“जहाँ राजर्षि मान्धाता, राजा भगीरथ और दुष्यन्तकुमार भरत गये हैं, उन्हीं लोकोंमें तुम भी विहार करोगे ।। एषा देवनदी पुण्या पार्थ त्रैलोक्यपावनी । आकाशगड़् राजेन्द्र तत्राप्लुत्य गमिष्यसि,'पार्थ! ये तीनों लोकोंको पवित्र करनेवाली पुण्यसलिला देवनदी आकाशगड़ा हैं। राजेन्द्र! इनके जलमें गोता लगाकर तुम दिव्य लोकोंमें जा सकोगे
vaiśampāyana uvāca | yatra rājarṣi māndhātā rājā bhagīrathaś ca duṣyanta-kumāro bharataś ca gatāḥ, tān eva lokān tvam api vihariṣyasi || eṣā devanadī puṇyā pārtha trailokya-pāvanī | ākāśa-gaṅgā rājendra tatrāplutya gamiṣyasi ||
Vaiśampāyana berkata: “Engkau juga akan berkelana di alam yang sama tempat resi-raja Māndhātā, Raja Bhagīratha, dan Bharata putera Duṣyanta telah pergi. Inilah sungai suci para dewa, wahai Pārtha, yang menyucikan tiga alam—dialah Gaṅgā di kayangan. Wahai raja, dengan menyelam ke dalam airnya, engkau akan berangkat menuju alam-alam ilahi.”
वैशम्पायन उवाच
The passage links righteous legacy with spiritual attainment: the same exalted realms reached by exemplary kings are accessible through purity and divine grace, symbolized by bathing in the celestial Gaṅgā, a purifier of all worlds.
Vaiśampāyana describes Arjuna’s impending transition to divine worlds, assuring him that he will enjoy the realms attained by famed royal exemplars, and that immersion in the heavenly Gaṅgā serves as the purificatory passage enabling that ascent.