Verse 16
Akshamalika
प्रातरधीयानो रात्रिकृतं पापं नाशयति। सायमधीयानो दिवसकृतं पापं नाशयति। तत्सायंप्रातः प्रयुञ्जानः पापोऽपापो भवति। एवमक्षमालिकया जप्तो मन्त्रः सद्यः सिद्धिकरो भवतीत्याह भगवान् गुहः प्रजापतिमित्युपनिषत्॥१६॥
प्रातः-अधीयानः रात्रि-कृतम् पापम् नाशयति । सायम्-अधीयानः दिवस-कृतम् पापम् नाशयति । तत् सायम्-प्रातः प्रयुञ्जानः पापः अपापः भवति । एवम् अक्ष-मालिकया जप्तः मन्त्रः सद्यः सिद्धि-करः भवति इति आह भगवान् गुहः प्रजापतिम् इति उपनिषत् ॥१६॥
prātar-adhīyāno rātri-kṛtaṃ pāpaṃ nāśayati | sāyam-adhīyāno divasa-kṛtaṃ pāpaṃ nāśayati | tat sāyaṃ-prātaḥ prayuñjānaḥ pāpo 'pāpo bhavati | evam akṣamālikayā japto mantraḥ sadyaḥ siddhi-karo bhavatīty āha bhagavān guhaḥ prajāpatiṃ ity upaniṣat ||16||
Sesiapa yang melafazkannya pada waktu pagi memusnahkan dosa yang dilakukan pada malam hari. Sesiapa yang melafazkannya pada waktu petang memusnahkan dosa yang dilakukan pada siang hari. Maka, dengan mengamalkannya pada petang dan pagi, orang berdosa menjadi tanpa dosa. Demikianlah, mantra yang dijapa dengan akṣamālikā (tasbih/untaian manik) menjadi pemberi siddhi serta-merta—demikian sabda Bhagavan Guha kepada Prajāpati; demikianlah Upaniṣad ini.
One who recites (it) in the morning destroys the sin committed at night. One who recites (it) in the evening destroys the sin committed during the day. Therefore, employing it in the evening and in the morning, a sinner becomes sinless. Thus, the mantra, when repeated with an akṣamālikā (rosary), becomes an immediate bestower of accomplishment—so said the Blessed Guha to Prajāpati: thus (ends) the Upaniṣad.