Yajña-bhāga-vyavasthā and the Pravṛtti–Nivṛtti Framework (यज्ञभागव्यवस्था तथा प्रवृत्तिनिवृत्तिधर्मविवेचनम्)
जग्राह तां तदा शक्ति न चैनां स व्यकम्पयत् । भगवानके इस कथनको सहन न कर सकनेके कारण प्रह्नादने स्वयं ही उस शक्तिको उखाड़ फेंकनेका दृढ़ निश्चय कर लिया और उस शक्तिको पकड़कर खींचा; परंतु वे उसे हिला भी न सके
jagrāha tāṁ tadā śaktiṁ na caināṁ sa vyakampayat |
Bhishma berkata: Lalu dia menggenggam lembing itu, namun tidak dapat membuatnya bergetar walau sedikit pun. Tidak sanggup menahan kata-kata Bhagavan, Prahlada bertekad mencabut senjata itu dengan kekuatannya sendiri; dia memegang dan menarik dengan azam yang teguh, tetapi ia tidak berganjak. Peristiwa ini menonjolkan perbezaan antara tenaga semata-mata dan kuasa perintah ilahi: apabila sesuatu perbuatan menentang kehendak Tuhan, kekuatan jasmani sahaja menjadi tidak berdaya.
भीष्म उवाच
The verse highlights that brute strength is limited when set against divine ordinance and dharma. Ethical action requires alignment with higher truth; otherwise, even determined effort may fail.
Prahlāda, provoked by the Lord’s statement, tries to uproot or move a spear by gripping and pulling it. Despite his resolve, he cannot make the weapon even tremble, demonstrating the futility of force in that situation.