Adhyāya 76: Kuṇḍina-praveśaḥ, Bhīmena satkāraḥ, Ṛtuparṇa-kṣamā, Aśvahṛdaya-pratyarpanam
Nala’s Reception and Reconciliation
गृहे भीमस्य नृपते: परस्परसुखैषिणौ | वसेतां हृष्टसंकल्पौ वैदर्भी च नलश्ष ह,एक-दूसरेको सुख देनेकी इच्छा रखनेवाले दमयन्ती और नल राजा भीमके महलमें प्रसन्नचित्त होकर रहे
gṛhe bhīmasya nṛpateḥ parasparasukhaiṣiṇau | vasetāṃ hṛṣṭasaṅkalpau vaidarbhī ca nalaś ca ha ||
Bṛhadaśva berkata: Di istana Raja Bhīma, Nala dan puteri Vidarbha (Damayantī)—masing-masing menginginkan kebahagiaan bagi yang lain—tinggal dengan hati yang gembira dan tekad yang diperbaharui.
बृहदश्चव उवाच
The verse highlights a dharmic ideal of companionship: spouses should be 'parasparasukhaiṣiṇau'—actively seeking each other’s good. It also implies that righteous shelter and support from family (here, King Bhīma’s home) can restore joy and resolve after suffering.
Bṛhadaśva narrates that Nala and Damayantī are living in King Bhīma’s palace, content and steady in purpose, devoted to each other’s happiness—signaling a period of stability and emotional renewal within the Nala–Damayantī episode.