Puruṣottama-kṣetra Māhātmya: Śveta-Mādhava & Matsya-Mādhava; Mārkaṇḍeya-tīrtha Mārjana and Bath Liturgy
सर्वद्वंद्वविनिर्मुक्तो वीतरागो विमत्सरः । कल्पवृक्षं वटं रम्यं यत्र साक्षाज्जनार्दनः ॥ २५ ॥
sarvadvaṃdvavinirmukto vītarāgo vimatsaraḥ | kalpavṛkṣaṃ vaṭaṃ ramyaṃ yatra sākṣājjanārdanaḥ || 25 ||
Sesiapa yang bebas daripada segala pasangan pertentangan, tanpa keterikatan dan tanpa iri hati, hendaklah bermeditasi pada pohon beringin yang indah, laksana Kalpavṛkṣa yang menunaikan hajat, tempat Janārdana (Viṣṇu) hadir secara nyata.
Narada (within a tirtha-mahatmya style instruction in Uttara-Bhaga)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhakti
It teaches that true tirtha-fruit arises when the pilgrim is inwardly purified—free from dvandvas, attachment, and envy—so that Vishnu (Janardana) is experienced as directly present.
Bhakti here is not only external visitation; it is devotion supported by sattvic qualities—non-reactivity to opposites, vairagya, and absence of matsarya—making darshana of Janardana ‘sākṣāt’ (immediate and living).
No specific Vedanga (like Vyakarana or Jyotisha) is taught directly; the practical takeaway is ethical-sattvic discipline (vairagya, amatsarya) as the prerequisite for successful tirtha practice and worship.