Adhyaya 1
Genealogies of Svāyambhuva Manu, the Appearance of Yajña, and Atri’s Sons (Brahmā–Viṣṇu–Śiva Expansions)
မೈတရေယာသည် ဝိဒုရအား ဆွာယမ္ဘုဝ မနု၏ အစောပိုင်းအကြောင်းမှ စ၍ မျိုးရိုးဗంశ (vaṁśa) များ ပျံ့နှံ့လာပုံကို တိတိကျကျ ဆက်လက်ရှင်းပြသည်။ မနု၏ သမီးများ—အာကူတိ၊ ဒေဝဟူတိ၊ ပရသူတိ—တို့သည် ပရာဇာပတိ မျိုးရိုးများနှင့် လက်ထပ်ကာ လူမှုနှင့် ကောစမစ် ပုရောဟိတ်-ပုရောဂျင် ကွန်ယက်ကို တည်ဆောက်သည်။ အာကူတိနှင့် ရုစိတို့မှ ယဇ్ఞ (ဗိෂ္ဏု၏ အဝတား၊ ယဇ్ఞ၏ အရှင်) နှင့် ဒက္ခိဏာ မွေးဖွားပြီး၊ ယဇ్ఞသည် ဤ မနွန္တရာတွင် အိန္ဒြာ ဖြစ်လာကာ သူ၏ သားများသည် တုစိတာများ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့နောက် ကာဒမ၏ သမီးများ၏ ဆက်စပ်မျိုးရိုးများကို ပြန်လည်ဆက်ကာ ဒေဝကူလျာကဲ့သို့ ကောင်းကင်ဂင်္ဂါ၏ အရင်းမြစ်ဟု ဆိုသော သန့်ရှင်းမြစ်များနှင့် ကောစမစ် လက္ခဏာများကို ဘုရားသခင်၏ ထိတွေ့မှုနှင့် ချိတ်ဆက်ဖော်ပြသည်။ ဝိဒုရ၏ အတြိ၏ သားသုံးယောက်အကြောင်း သီအိုလောဂျီ မေးခွန်းကြောင့် အတြိ၏ တပသ္ယာ ဖြစ်ပေါ်ကာ ဘြဟ္မာ၊ ဗိෂ္ဏု၊ ရုဒြ/ရှီဝ တို့ တပြိုင်နက် ပေါ်ထွန်း၍ တစ်ဦးတည်းသော တတ္တဝကို ရှင်းပြပြီး အစိတ်အပိုင်း အဝတားများအဖြစ် ဆိုမ၊ ဒတ္တာတြေယ၊ ဒုရ္ဝာသာ တို့ကို ပေးအပ်သည်။ အခန်းသည် အင်္ဂိရာ၊ ပုလස්တျ၊ ပုလဟ၊ ကရတု၊ ဝသိဋ္ဌ၊ ဘೃဂု စသည့် ရှိများ၏ မျိုးရိုးများသို့လည်း ချဲ့ထွင်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဒက္ခနှင့် ပရသူတိသို့ ပြန်လာကာ စတီ၏ လက်ထပ်မှုနှင့် ဒက္ခ၏ ရှီဝအား မလေးစားမှုကြောင့် ဖြစ်လာမည့် ဒက္ခ–ရှီဝ တင်းမာမှုကို အစပြုကာ နောက်အခန်းသို့ ချိတ်ဆက်ပေးသည်။
Shlokas
Verse 1
मैत्रेय उवाच मनोस्तु शतरूपायां तिस्र: कन्याश्च जज्ञिरे । आकूतिर्देवहूतिश्च प्रसूतिरिति विश्रुता: ॥ १ ॥
သီရိ မൈထရေယက ပြောသည်—စဝါယံဘူဝ မနုသည် မိဖုရား ရှတရူပါထံမှ သမီးသုံးဦးကို ရရှိခဲ့ပြီး၊ အာကူတီ၊ ဒေဝဟူတီ၊ ပရစူတီ ဟု နာမည်ကျော်ကြားသည်။
Verse 2
आकूतिं रुचये प्रादादपि भ्रातृमतीं नृप: । पुत्रिकाधर्ममाश्रित्य शतरूपानुमोदित: ॥ २ ॥
ဘုရင် စဝါယံဘူဝ မနုသည် မိဖုရား ရှတရူပါ၏ သဘောတူညီချက်ဖြင့်၊ အာကူတီတွင် အစ်ကိုများရှိသော်လည်း ‘ပုတြိကာ-ဓမ္မ’ အတိုင်း ပရဇာပတိ ရုချိထံ ပေးအပ်ခဲ့ပြီး၊ သူမမှ မွေးဖွားသော သားကို မနုထံ သားအဖြစ် ပြန်လည်ပေးရမည်ဟု သတ်မှတ်하였다။
Verse 3
प्रजापति: स भगवान् रुचिस्तस्यामजीजनत् । मिथुनं ब्रह्मवर्चस्वी परमेण समाधिना ॥ ३ ॥
ဘဂဝန် ပရဇာပတိ ရုချိသည် ဘရာဟ္မဏ ဂုဏ်တန်ခိုးဖြင့် တောက်ပသူဖြစ်၍၊ အမြင့်ဆုံး သမာဓိဖြင့် အာကူတီထံမှ သားတစ်ဦးနှင့် သမီးတစ်ဦး—အတွဲတစ်စုံ—ကို မွေးဖွားစေ하였다။
Verse 4
यस्तयो: पुरुष: साक्षाद्विष्णुर्यज्ञस्वरूपधृक् । या स्त्री सा दक्षिणा भूतेरंशभूतानपायिनी ॥ ४ ॥
အာကူတီ၏ ကလေးနှစ်ယောက်အနက် ယောက်ျားကလေးသည် ယဇ္ဉာရূপဖြင့် ထင်ရှားသော သာသနာရှင် ဗိဿဏုဘုရား၏ တိုက်ရိုက်အဝတားဖြစ်၍၊ မိန်းကလေးသည် ဗိဿဏုဘုရား၏ နిత్యသဟာယ သီရိလက္ခမီ၏ အংশအဝတား ‘ဒက္ခိဏာ’ ဖြစ်သည်။
Verse 5
आनिन्ये स्वगृहं पुत्र्या: पुत्रं विततरोचिषम् । स्वायम्भुवो मुदा युक्तो रुचिर्जग्राह दक्षिणाम् ॥ ५ ॥
စွာယမ္ဘူဝ မနုသည် ဝမ်းမြောက်စွာဖြင့် သမီး၏ သားဖြစ်သော တောက်ပသည့် ယဇ္ဉာကို မိမိအိမ်သို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ သားမက် ရုချိသည် ဒက္ခိဏာကို မိမိဘက်၌ပင် ထားရှိ하였다။
Verse 6
तां कामयानां भगवानुवाह यजुषां पति: । तुष्टायां तोषमापन्नोऽजनयद् द्वादशात्मजान् ॥ ६ ॥
ယဇုသ် ယဇ္ဉကర్మတို့၏ အရှင် ဘဂဝန် ယဇ္ဉာသည် မိမိကို ခင်ပွန်းအဖြစ် ဆန္ဒပြင်းပြသော ဒက္ခိဏာနှင့် လက်ထပ်하였다။ သူမ ပျော်ရွှင်တုန်းက ဘုရားလည်း ကြည်နူး၍ သူမမှတစ်ဆင့် သားတော် ၁၂ ပါးကို မွေးဖွားစေ하였다။
Verse 7
तोष: प्रतोष: सन्तोषो भद्र: शान्तिरिडस्पति: । इध्म: कविर्विभु: स्वह्न: सुदेवो रोचनो द्विषट् ॥ ७ ॥
ယဇ္ဉာနှင့် ဒက္ခိဏာတို့၏ သားတော် ၁၂ ပါးမှာ တိုးရှ, ပရတိုးရှ, စန္တိုးရှ, ဘဒြ, ရှာန္တိ, အိဍစပတိ, အိဓ္မ, ကဝိ, ဝိဘု, စွဝဟ္န, စုဒေဝ, ရောချန ဟူ၍ ဖြစ်သည်။
Verse 8
तुषिता नाम ते देवा आसन्स्वायम्भुवान्तरे । मरीचिमिश्रा ऋषयो यज्ञ: सुरगणेश्वर: ॥ ८ ॥
စွာယမ္ဘူဝ မနုခေတ်တွင် ဤသားတော်များသည် ‘တုရှိတ’ ဟုခေါ်သော ဒေဝတားအဖွဲ့ ဖြစ်လာ하였다။ မရီချိသည် ရှင်ခုနစ်ပါး၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပြီး ယဇ္ဉာသည် ဒေဝတားတို့၏ အရှင်—အိန္ဒြ—ဖြစ်လာ하였다။
Verse 9
प्रियव्रतोत्तानपादौ मनुपुत्रौ महौजसौ । तत्पुत्रपौत्रनप्तृणामनुवृत्तं तदन्तरम् ॥ ९ ॥
စွာယမ္ဘူဝ မနု၏ သားနှစ်ပါး ဖြစ်သော ပရိယဝရတ နှင့် ဥတ္တာနပာဒ တို့သည် အလွန်တန်ခိုးကြီးသော မင်းများ ဖြစ်လာကြသည်။ ထိုကာလ၌ သူတို့၏ သား၊ မြေး၊ မြေးတော်များ၏ မျိုးဆက်သည် သုံးလောကလုံးသို့ ပြန့်နှံ့သွား하였다။
Verse 10
देवहूतिमदात्तात कर्दमायात्मजां मनु: । तत्सम्बन्धि श्रुतप्रायं भवता गदतो मम ॥ १० ॥
ချစ်သားရေ၊ စွာယမ္ဘူဝ မနုသည် မိမိအလွန်ချစ်မြတ်နိုးသော သမီး ဒေဝဟူတီကို ကရ္ဒမ မုနိထံ အပ်နှံခဲ့သည်။ သူတို့၏ ဆက်နွယ်မှုကို ငါက အရင်က ပြောပြီးသားဖြစ်၍ သင်လည်း အများအားဖြင့် ပြည့်စုံစွာ ကြားပြီးပြီ။
Verse 11
दक्षाय ब्रह्मपुत्राय प्रसूतिं भगवान्मनु: । प्रायच्छद्यत्कृत: सर्गस्त्रिलोक्यां विततो महान् ॥ ११ ॥
စွာယမ္ဘူဝ မနုသည် ဘြဟ္မာ၏ သား ဒက္ခကို မိမိသမီး ပရသူတီကို ပေးအပ်하였다။ ဒက္ခ၏ မျိုးဆက်များကြောင့် စೃಷ್ಟि သည် ကျယ်ပြန့်လာပြီး သူ၏ အနွယ်သည် သုံးလောကလုံးတွင် ပြန့်နှံ့하였다။
Verse 12
या: कर्दमसुता: प्रोक्ता नव ब्रह्मर्षिपत्नय: । तासां प्रसूतिप्रसवं प्रोच्यमानं निबोध मे ॥ १२ ॥
အရင်က ပြောခဲ့သော ကရ္ဒမ မုနိ၏ သမီးကိုးယောက်ကို ဘြဟ္မရိရှိ ကိုးပါးထံ ဇနီးအဖြစ် ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ယခု ထိုသမီးကိုးယောက်၏ မျိုးဆက်ကို ငါဖော်ပြမည်၊ ငါ့ထံမှ နားထောင်လော့။
Verse 13
पत्नी मरीचेस्तु कला सुषुवे कर्दमात्मजा । कश्यपं पूर्णिमानं च ययोरापूरितं जगत् ॥ १३ ॥
ကရ္ဒမ မုနိ၏ သမီး ကလာသည် မရီချိ၏ ဇနီးဖြစ်ပြီး သားသမီးနှစ်ဦး—ကရှျယပ နှင့် ပူဏ္ဏိမာ—ကို မွေးဖွား하였다။ သူတို့၏ မျိုးဆက်ကြောင့် လောကသည် အရပ်ရပ် ပြည့်နှက်하였다။
Verse 14
पूर्णिमासूत विरजं विश्वगं च परन्तप । देवकुल्यां हरे: पादशौचाद्याभूत्सरिद्दिव: ॥ १४ ॥
ဗိဒုရရေ၊ ကശ്യပနှင့် ပူဏ္ဏိမာ တို့၏ သားနှစ်ယောက်အနက် ပူဏ္ဏိမာသည် ဝိရဇ၊ ဝိශ්ဝဂ နှင့် ဒေဝကူလျာ ဟူသော သားသမီး သုံးဦးကို မွေးဖွား하였다။ ထိုသုံးဦးအနက် ဒေဝကူလျာသည် သရီဟရီ၏ ကြာပန်းတော်ခြေကို ဆေးကြောသည့် သန့်ရှင်းသော ရေဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခါ ဒေဝလောက၏ ဂင်္ဂါမြစ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွား하였다။
Verse 15
अत्रे: पत्न्यनसूया त्रीञ्जज्ञे सुयशस: सुतान् । दत्तं दुर्वाससं सोममात्मेशब्रह्मसम्भवान् ॥ १५ ॥
အတြိ မုနိ၏ ဇနီး အနစူယာသည် နာမည်ကြီးသော သားသုံးဦး—ဆိုမ၊ ဒတ္တာတြေယ၊ ဒုရ္ဝာသာ—ကို မွေးဖွား하였다။ သူတို့သည် အစဉ်လိုက် ဘြဟ္မာ၊ ဝိෂ္ဏု၊ ရှိဝ တို့၏ အংশတော်များဖြစ်ပြီး၊ ဆိုမသည် ဘြဟ္မာအংশ၊ ဒတ္တာတြေယသည် ဝိෂ္ဏုအংশ၊ ဒုရ္ဝာသာသည် ရှိဝအংশ ဖြစ်သည်။
Verse 16
विदुर उवाच अत्रेर्गृहे सुरश्रेष्ठा: स्थित्युत्पत्त्यन्तहेतव: । किञ्चिच्चिकीर्षवो जाता एतदाख्याहि मे गुरो ॥ १६ ॥
ဗိဒုရက မေးလေသည်—အရှင်ဂုရု၊ စကြဝဠာ၏ ဖန်ဆင်းခြင်း၊ ထိန်းသိမ်းခြင်း၊ ပျက်သုဉ်းခြင်းတို့၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်သော ဘြဟ္မာ၊ ဝိෂ္ဏု၊ ရှိဝ တို့သည် အတြိ မုနိ၏ ဇနီးမှ သားအဖြစ် မည်သို့ မွေးဖွားလာနိုင်သနည်း။ ကျေးဇူးပြု၍ ရှင်းပြပါ။
Verse 17
मैत्रेय उवाच ब्रह्मणा चोदित: सृष्टावत्रिर्ब्रह्मविदां वर: । सह पत्न्या ययावृक्षं कुलाद्रिं तपसि स्थित: ॥ १७ ॥
မૈထြေယက ဆိုသည်—ဘြဟ္မာဒေဝက စကြဝဠာတွင် မျိုးဆက်များ တိုးပွားစေရန် အမိန့်ပေးသောအခါ၊ ဘြဟ္မဗိဒ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံး အတြိ မုနိသည် အနစူယာနှင့် လက်ထပ်ပြီး ဇနီးနှင့်အတူ ဣက္ခ ပర్వတ၏ ချိုင့်ဝှမ်းသို့ သွားကာ ပြင်းထန်သော တပသ်၌ တည်နေ하였다။
Verse 18
तस्मिन् प्रसूनस्तबकपलाशाशोककानने । वार्भि: स्रवद्भिरुद्घुष्टेनिर्विन्ध्याया: समन्तत: ॥ १८ ॥
ထိုတောင်ချိုင့်ဝှမ်းရှိ တောအုပ်တွင် ပလာရှ ပန်းအုပ်စုများနှင့် အရှိုက သစ်ပင်များ ပေါများလှသည်။ ထိုနေရာတွင် နိရ္ဝိန္ဓျာ ဟူသော မြစ် စီးဆင်းပြီး ရေတံခွန်မှ စီးကျလာသော ရေသံချိုမြိန်မှုသည် အရပ်ရပ်တွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ ထိုဇနီးမောင်နှံသည် ထိုလှပသော ကမ်းပါးသို့ ရောက်လာ하였다။
Verse 19
प्राणायामेन संयम्य मनो वर्षशतं मुनि: । अतिष्ठदेकपादेन निर्द्वन्द्वोऽनिलभोजन: ॥ १९ ॥
ထိုနေရာ၌ မဟာမုနိ အတြရီသည် ပရာဏာယာမဖြင့် စိတ်ကို ထိန်းချုပ်၍ အလွန်အမင်းကပ်လျက်မှုကို တားဆီးကာ၊ ဒွန္ဒွမရှိသူဖြစ်၍ လေကိုသာ အာဟာရပြုကာ ခြေတစ်ဖက်တည်းဖြင့် ရပ်နေပြီး နှစ်တစ်ရာတိုင်တိုင် တပသ္စျာ ပြုလေ၏။
Verse 20
शरणं तं प्रपद्येऽहं य एव जगदीश्वर: । प्रजामात्मसमां मह्यं प्रयच्छत्विति चिन्तयन् ॥ २० ॥
သူသည် စိတ်ထဲတွင် “ကျွန်ုပ်သည် လောကအရှင်ကို အားကိုးခိုလှုံ၏; ထိုအရှင်သည် ကြည်နူးတော်မူ၍ မိမိနှင့်တူညီသော သားတစ်ယောက်ကို ကျွန်ုပ်အား ပေးသနားတော်မူပါစေ” ဟု တွေးတောလေ၏။
Verse 21
तप्यमानं त्रिभुवनं प्राणायामैधसाग्निना । निर्गतेन मुनेर्मूर्ध्न: समीक्ष्य प्रभवस्त्रय: ॥ २१ ॥
အတြီမုနိသည် ဤကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော တပသ္စျာ၌ လုံးဝနှစ်မြှုပ်နေစဉ်၊ ပရာဏာယာမကို မီးစာအဖြစ်ထားသော မီးတောက်ကြီးသည် သူ၏ ခေါင်းထိပ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ထိုမီးကို သုံးလောက၏ အဓိက ဒေဝတား သုံးပါးက မြင်တွေ့လေ၏။
Verse 22
अप्सरोमुनिगन्धर्वसिद्धविद्याधरोरगै: । वितायमानयशसस्तदाश्रमपदं ययु: ॥ २२ ॥
ထိုအခါ သုံးလောက၏ အဓိက ဒေဝတား သုံးပါးသည် အပ္စရာများ၊ ဂန္ဓဗ္ဗများ၊ စိဒ္ဓများ၊ ဝိဒ္ဓျာဓရများ၊ နာဂများ စသည့် ကောင်းကင်လောကသားများနှင့်အတူ၊ တပသ္စျာကြောင့် ကျော်ကြားသော အတြီမုနိ၏ အာရှ్రమသို့ ရောက်လာကြ၏။
Verse 23
तत्प्रादुर्भावसंयोगविद्योतितमना मुनि: । उत्तिष्ठन्नेकपादेन ददर्श विबुधर्षभान् ॥ २३ ॥
ဒေဝတားသုံးပါး တစ်ပြိုင်နက် ပေါ်ထွန်းလာသဖြင့် မုနိ၏ စိတ်သည် ဝမ်းမြောက်မှုဖြင့် တောက်ပလာ၏။ သူသည် ခြေတစ်ဖက်တည်းဖြင့် ရပ်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း၊ ဒေဝတားအမြတ်တို့ကို မြင်သည်နှင့် ခက်ခဲသော်လည်း ခြေတစ်ဖက်တည်းဖြင့်ပင် သူတို့ထံ ချဉ်းကပ်လေ၏။
Verse 24
प्रणम्य दण्डवद्भूमावुपतस्थेऽर्हणाञ्जलि: । वृषहंससुपर्णस्थान् स्वै: स्वैश्चिह्नैश्च चिह्नितान् ॥ २४ ॥
ထို့နောက် ရသီသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် တုတ်တန်းကဲ့သို့ လဲကျကန်တော့၍ လက်အုပ်အညှာဖြင့် ပူဇော်ကာ နွား၊ ဟင်္သာနှင့် ဂရုဍာယာဉ်ပေါ် ထိုင်သော ဒေဝတများကို ဝတ်ပြု하였다။
Verse 25
कृपावलोकेन हसद्वदनेनोपलम्भितान् । तद्रोचिषा प्रतिहते निमील्य मुनिरक्षिणी ॥ २५ ॥
ဒေဝတတို့၏ ကရုဏာမြင်ကွင်းနှင့် ပြုံးရွှင်သော မျက်နှာကို မြင်၍ အတြိမုနိ အလွန်ပီတိဖြစ်သည်။ သူတို့၏ တောက်ပသော အလင်းကြောင့် မျက်စိမောသဖြင့် ခဏတာ မျက်စိပိတ်ထား하였다။
Verse 26
चेतस्तत्प्रवणं युञ्जन्नस्तावीत्संहताञ्जलि: । श्लक्ष्णया सूक्तया वाचा सर्वलोकगरीयस: ॥ २६ ॥ अत्रिरुवाच विश्वोद्भवस्थितिलयेषु विभज्यमानै- र्मायागुणैरनुयुगं विगृहीतदेहा: । ते ब्रह्मविष्णुगिरिशा: प्रणतोऽस्म्यहं व-स्तेभ्य: क एव भवतां म इहोपहूत: ॥ २७ ॥
စိတ်သည် သူတို့ထံ လှည့်ယိမ်းနေသော်လည်း ရသီသည် အာရုံများကို စုစည်း၍ လက်အုပ်ချီကာ မျှော်မောဖွယ် နူးညံ့သော စကားဖြင့် လောကအလုံးစုံက ဂုဏ်ပြုသော ဒေဝတများကို ချီးမွမ်းတော်မူ하였다။
Verse 27
चेतस्तत्प्रवणं युञ्जन्नस्तावीत्संहताञ्जलि: । श्लक्ष्णया सूक्तया वाचा सर्वलोकगरीयस: ॥ २६ ॥ अत्रिरुवाच विश्वोद्भवस्थितिलयेषु विभज्यमानै- र्मायागुणैरनुयुगं विगृहीतदेहा: । ते ब्रह्मविष्णुगिरिशा: प्रणतोऽस्म्यहं व-स्तेभ्य: क एव भवतां म इहोपहूत: ॥ २७ ॥
အတြိက ပြောသည်—“အို ဘြဟ္မာ၊ ဗိဿဏု၊ ဂိရိရှ! စကြဝဠာ၏ ဖန်ဆင်းခြင်း၊ ထိန်းသိမ်းခြင်း၊ ပျက်လျက်ခြင်းတို့အတွက် မာယာဂုဏ်သုံးပါးအလိုက် ယုဂတိုင်းတွင် သင်တို့သည် ကိုယ်ခန္ဓာသုံးရূপ ခွဲယူကြသည်။ သင်တို့အားလုံးကို ကျွန်ုပ်ကန်တော့ပါ၏; ကျွန်ုပ်၏ ဆုတောင်းဖြင့် သင်တို့ထဲမှ မည်သူကို ခေါ်ယူခဲ့သနည်း?”
Verse 28
एको मयेह भगवान्विविधप्रधानै- श्चित्तीकृत: प्रजननाय कथं नु यूयम् । अत्रागतास्तनुभृतां मनसोऽपि दूराद् ब्रूत प्रसीदत महानिह विस्मयो मे ॥ २८ ॥
သားတော်ရလို၍ ကျွန်ုပ်သည် ပရမဘဂဝန်တစ်ပါးတည်းကိုသာ စိတ်ထဲတွင် တည်စေခဲ့သည်။ ထိုဘဂဝန်သည် သတ္တဝါတို့၏ စိတ်ကူးထင်မြင်မှုကိုလည်း ကျော်လွန်သူဖြစ်သော်လည်း သင်တို့သုံးပါး အဘယ်ကြောင့် ဤနေရာသို့ ရောက်လာကြသနည်း။ ကျေးဇူးပြု၍ ပြောကြားကာ ကျွန်ုပ်၏ အလွန်ကြီးမားသော အံ့ဩမှုကို ဖြေရှင်းပေးပါ။
Verse 29
मैत्रेय उवाच इति तस्य वच: श्रुत्वा त्रयस्ते विबुधर्षभा: । प्रत्याहु: श्लक्ष्णया वाचा प्रहस्य तमृषिं प्रभो ॥ २९ ॥
မૈထရေယက ပြောသည်—အတြိမုနိ၏ စကားကို ကြားသော် သုံးပါးသော ဒေဝတော်ကြီးတို့သည် ပြုံးရယ်ကာ နူးညံ့ချိုမြိန်သော စကားဖြင့် ရှင်ရသီအား ပြန်လည်ဖြေကြား하였다။
Verse 30
देवा ऊचु: यथा कृतस्ते सङ्कल्पो भाव्यं तेनैव नान्यथा । सत्सङ्कल्पस्य ते ब्रह्मन् यद्वै ध्यायति ते वयम् ॥ ३० ॥
ဒေဝတော်များက ဆိုသည်—အို ဘြာဟ္မဏ၊ သင်၏ သန့်ရှင်းသော ဆုံးဖြတ်ချက်သည် ပြည့်စုံသည်; သင် ဆုံးဖြတ်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်မည်၊ အခြားမဟုတ်။ သင် တရားစိတ်ဖြင့် ဓ్యာနပြုခဲ့သော တစ်ပါးတည်းသော အတ္တသဘောသည် ကျွန်ုပ်တို့ပင် ဖြစ်သဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး သင့်ထံ လာရောက်ကြသည်။
Verse 31
अथास्मदंशभूतास्ते आत्मजा लोकविश्रुता: । भवितारोऽङ्ग भद्रं ते विस्रप्स्यन्ति च ते यश: ॥ ३१ ॥
အို ချစ်သူ၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ အာနုಭಾವ၏ အစိတ်အပိုင်းအဖြစ် သင်၏ သားတော်များသည် လောကတွင် ထင်ရှားကျော်ကြားမည်။ သင့်အပေါ် မင်္ဂလာရှိပါစေ—သူတို့သည် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်း သင့်ဂုဏ်သတင်းကို ဖြန့်ကျက်မည်။
Verse 32
एवं कामवरं दत्त्वा प्रतिजग्मु: सुरेश्वरा: । सभाजितास्तयो: सम्यग्दम्पत्योर्मिषतोस्तत: ॥ ३२ ॥
ဤသို့ ဆုတောင်းလိုသော အပေးအယူကို ပေးသနားပြီးနောက်၊ ဇနီးမောင်နှံ မျက်မြင်တင်နေစဉ် ဒေဝတော်အရှင်သုံးပါး (ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿဏု၊ မဟေရှဝရ) သည် ထိုနေရာမှ အန္တရာယ်မရှိစွာ အန္တရာယ်ကင်းကာ အန္တရာယ်မရှိစွာ အန္တရာယ်ကင်းကာ မျက်ကွယ်သွားကြသည်; ဇနီးမောင်နှံကလည်း ထိုသူတို့ကို ယೋಗ್ಯသင့်တော်စွာ ပူဇော်ဂုဏ်ပြုခဲ့သည်။
Verse 33
सोमोऽभूद्ब्रह्मणोंऽशेन दत्तो विष्णोस्तु योगवित् । दुर्वासा: शङ्करस्यांशो निबोधाङ्गिरस: प्रजा: ॥ ३३ ॥
ထို့နောက် ဗြဟ္မာ၏ အစိတ်အပိုင်းမှ ဆိုမ (လမင်းဒေဝ) မွေးဖွားလာ၏; ဗိဿဏု၏ အစိတ်အပိုင်းမှ ယောဂပညာရှင် ဒတ္တာတ্ৰေယ ပေါ်ထွန်းလာ၏; ရှင်ကရ၏ အစိတ်အပိုင်းမှ ဒုర్వာသာ မွေးဖွားလာ၏။ ယခု အင်္ဂိရာ၏ များပြားသော သားစဉ်မြေးဆက်ကို ငါ့ထံမှ နားထောင်လော့။
Verse 34
श्रद्धा त्वङ्गिरस: पत्नी चतस्रोऽसूत कन्यका: । सिनीवाली कुहू राका चतुर्थ्यनुमतिस्तथा ॥ ३४ ॥
အင်္ဂိရသ၏ ဇနီး ရှရဒ္ဓာ သည် သမီးလေးယောက်ကို မွေးဖွားခဲ့သည်—စိနီဝါလီ၊ ကုဟူ၊ ရာကာ နှင့် စတုတ္ထ အနုမတိ။
Verse 35
तत्पुत्रावपरावास्तां ख्यातौ स्वारोचिषेऽन्तरे । उतथ्यो भगवान्साक्षाद् ब्रह्मिष्ठश्च बृहस्पति: ॥ ३५ ॥
သမီးလေးယောက်အပြင် သူမတွင် သားနှစ်ယောက်လည်း ရှိခဲ့ပြီး စွာရောချိရှ မနွန္တရကာလ၌ ထင်ရှားသည်—ဥတသျယ နှင့် ဗြဟ္မနಿಷ್ಠ ဘృဟஸပတိ။
Verse 36
पुलस्त्योऽजनयत्पत्न्यामगस्त्यं च हविर्भुवि । सोऽन्यजन्मनि दह्राग्निर्विश्रवाश्च महातपा: ॥ ३६ ॥
ပုလස්တျသည် ဇနီး ဟဝိರ್ಭူမှ အဂஸတျဟု အမည်ရ သားကို မွေးဖွားစေပြီး၊ နောက်ဘဝတွင် ဒဟ္ရာဂ္နိ ဖြစ်လာ하였다။ ထို့ပြင် ပုလස්တျတွင် မဟာတပသ္ဝီ သားတစ်ဦး—ဝိශ්ရဝါ—လည်း ရှိ하였다။
Verse 37
तस्य यक्षपतिर्देव: कुबेरस्त्विडविडासुत: । रावण: कुम्भकर्णश्च तथान्यस्यां विभीषण: ॥ ३७ ॥
ဝိශ්ရဝါတွင် ဇနီးနှစ်ဦးရှိသည်။ ပထမ ဇနီး အိဍဝိဍာမှ ယက္ခတို့၏ အရှင် ဒေဝ ကုဗေရ မွေးဖွားခဲ့ပြီး၊ အခြား ဇနီးမှ ရာဝဏ၊ ကုಂಭကර්ဏ နှင့် ဝိဘီရှဏ မွေးဖွားခဲ့သည်။
Verse 38
पुलहस्य गतिर्भार्या त्रीनसूत सती सुतान् । कर्मश्रेष्ठं वरीयांसं सहिष्णुं च महामते ॥ ३८ ॥
ပုလဟ ရှိ၏ ဇနီး ဂတိ သည် သားသုံးဦးကို မွေးဖွားခဲ့သည်—ကර්မရှ్రေဋ္ဌ၊ ဝရီယာန် နှင့် သဟိရှ္ဏု။ သူတို့အားလုံး မဟာဉာဏ်ရှိသော မဟာရ္ရှီများ ဖြစ်ကြသည်။
Verse 39
क्रतोरपि क्रिया भार्या वालखिल्यानसूयत । ऋषीन्षष्टिसहस्राणि ज्वलतो ब्रह्मतेजसा ॥ ३९ ॥
ကရတု၏ ဇနီး ကရိယာသည် ဝါလခိလျာ ဟုခေါ်သော မဟာရိရှီ ခြောက်သောင်းကို မွေးဖွား하였다။ သူတို့သည် ဗြဟ္မဉာဏ်တေဇောဖြင့် တောက်ပနေ하였다။
Verse 40
ऊर्जायां जज्ञिरे पुत्रा वसिष्ठस्य परन्तप । चित्रकेतुप्रधानास्ते सप्त ब्रह्मर्षयोऽमला: ॥ ४० ॥
ရန်သူနှိမ်နင်းသူရေ၊ ဝသိဋ္ဌသည် ဇနီး ဥူရ္ဇာ (အရုန္ဓတီ) မှတစ်ဆင့် စိတ္တရကေတု ဦးဆောင်သော သန့်ရှင်းသည့် ဗြဟ္မရိရှီ ၇ ဦးကို ရရှိ하였다။
Verse 41
चित्रकेतु: सुरोचिश्च विरजा मित्र एव च । उल्बणो वसुभृद्यानो द्युमान्शक्त्यादयोऽपरे ॥ ४१ ॥
အဲဒီ ရိရှီ ၇ ဦး၏ အမည်များမှာ စိတ္တရကေတု၊ စုရောချိ၊ ဝိရာဇာ၊ မိတ္တရ၊ ဥလ္ဗဏ၊ ဝသုဘృဒ္ယာန နှင့် ဒျုမာန် ဖြစ်သည်။ ဝသိဋ္ဌ၏ အခြားဇနီးမှလည်း အရည်အချင်းရှိသော သားများ မွေးဖွား하였다။
Verse 42
चित्तिस्त्वथर्वण: पत्नी लेभे पुत्रं धृतव्रतम् । दध्यञ्चमश्वशिरसं भृगोर्वंशं निबोध मे ॥ ४२ ॥
အထရ္ဝါ ရိရှီ၏ ဇနီး စိတ္တိသည် ဓෘတဝြတ အမည်ရှိ သားကို ရရှိခဲ့ပြီး၊ သူသည် ဒဓျဉ္စ (အရှ္ဝရှီရာ) ဟုလည်း ခေါ်ကြသည်။ ယခု ဘೃဂု မျိုးဆက်ကို ငါ့ထံမှ နားထောင်လော့။
Verse 43
भृगु: ख्यात्यां महाभाग: पत्न्यां पुत्रानजीजनत् । धातारं च विधातारं श्रियं च भगवत्पराम् ॥ ४३ ॥
ကံကောင်းမြတ်သော ဘೃဂု သည် ဇနီး ချျာတီ မှတစ်ဆင့် ဓာတာ နှင့် ဝိဓာတာ ဟူသော သား ၂ ဦးနှင့်၊ ဘဂဝန်အပေါ် အမြင့်ဆုံး ဘက္တိရှိသော သမီး ‘သရီ’ ကို မွေးဖွား하였다။
Verse 44
आयतिं नियतिं चैव सुते मेरुस्तयोरदात् । ताभ्यां तयोरभवतां मृकण्ड: प्राण एव च ॥ ४४ ॥
ရသေ့ မေရုတွင် အာယတိ နှင့် နိယတိ ဟူသော သမီးနှစ်ဦးရှိ၍၊ ထိုသူတို့ကို ဓာတာ နှင့် ဝိဓာတာ ထံသို့ ပေးအပ်하였다။ ထိုနှစ်ဦးမှ မೃကဏ္ဍ နှင့် ပရာဏ ဟူသော သားနှစ်ဦး ပေါ်ထွန်း하였다။
Verse 45
मार्कण्डेयो मृकण्डस्य प्राणाद्वेदशिरा मुनि: । कविश्च भार्गवो यस्य भगवानुशना सुत: ॥ ४५ ॥
မೃကဏ္ဍ မှ မာရကဏ္ဍေယ မုနိ ပေါ်ထွန်း၍၊ ပရာဏ မှ ဝေဒသိရာ မုနိ ပေါ်ထွန်း하였다။ ဝေဒသိရာ၏ သားမှာ ဘဂဝန် ဥရှနာ (ရှုကရာချာရျ) ဖြစ်ပြီး ‘ကဝိ’ ဟူ၍လည်း ခေါ်ကာ ဘൃဂုဝంశနှင့် ဆက်နွယ်သည်။
Verse 46
त एते मुनय: क्षत्तर्लोकान्सर्गैरभावयन् । एष कर्दमदौहित्रसन्तान: कथितस्तव ॥ ४६ ॥ शृण्वत: श्रद्दधानस्य सद्य: पापहर: पर: । प्रसूतिं मानवीं दक्ष उपयेमे ह्यजात्मज: ॥ ४७ ॥
အို ဝိဒုရ (ခတ္တာ)၊ ဤမုနိများသည် မိမိတို့၏ စೃષ્ટိ-ဆက်နွယ်သော သားစဉ်မြေးဆက်များဖြင့် လောကများကို တိုးပွားစေ하였다။ ကർဒမ၏ သမီးများမှ ဆက်သွားသော မျိုးဆက်ကို သင့်အား ဤသို့ ပြောပြပြီးပြီ။
Verse 47
त एते मुनय: क्षत्तर्लोकान्सर्गैरभावयन् । एष कर्दमदौहित्रसन्तान: कथितस्तव ॥ ४६ ॥ शृण्वत: श्रद्दधानस्य सद्य: पापहर: पर: । प्रसूतिं मानवीं दक्ष उपयेमे ह्यजात्मज: ॥ ४७ ॥
ဤမျိုးဆက်အကြောင်းကို ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် နားထောင်သူ၏ အပြစ်များသည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သည်။ မနု၏ သမီး ပရসূတိ ကို ဘြဟ္မာ၏ သား ဒက္ခ သည် ဇနီးအဖြစ် လက်ခံယူ하였다။
Verse 48
तस्यां ससर्ज दुहितृ: षोडशामललोचना: । त्रयोदशादाद्धर्माय तथैकामग्नये विभु: ॥ ४८ ॥
ပရসূတိ ထံမှ ဒက္ခ သည် ကြာပန်းမျက်လုံးကဲ့သို့ သန့်ရှင်းလှပသော သမီး ၁၆ ယောက်ကို မွေးဖွားစေ하였다။ ထိုထဲမှ ၁၃ ယောက်ကို ဓర్మ အား လက်ထပ်ပေး၍၊ သမီးတစ်ယောက်ကို အဂ္နိ အား လက်ထပ်ပေး하였다။
Verse 49
पितृभ्य एकां युक्तेभ्यो भवायैकां भवच्छिदे । श्रद्धा मैत्री दया शान्तिस्तुष्टि: पुष्टि: क्रियोन्नति: ॥ ४९ ॥ बुद्धिर्मेधा तितिक्षा ह्रीर्मूर्तिर्धर्मस्य पत्नय: । श्रद्धासूत शुभं मैत्री प्रसादमभयं दया ॥ ५० ॥ शान्ति: सुखं मुदं तुष्टि: स्मयं पुष्टिरसूयत । योगं क्रियोन्नतिर्दर्पमर्थं बुद्धिरसूयत ॥ ५१ ॥ मेधा स्मृतिं तितिक्षा तु क्षेमं ह्री: प्रश्रयं सुतम् । मूर्ति: सर्वगुणोत्पत्तिर्नरनारायणावृषी ॥ ५२ ॥
ကျန်ရှိသော သမီးနှစ်ဦးအနက် တစ်ဦးကို ပိတೃလောကသို့ ဒါနပြု၍ ပေးအပ်သဖြင့် ထိုနေရာတွင် မိတ်သဟာယဖြင့် နေထိုင်သည်။ အခြားတစ်ဦးကိုတော့ ပാപချည်နှောင်မှုကို ဖြတ်တောက်ပေးသော ‘ဘဝချိဒ်’ သခင် ရှီဝအား အပ်နှံ하였다။ ဓမ္မအား ပေးအပ်သော ဒက္ခ၏ သမီးတစ်ဆယ့်သုံးဦးမှာ သရဿဓာ၊ မૈတရီ၊ ဒယာ၊ ရှာန္တိ၊ တုෂ္ဋိ၊ ပုෂ္ဋိ၊ ကရိယာ၊ ဥန္နတိ၊ ဗုဒ္ဓိ၊ မေဓာ၊ တိတိက္ခာ၊ ဟရီ၊ မူရတိ ဖြစ်သည်။
Verse 50
पितृभ्य एकां युक्तेभ्यो भवायैकां भवच्छिदे । श्रद्धा मैत्री दया शान्तिस्तुष्टि: पुष्टि: क्रियोन्नति: ॥ ४९ ॥ बुद्धिर्मेधा तितिक्षा ह्रीर्मूर्तिर्धर्मस्य पत्नय: । श्रद्धासूत शुभं मैत्री प्रसादमभयं दया ॥ ५० ॥ शान्ति: सुखं मुदं तुष्टि: स्मयं पुष्टिरसूयत । योगं क्रियोन्नतिर्दर्पमर्थं बुद्धिरसूयत ॥ ५१ ॥ मेधा स्मृतिं तितिक्षा तु क्षेमं ह्री: प्रश्रयं सुतम् । मूर्ति: सर्वगुणोत्पत्तिर्नरनारायणावृषी ॥ ५२ ॥
သရဿဓာမှ ‘ရှုဘ’၊ မૈတရီမှ ‘ပရသာဒ’၊ ဒယာမှ ‘အဘယ’ မွေးဖွားလာသည်။ ဤသို့ ဂုဏ်သတ္တိကိုယ်စားပြုသော သားတော်များသည် လောကအကျိုးအတွက် ပေါ်ထွန်းလာကြသည်။
Verse 51
पितृभ्य एकां युक्तेभ्यो भवायैकां भवच्छिदे । श्रद्धा मैत्री दया शान्तिस्तुष्टि: पुष्टि: क्रियोन्नति: ॥ ४९ ॥ बुद्धिर्मेधा तितिक्षा ह्रीर्मूर्तिर्धर्मस्य पत्नय: । श्रद्धासूत शुभं मैत्री प्रसादमभयं दया ॥ ५० ॥ शान्ति: सुखं मुदं तुष्टि: स्मयं पुष्टिरसूयत । योगं क्रियोन्नतिर्दर्पमर्थं बुद्धिरसूयत ॥ ५१ ॥ मेधा स्मृतिं तितिक्षा तु क्षेमं ह्री: प्रश्रयं सुतम् । मूर्ति: सर्वगुणोत्पत्तिर्नरनारायणावृषी ॥ ५२ ॥
ရှာန္တိမှ ‘သုခ’၊ တုෂ္ဋိမှ ‘မုဒ’၊ ပုෂ္ဋိမှ ‘စမယ’; ကရိယာမှ ‘ယောဂ’၊ ဥန္နတိမှ ‘ဒါပ’၊ ဗုဒ္ဓိမှ ‘အර්ထ’ မွေးဖွားလာသည်။ သူတို့သည် ဓမ္မလမ်းကို ထွန်းလင်းစေသူများဖြစ်သည်။
Verse 52
पितृभ्य एकां युक्तेभ्यो भवायैकां भवच्छिदे । श्रद्धा मैत्री दया शान्तिस्तुष्टि: पुष्टि: क्रियोन्नति: ॥ ४९ ॥ बुद्धिर्मेधा तितिक्षा ह्रीर्मूर्तिर्धर्मस्य पत्नय: । श्रद्धासूत शुभं मैत्री प्रसादमभयं दया ॥ ५० ॥ शान्ति: सुखं मुदं तुष्टि: स्मयं पुष्टिरसूयत । योगं क्रियोन्नतिर्दर्पमर्थं बुद्धिरसूयत ॥ ५१ ॥ मेधा स्मृतिं तितिक्षा तु क्षेमं ह्री: प्रश्रयं सुतम् । मूर्ति: सर्वगुणोत्पत्तिर्नरनारायणावृषी ॥ ५२ ॥
မေဓာမှ ‘စမရတိ’၊ တိတိက္ခာမှ ‘ခ္ရှေမ’၊ ဟရီမှ ‘ပရရှရယ’ မွေးဖွားလာသည်။ သဒ္ဂုဏ်အားလုံး၏ နိဿယဖြစ်သော မူရတိသည် စာက்ရှာတ် ပရမဘဂဝန် ‘သရီ နရ-နာရာယဏ’ ရှိတော်မူသော ရှိသီနှစ်ပါးကို မွေးဖွားခဲ့သည်။
Verse 53
ययोर्जन्मन्यदो विश्वमभ्यनन्दत्सुनिर्वृतम् । मनांसि ककुभो वाता: प्रसेदु: सरितोऽद्रय: ॥ ५३ ॥
နရ-နာရာယဏ ပေါ်ထွန်းသည့်အခါ လောကတစ်ခုလုံး ဝမ်းမြောက်ပီတိဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ လူအပေါင်းတို့၏ စိတ်များ ငြိမ်းချမ်းလာပြီး၊ အရပ်ရပ်မှ လေ၊ မြစ်များနှင့် တောင်တန်းများပါ သာယာကြည်နူးလာကြသည်။
Verse 54
दिव्यवाद्यन्त तूर्याणि पेतु: कुसुमवृष्टय: । मुनयस्तुष्टुवुस्तुष्टा जगुर्गन्धर्वकिन्नरा: ॥ ५४ ॥ नृत्यन्ति स्म स्त्रियो देव्य आसीत्परममङ्गलम् । देवा ब्रह्मादय: सर्वे उपतस्थुरभिष्टवै: ॥ ५५ ॥
နတ်ဘုံများတွင် တူရိယတေးဂီတသံများ မြည်ဟည်းကာ ကောင်းကင်မှ ပန်းမိုးရွာသွန်း하였다။ စိတ်ငြိမ်သက်သော မုနိများက ဝေဒသီချင်းတော်များကို ချီးမွမ်းရွတ်ဆိုပြီး ဂန္ဓဗ္ဗနှင့် ကိန္နရတို့က သီဆိုကာ အပ္ဆရာများက ကပြခဲ့သည်—နရ-နာရာယဏ ပေါ်ထွန်းချိန်တွင် အမြင့်မားဆုံး မင်္ဂလာလက္ခဏာများ အနှံ့ပေါ်လွင်하였다။
Verse 55
दिव्यवाद्यन्त तूर्याणि पेतु: कुसुमवृष्टय: । मुनयस्तुष्टुवुस्तुष्टा जगुर्गन्धर्वकिन्नरा: ॥ ५४ ॥ नृत्यन्ति स्म स्त्रियो देव्य आसीत्परममङ्गलम् । देवा ब्रह्मादय: सर्वे उपतस्थुरभिष्टवै: ॥ ५५ ॥
ထိုအချိန်တွင် နတ်သမီးများ ကပြ၍ အမြင့်မားဆုံး မင်္ဂလာက ပြန့်နှံ့သွားသည်။ ဘြဟ္မာကို အစပြုသော နတ်တော်များအားလုံးသည် အကောင်းဆုံး ချီးမွမ်းသီချင်းများနှင့်အတူ လာရောက်၍ ဘဂဝန်အား ရိုသေလေးစားစွာ ဆုတောင်းကာ ဝတ်ပြု하였다။
Verse 56
देवा ऊचु: यो मायया विरचितं निजयात्मनीदं खे रूपभेदमिव तत्प्रतिचक्षणाय । एतेन धर्मसदने ऋषिमूर्तिनाद्य प्रादुश्चकार पुरुषाय नम: परस्मै ॥ ५६ ॥
နတ်တော်များက ဆိုကြသည်—အမြင့်ဆုံး ပုရုရှ (ဘုရားသခင်) ထံ ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်ပါ၏။ သူသည် မာယာသက္တိဖြင့် ဤကမ္ဘာကို ဖန်ဆင်း၍ အာကာသထဲ၌ လေ၊ မိုးတိမ်တို့ တည်ရှိသကဲ့သို့ မိမိအတွင်း၌ပင် တည်စေတော်မူ၏။ ယခု သာသနာ (ဓర్మ) ၏ အိမ်၌ ရှင်သန်သော ဥသီအဖြစ် နရ-နာရာယဏ ရူပဖြင့် ပေါ်ထွန်းတော်မူ၏။
Verse 57
सोऽयं स्थितिव्यतिकरोपशमाय सृष्टान् सत्त्वेन न: सुरगणाननुमेयतत्त्व: । दृश्याददभ्रकरुणेन विलोकनेन यच्छ्रीनिकेतममलं क्षिपतारविन्दम् ॥ ५७ ॥
အမှန်တကယ် အာဏာရှိသော ဝေဒစာပေဖြင့် သိမြင်နိုင်သော တတ္တဝါရှိသည့် အမြင့်ဆုံး ဘဂဝန်သည် စတ္တဝဂုဏ်ဖြင့် ဖန်ဆင်းလောက၏ အပျက်အယွင်းများကို သက်သာစေ၍ ငြိမ်းချမ်းမှုနှင့် စည်းစိမ်ကို ပေးတော်မူ၏။ သူ၏ အကန့်အသတ်မရှိ ကရုဏာပါသော မျက်နှာတော်ကြည့်ခြင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ နတ်တော်များအပေါ် သွန်းလောင်းပါစေ; ထိုကရုဏာဒృష్టိသည် လက္ခမီ၏ နေအိမ်ဖြစ်သော သန့်ရှင်းသော ကြာပန်း၏ အလှကိုပင် မီမမီလွန်ကဲသည်။
Verse 58
एवं सुरगणैस्तात भगवन्तावभिष्टुतौ । लब्धावलोकैर्ययतुरर्चितौ गन्धमादनम् ॥ ५८ ॥
မೈထရေယက ပြောသည်—ဗိဒုရရေ၊ ဤသို့ နတ်တော်များသည် နရ-နာရာယဏ အဖြစ် ပေါ်ထွန်းသော ဘဂဝန်အား ဆုတောင်းချီးမွမ်းသီချင်းများဖြင့် ဝတ်ပြုကြ၏။ ဘုရားသခင်သည် ကရုဏာဖြင့် သူတို့ကို ကြည့်ရှု၍၊ ပူဇော်ခံပြီးနောက် ဂန္ဓမာဒန တောင်သို့ ထွက်ခွာတော်မူ၏။
Verse 59
ताविमौ वै भगवतो हरेरंशाविहागतौ । भारव्ययाय च भुव: कृष्णौ यदुकुरूद्वहौ ॥ ५९ ॥
ဤနှစ်ပါးသည် ဘဂဝန် ဟရီ၏ အংশအဝတားများဖြစ်၍ လောက၏ ဝန်ကို လျော့ပါးစေရန် ယဒုဝంశ၌ သရီကృష్ణအဖြစ်၊ ကုရုဝంశ၌ အာర్జုနအဖြစ် ပေါ်ထွန်းလာကြသည်။
Verse 60
स्वाहाभिमानिनश्चाग्नेरात्मजांस्त्रीनजीजनत् । पावकं पवमानं च शुचिं च हुतभोजनम् ॥ ६० ॥
စွာဟာ၏ အဓိဋ္ဌာတ အဂ္နိဒေဝသည် မိမိဇနီး စွာဟာထံမှ ပာဝက၊ ပဝမာန၊ ရှုချိ ဟူသော သားသုံးပါးကို မွေးဖွားစေခဲ့ပြီး ယဇ్ఞမီး၌ အర్పणသော ဟဝိကို စားသုံး၍ တည်ရှိကြသည်။
Verse 61
तेभ्योऽग्नय: समभवन्चत्वारिंशच्च पञ्च च । त एवैकोनपञ्चाशत्साकं पितृपितामहै: ॥ ६१ ॥
ထိုသားသုံးပါးမှ ထပ်မံ၍ မီးဒေဝတား ၄၅ ပါး ပေါ်ပေါက်လာပြီး၊ ဖခင်များနှင့် အဘိုးတော်ကိုပါ တွဲတွက်လျှင် မီးဒေဝတား စုစုပေါင်း ၄၉ ပါး ဖြစ်သည်။
Verse 62
वैतानिके कर्मणि यन्नामभिर्ब्रह्मवादिभि: । आग्नेय्य इष्टयो यज्ञे निरूप्यन्तेऽग्नयस्तु ते ॥ ६२ ॥
ဝေဒိက (ဝೈတಾನိက) ကర్మတွင် ဘြဟ္မဝါဒီ ဘြာဟ္မဏများက ယဇ్ఞ၌ အဂ္နိအတွက် အိဋ္ဌိများကို နာမများဖြင့် သတ်မှတ်ကြသကဲ့သို့၊ ထိုနာမများပင် မီးဒေဝတား ၄၉ ပါး ဖြစ်သည်။
Verse 63
अग्निष्वात्ता बर्हिषद: सौम्या: पितर आज्यपा: । साग्नयोऽनग्नयस्तेषां पत्नी दाक्षायणी स्वधा ॥ ६३ ॥
အဂ္နိෂ్వာတ္တ၊ ဘർဟိષဒ၊ စောမ്യ၊ အာဇ္ယပ တို့သည် ပိတ္တရများဖြစ်ကြပြီး စာဂ္နိက သို့မဟုတ် နိရဂ္နိက ဖြစ်နိုင်သည်။ ထိုပိတ္တရအားလုံး၏ ဇနီးမှာ ဒက္ષ၏ သမီး စွဓာ ဖြစ်သည်။
Verse 64
तेभ्यो दधार कन्ये द्वे वयुनां धारिणीं स्वधा । उभे ते ब्रह्मवादिन्यौ ज्ञानविज्ञानपारगे ॥ ६४ ॥
ပိတೃတို့အား အပ်နှံထားသော စွဝဓာသည် ဝယုနာ နှင့် ဓာရိဏီ ဟူသော သမီးနှစ်ဦးကို မွေးဖွား하였다။ သူတို့နှစ်ဦးလုံးသည် ဗြဟ္မဝါဒိနီ ဖြစ်၍ ဉာဏ်နှင့် ဝိညာဏ်ဝေဒဗေဒတွင် ကျွမ်းကျင်하였다။
Verse 65
भवस्य पत्नी तु सती भवं देवमनुव्रता । आत्मन: सदृशं पुत्रं न लेभे गुणशीलत: ॥ ६५ ॥
ဆယ့်ခြောက်မြောက်သမီး စတီသည် ဘဂဝန် ရှိဝ၏ ဇနီးဖြစ်၍ ခင်ပွန်းကို သစ္စာရှိစွာ ဆည်းကပ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဂုဏ်သီလအားဖြင့် မိမိနှင့်တူသော သားကို မရခဲ့။
Verse 66
पितर्यप्रतिरूपे स्वे भवायानागसे रुषा । अप्रौढैवात्मनात्मानमजहाद्योगसंयुता ॥ ६६ ॥
မိဘဖြစ်သော ဒက္ရှသည် အပြစ်ကင်းသော ဘဂဝန် ရှိဝကို ဒေါသဖြင့် ပြစ်တင်နိန့်ချခဲ့သဖြင့်၊ စတီသည် အရွယ်မရောက်မီ ယောဂအာနုభာဝဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်하였다။
Frequently Asked Questions
Yajña is directly identified as an avatāra of the Supreme Lord and specifically linked to Viṣṇu because yajña (sacrifice) is meant for Viṣṇu as the ultimate enjoyer and inner ruler of ritual. His role as Indra in Svāyambhuva Manu’s time shows that even the demigods’ administration is empowered through the Lord’s sacrificial principle.
The text presents them as the same Supreme reality approached through governance-functions of creation, maintenance, and dissolution, correlated with the guṇas. Atri meditated on the Supreme Lord for a son like Him; the three deities respond by affirming unity of the object of meditation while granting sons as partial manifestations of their potencies—Soma, Dattātreya, and Durvāsā.
Devakulyā is described as the water that washed the Lord’s lotus feet and later becomes the heavenly Gaṅgā. The point is theological: sacred geography is not accidental but arises from contact with the divine, and the Bhāgavatam embeds cosmology (rivers, realms) within devotional causality.
Nara-Nārāyaṇa Ṛṣi are identified as the Supreme Lord appearing in Dharma’s household through Mūrti. Their advent signals that dharma and tapas are ultimately fulfilled by the Lord’s descent, and it provides a template for ideal ascetic kingship and devotion; the text also links them typologically to Kṛṣṇa and Arjuna.
By noting Satī as Dakṣa’s daughter and Śiva’s wife, and explicitly stating Dakṣa’s habitual rebuking of faultless Śiva, the chapter plants the moral cause of the impending rupture. Satī’s inability to produce a child and her eventual self-abandonment are presented as consequences of Dakṣa’s offense, preparing the reader for the larger sacrificial controversy that follows.