नरकासुरवधः, अदीतिकुण्डल-प्रत्यर्पणम्, तथा भारावतरण-लीला
कन्यापुरे स कन्यानां षोडशातुलविक्रमः शताधिकानि ददृशे सहस्राणि महामुने
kanyāpure sa kanyānāṃ ṣoḍaśātulavikramaḥ śatādhikāni dadṛśe sahasrāṇi mahāmune
Wahai resi agung, di Kanyapura dia—yang keberaniannya tiada bandingan walau pada usia enam belas—melihat lebih daripada seratus ribu gadis.
Sage Parāśara (narrating to Maitreya)
It signals a dynastic turning-point: the narrative frames a royal encounter that typically precedes marriage alliances, through which genealogies expand and succession is secured.
He highlights the prince’s “atula-vikrama” (incomparable valor) even at sixteen, using heroic qualification as a narrative basis for social legitimacy and dynastic continuity.
Even when Vishnu is not named in the verse, Ansha 4 treats kingship and lineage as operating within Vishnu’s cosmic sovereignty—dharma, succession, and social order unfold as part of the divinely sustained world.