अध्याय ३३७ — ज्ञानमार्ग-वैविध्यप्रश्नः तथा व्यासस्य नारायणोद्भवकथा
Systems of Knowledge and Vyāsa’s Nārāyaṇa-Origin
स्वयं भागमुपाप्राय पुरोडाशं गृहीतवान् | अदृश्येन हृतो भागो देवेन हरिमेधसा,भगवान् हयग्रीवने स्वयं अदृश्य रहकर ही अपने लिये अर्पित पुरोडाशको ग्रहण किया और उसे सूँघकर अपने अधीन कर लिया
svayaṁ bhāgam upāprāya puroḍāśaṁ gṛhītavān | adṛśyena hṛto bhāgo devena harimedhasā ||
Bhīṣma berkata: “Baginda sendiri datang menuntut bahagiannya yang wajar lalu mengambil kek korban (puroḍāśa). Bahagian yang diperuntukkan itu dibawa pergi secara ghaib oleh suatu makhluk ilahi yang berakal tajam, seumpama Hari; tetap tidak kelihatan, dia menerima apa yang dipersembahkan untuknya dan hanya dengan menghidu, menundukkannya di bawah kuasanya.”
भीष्म उवाच
The verse highlights the dharmic principle that a properly offered sacrificial share (bhāga) reaches its divine recipient even if the process is unseen; ritual action and intention operate within an unseen moral-cosmic order.
An unseen divine being approaches to claim his allotted portion in a sacrifice and takes the puroḍāśa; the text emphasizes the deity’s invisible presence and effective acceptance of the offering.