Verse 10
Tripura
त्रिविष्टपं त्रिमुखं विश्वमातुर्नवरेखाः स्वरमध्यं तदीले । पुरं हन्त्रीमुखं विश्वमातू रवे रेखा स्वरमध्यं तदेषा । बृहत्तिथिर्दशा पञ्चादि नित्या सा षोडशी पुरमध्यं बिभर्ति ॥१०॥
त्रि-विष्टपम् । त्रि-मुखम् । विश्व-मातुः । नव-रेखाः । स्वर-मध्यम् । तत् । ईले । पुरम् । हन्त्री-मुखम् । विश्व-मातुः । रवे । रेखाः । स्वर-मध्यम् । तत् । एषा । बृहत्-तिथिः । दशा । पञ्च-आदि । नित्या । सा । षोडशी । पुर-मध्यम् । बिभर्ति ।
triviṣṭapaṃ trimukhaṃ viśvamātur navarekhāḥ svaramadhyaṃ tadīle | puraṃ hantrīmukhaṃ viśvamātū rave rekhā svaramadhyaṃ tadeṣā | bṛhattithiḥ daśā pañcādi nityā sā ṣoḍaśī puramadhyaṃ bibharti ||10||
Aku memuji Tripurā: syurga tiga alam, bermuka tiga, Ibu semesta; mempunyai sembilan garis, dan pusatnya ialah “svara” (titik/bunyi pusat). Inilah kota (pura) dengan wajah pemusnah kekotoran, Ibu semesta; pada “rava” (gema getaran) terletak garis-garis; pusatnya ialah “svara”. Dialah Yang Kekal, bermula dengan lima belas Nityā; tithi bulan yang agung, yang keenam belas, yang memikul pusat kota.
I praise that (Tripurā), the heaven of three (worlds), three-faced, the Mother of the universe, having nine lines, whose center is the ‘svara’ (the central point/sound). This is the city (pura) with the face of the slayer (of impurities), the Mother of the universe; in the ‘rava’ (resonance) are the lines; its center is the ‘svara’. She, the eternal one beginning with the fifteen (nityās), the great lunar day (tithi), the sixteenth, bears the center of the city.