Adhyaya 1

Verse 1

श्रीराजोवाच स्वायम्भुवस्येह गुरो वंशोऽयं विस्तराच्छ्रुत: । यत्र विश्वसृजां सर्गो मनूनन्यान्वदस्व न: ॥ १ ॥

ဘုရင် ပရိက္ခစ် က ပြောသည်—အရှင်ဘုရား၊ ကျွန်ုပ်၏ ဓမ္မဂုရုတော်၊ ဆွာယံဘုဝ မနု၏ မျိုးဆက်ကို အပြည့်အဝ ကြားနာပြီးပါပြီ။ သို့သော် အခြား မနုများလည်း ရှိသဖြင့် သူတို့၏ မျိုးဆက်များကို ကျေးဇူးပြု၍ ကျွန်ုပ်တို့အား ရှင်းပြပါ။

Verse 2

मन्वन्तरे हरेर्जन्म कर्माणि च महीयस: । गृणन्ति कवयो ब्रह्मंस्तानि नो वद श‍ृण्वताम् ॥ २ ॥

ပညာရှိ ဘြာဟ္မဏာတော်၊ မနွန္တရ အမျိုးမျိုးတွင် ဟရိဘုရား၏ အဝတားနှင့် မဟာဂုဏ်တော်ပြုလုပ်ချက်များကို ပညာရှင်များက ချီးမွမ်းဖော်ပြကြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကြားနာလိုစိတ် အလွန်ပြင်းပြပါသည်; ကျေးဇူးပြု၍ ပြောကြားပါ။

Verse 3

यद्यस्मिन्नन्तरे ब्रह्मन्भगवान्विश्वभावन: । कृतवान्कुरुते कर्ता ह्यतीतेऽनागतेऽद्य वा ॥ ३ ॥

ပညာရှိ ဘြာဟ္မဏာတော်၊ စကြဝဠာကို ဖန်ဆင်း၍ ထိန်းသိမ်းပေးသော ဘဂဝန်သည် အတိတ် မနွန္တရများတွင် ပြုခဲ့သမျှ၊ ယခု ပြုနေသမျှ၊ အနာဂတ် မနွန္တရများတွင် ပြုမည့်သမျှ လီလာကမ္မများကို ကျေးဇူးပြု၍ ကျွန်ုပ်တို့အား ရှင်းပြပါ။

Verse 4

श्रीऋषिरुवाच मनवोऽस्मिन्व्यतीता: षट् कल्पे स्वायम्भुवादय: । आद्यस्ते कथितो यत्र देवादीनां च सम्भव: ॥ ४ ॥

သီရိရှုကဒေဝ ဂိုစွာမီ မိန့်ကြားသည်—ဤကလ္ပ၌ စွဝိုင်မ်ဘုဝ စသည့် မနု ခြောက်ပါး ကုန်လွန်ပြီးပြီ။ ထိုနေရာ၌ ပထမမနု စွဝိုင်မ်ဘုဝနှင့် ဒေဝတားတို့၏ ပေါ်ပေါက်မှုကို ငါဖော်ပြခဲ့သည်။

Verse 5

आकूत्यां देवहूत्यां च दुहित्रोस्तस्य वै मनो: । धर्मज्ञानोपदेशार्थं भगवान्पुत्रतां गत: ॥ ५ ॥

စွဝိုင်မ်ဘုဝ မနုတွင် အာကူတီ နှင့် ဒေဝဟူတီ ဟူသော သမီးနှစ်ဦးရှိသည်။ ဓမ္မနှင့် ဉာဏ်ကို သင်ကြားရန် ဘဂဝန်သည် သူတို့၏ သားအိမ်မှ ယဇ္ဉမూర్తိ နှင့် ကပိလ အဖြစ် သားတော်များအနေဖြင့် ပေါ်ထွန်းတော်မူ하였다။

Verse 6

कृतं पुरा भगवत: कपिलस्यानुवर्णितम् । आख्यास्ये भगवान्यज्ञो यच्चकार कुरूद्वह ॥ ६ ॥

ကူရုတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသူရေ၊ ဒေဝဟူတီ၏ သား ကပိလ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို ငါ ယခင်က ဖော်ပြပြီးပြီ။ ယခု အာကူတီ၏ သား ယဇ္ဉပတိ (ယဇ္ဉ) ၏ ကုသိုလ်ကမ္မများကို ငါ ပြောမည်။

Verse 7

विरक्त: कामभोगेषु शतरूपापति: प्रभु: । विसृज्य राज्यं तपसे सभार्यो वनमाविशत् ॥ ७ ॥

ရှတရူပါ၏ ခင်ပွန်း စွဝိုင်မ်ဘုဝ မနုသည် ကာမဘောဂများ၌ မကပ်လျက်ရှိ하였다။ ထို့ကြောင့် သူသည် နိုင်ငံတော်ကို စွန့်၍ ဇနီးနှင့်အတူ တပသ္စာအတွက် တောသို့ ဝင်ရောက်하였다။

Verse 8

सुनन्दायां वर्षशतं पदैकेन भुवं स्पृशन् । तप्यमानस्तपो घोरमिदमन्वाह भारत ॥ ८ ॥

ဘာရတ မျိုးနွယ်ရေ၊ စွဝိုင်မ်ဘုဝ မနုသည် တောသို့ ဝင်ပြီးနောက် စုနန္ဒာ မြစ်ကမ်းပေါ်တွင် ခြေတစ်ဖက်တည်းဖြင့် မြေကိုထိကာ ရာနှစ်တိုင်တိုင် ပြင်းထန်သော တပသ္စာကို ကျင့်하였다။ ထိုတပသ္စာအတွင်း သူသည် ဤသို့ ပြော하였다။

Verse 9

मनुरुवाच येन चेतयते विश्वं विश्वं चेतयते न यम् । यो जागर्ति शयानेऽस्मिन्नायं तं वेद वेद स: ॥ ९ ॥

မနုက ပြောသည်—ဤလောကကို အသိဉာဏ်နှင့် လှုပ်ရှားမှုရှိစေသူမှာ အမြင့်ဆုံးသော သက်ရှိတော်ဖြစ်ပြီး၊ လောကက သူ့ကို မဖန်ဆင်းနိုင်။ အရာအားလုံး တိတ်ဆိတ်၍ အိပ်စက်နေချိန်တွင် သူသည် သက်သေတော်အဖြစ် နိုးနေသည်။ ဇီဝသည် သူ့ကို မသိသော်လည်း သူသည် အရာအားလုံးကို သိသည်။

Verse 10

आत्मावास्यमिदं विश्वं यत् किञ्चिज्ज‍गत्यां जगत् । तेन त्यक्तेन भुञ्जीथा मा गृध: कस्यस्विद्धनम् ॥ १० ॥

ဤလောက၌ လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာ အားလုံးကို ပရမာတ္မာက လွှမ်းခြုံထားသည်။ ထို့ကြောင့် စွန့်လွှတ်သဘောဖြင့် ကိုယ့်အတွက် ခွဲဝေပေးထားသည့် အပိုင်းကိုသာ ခံစားယူပါ; သူတစ်ပါး၏ ဥစ္စာကို မလိုချင်ပါနှင့်။

Verse 11

यं पश्यति न पश्यन्तं चक्षुर्यस्य न रिष्यति । तं भूतनिलयं देवं सुपर्णमुपधावत ॥ ११ ॥

အမြင့်ဆုံးသော ဘုရားသခင်သည် လောက၏ လုပ်ရပ်များကို အမြဲကြည့်ရှုသော်လည်း မည်သူမျှ သူ့ကို မမြင်နိုင်။ ထို့ကြောင့် ‘သူ မမြင်ဘူး’ ဟု မထင်ပါနှင့်; သူ၏ မြင်နိုင်စွမ်းသည် မည်သည့်အခါမျှ မလျော့နည်း။ ထို့ကြောင့် ဇီဝနှင့် မိတ်ဆွေကဲ့သို့ အတူနေသော ပရမာတ္မာကို ပူဇော်ပါ။

Verse 12

न यस्याद्यन्तौ मध्यं च स्व: परो नान्तरं बहि: । विश्वस्यामूनि यद् यस्माद् विश्वं च तद‍ृतं महत् ॥ १२ ॥

အမြင့်ဆုံးသော ဘုရားသခင်တွင် အစမရှိ၊ အဆုံးမရှိ၊ အလယ်လည်းမရှိ။ သူသည် တစ်ဦးတစ်ယောက် သို့မဟုတ် တစ်နိုင်ငံတစ်မျိုး၏ ပိုင်ဆိုင်မှုမဟုတ်၊ အတွင်း-အပြင် ဟူသော ခွဲခြားမှုလည်းမရှိ။ လောက၌ တွေ့ရသော အစ-အဆုံး၊ ငါ့-သူ့ စသည့် ဒွိသဘောများသည် သူ၌ မရှိ။ သူထံမှ ပေါ်ထွန်းလာသော စကြဝဠာသည်လည်း သူ၏ အင်္ဂါရပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် အမြင့်ဆုံးသော သစ္စာတရား၊ ပြည့်စုံသော မဟာတန်ခိုးရှင်ဖြစ်သည်။

Verse 13

स विश्वकाय: पुरुहूत ईश: सत्य: स्वयंज्योतिरज: पुराण: । धत्तेऽस्य जन्माद्यजयात्मशक्त्या तां विद्ययोदस्य निरीह आस्ते ॥ १३ ॥

သူသည် အရှင်ဧကရာဇ်၊ အမည်ပေါင်းများစွာဖြင့် ခေါ်ဝေါ်ခံရသူ၊ စကြဝဠာတစ်ခုလုံးကို မိမိ၏ ကိုယ်ခန္ဓာအဖြစ် ထမ်းဆောင်ထားသူဖြစ်သည်။ သူသည် သစ္စာတရား၊ ကိုယ်တိုင်တောက်ပသူ၊ မမွေးဖွားသူ၊ ရှေးဦးဘုရားဖြစ်သည်။ မအနိုင်ယူနိုင်သော အာတ္မာ-శక్తi ဖြင့် ပြင်ပစွမ်းအင်မှတစ်ဆင့် စကြဝဠာ၏ ဖြစ်ပေါ်-တည်တံ့-ပျက်ကွယ်မှုကို ထင်ရှားစေသော်လည်း၊ ဗိဒ္ယာဖြင့် မာယာကို ဖယ်ရှားကာ မိမိ၏ ဝိညာဉ်ရေးစွမ်းအင်၌ မထိခိုက်ဘဲ နေတော်မူသည်။

Verse 14

अथाग्रे ऋषय: कर्माणीहन्तेऽकर्महेतवे । ईहमानो हि पुरुष: प्रायोऽनीहां प्रपद्यते ॥ १४ ॥

ထို့ကြောင့် မဟာရိရှီတို့သည် လူတို့ကို အရင်ဆုံး သာස්တရအညွှန်းအတိုင်း အကျိုးရလဒ်ရှိသော ကမ္မများတွင် ပါဝင်စေကြပြီး၊ နောက်တဖြည်းဖြည်း အကျိုးမကပ်သော နိရှ္ကာမ ကမ္မအဆင့်သို့ ရောက်စေသည်။ သာස්တရအတိုင်း မစတင်လျှင် မောက္ခ သို့မဟုတ် တုံ့ပြန်မှုမရှိသော ကမ္မအဆင့်သို့ မရောက်နိုင်။

Verse 15

ईहते भगवानीशो न हि तत्र विसज्जते । आत्मलाभेन पूर्णार्थो नावसीदन्ति येऽनु तम् ॥ १५ ॥

ဘဂဝန် အီရှဝရသည် ကိုယ်တိုင်၏ အတ္တလဘဖြင့် ပြည့်စုံသော်လည်း ဤလောကကို ဖန်ဆင်း၊ ထိန်းသိမ်း၊ ဖျက်ဆီးသော လီလာကို ဆောင်ရွက်သည်။ သို့ရာတွင် မည်သည့်အခါမျှ မကပ်ငြိမိ။ ထို့ကြောင့် သူ၏ ခြေရာကို လိုက်သော ဘက္တတို့လည်း မကပ်ငြိမိကြ။

Verse 16

तमीहमानं निरहङ्‌कृतं बुधं निराशिषं पूर्णमनन्यचोदितम् । नृञ् शिक्षयन्तं निजवर्त्मसंस्थितं प्रभुं प्रपद्येऽखिलधर्मभावनम् ॥ १६ ॥

ကျွန်ုပ်သည် ထိုအရှင်ကို အားကိုးရှာဖွေ၏—လူသားကဲ့သို့ ကမ္မကို ဆောင်ရွက်သော်လည်း အဟင်္ကာရမရှိ၊ ပညာရှိ၊ အကျိုးကို မမျှော်လင့်၊ ပြည့်စုံ၍ အခြားသူ၏ လှုံ့ဆော်မှုမလိုသော လွတ်လပ်သူ။ လူသားလောက၏ အမြင့်ဆုံး ဆရာအဖြစ် မိမိ၏ လုပ်ဆောင်ပုံလမ်းကို သင်ကြားကာ သာသနာဓမ္မ၏ အမှန်လမ်းကို တည်ထောင်သည်; အားလုံးက သူ့ကို လိုက်နာကြပါစေ။

Verse 17

श्रीशुक उवाच इति मन्त्रोपनिषदं व्याहरन्तं समाहितम् । द‍ृष्ट्वासुरा यातुधाना जग्धुमभ्यद्रवन् क्षुधा ॥ १७ ॥

ရှရီရှုကဒေဝက ပြောသည်—ဤသို့ စွာယမ္ဘူဝ မနုသည် သမာဓိ၌ တည်ငြိမ်ကာ ဥပနိရှဒ်ဟု ခေါ်သော ဝေဒမန်တရများကို ရွတ်ဆိုနေသည်။ ထိုသူကို မြင်သော အလွန်ဆာလောင်သည့် ရာක්ෂသနှင့် အဆုရတို့သည် သူ့ကို စားသောက်လို၍ အလျင်အမြန် လိုက်ပြေးလာကြသည်။

Verse 18

तांस्तथावसितान् वीक्ष्य यज्ञ: सर्वगतो हरि: । यामै: परिवृतो देवैर्हत्वाशासत् त्रिविष्टपम् ॥ १८ ॥

သူတို့သည် ထိုသို့ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်ကို မြင်၍၊ အားလုံး၏ နှလုံးသား၌ တည်ရှိသော စကြဝဠာလုံးဆိုင်ရာ ဟရီသည် ယဇ్ఞပတိအဖြစ် ပေါ်ထွန်းလာသည်။ ယာမဟု အမည်ရသော သားတော်များနှင့် အခြား ဒေဝတို့ ဝန်းရံလျက်၊ ရာක්ෂသနှင့် အဆုရတို့ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် အိန္ဒြာရာထူးကို လက်ခံကာ ကောင်းကင်နိုင်ငံကို အုပ်ချုပ်하였다။

Verse 19

स्वारोचिषो द्वितीयस्तु मनुरग्ने: सुतोऽभवत् । द्युमत्सुषेणरोचिष्मत्प्रमुखास्तस्य चात्मजा: ॥ १९ ॥

အဂ္နိ၏သား စွာရောစိရှ သည် ဒုတိယ မနု ဖြစ်လာ하였다။ သူ၏သားများတွင် ဒျုမတ်၊ စုရှೇဏ၊ ရောစိရှမတ် စသည့်သူတို့က အဓိက ဖြစ်ကြသည်။

Verse 20

तत्रेन्द्रो रोचनस्त्वासीद् देवाश्च तुषितादय: । ऊर्जस्तम्भादय: सप्त ऋषयो ब्रह्मवादिन: ॥ २० ॥

စွာရောစိရှ မနုခေတ်တွင် ရောစန သည် အင်ဒြာ ဖြစ်하였다။ တုရှိတ စသည့် ဒေဝများက အဓိက ဖြစ်ကြပြီး၊ ဥူရ္ဇ၊ စတမ္ဘ စသည့် ခုနှစ်ဦး ရှိများသည် ဗြဟ္မဝါဒင်များနှင့် ဘုရားသခင်၏ ဘက္တများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 21

ऋषेस्तु वेदशिरसस्तुषिता नाम पत्‍न्यभूत् । तस्यां जज्ञे ततो देवो विभुरित्यभिविश्रुत: ॥ २१ ॥

ဝေဒသိရာ ဟူသော ရှိသည် အလွန်ကျော်ကြား하였다။ သူ၏ ဇနီး တုရှိတာ ၏ ဝမ်းမှ ‘ဝိဘု’ ဟု နာမည်ကြီးသော ဒေဝအဝတာရ ပေါ်ထွန်းလာ하였다။

Verse 22

अष्टाशीतिसहस्राणि मुनयो ये धृतव्रता: । अन्वशिक्षन्व्रतं तस्य कौमारब्रह्मचारिण: ॥ २२ ॥

ဝိဘု သည် ဘဝတစ်လျှောက်လုံး ကုမာရ ဗြဟ္မစာရီအဖြစ် နေ၍ မင်္ဂလာမဆောင်ခဲ့။ သူထံမှ သစ္စာဝတ္တရားကိုင်စွဲသော မုနိ ၈၈,၀၀၀ ယောက်က ကိုယ်ထိန်းချုပ်မှု၊ တပဿာ စသည့် အကျင့်များကို သင်ယူ하였다။

Verse 23

तृतीय उत्तमो नाम प्रियव्रतसुतो मनु: । पवन: सृञ्जयो यज्ञहोत्राद्यास्तत्सुता नृप ॥ २३ ॥

အို မင်းကြီး၊ တတိယ မနုမှာ ‘ဥတ္တမ’ ဟု အမည်ရပြီး ဘုရင် ပရိယဝရတ၏ သား ဖြစ်သည်။ သူ၏သားများတွင် ပဝန၊ စೃဉ္ဇယ၊ ယဇ္ဉဟောတရ စသည့်သူတို့ ပါဝင်သည်။

Verse 24

वसिष्ठतनया: सप्त ऋषय: प्रमदादय: । सत्या वेदश्रुता भद्रा देवा इन्द्रस्तु सत्यजित् ॥ २४ ॥

တတိယ မနု၏ အုပ်ချုပ်ခေတ်တွင် ဝသိဋ္ဌ၏ ပရမဒ စသော သားများသည် စပ္တရိရှီ ဖြစ်ကြသည်။ သတ္တျ၊ ဝေဒရှရုတ၊ ဘဒ္ဒရ တို့သည် ဒေဝတားများ ဖြစ်ပြီး သတ္တျဇိတ် သည် အင်ဒြာ (ကောင်းကင်ဘုရင်) အဖြစ် ရွေးချယ်ခံရသည်။

Verse 25

धर्मस्य सूनृतायां तु भगवान्पुरुषोत्तम: । सत्यसेन इति ख्यातो जात: सत्यव्रतै: सह ॥ २५ ॥

ဤ မနွန္တရတွင် ဓမ္မဒေဝ၏ ဇနီး စုနြတာ၏ ဝမ်းမှ ဘဂဝန် ပုရုရှိုတ္တမ ပေါ်ထွန်းတော်မူသည်။ အရှင်ကို ‘သတ္တျစေန’ ဟု ချီးမွမ်းခေါ်ကြပြီး ‘သတ္တျဝရတ’ ဟုခေါ်သော ဒေဝတားများနှင့်အတူ ပေါ်ထွန်းတော်မူသည်။

Verse 26

सोऽनृतव्रतदु:शीलानसतो यक्षराक्षसान् । भूतद्रुहो भूतगणांश्चावधीत् सत्यजित्सख: ॥ २६ ॥

သတ္တျစေနသည် မိတ်ဆွေ သတ္တျဇိတ် (အင်ဒြာ) နှင့်အတူ အမှန်တရားမလိုက်နာသော၊ အဓမ္မနှင့် အကျင့်ဆိုးသော ယက္ခ၊ ရက္ခသ နှင့် အခြားသရဲသဘောရှိ သတ္တဝါများကို သတ်နှိမ်ခဲ့သည်၊ သူတို့သည် အခြားသတ္တဝါများကို ဒုက္ခပေးသူများ ဖြစ်သည်။

Verse 27

चतुर्थ उत्तमभ्राता मनुर्नाम्ना च तामस: । पृथु: ख्यातिर्नर: केतुरित्याद्या दश तत्सुता: ॥ २७ ॥

တတိယ မနု၏ ညီအစ်ကို ဥတ္တမသည် ‘တာမသ’ ဟု နာမည်ကျော်ကြားကာ စတုတ္ထ မနု ဖြစ်လာသည်။ တာမသတွင် ပೃထု၊ ချျာတိ၊ နရ၊ ကေတု စသော သား ၁၀ ယောက် ရှိသည်။

Verse 28

सत्यका हरयो वीरा देवास्त्रिशिख ईश्वर: । ज्योतिर्धामादय: सप्त ऋषयस्तामसेऽन्तरे ॥ २८ ॥

တာမသ မနု၏ အုပ်ချုပ်ခေတ်တွင် ဒေဝတားများအနက် သတ္တျက၊ ဟရီ၊ ဝီရ တို့ ရှိကြသည်။ အင်ဒြာမှာ တြိသိခ ဖြစ်သည်။ ထိုမနွန္တရတွင် စပ္တရိရှီဓာမ၏ ရိရှီများကို ဂျျိုတိရ္ဓာမ စသောသူများ ဦးဆောင်ကြသည်။

Verse 29

देवा वैधृतयो नाम विधृतेस्तनया नृप । नष्टा: कालेन यैर्वेदा विधृता: स्वेन तेजसा ॥ २९ ॥

အို မင်းကြီး၊ ဝိဓෘတိ၏ သားများကို “ဝೈဓෘတိ” ဟု ခေါ်ကြပြီး ဒေဝတားများ ဖြစ်လာကြသည်။ ကာလကြာလာသဖြင့် ဝေဒ၏ အာဏာပျောက်ကွယ်သော်လည်း သူတို့သည် ကိုယ်ပိုင်တေဇဖြင့် ဝေဒဓမ္မကို ကာကွယ်ခဲ့သည်။

Verse 30

तत्रापि जज्ञे भगवान्हरिण्यां हरिमेधस: । हरिरित्याहृतो येन गजेन्द्रो मोचितो ग्रहात् ॥ ३० ॥

ထိုမန်ဝန္တရတွင်လည်း အမြင့်ဆုံးဘုရား ဝိෂ္ဏုသည် ဟရိမေဓ၏ ဇနီး ဟရိဏီ၏ ဝမ်းမှ မွေးဖွား၍ “ဟရီ” ဟု ခေါ်ကြသည်။ ဟရီသည် မိမိ၏ ဘက္တ ဂဇೇಂದ್ರကို မိကျောင်း၏ ပါးစပ်မှ ကယ်တင်ခဲ့သည်။

Verse 31

श्रीराजोवाच बादरायण एतत् ते श्रोतुमिच्छामहे वयम् । हरिर्यथा गजपतिं ग्राहग्रस्तममूमुचत् ॥ ३१ ॥

ရှရီရာဇာက ပြောသည်—အို ဘာဒရာယဏီ၊ မိကျောင်းက ဖမ်းဆီးထားသော ထို ဂဇပတိကို ဟရီက မည်သို့ ကယ်တင်ခဲ့သည်ကို အသေးစိတ် နားထောင်လိုပါသည်။

Verse 32

तत्कथासु महत् पुण्यं धन्यं स्वस्त्ययनं शुभम् । यत्र यत्रोत्तमश्लोको भगवान्गीयते हरि: ॥ ३२ ॥

အမြင့်ဆုံးကဗျာတော်များဖြင့် ချီးမွမ်းခံရသော ဘဂဝန် ဟရီကို သီဆိုဂုဏ်ပြုသည့် ကഥာများသည် အမှန်တကယ် မဟာပုဏ္ဏကောင်းမှု၊ ဂုဏ်တင်ဖွယ်၊ မင်္ဂလာပေးဖွယ်၊ သုခချမ်းသာပေးဖွယ်နှင့် အကျိုးကောင်းစုံလင်သည်။

Verse 33

श्रीसूत उवाच परीक्षितैवं स तु बादरायणि: प्रायोपविष्टेन कथासु चोदित: । उवाच विप्रा: प्रतिनन्द्य पार्थिवं मुदा मुनीनां सदसि स्म श‍ृण्वताम् ॥ ३३ ॥

ရှရီစူတက ပြောသည်—အို ဘြာဟ္မဏတို့၊ သေမင်းနီးကပ်လာသဖြင့် ပရాయိုပဝေသဖြင့် ထိုင်နေသော ပရိက္ခစ် မဟာရာဇာက ဤသို့ ဘာဒရာယဏီ (ရှုကဒေဝ) ကို တောင်းဆိုသောအခါ၊ ရှုကဒေဝ ဂိုಸ್ವာမီသည် ရာဇာကို ဂౌరవပြု၍ နားထောင်လိုသော မုနိများ၏ စည်းဝေးခန်းမ၌ ဝမ်းမြောက်စွာ ကഥာကို ဟောကြား하였다။