Adhyaya 72 — Mahishasura's Rise
मार्कण्डेय उवाच इत्युक्तः स तु सम्भारानशेषानवनिपतिः । आनिनाय चकारेष्टिं स च तां द्विजसत्तमः ॥
mārkaṇḍeya uvāca ity uktaḥ sa tu sambhārān aśeṣān avanipatiḥ / ānināya cakāreṣṭiṃ sa ca tāṃ dvijasattamaḥ
Mārkaṇḍeya berkata: Setelah demikian dititahkan, raja membawa semua bahan yang diperlukan. Lalu brahmana terbaik di antara yang dua kali lahir itu melaksanakan iṣṭi (upacara korban suci).
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
Dharma is collaborative: the ruler supplies resources and protection; the brāhmaṇa supplies ritual knowledge—each fulfilling svadharma.
Ancillary narrative (upākhyāna) illustrating dharma and the yajña-economy; not a core pancalakṣaṇa segment.
Gathering ‘all requisites’ implies completeness of intention and means—ritual success mirrors inner wholeness and disciplined preparation.