साधु साधु महीपाल यदेतन्मन उत्तमम् । संसारसागरे घोरे कंदलीदलसन्निभे ॥ ४६ ॥
sādhu sādhu mahīpāla yadetanmana uttamam | saṃsārasāgare ghore kaṃdalīdalasannibhe || 46 ||
“Bagus, bagus, wahai raja pelindung bumi! Niat mulia dalam hatimu itu sungguh utama—di lautan samsara yang mengerikan, hidup ini rapuh bagaikan daun pisang.”
Narada (addressing a king)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhayanaka
It praises a king’s wholesome resolve and stresses urgency: in the terrifying saṃsāra-ocean, embodied life is extremely fragile, so one should turn decisively toward dharma and liberation-oriented practice.
By highlighting life’s instability, the verse implicitly supports taking refuge in steady spiritual disciplines—especially devotion and sacred observances—rather than relying on temporary worldly supports.
No specific Vedanga (like Vyākaraṇa, Jyotiṣa, or Kalpa) is taught directly; the practical takeaway is ethical-spiritual discernment (viveka) and urgency in adopting dharma-based practices.