင့် သီဝဘုရား၏ နောက်လိုက်များကို ပြင်းထန်သော ဗြာహ్మణကျိန်စာဖြင့် ပြန်လည်ကျိန်စာတိုက်လေသည်။

Verse 28

भवव्रतधरा ये च ये च तान्समनुव्रता: । पाषण्डिनस्ते भवन्तु सच्छास्त्रपरिपन्थिन: ॥ २८ ॥

ရှီဝကို ကျေနပ်စေရန် သစ္စာကတိ/ဝရတကို ခံယူသူနှင့် ထိုနည်းလမ်းကို လိုက်နာသူတို့သည် မလွဲမသွေ ပသာဏ္ဍီဖြစ်ကာ သန့်ရှင်းသော သာස්တရ၏ ညွှန်ကြားချက်များမှ လွဲချော်သွားကြသည်။

Verse 29

नष्टशौचा मूढधियो जटाभस्मास्थिधारिण: । विशन्तु शिवदीक्षायां यत्र दैवं सुरासवम् ॥ २९ ॥

သန့်ရှင်းမှု ပျက်စီးပြီး ဉာဏ်မိုက်ကာ၊ ဆံပင်ဂျဋာ၊ ပြာနှင့် အရိုးတို့ကို ဆောင်ထား၍ ရှီဝကို အတုယူသူတို့သည် ရှီဝဒိက္ခာသို့ ဝင်ကြစေ; ထိုနေရာတွင် ‘ဘုရားရေး’ ဟုဆိုကာ အရက်နှင့် အလားတူအရာများကို အားထားကြသည်။

Verse 30

ब्रह्म च ब्राह्मणांश्चैव यद्यूयं परिनिन्दथ । सेतुं विधारणं पुंसामत: पाषण्डमाश्रिता: ॥ ३० ॥

ဘೃဂု မုနိက ဆက်လက်ဆိုသည်– သင်တို့သည် ဝေဒနှင့် ဝေဒနိဿဌ ဘြာဟ္မဏတို့ကို ကဲ့ရဲ့နေကြသည်; သူတို့သည် လူသားတို့အတွက် ဓမ္မတံတားဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သင်တို့သည် ပသာဏ္ဍ (အနာသီဝါဒ) ကို အားကိုးထားပြီးသားဟု သိရသည်။

Verse 31

एष एव हि लोकानां शिव: पन्था: सनातन: । यं पूर्वे चानुसन्तस्थुर्यत्प्रमाणं जनार्दन: ॥ ३१ ॥

ဤသည်ပင် လူလောကအတွက် မင်္ဂလာဖြစ်စေသော စနာတနလမ်းဖြစ်ပြီး ရှေးပုရောဟိတ်တို့က တင်းကျပ်စွာ လိုက်နာခဲ့သည်။ ထိုသဘောတရား၏ ခိုင်မာသော သက်သေမှာ စကြဝဠာသတ္တဝါအားလုံး၏ အကျိုးလိုလားသူ ဂျနာရ္ဒန အမြင့်ဆုံးပုဂ္ဂိုလ်တော်တိုင် ဖြစ်သည်။

Verse 32

तद्ब्रह्म परमं शुद्धं सतां वर्त्म सनातनम् । विगर्ह्य यात पाषण्डं दैवं वो यत्र भूतराट् ॥ ३२ ॥

ထို ဘြဟ္မသည် အလွန်သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်၍ သာဓုတို့၏ စနာတနလမ်းဖြစ်သည်။ ဝေဒ၏ သဘောတရားကို ကဲ့ရဲ့လျှင်၊ ဘူတရာတ် (ရှီဝ) ၏ နောက်လိုက်တို့၊ သင်တို့သည် မလွဲမသွေ ပသာဏ္ဍအဆင့်သို့ ကျဆင်းကြလိမ့်မည်။

Verse 33

मैत्रेय उवाच तस्यैवं वदत: शापं भृगो: स भगवान् भव: । निश्चक्राम तत: किञ्चिद्विमना इव सानुग: ॥ ३३ ॥

မૈထရေယာက ပြောသည်—ဘൃဂု၏ ကျိန်စာနှင့် ပြန်လည်ကျိန်စာများ ဖြစ်ပွားနေစဉ် ဘဂဝန် ရှီဝသည် အလွန်စိတ်မကောင်းဖြစ်하였다။ မည်သို့မျှ မပြောဘဲ တပည့်အနုယာယများနှင့်အတူ ယဇ္ဈပွဲခန်းမှ ထွက်ခွာသွား하였다။

Verse 34

तेऽपि विश्वसृज: सत्रं सहस्रपरिवत्सरान् । संविधाय महेष्वास यत्रेज्य ऋषभो हरि: ॥ ३४ ॥

မૈထရေယာ ဆက်ပြောသည်—ဩ ဝိဒုရ၊ မြားလက်နက်ကိုင်သူ! ကမ္ဘာလောက၏ မျိုးဆက်ဖန်တီးသူ ပရဇာပတိတို့သည် ထောင်နှင့်ချီသော နှစ်များတိုင် စတြယဇ္ဈကို ဆောင်ရွက်하였다။ ယဇ္ဈသည် ဘဂဝန် ဟရီ၊ အမြင့်ဆုံး ပုရုෂကို ပူဇော်ရာတွင် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းဖြစ်သည်။

Verse 35

आप्लुत्यावभृथं यत्र गङ्गा यमुनयान्विता । विरजेनात्मना सर्वे स्वं स्वं धाम ययुस्तत: ॥ ३५ ॥

ဩ ဝိဒုရ၊ မြားလက်နက်ကိုင်သူ! ယဇ္ဈပြီးဆုံးသည့်နောက် ဒေဝတားအားလုံးသည် ဂင်္ဂါနှင့် ယမုနာ ဆုံရာ၌ အဝဘෘထ-ရေချိုး (avabhṛtha-snāna) ပြုလုပ်하였다။ နှလုံးသားသန့်စင်ပြီးနောက် မိမိတို့၏ ဓာမများသို့ ပြန်သွားကြ하였다။