Dvārakāyāṃ Sāhāyya-vibhāgaḥ (Alliance Allocation at Dvārakā) / उद्योगपर्व अध्याय ७
एक ओरे तो वे दुर्धर्ष सैनिक युद्धके लिये उद्यत रहेंगे और दूसरी ओरसे अकेला मैं रहूँगा; परंतु मैं न तो युद्ध करूँगा और न कोई शस्त्र ही धारण करूँगा ।। आशभ्यामन्यतरं पार्थ यत् ते हृद्यतरं मतम् । तद् वृणीतां भवानग्रे प्रवार्यस्त्वं हि धर्मत:,अर्जुन! इन दोनोंमेंसे कोई एक वस्तु, जो तुम्हारे मनको अधिक प्रिय जान पड़े, तुम पहले चुन लो; क्योंकि धर्मके अनुसार पहले तुम्हें ही अपनी मनचाही वस्तु चुननेका अधिकार है
ekataḥ te durdharṣāḥ sainikāḥ yuddhāya udyatā bhaviṣyanti, anyataḥ ca aham ekaḥ eva sthāsyāmi; kintu aham na yotsye na ca kiñcid āyudham eva dhārayiṣyāmi. ubhayor anyataraṃ pārtha yat te hṛdyataraṃ matam, tat vṛṇītāṃ bhavān agre; prāvāryaḥ tvam hi dharmataḥ.
Śrī Kṛṣṇa bersabda: “Di satu pihak akan ada para pahlawanku yang tidak dapat ditundukkan, siap sedia untuk perang; di pihak yang lain hanya aku seorang. Namun aku tidak akan bertempur dan tidak akan mengangkat senjata. Daripada dua pilihan ini, wahai Pārtha, pilihlah dahulu apa yang lebih berkenan di hatimu; kerana menurut dharma, hak memilih terlebih dahulu adalah milikmu.”
श्रीकृष्ण उवाच
Kṛṣṇa frames a moral choice: power and numbers versus the guiding presence of Kṛṣṇa who refuses to fight. He also upholds dharma in procedure—granting Arjuna the first right to choose—showing that righteous conduct governs even strategic decisions.
During the alliance-seeking before the Kurukṣetra war, Kṛṣṇa offers two alternatives: his formidable army or Kṛṣṇa himself, unarmed and non-fighting. Arjuna, addressed as Pārtha, is invited to choose first according to dharma.