Previous Verse
Next Verse

Shloka 236

Udyoga Parva Adhyāya 132 — Vidura’s Counsel on Udyama, Yaśas, and Kṣātra-Dharma

विद्यायामर्थलाभे वा मातुरुच्चार एव स: । दान, तपस्या, सत्यभाषण, विद्या तथा धनोपार्जनमें जिसके सुयशका सर्वत्र बखान नहीं होता है, वह मनुष्य अपनी माताका पुत्र नहीं, मल-मूत्रमात्र ही है

vidyāyām arthalābhe vā mātur uccāra eva saḥ |

Vāyu berkata: “Sama ada dalam ilmu pengetahuan atau dalam memperoleh kekayaan, sesiapa yang nama baiknya tidak dicanang di mana-mana, pada hakikatnya bukanlah anak kepada ibunya—dia hanyalah seperti najis dan air kencing.”

विद्यायाम्in learning/knowledge
विद्यायाम्:
Adhikarana
TypeNoun
Rootविद्या
FormFeminine, Locative, Singular
अर्थलाभेin the acquisition of wealth
अर्थलाभे:
Adhikarana
TypeNoun
Rootअर्थलाभ
FormMasculine, Locative, Singular
वाor
वा:
TypeIndeclinable
Rootवा
मातुःof (one's) mother
मातुः:
TypeNoun
Rootमातृ
FormFeminine, Genitive, Singular
उच्चारःutterance/mention (being spoken)
उच्चारः:
Karta
TypeNoun
Rootउच्चार
FormMasculine, Nominative, Singular
एवindeed/only
एव:
TypeIndeclinable
Rootएव
सःhe/that (person)
सः:
Karta
TypePronoun
Rootतद्
FormMasculine, Nominative, Singular

वायुदेव उवाच

V
Vāyu (Vāyudeva)

Educational Q&A

A person’s learning and prosperity should culminate in widely recognized good repute grounded in virtue; without such acknowledged merit, one’s life is portrayed as futile and dishonoring one’s birth.

Vāyu delivers a sharp moral judgment, contrasting true sonship—validated by virtuous achievement and public esteem—with a life lacking honorable renown, which he condemns as worthless.