The Account of the Fruits of Bathing at Particular Sacred Places
Tīrtha-viśeṣa-snāna-phala
पूर्णिमा माधवे पुण्या तथा कार्तिकमाघयोः । अमावस्यास्तथैतेषां गंगास्नाने सुदुर्लभाः ॥ ११ ॥
pūrṇimā mādhave puṇyā tathā kārtikamāghayoḥ | amāvasyāstathaiteṣāṃ gaṃgāsnāne sudurlabhāḥ || 11 ||
Hari purnima pada bulan Mādhava (Vaiśākha) adalah suci; demikian juga purnima pada bulan Kārttika dan Māgha. Begitu pula hari amāvāsyā (bulan gelap) bagi bulan-bulan itu, apabila mandi di Gaṅgā, amatlah jarang dan sangat besar pahalanya.
Sanatkumara (in dialogue with Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhakti
It elevates specific lunar days (Pūrṇimā and Amāvasyā) in Vaiśākha (Mādhava), Kārttika, and Māgha as exceptionally merit-producing when joined with Gaṅgā-snāna, framing pilgrimage-bathing as a high-value dharmic act.
By prescribing sacred times and a sacred tirtha (Gaṅgā) for purificatory practice, it supports bhakti through disciplined observance—using holy calendar moments to intensify remembrance, humility, and religious merit that nourishes devotion.
It relies on Jyotiṣa/Vedic calendrics: identifying months and lunar days (Pūrṇimā, Amāvasyā) as ritual timings, a key practical rule-set for planning vrata and tirtha-based rites described in Narada Purana.