अध्याय २९ — वासुदेव–संजय संवादः
Karma, Varṇa-Dharma, and the Ethics of Governance
कच्चिद् वृत्तिं श्वशुरेषु भद्रा: कल्याणी वर्तध्वमनृशंसरूपाम् । यथा च व: स्यु: पतयो5नुकूला- स्तथा वृत्तिमात्मन: स्थापयध्वम्
kaccid vṛttiṁ śvaśureṣu bhadrāḥ kalyāṇī vartadhvam anṛśaṁsarūpām | yathā ca vaḥ syuḥ patayo'nukūlāḥ tathā vṛttim ātmanaḥ sthāpayadhvam, tāta sañjaya ||
Yudhiṣṭhira berkata: “Adakah para wanita mulia itu berkelakuan baik di hadapan bapa-bapa mertua mereka, memelihara cara hidup yang lembut dan tidak keras? Dan adakah mereka menetapkan tingkah laku mereka sehingga para suami tetap berkenan dan bersikap baik terhadap mereka? Sañjaya yang kukasihi, mohon tanyakan khabar sejahtera mereka.”
युधिछिर उवाच
The verse emphasizes dharmic household conduct: gentleness and non-cruelty toward elders in the marital home, and self-regulated behavior that sustains harmony between spouses and within the extended family.
In the Udyoga Parva’s pre-war diplomacy setting, Yudhiṣṭhira addresses Sañjaya with a welfare inquiry, asking him to check on the noble women in their in-laws’ households and whether they live safely and harmoniously.