Verse 40
Katharudra
व्यावृत्तानि परं प्राप्तुं न समर्थानि तानि तु ॥ तद्ब्रह्मानन्दमद्वन्द्वं निर्गुणं सत्यचिद्घनम् । विदित्वा स्वात्मरूपेण न बिभेति कुतश्चन ॥ एवं यस्तु विजानाति स्वगुरोरुपदेशतः । स साध्वासाधुकर्मभ्यां सदा न तपति प्रभुः ॥ ताप्यतापकरूपेण विभातमखिलं जगत् ॥
व्यावृत्तानि । परम् । प्राप्तुम् । न । समर्थानि । तानि । तु ॥ तत् । ब्रह्म-आनन्दम् । अद्वन्द्वम् । निर्गुणम् । सत्य-चित्-घनम् । विदित्वा । स्व-आत्म-रूपेण । न । बिभेति । कुतश्चन ॥ एवम् । यः । तु । विजानाति । स्व-गुरोः । उपदेशतः ॥ सः । साधु-असाधु-कर्मभ्याम् । सदा । न । तपति । प्रभुः ॥ ताप्य-अतापक-रूपेण । विभाति । अखिलम् । जगत् ॥
vyāvṛttāni paraṃ prāptuṃ na samarthāni tāni tu || tad brahmānandam advandvaṃ nirguṇaṃ satyacidghanaṃ | viditvā svātmarūpeṇa na bibheti kutaścana || evaṃ yas tu vijānāti svaguror upadeśataḥ | sa sādhvāsādhukarmabhyāṃ sadā na tapati prabhuḥ || tāpyatāpakarūpeṇa vibhātam akhilaṃ jagat ||
Segala (sarana dan usaha) yang telah berpaling itu tidak berupaya mencapai Yang Tertinggi. Setelah mengetahui Brahman—kebahagiaan, tidak-dua (melampaui pasangan pertentangan), tanpa sifat, suatu kepadatan Kebenaran dan Kesedaran—sebagai Diri sejatinya, seseorang tidak takut dari mana-mana. Demikianlah, sesiapa yang mengetahui (ini) melalui ajaran Gurunya sendiri—dia, tuan atas dirinya, tidak pernah tersiksa oleh perbuatan baik mahupun buruk. Seluruh jagat tampak sebagai dua rupa: yang ‘memanaskan’ (mempengaruhi) dan yang tidak memanaskan (tidak terpengaruh).
Those (means and pursuits) that have turned away are not capable of attaining the Supreme. Having known that Brahman—bliss, non-dual (free from pairs of opposites), without attributes, a dense mass of truth and consciousness—as one’s own Self, one does not fear from anywhere. Thus, he who knows (this) through the instruction of his own guru—he, the master (of himself), is never afflicted by good and bad actions. The entire world appears in the form of what is to be heated (affected) and what does not heat (is unaffected).