हिरण्यवर्मेति नूपो योडसौ दाशार्णक: स्मृत: । सच प्रादान्महीपाल: कन्यां तस्मै शिखण्डिने,दशार्णदेशके राजाका नाम हिरण्यवर्मा था। भूपाल हिरण्यवर्माने शिखण्डीको अपनी कन्या दे दी
Hiraṇyavarmeti nṛpo yo ’sau Dāśārṇakaḥ smṛtaḥ | sa ca prādān mahīpālaḥ kanyāṁ tasmai Śikhaṇḍine ||
Drupada berkata: “Di Daśārṇa ada seorang raja yang dikenang dengan nama Hiraṇyavarman. Raja itu menyerahkan puterinya sebagai isteri kepada Śikhaṇḍin.”
दुपद उवाच
The verse highlights how royal actions—especially marriage alliances—carry dharmic weight: decisions made for political or social reasons can generate long-term moral and relational consequences when based on mistaken identity or concealment.
Drupada recounts that Hiraṇyavarman, the king of Daśārṇa, gave his daughter to Śikhaṇḍin in marriage, establishing a key link in Śikhaṇḍin’s backstory that later becomes a source of tension and conflict.